Chinese Studies Commons^™

Asia Pacific Perspectives Vol. 17 No. 1, 2021, University Of San Francisco

Asia Pacific Perspectives

Contents:

Editor's Introduction by Melissa S. Dale

We are pleased to announce the publication of the latest issue of Asia Pacific Perspectives (vol. 17, no. 1). This issue showcases the resilience and creativity of scholars doing research and writing about the Asia Pacific during the COVID-19 pandemic.

These scholars, like others in the humanities and social sciences, have not only found ways to continue their scholarship during these trying times but to even re-image how to go about doing research moving forward.

From Sanitation to Soybeans: Kitchen Hygiene and Nutritional Nationalism in Republican China, 1911-1945 by Sarah Xia Yu

This …

From Sanitation To Soybeans: Kitchen Hygiene And Nutritional Nationalism In Republican China, 1911–1945, Sarah Xia Yu

Asia Pacific Perspectives

This article investigates evolving expectations for Chinese individuals to clean, cook, eat, and nourish in their private kitchens, and how certain diseases became urgent touchstones for the change in public health priorities. Reformists promoted personal responsibility and popular interest in kitchen and dietary hygiene, which increased as Chinese audiences became exposed to globally- circulating ideas of sanitation and nutrition in individual homes. Furthermore, this occurred in tandem with increased institutionalized government developments for improved infrastructure. This article also highlights Chinese participation in the transnational dietary science movement of the early twentieth century, as reformists developed methods for beriberi and tuberculosis …

Book Review: Global Medicine In China: A Diasporic History, Carlos B. Broggi

Asia Pacific Perspectives

No abstract provided.

Is It Possible To Think Of A “Chinese Pacific” In The Making? Decolonizing Anthropology In The Asia-Pacific Region, Rodolfo Maggio

Asia Pacific Perspectives

The travel restrictions implemented to limit the spread of the COVID19 pandemic prevent fieldworkers from collecting ethnographic data in the Pacific. The possibility of collecting first-hand data about indigenous perspectives on the recent growth of the Chinese presence and influence is therefore limited too. Despite the critical need for this kind of data, the situation provides an opportunity for a concerted reflection on the conceptual tools scholars deploy to study China in the Pacific. A decolonial methodology seems necessary to prevent the superimposition of preconceived ideas upon indigenous views that, at the moment, can only be accessed in journalistic and …

การศึกษาข้อได้เปรียบและข้อพึงระวังในการเรียนภาษาจีนของผู้เรียนต่างชาติที่มีความรู้ภาษาญี่ปุ่นเทียบเท่าระดับ Jlpt N2, เจแปน อินทะกัลยา

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาความเหมือนและความต่างของภาษาจีนปัจจุบันและภาษาญี่ปุ่นใน 3 ประเด็น คือ การศึกษาเปรียบเทียบรูปอักษรจีน การศึกษาเปรียบเทียบเสียงอ่านของอักษรจีนใน ภาษาจีนและภาษาญี่ปุ่น และการศึกษาเปรียบเทียบความหมายของศัพท์ใน ทั้งสองภาษา เพื่อ สังเคราะห์ข้อได้เปรียบและข้อพึงระวังสำหรับผู้เรียนภาษาจีนที่รู้ภาษาญี่ปุ่นเทียบเท่าการสอบวัด ระดับความรู้ภาษาญี่ปุ่น (JLPT) ระดับ N2 งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) วิเคราะห์เปรียบเทียบ รูปอักษรจีนที่ปรากฏใน HSK ระดับ 5 และ JLPT ระดับ N2 (2) ศึกษาระบบเสียงในภาษาจีนกลาง ปัจจุบันกับภาษาญี่ปุ่น และสร้างคู่เทียบเสียงอ่านอักษรจีนระหว่างภาษาทั้งสอง (3) วิเคราะห์ เปรียบเทียบความหมายของศัพท์ภาษาจีนและภาษาญี่ปุ่นที่ปรากฏใน HSK ระดับ 5 และ JLPT ระดับ N2 และ (4) สังเคราะห์ข้อได้เปรียบและข้อพึงระวังในการเรียนภาษาจีนของผู้เรียนต่างชาติที่มีความรู้ ภาษาญี่ปุ่นเทียบเท่า JLPT ระดับ N2 ผลการศึกษาพบว่า (1) อักษรคันจิมีรูปร่างเหมือนกับคู่อักษรจีนประยุกต์เป็นจำนวนมากที่สุด (2) สามารถสร้างคู่เทียบเสียงอ่านอักษรจีนระหว่างภาษาจีนกลางปัจจุบันกับภาษาญี่ปุ่นที่เชื่อมโยงกัน ได้ แต่เป็นระบบที่ไม่สมบูรณ์ จำเป็นต้องใช้แนวคิดอื่นที่ปรากฏในขั้นตอนการวิจัย คือแนวคิดการเดา เสียงด้วยระบบฐานกรณ์ และประเด็นเสียงพยางค์ท้าย -n (3) ศัพท์ที่มีความหมายตรงกันทั้งใน ภาษาจีนและภาษาญี่ปุ่นมีจำนวนมากที่สุด และ (4) ข้อได้เปรียบในการเรียนภาษาจีนของผู้เรียน ต่างชาติที่มีความรู้ภาษาญี่ปุ่นเทียบเท่า JLPT ระดับ N2 เกิดขึ้นจากร่องรอยที่เด่นชัดของการยืม ภาษาจีนทั้งรูปอักษร เสียงอ่าน และความหมายของคำ แต่เมื่อยืมมาใช้แล้วก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของ ภาษาญี่ปุ่นซึ่งมีการพัฒนาไปในรูปแบบของตนเอง พัฒนาการนี้ทำให้เกิดความแตกต่างเล็กน้อยจนถึง ไม่มีเค้าโครงเดิมอันจะสังเคราะห์เป็นข้อพึงระวังในการใช้ความรู้ภาษาญี่ปุ่นเพื่อศึกษาภาษาจีนต่อไป

การศึกษาเปรียบเทียบศัพท์และสำนวนจีนที่มีค่า “Da” กับ ศัพท์และสำนวนไทยในลักษณะเดียวกันที่มีค่า “ตี”, พิชชาวีร์ กิจประภาศิริ

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความหมายและบริบทการใช้คำกริยา 打dǎ ในภาษาจีน และคำกริยา “ตี” ในภาษาไทย ซึ่งต่างเป็นคำที่มีหลายความหมายและถือว่าอยู่ภายใต้ มโนทัศน์เดียวกัน เพื่อเปรียบเทียบความเหมือนและความต่างระหว่างความหมายต้นแบบที่เป็นวงความหมายต้นทางของคำกริยา 打dǎ ที่สัมพันธ์กับความหมายอื่นๆ ในภาษาจีน กับความหมายต้นแบบที่เป็นวงความหมายต้นทางของคำกริยา “ตี” ที่สัมพันธ์กับความหมายอื่นในภาษาไทย ผลการวิจัยพบว่า ความหมายต้นแบบ “ตี ทุบ เคาะ ตบ ฯลฯ” ที่เป็นวงความหมายต้นทางของคำกริยาทั้งสอง จะประกอบด้วยคุณสมบัติสามประการ ได้แก่ 1) ใช้มือหรืออุปกรณ์ในมือกระทำเป้าหมาย 2) มีทิศทางการออกแรงทิศทางเดียว และ 3) มีการกระทบหรือปะทะกันระหว่างสองสิ่ง นอกจากนี้ยังมีการขยายวงความหมายไปสู่ความหมายอื่นๆ รวม 12 กลุ่มในลักษณะที่ใกล้เคียงกันมาก โดยความหมายที่ขยายออกมาจากวงความหมายต้นทางส่วนใหญ่ยังคงมีคุณสมบัติของความหมายต้นแบบสามประการ เพียงแต่อาจมากน้อยต่างกันไป ในความเห็นของผู้วิจัย อาจสามารถแบ่งกลุ่มความสัมพันธ์ระหว่างความหมายต้นแบบกับวงความหมายอื่นๆ ของคำกริยา 打dǎ ในภาษาจีนและความสัมพันธ์ระหว่างความหมายต้นแบบกับวงความหมายอื่นๆ ของคำกริยา “ตี” ในภาษาไทยออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ ได้แก่ 1) กลุ่มที่ความสัมพันธ์ระหว่างความหมายต้นแบบกับวงความหมายอื่นๆ คล้ายคลึงกันมาก และ 2) กลุ่มที่ความสัมพันธ์ระหว่างความหมายต้นแบบกับวงความหมายอื่นๆ คล้ายคลึงกันปานกลาง

Model Minorities: Asian Americans And The White-Black Racial Paradigm, Jason Tom

Theses and Dissertations

This paper examines the racial wedge driven by Whites between Blacks and Asian Americans during the Cold War on to the present. Model minorities is a term coined by whites in the 1960s to suppress Civil Rights protests and Black demands. By elevating a minority group through success stories, whites constructed a means to suppress Black people’s organizing for change against systemic racism and oppression.

What Are You, Really?/Afar, Gazing At The Holy Mountain By Du Fu, Michael Zhai

Transference

A translation and commentary of Du Fu's poem "Afar, Gazing on the Holy Mountain," with a worksheet for readers to produce their own translations of the poem.

The Zhongyuan Festival At West Lake By Zhang Dai And Two Poems By Tan Yuanchun, Andrew Gudgel

Transference

A translation of an excerpt from the late Ming Dynasty essayist Zhang Dai's "The Zhongyuan Festival at West Lake" and two poems by the Ming Dynasty poet and writer Tan Yuanchun.

An Umbrella Of Autonomy: The Validity Of The Hong Kong Protests, Ciera Lehmann

Senior Honors Theses

Hong Kong has been fighting for democracy and to retain its autonomy from China, and the world has been watching. Over time, Hong Kongers have seen Beijing blatantly tighten its grip before time was up for the fifty-year agreement since the handover in 1997. In 2014, and again in 2019, hundreds of thousands of citizens filled the streets to participate in pro-democracy demonstrations with the protests only gaining momentum and influence. While there has mostly been support for Hong Kong’s independence movement, there has been argument that Beijing’s actions are completely justified. Should Hong Kong remain autonomous from China, and …

Mulan: An Exploration Of Culture And Representation In Hollywood, Annie Okuhara, Bernadine Cortina, Hung Le, Ryan Nakahara, Jerry Zou

Student Scholar Symposium Abstracts and Posters

'Mulan: An Exploration of Culture and Representation in Hollywood' is a presentation and detailed analysis of various representational, cultural, and minority-related issues in the context of Hollywood and western media. The presentation will focalize specifically around the recent live-action remake of the 1998 film "Mulan". The remake, premiered in March 2020, received critical backlash from various audiences (mostly from the BIPOC community), bashing the film for its misrepresentation of Ancient China and Ancient Chinese culture. Through this misrepresentation, the Hollywood film ultimately reflects views of cultural appropriation, misogyny, and overall minority underrepresentation in the United States. The research presents the …

先秦諸子開幕式與閉幕式, Yi Yang

嶺南學報 Lingnan Journal of Chinese Studies

孔子於魯昭公三十一年赴洛陽問禮於老聃，老聃傳授的道和禮，孔子接受並加以改造的以仁和孝爲核心的禮，開啟了春秋戰國諸子百家争鳴的源頭。三百年後，荀子招收韓非、李斯爲徒，以帝王術统率思想，給諸子百家争鳴畫上一個句號。這就是先秦諸子百家的開幕式和閉幕式。

In the 31st year of the Duke Zhao of Lu, Confucius went to Luoyang and consulted Laozi about li 禮 (ritual). Confucius re-conceptualized with ren 仁 (benevolence) and xiao 孝 (familial piety) as the cores. The exchange between Confucius and Laozi marks the beginning of the Contention of a Hundred Schools of Thought. Three hundred years later, Xunzi mentored Han Fei and Li Si and taught them the art of rulership which puts an end to the centuries-long Concention. Such are its beginning and end.

華夷之辨、華夷之辯 : 從《左傳》談起, Wai-Yee Li

嶺南學報 Lingnan Journal of Chinese Studies

蠻、夷、戎、狄等稱謂可以是具體專指，亦可以是類别泛稱，但是中文没有一個字或詞涵蓋所有外族，同時貫撤始終地包羅“外來”與“野蠻”的語意。論者多謂《左傳》以及其他載籍中“我者”與“他者”的分際是文化習俗而非種族。但是文化習俗差異如何精準地界定，並不容易。本文探究三個問題。(1) 華夷之“辯”如何界定華夷之辨？戰事方式、土地運用、禮制儀節是否爲決定因素？楚、吳形象，爲何游移於“華化”與“夷化”之間？魯與“東夷”的關係，顯示“他者”的描摹與自我定位不可分割。同源近俗似乎正是衍生突顯差異的原動力。(2) 文化聯繫的存在或否定，往往建基於歷史回顧。承認“戎化”或刻意淡化與周的歷史淵源，可以是抗拒周王之要求、不受其羈縻的方法。相反的，重寫歷史，泯滅“他者”身份，也許是圖霸的途徑。作者分析“有史爲證”的辯論方式，探討華夷同、異的觀點如何藉重塑歷史尋找論據。(3) 貶損蠻、夷、戎、狄的論點往往出現於人物的言説，所以我們應該考慮“他者”屬性道德化背後的修辭框架。辯論的焦點可能是軍事策略、和與戰的選擇、“獻捷”的儀節、周王與盟主的關係等等。《左傳》透過追捕歷史事件的因果關係及歷史人物的動機，超越了簡單化、道德化的華夷之辨程式，呈現了一個複雜而多元的畫面。

There is no fixed categorical term for barbarians in Chinese. Specific groups are identified as “aliens” or “cultural others” through words like Man 蠻, Yi 夷, Rong 戎, and Di 狄, but all four terms can be specific or categorical. It is often said that the us-versus-them formula in Zuozhuan (and early Chinese texts in general) is cultural rather than ethnic, but precise definitions of cultural difference can be elusive. This article focuses on three issues regarding the representation of cultural difference: (1) Who is the barbarian? Can we find the decisive criterion in modes of …

今本何休《解詁》通用字辨, Jiyi Gao

嶺南學報 Lingnan Journal of Chinese Studies

何休之用字，有獨用、别用例，無通用例。獨用者，謂二字可通，但何氏止用一字。别用者,謂二字雖可通，然何氏分别其義，義既有别，則不得相通用。通用者，謂二字相通，或用此字，或用彼字，字雖相易，義則無殊。通用例與獨用、别用例相乖，今以何氏義例及《解詁》諸本相證，知今本《解詁》之通用字，乃後人傳寫改易。明乎此，則何氏《公羊》家法、今本《解詁》傳寫之譌亂，可以了然矣。

He Xiu’s diction is featured by use of exclusive characters and use of different characters rather than by use of interchangeable characters. Use of exclusive words means using only one character when two characters can be used interchangeably. Use of different words means though two interchangeable characters can be used to replace each other, He Xiu refuses to use them to replace each other because they differ in meaning. Use of interchangeable characters means two characters, though different in form, can be used interchangeably, for they express the same meaning. However, considering that use of exclusive characters and use …

更近本真：一位翰林學士筆下的非文人階層, Ronald Egan

嶺南學報 Lingnan Journal of Chinese Studies

洪邁 (1123—1202) 身世顯赫，身爲翰林學士與朝中史官，以《容齋随筆》見稱於世，卻編纂了卷軼浩瀚、多達三十二本集子的志怪小説集《夷堅志》。其所收集的故事往往牵涉到商人，以及階層更低的士兵、屠夫、侍從、娼妓等，是宋代菁英文人筆下很少見到的人物。而這些故事不是洪邁憑空虚構的，絶大多數來自知情人的口述，有些是洪邁的親友，不少在結尾處記下知情人的姓名與官職，身份可考證，足見提供消息的人真實可靠。因這些故事不像一般文學作品那麽程式化，筆下的社會底層人物也就不那麼充滿刻板印象，讓我們可藉以窺見當時菁英文人對平民的一些認知與看法，有些是出於我們意料之外的。

Yijian zhi, the massive collection of supernatural tales compiled by Hong Mai ( 1123 — 1202) in the twelfth century, gives considerable attention to merchant figures and even members of more lowly walks of life (e.g., soldiers, butchers, waiters, and singing girls). This is unexpected since Hong Mai himself was not just an imperial official but a particularly eminent one, whose appointments included Hanlin academician and court historian. Appearing in the tales, sometimes even as protagonists, are members of society whom the superelite like Hong Mai seldom even mention in their conventional literary and scholarly writings. …

古代東亞各國所見的大酺活動, Guoliang Ye

嶺南學報 Lingnan Journal of Chinese Studies

歷代施政，能受人民以歡樂心情迎接者，爲數不多，或歷時不久。筆者歷思往事，以爲實施時間久，百姓實質受惠大，而無太大弊端者，蓋有三事：一日鄉飲酒，二日養老，三日大酺。大酺一事，由朝廷允許百姓自由歡樂飲酒若干日。事自受人民歡迎，然自戰國晚葉趙國率先實施起，大盛於唐之高宗、則天兩朝，至宋朝猶見其尾聲，堪稱史上最受歡迎禮典之一。不僅此也，韓、日、越等東亞各國亦斷斷續續舉行大酺禮典，堪稱頗有意趣之活動，可惜學界多不甚注意。筆者以爲學界可研究之事本不爲少，且史上之佳話並非無有，故取歡樂之事研究之，似亦人生可爲之事，大酺活動不失爲其中一種。

Not many rulers in history received people’s warm welcome, at least not for long even if they did. The author argues long rulership that brought forth a thriving time and without fundamental flaws usually performed three rituals: 1. xiang yinjiu 鄉飲酒 (district wine drinking); 2. yang lao 養老 (veneration for the elderly); 3. da pu 大酺 (feasting). Da pu refers to the ritual that the royal court approved of people’s feasting and drinking for a few days. One of the most welcomed rituals in history, da fu started in the State of Zhao in the late Warring States period, …

西遊的文化政治：從兩部遊記看蒙元正統論的生成, Ming Tak Ted Hui

嶺南學報 Lingnan Journal of Chinese Studies

南宋末年，偏安一隅的宋室曾多次向鄰國派遣使節，讓他們考察外國的軍政制度與文化風俗，藉此訂定邊政，防範外族侵擾。這些使者所撰述的遊記大都有實際的功能。相對來説，全真教道士李志常 (1193—1256) 所編撰的《長春真人西遊記》更能展現當時文化與政治之間糾纏不清的關係。李志常的這部遊記記錄了自己追隨老師丘處機 (1148—1227) 西行到中亞訪問成吉思汗 (1162—1227) 的旅程。他一方面要申明全真教在文化上的權威，另一方面卻又必須考慮當時蒙古已統領華北地區，擁有統治的實際權力。本文即嘗試先闡明《長春真人西遊記》的敘事策略，説明李志常如何在承認蒙古的統治之餘，展示自己在文化上比蒙古人更優越。本文接着從全真教的遊記轉到耶律楚材 (1190—1244) 所撰的《西遊錄》。耶律楚材扈從成吉思汗出兵西域，其遊記不但有意識地回應了全真教的記錄，同時又挪用了全真教的修辭，既申明了蒙元帝國攻佔中亞的理據，同時也模糊了蒙古人與漢人的分野。透過比對兩部遊記的異同，追乘其修辭的影響，本文嘗試闡明這些作品早已爲蒙元的正統論奠下基礎。

Before the Mongol conquest in 1279, numerous envoys were sent from the Southern Song court to its neighboring states. Their purpose was to evaluate and tame foreign territories and alien peoples and thereby reduce their threat to Song culture, and the travelogues resulting from these journeys were often “utilitarian” in style. The Record of the Perfected Master Changchun’s Journey to the West (Changchun zhenren xiyou ji), however, deserves special attention for its nuanced handling of a complex cultural-political power dynamics. Its compiler, Li Zhichang, was a leader in the Quanzhen …

書信中的君王形象與心理戰 : 拓跋燾 (408—452) 的國書和他的南方讀者, Lu Kou

嶺南學報 Lingnan Journal of Chinese Studies

公元五世紀上半葉，北魏 (386—534) 王朝逐漸统一中國北部，成爲與南朝劉宋 (420—479) 政權相對峙的勁敵。隨著軍事對抗和外交互動的逐漸頻繁，雙方也實施和利用多種文化與政治策略以在權力與正統的爭奪中獲勝。本文討論北魏君主拓跋燾 (408—452，423—452在位) 在南北朝軍事對峙的關鍵時刻發送給南朝的國書以及書信中帝王的自我呈現。學界對北朝文學的某種共識認爲北人文章在語言風格上的簡單，反映了北方質樸的民風與民族特色。筆者則將拓跋燾書信的討論置於宫廷創作、外交策略以及歷史敘述的語境中，認爲拓跋燾書信語言的“簡單”是北朝宫廷特意營造與選擇的修辭術。該修辭策略塑造了與南方截然相反的帝王形象，同時影響預期讀者對當時軍事與政治形勢的判斷。之後，史學家沈約 (441—513) 將拓跋燾的書信嵌於《宋書》的歷史敘事中。語境的變化改變文本的意義，爲後來讀者提供了新的闡釋框架。

The Northern Wei dynasty (386 - 534) unified north China in the fifth century CE and stood as a powerful rival to the Liu Song dynasty (42 - 479) in the south. As military campaigns and diplomatic exchange between the two dynasties became more frequent, both courts strove to deploy a variety of strategies to prevail in the competitions of political authority and legitimacy. This article examines the northern emperor Tuoba Tao’s (408 - 452，r. 423 - 452 ) self-represen-tation in his letters delivered to the southern audience at the height …

多重他者 : 太平天國戰争時期的身份政治, Huan Jin

嶺南學報 Lingnan Journal of Chinese Studies

在太平天國戰争 (1851—1864) 期間及其結束後，“他者”這一概念被用來煽動與表述暴力，並且在這一過程中獲得了多種意義。本文集中於十九世紀與太平天國相關的話語與表述，來探討“他者”這一概念所藴藏的政治、道德以及文化内涵。首先，通過討論太平天國和清政府的政治宣傳，作者探究這兩個敵對政權如何各自構建其政治敵人。對於太平天國的身份建設而言，宗教與政治敵人的確立尤爲重要。其次，作者關注介於現實與想像之間的筆記小説中處於政治與社會邊緣的人物。這些人物穿越政治邊界，也因此在太平天國與清政府話語中所規定的“我們”與“他者”之外形成了“第三類别”。這些短篇故事中的作者對這些邊緣角色做出道德評價，因而將他們置於另一種與“他者”相關的敘事規範之中。最後，在奇幻與想像的疆域裏，企圖建構與調整政治與道德“他者”的努力被撤底質疑。總體而言，本文以在太平天國戰争之中及其結束後所産生的文學與文化爲對象，探討“他者”這一概念的多義性與有效性。

During and after the Taiping Civil War (1851 - 1864), the notion of the Other was implicated in the provocation and mediation of violence and, as a result, acquired a multitude of new meanings and manifestations. Focusing on the discourse surrounding the Taiping War, this article explores the multiple political, moral, and cultural implications embedded in the idea of otherness. Unpacking the propaganda discourse of both the Taiping rebels and the Qing government, the author investigates the making of the political enemy by opposing regimes. In particular, the construction of a religious and political enemy is vital …

《桃花扇》西遊記 : 從《容美紀遊》看明清之際西南土司的認同政治與文化經營, Siao-Chen Hu

嶺南學報 Lingnan Journal of Chinese Studies

本文探討明清之際西南地區土司如何長期經營文化與文學傳承，一方面親近主流的漢人儒家文化，一方面保有其本土特質。土司透過多樣的文學活動來“展演”文化，從而鬆動了漢與非漢的界線。論文的核心文本是清初文人顧彩所作的日記體遊記《容美紀遊》。

This article explores how chieftains on the southwest periphery during the Ming-Qing transition conducted long-term plans to formulate cultural and literary heritages that had an affinity with Han Chinese mainstream culture but also retained indigenous qualities. The author demonstrates that the boundaries between Han and non-Han peoples became more negotiable with the enterprising efforts of chieftains to “perform” civilization by way of literary activities. The discussion centers on Rongmei jiyou (My Travel to Rongmei), a travelogue in diary form by early Qing scholars and playwright Gu Cai.