Open Access. Powered by Scholars. Published by Universities.^®

Social and Behavioral Sciences Commons^™

Open Access. Powered by Scholars. Published by Universities.^®

Chulalongkorn University

Articles 3901 - 3930 of 7224

Full-Text Articles in Social and Behavioral Sciences

การวิจัยการส่งเสริมการท่องเที่ยว กลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง 2, ดำรงค์ วัฒนา Jan 2017

การวิจัยการส่งเสริมการท่องเที่ยว กลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง 2, ดำรงค์ วัฒนา

UNISEARCH (Unisearch Journal)

การเดินทางและการท่องเที่ยว หรือ T&T (Travel and Tourism) มีส่วนสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจ(Blanke and Chiesa, 2013) และเป็นยุทธศาสตร์ที่สำคัญประการหนึ่งของกลุ่มจังหวัดภาคเหนือ ตอนล่าง 2 (นครสวรรค์กำแพงเพชร พิจิตร และอุทัยธานี) ที่มุ่งเน้นการพัฒนาและบริหารจัดการการท่องเที่ยว เพื่อให้มีความเชื่อมโยงกันในเชิงบูรณาการ และเกิดพลังในการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน โดยเริ่มจากการศึกษาวิจัย ให้ได้องคฺความรู้ไปใช้ในการจัดกิจกรรมที่สำคัญ ได้แก่ การอบรมบุคลากรเครือข่ายการท่องเที่ยวให้มีความรู้ความเข้าใจ การบูรณาการการส่งเสริมการท่องเที่ยว เกิดการเชื่อมโยงและมีความสัมพันธ์อันดีระหว่างบุคลากรเครือข่าย เมื่อดำเนินการอบรมเสร็จสิ้นจึงจัดให้มีการต่อยอดการส่งเสริมการท่องเที่ยวให้ยั่งยืนด้วยการประชาสัมพันธ์กิจกรรมท่องเที่ยวของดี 4 จังหวัดให้กับนักธุรกิจการท่องเที่ยวและนักประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยว เพื่อขยายตลาดการท่องเที่ยวของกลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง 2 ให้เกิดผลสัมฤทธิ์ในการส่งเสริมการท่องเที่ยวของจังหวัด

Go to article

การพัฒนาความร่วมมือในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์เชื่อมโยง 2 ฝั่งแม่น้ำโขงเลย-ลาว, ทวีวงศ์ ศรีบุรี Jan 2017

แผนพัฒนาการท่องเที่ยวพื้นที่พิเศษ เพื่อสร้างขีดความสามารถในการพัฒนาการท่องเที่ยว Jan 2017

แผนพัฒนาการท่องเที่ยวพื้นที่พิเศษ เพื่อสร้างขีดความสามารถในการพัฒนาการท่องเที่ยว

UNISEARCH (Unisearch Journal)

อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย เป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพในการเป็นแหล่งท่องเที่ยวหลักเพื่อเชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยวรองต่าง ๆ เช่น ภูป่าเปาะ นาแห้ว ภูหัวฮ่อม เป็นต้น รวมทั้งแหล่งท่องเที่ยวหลัก ดังเช่น ภูกระดึง เพื่อสร้างโครงข่ายการท่องเที่ยวที่มีความหลากหลายของแหล่งและกิจกรรมการท่องเที่ยว อันจะนำมาสู่การกระจายรายได้จากการท่องเที่ยว และการกระจายความเจริญ รวมทั้ง การสร้างแรงดึงดูดให้นักท่องเที่ยวมาเที่ยวยังจังหวัดเลยเพิ่มมากขึ้นโดยเฉพาะนักท่องเที่ยวจากสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) และนักท่องเที่ยวต่างประเทศซึ่งมีการขยายตัวสูงมาก โดยเป็นนักท่องเที่ยวกลุ่มคุณภาพที่เดินทางมาท่องเที่ยวยัง สปป.ลาว ซึ่งนักท่องเที่ยวของสปป.ลาว มีจำนวนเพิ่มจาก 146,155 คน ในปี พ.ศ. 2537เป็นจำนวน 4,158,719 คน ในปี พ.ศ. 2557 ซึ่งจำนวนนักท่องเที่ยวดังกล่าวส่งผลต่อรายได้จากการท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้นจาก 6,280,000 ดอลลาร์สหรัฐ เป็น 641,636,543ดอลลาร์สหรัฐ (Tourism Development Department, 2015)โดยในปี พ.ศ. 2557 เมืองหลวงพระบางมีนักท่องเที่ยวต่างประเทศประมาณ 400,000 คน มีค่าเฉลี่ยการพักแรมในหลวงพระบางอยู่ที่ 5.5 วัน ซึ่งมีการใช้จ่ายมากถึง 75เหรียญดอลลาร์สหรัฐต่อวัน ในขณะที่จังหวัดเลย มีนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ (ร้อยละ 98) เป็นชาวไทย โดยการใช้จ่ายเงินของนักท่องเที่ยวต่างประเทศมีจำนวนเงินน้อยกว่าการใช้จ่ายในหลวงพระบางมากกว่า 1 เท่า ทั้งนี้ หากมีการพัฒนาการท่องเที่ยวร่วมกันอย่างเป็นรูปธรรมระหว่างไทยและสปป.ลาว ย่อมมีโอกาสสูงที่นักท่องเที่ยวต่างประเทศกลุ่มดังกล่าวจาก สปป.ลาว จะข้ามแดนมาท่องเที่ยวยังจังหวัดเลยและอำเภอเชียงคานได้

Go to article

ข่าวและกิจกรรม รอบรั้วโครงการ Jan 2017

เทคนิคเซอร์เฟสเอนฮานซ์รามานสแกตเตอริงเพื่อการตรวจหายาฆ่าแมลงคาร์โบฟูแรนในผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร, พร้อมพงศ์ เพียรพินิจธรรม Jan 2017

เทคนิคเซอร์เฟสเอนฮานซ์รามานสแกตเตอริงเพื่อการตรวจหายาฆ่าแมลงคาร์โบฟูแรนในผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร, พร้อมพงศ์ เพียรพินิจธรรม

UNISEARCH (Unisearch Journal)

สิ่งปนเปื้อนในผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรเป็นปัญหาสำคัญอย่างมาก โดยส่งผลกระทบต่อสุขภาพของประชากรไทยในวงกว้าง สารตกค้าง เช่น สารเคมี ยาฆ่าแมลง ยากำจัดศัตรูพืช ที่พบในผักผลไม้ เนื้อสัตว์ อาหาร หรือผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรอื่น ๆ นำไปสู่ปัญหาสุขภาพ ก่อให้เกิดโรคต่าง ๆ และมะเร็งหลายชนิด เม็ดเงินจำนวนมากต้องสูญเสียไปในแต่ละปี เพื่อการรักษาผู้ป่วยจากปัญหาสุขภาพเหล่านี้ นอกจากนี้ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร เช่น ข้าว ผัก และผลไม้หลายชนิด ที่มีสิ่งปนเปื้อนไม่สามารถขายได้ในราคาสูงและไม่สามารถส่งออกไปยังกลุ่มประเทศพัฒนาแล้ว เช่นสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น หรือ สหภาพยุโรป ยิ่งไปกว่านั้นการตรวจพบเชื้อโรคต่าง ๆ สารเคมี ยาฆ่าแมลง หรือ ยากำจัดศัตรูพืชที่ตกค้างในผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรที่ส่งออกเพียงบางส่วน ส่งผลให้มีการยกเลิกหรือปฏิเสธคำสั่งซื้อผลิตภัณฑ์อื่น ๆตามมาอีกด้วย ซึ่งก่อให้เกิดปัญหากับการส่งออกสินค้าผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรของประเทศไทยเป็นอย่างมาก ดังนั้นเพื่อเป็นการเพิ่มคุณภาพชีวิต ของประชากรไทยและป้องกันการยกเลิกการสั่งซื้อผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรจากต่างประเทศผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรจึงควรได้รับการตรวจสอบเบื้องต้นโดยผู้ผลิตหรือโรงงานเสียก่อน

Go to article

การประยุกต์ใช้ถ่านชีวภาพเพื่อความมั่นคงทางอาหารในการเพาะปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์, เสาวนีย์ วิจิตรโกสุม Jan 2017

การประยุกต์ใช้ถ่านชีวภาพเพื่อความมั่นคงทางอาหารในการเพาะปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์, เสาวนีย์ วิจิตรโกสุม

UNISEARCH (Unisearch Journal)

การผลิตในภาคเกษตรกรรม เป็นภาคส่วนที่มีความอ่อนไหว(vulnerability) ต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเป็นอย่างมากอีกทั้งยังได้รับผลกระทบโดยตรงจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ กล่าวคือ อุณหภูมิที่สูงขึ้นหรือลดลง สภาวะความแห้งแล้ง การเปลี่ยนแปลงปริมาณน้ำฝนและความถี่ของฝนส่งผลโดยตรงต่อกิจกรรมการเพาะปลูก ช่วงการเจริญเติบโตของพืช ปริมาณและคุณภาพของผลผลิต ซึ่งจะทำให้เกิดความเสี่ยงต่อการขาดแคลนอาหาร ความมั่นคงทางอาหารและความสามารถในการผลิตอาหารของประเทศต่าง ๆ ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในประเทศกำลังพัฒนาซึ่งมีวิถีการเพาะปลกูที่เชื่อมโยงกับสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติถ่านชีวภาพ (Biochar) เป็นวัสดุที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นวัสดุปรับปรุงดิน (soil amendment) ที่มีประสิทธิภาพซึ่งส่งผลให้ดินมีคุณภาพที่ดีขึ้น (Sriburi and Wijitkosum, 2016;Wijitkosum and Kallayasiri, 2015; Yooyen et al., 2015;Masulili et al., 2010; Lehmann, 2009; Lehmann and Rondon,2006; Yamato et al., 2006) มีคุณสมบัติที่เอื้อต่อการเพาะปลูกพืช (Wijitkosum and Kallayasiri, 2015;Thies and Rillig, 2009; Chan et al., 2007) และเป็นวัสดุที่ช่วยสนับสนุนการเจริญเติบโตของพืชได้ดีขึ้น รวมทั้งช่วยเพิ่มผลผลิตพืชทั้งในเชิงคุณภาพและปริมาณของผลผลิต(Sriburi and Wijitkosum, 2016; Wijitkosum and Kallayasiri, 2015; Zhang et al., 2012; Lehmann et al., 2011) ถ่านชีวภาพสามารถผลิตได้จากวัตถุดิบซึ่งเป็นเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร เช่น ซังข้าวโพด แกลบ เหง้ามันสำปะหลังทลายปาล์ม ฟางข้าว เป็นต้น (ทวีวงศ์ ศรีบุรี และเสาวนีย์ วิจิตรโกสุม, 2558; Zhan et al., 2015; Liu et al. 2014)และเศษไม้เหลือใช้หรือเหลือทิ้งจากการตัดแต่งกิ่งและต้นไม้ซึ่งสามารถใช้ได้ทั้ง ไม้เนื้อแข็งและไม้เนื้ออ่อน (Sriburi and Wijitkosum, 2016; Sun et al., 2014) …

Go to article

โครงการลดต้นทุนการเพาะปลูกข้าวและโครงการสินเชื่อชะลอการขายข้าวเปลือกนาปี, ธนพันธ์ ไล่ประกอบทรัพย์, กันต์ แสงทอง, ภาคิน ดำภูผา Jan 2017

โครงการลดต้นทุนการเพาะปลูกข้าวและโครงการสินเชื่อชะลอการขายข้าวเปลือกนาปี, ธนพันธ์ ไล่ประกอบทรัพย์, กันต์ แสงทอง, ภาคิน ดำภูผา

UNISEARCH (Unisearch Journal)

ข้าว เป็นหนึ่งในสินค้าเกษตรส่งออกที่สำคัญ ของประเทศไทยที่นำรายได้เข้าสู่ประเทศอย่างมหาศาล ในแงมุ่มต่าง ๆข้าวเป็นอาหารหลักของคนไทย และเป็นบ่อเกิดของวัฒนธรรมไทย ในระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมาประเทศไทยเป็นผู้เล่นสำคัญในฐานะผู้ส่งออกข้าวหลักในตลาดโลกไม่ต่่ำกว่า 30 ปี อย่างไรก็ตามชาวนาผ็ปลูก ข้าวกลับเป็นกลุ่มคนที่มีฐานะยากจนที่สุดกลุ่มหนึ่งของประเทศ ชาวนาประสบปัญหาราคาข้าวตกต่ำเนื่องจากราคาข้าวในตลาดมีความผันผวนสูงซึ่งเกิดจากความไม่สอดคล้องระหว่างปริมาณการผลิตและปริมาณความต้องการข้าวในตลาด ความผันผวนของราคาทำให้ชาวนาประสบปัญหาในการวางแผนการผลิตและการขายข้าวเปลือก ส่งผลให้ชาวนาประสบปัญหาหนี้สินเรื้อรังกับสถาบันการเงินภาครัฐและผู้ให้กู้ยืมเงินนอกระบบสถาบันการเงินตลอดมา

Go to article

สัมภาษณ์ ความปลอดภัยทางอาหารสู่โครงสร้างทางเศรษฐกิจยุคใหม่, ศิริรัตน์ ก๊กผล Jan 2017

สัมภาษณ์ ศาสตราจารย์ นายสัตวแพทย์ ดร. มงคล เตชะกำพุ องค์ความรู้จากการวิจัย สู่การทำเกษตรกรรมอัจฉริยะ, มงคล เตชะกำพุ Jan 2017

แนะนำโครงการ การใช้ยาลดอักเสบชนิดไม่มีสเตียรอยด์ในการเพิ่มประสิทธิภาพการผสมเทียมในสุกร, เผด็จ ธรรมรักษ์ Jan 2017

บทบรรณาธิการ Jan 2017

แนะนำโครงการ การจัดทำแผนผังแม่บทการอนุรักษ์และพัฒนากรุงรัตนโกสินทร์, วรรณศิลป์ พีรพันธุ์ Jan 2017

แนะนำโครงการ การพัฒนาชุดตรวจดีเอ็นเอเซ็นเซอร์สำหรับโรคพิษสุนัขบ้าในสัตว์เลี้ยง, ปิยะศักดิ์ ชอุ่มพฤกษ์, อรรณพ สุริยสมบูรณ์ Jan 2017

เรื่องเล่าชาวจุฬาฯ : ความเป็นมาของ "วันทรงดนตรี 20 กันยายน", สันทัด ตัณทนันทน์ Jan 2017

ภูมิพลมหาราชาภิสดุดี, อาทิตย์ ชีรวณิชย์กุล Jan 2017

ไมโครไบโอมในดินภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย, นราพร สมบูรณ์นะ, อลิษา วิลันโท, รัตน์มณี ชนะบุญ, ภัสสิริ โคมกระจ่าง, สมศักดิ์ ปัญหา Jan 2017

ไมโครไบโอมในดินภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย, นราพร สมบูรณ์นะ, อลิษา วิลันโท, รัตน์มณี ชนะบุญ, ภัสสิริ โคมกระจ่าง, สมศักดิ์ ปัญหา

UNISEARCH (Unisearch Journal)

ประเทศไทยเป็นประเทศเกษตรกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ พืชที่ปลูกกันส่วนใหญ่ในประเทศ ได้แก่ ข้าว (มากกว่าร้อยละ 50) ตามด้วยผักและผลไม้ต่าง ๆ (เช่น ชา ข้าวโพดและกล้วย) (NESDB, 2005)ภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีพื้นที่ขนาดใหญ่ โดยคิดเป็นหนึ่งในสามของพื้นที่ทั้งหมดของประเทศ(168,854 ตารางกิโลเมตร) และประชากรส่วนใหญ่ของประเทศอาศัยอยู่ในพื้นที่นี้ ประชากรของภาคตะวันออกฉียงเหนือส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม แต่กระนั้น คุณภาพของดินในภาคตะวันออกเฉียงเหนือนั้นต่ำสำหรับการทำเกษตรกรรมเมื่อเทียบกับภูมิภาคอื่น ๆ ของประเทศ (Fukai, Sittisuang, and Chanphengsay,1998) เนื่องจากดินมีลักษณะเป็นทรายเนื้อละเอียด นอกจากนี้ ลักษณะภูมิประเทศยังมีแหล่งน้ำอยู จำกัดปริมาณน้ำฝนก็ไม่แน่นอน กล่าวคือ บางครั้งมีฤดูแล้งที่ยาวนาน ตามด้วยฤดูฝนที่มีน้ำท่วม แม้ปัญหาจะทุเลาลงบ้างเพราะมีโครงการชลประทาน แต่การแก้ปัญหาดังกล่าวยังก่อให้เกิดปัญหาใหม่ นั่นคือ ปัญหาดินเค็ม นอกจากนี้พื้นที่เกษตรกรรมหลายแห่งกลายสภาพมาจากการตัดไม้ทำลายป่า ปัญหาอีกอย่างหนึ่งคือ ผลผลิตต่อพื้นที่เฉลี่ยค่อนข้างต่ำ ทำให้เกษตรกรต้องพึ่งพาการทำเกษตรแบบอุตสาหกรรม (industrial agriculture) ซึ่งเป็นการเร่งให้คุณภาพดินเสื่อมเสียเร็วขึ้นไปอีก (Fedra, Winkelbauer, and Pantulu, 1991; NESDB, 2005)เมื่อสังคมสมัยใหม่กลายเป็นสังคมอุตสาหกรรม การเกษตรจึงเปลี่ยนเป็นการเกษตรอุตสาหกรรมไปด้วยเกษตรอุตสาหกรรม หมายถึง ระบบการทำการเกษตรโดยใช้ปุ๋ยเคมี ยาฆ่าแมลง ยากำจัดวัชพืช และสารเคมีสังเคราะห์ และสิ่งมีชีวิตตัดต่อพันธุกรรม การให้หัวอาหารแก่สัตว์เลี้ยง และมีการทำชลประทานและไถพรวนกันอย่างแพร่หลาย วิธีการนี้ทำให้สามารถได้ผลผลิตจำนวนมากในพื้นที่น้อยและใช้แรงงานมนุษย์น้อยลง(Seufert, Ramankutty, and Foley, 2012) แต่กิจกรรมต่าง ๆ ที่ใช้ทรัพยากรและพลังงานมาก ๆ แบบเกษตรอุตสาหกรรมส่งผลร้ายต่อสิ่งแวดล้อม เช่น การชะละลายของสารเคมี ความเสื่อมโทรมของดินและการสูญูเสียความหลากหลายทางชีวภาพ งานวิจัยมากมายที่ทำ การศึกษาเปรียบเทียบระหว่างเกษตรอุตสาหกรรมและเกษตรอินทรีย์ ซึ่งเป็นวิธีการที่ตรงข้ามกันแสดงให้เห็นว่าเกษตรอินทรีย์ทำให้มีความหลากหลายทางชีวภาพและความอุดมสมบูรณ์มากกว่าเกษตรอุตสาหกรรม (Bengtsson, Ahnstrom, and Weibull, 2005) นอกจากนี้การใช้สารเคมี เช่น ยาฆ่าแมลง ยังทำให้มนุษย์เผชิญกับความเสี่ยงด้านสุขภาพ แต่กระนั้น เนื่องจากเกษตรอุตสาหกรรมให้ผลผลิตที่รวดเร็วกว่าเกษตรกรในประเทศไทยจึงยังเป็นที่นิยม ทำให้เกิดปัญหาดินคุณภาพต่ำอย่างต่อเนื่อง (Fukai, Sittisuang, and Chanphengsay, 1998)

Go to article

กิจกรรม Unisearch Jan 2017

บทบาทของจุลินทรีย์ในวัฏจักรไนโตรเจน และโมเดลทางจลนศาสตร์เพื่อการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ, วิบูลย์ลักษณ์ พึ่งรัศมี, ตะวัน ลิมปิยากร, เบญจพร สุวรรณศิลป์, สรวิศ เผ่าทองศุข Jan 2017

บทบาทของจุลินทรีย์ในวัฏจักรไนโตรเจน และโมเดลทางจลนศาสตร์เพื่อการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ, วิบูลย์ลักษณ์ พึ่งรัศมี, ตะวัน ลิมปิยากร, เบญจพร สุวรรณศิลป์, สรวิศ เผ่าทองศุข

UNISEARCH (Unisearch Journal)

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาเพิ่มเติมถึงบทบาทของจุลินทรีย์ในวัฏจักรไนโตรเจน ซึ่งเป็นกุญแจหลักสำคัญของกระบวนการบำบัดทางชีวภาพ (biological treatment) ที่เกิดขึ้นในระบบเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ(aquaculture system)โดยเป็นความร่วมมือระหว่างคณาจารย์ภาควิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยกับนักวิจัยผู้มีประสบการณ์จากศูนย์เชี่ยวชาญเฉพาะทางด้านเทคโนโลยีชีวภาพทางทะเล ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยชีวภาพแห่งชาติ ซึ่งในภาพรวมโครงงานวิจัยนี้ประกอบไปด้วย 2 โครงงานย่อย โครงงานแรกเป็นการติดตามกิจกรรมของจุลินทรีย์กลุ่มดีเอ็นอาร์เอ (Dissimilatory Nitrate Reduction to Ammonium: DNRA) ในกระบวนการดีไนตริฟิเคชัน(denitrification) ที่มีบทบาททำให้ไนเตรตถูกเปลี่ยนกลับเป็นแอมโมเนีย (ammonia: NH3) ดีเอ็นอาร์เอจึงเป็นกลุ่มจุลนิทรีย์ที่ไม่เป็นที่ต้องการในระบบบำบัดน้ำเสีย และระบบเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเนื่องจากเป็นกลไกของการสร้างของเสียที่เป็นจุดมุ่งหมายของการบำบัดกลับขึ้นมาใหม่ แต่การเกิดแอมโมเนียในระบบไร้อากาศ (anaerobic system) สามารถพบได้ในเพียงบางสภาวะเท่านั้นดังนั้น การศึกษาเพิ่มเติมจนเข้าใจถึงปัจจัยที่มีผลทำให้สภาวะดัง กล่าวเกิดขึ้นนั้นจะนำไปสู่การควบคุมระบบและการบำบัดแอมโมเนียในระบบเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่วนโครงงานที่ 2 เป็นการศึกษาด้านจลนศาสตร์ของกระบวนการไนตริฟิเคชัน (nitrification) ที่นับว่ามีความสำคัญอย่างมากในการควบคุมไนโตรเจนในบ่อเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเนื่องจากไนตริฟิเคชันจะเป็นขั้นตอนที่มีผลกับการจำกัดอัตรา (rate limiting step) แบคทีเรียในกระบวนการนี้เป็นแบคทีเรียเฉพาะกลุ่มที่มีอัตราการเจริญเติบโตช้ามาก และมีความอ่อนไหวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาวะแวดล้อมสูง โดยความรู้และข้อมูลทางจลนศาสตร์ของปฏิกิริยาไนตริฟิเคชันนั้นมีส่วนสำคัญในการออกแบบระบบควบคุมไนโตรเจนและช่วยให้ระบบดำเนินการได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น รวมทั้งยังสามารถนำความรู้ในด้านนี้ไปใช้เพื่ออธิบายความผิดปกติที่เกิดขึ้นภายในระบบ รวมทั้ง สามารถแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นในเวลาที่ระบบไม่สามารถทำงานได้ปกติอีกด้วย

Go to article

การส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยว เพื่อคนทั้งมวล, ไตรรัตน์ จารุทัศน์, รุ่งอรุณ บุญรอด Jan 2017

"รอบตัวเรา" เกษตรกรไทยกับคุณภาพชีวิต, ทวีวงศ์ ศรีบุรี Jan 2017

กิจกรรมจามจุรี Jan 2017

กิจกรรม Unisearch Jan 2017

ภาพสะท้อนบทบาทของมหาวิทยาลัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กับการให้บริการส่งเสริมการเกษตรและความมั่นคงทางอาหาร, ศุภวรรณ วิเศษน้อย, เวย์น เนลลิส Jan 2017

ภาพสะท้อนบทบาทของมหาวิทยาลัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กับการให้บริการส่งเสริมการเกษตรและความมั่นคงทางอาหาร, ศุภวรรณ วิเศษน้อย, เวย์น เนลลิส

UNISEARCH (Unisearch Journal)

ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อยู่ในเขตร้อนชื้นที่มีความหลากหลายทางชีวภาพสูงและเป็นแหล่งผลิตอาหารที่สำคัญ ซึ่งภาคเกษตรกรรมและภาคการผลิตอาหารมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อชีวิตของคนในประเทศสมาชิกสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หรืออาเซียน (Association of Southeast Asian Nations: ASEAN) ภาคเกษตรกรรมเป็นภาคส่วนที่สำคัญด้านเศรษฐกิจในระดับชาติ และเป็นแหล่งจ้างงานที่สำคัญของประชาชนหลายล้านคนที่อาศัยอยู่ในเขตชนบทของประเทศสมาชิกอาเซียนจาก 8 ใน 10 ประเทศ ได้แก่ กัมพูชา ลาว อินโดนีเซีย มาเลเซียเมียนมาร์ ฟิลิปปินส์ ไทย และเวียดนามข้อมูลจากธนาคารโลกแสดงให้เห็นว่า ในปี พ.ศ. 2558 ภาคเกษตรกรรมของประเทศไทยสร้างรายได้มากถึงร้อยละ 9.1 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (World Bank, 2017) อย่างไรก็ตาม มูลค่าของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศของภาคเกษตรกรรมไม่ได้แสดงถึงความสำคัญโดยรวมของภาคเกษตรกรรมต่อประเทศไทยอย่างครอบคลุมมากนักโดยเฉพาะวิถีชีวิตของเกษตรกรหรือวัฒนธรรมเกษตรกรรมของชาติ แม้ว่าร้อยละ 38.0 ของประชากรกว่า 67 ล้านคนของประเทศไทยจะอยู่ในภาคเกษตรกรรมก็ตาม (สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร, 2559)

Go to article

โรคขอบใบแห้งของข้าวในประเทศไทย : สถานการณ์การระบาดของโรคปัจจุบัน, พยอม โคเบลลี่, ธีรดา หวังสมบูรณ์ดี Jan 2017

โรคขอบใบแห้งของข้าวในประเทศไทย : สถานการณ์การระบาดของโรคปัจจุบัน, พยอม โคเบลลี่, ธีรดา หวังสมบูรณ์ดี

UNISEARCH (Unisearch Journal)

ข้าว (Oryza sativa L.) มีความสำคัญต่อความมั่นคงทางอาหารของมวลมนุษยชาติเป็นอย่างยิ่ง เพราะข้าวเป็นอาหารที่หล่อเลี้ยงประชากรกว่าครึ่งหนึ่งของประชากรโลก โดยเฉพาะประชากรในทวีปเอเชียซึ่งบริโภคข้าวเป็นอาหารหลัก (Chakravarthi and Naravaneni, 2006) ประเทศไทยได้ชื่อว่าเป็นประเทศผู้ผลิตข้าวในอันดับต้น ๆ ของโลกโดยมีประเทศจีนเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ที่สุด รองลงมา ได้แก่ อินเดีย อินโดนีเซีย บังคลาเทศ เวียดนาม และไทย ซึ่งอยู่ในอันดับ 6 ของโลก เดิมประเทศไทยเคยส่งออกข้าวเป็นอันดับ 1 ของโลก และส่งออกข้าวในรูปข้าวสารคุณภาพสูง(กระทรวงเกษตรและสหกรณ์, 2547) โดยในปี พ.ศ. 2555-2556 ประเทศไทยส่งออกข้าวเป็นอันดับ 3 รองจากอินเดียและเวียดนาม (USDA, 2013) และในปี พ.ศ. 2557 ประเทศไทยสามารถกลับมาเป็นผู้นำในการส่งออกข้าวอีกครั้ง และในปัจจุบัน ประเทศไทยเป็นประเทศส่งออกข้าวอันดับ 2 ของโลก (USDA, 2016)ประเทศไทยมีพื้นที่เพาะปลูก ข้าวทั้งข้าวนาปี และข้าวนาปรัง ในปี พ.ศ. 2555/2556 รวมพื้นที่ประมาณ 70 ล้านไร่โดยให้ผลผลิตรวมทั้งประเทศประมาณ 36 ล้านตันข้าวเปลือก ผลผลิตต่อไร่ของข้าวนาปีและนาปรังทั้งประเทศคิดเป็น414 กิโลกรัม และ 668 กิโลกรัม ตามลำดับ (กรมการข้าว, 2556) จากข้อมูลดังกล่าวพบว่าผลผลิตข้าวต่อไร่ของประเทศไทยอยู่ในอัตราที่ต่ำกว่าหลาย ๆ ประเทศในทวีปเอเชีย ทำให้ต้นทุนการผลิตสูง ซึ่งในอนาคตอาจส่งผลให้ศักยภาพในการแข่งขันลดต่ำลงเม่อื เปรียบเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านทั้งนี้ ความเสียหายที่เกิดขึ้น เนื่องจากโรคข้าว เป็นหนึ่งในหลายปัญหาสำคัญที่ส่ง ผลให้ผลผลิตข้าวของไทยอยู่ในเกณฑ์ต่ำ ซึ่งส่งผลทำให้เกษตรกรสูญูเสียรายได้ในแต่ละปีเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ การที่อุณหภูมิของโลกเพิ่มสูงขึ้นทำให้ระดับน้ำทะเลสูงขึ้น และคาดว่าทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Climate Change) อย่างรุนแรงมากขึ้น ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการเกิดการระบาดของโรคข้าวที่สำคัญเพิ่มมากขึ้น

Go to article

การบูรณาการกฎหมายด้านการท่องเที่ยว, อังคณาวดี ปิ่นแก้ว Jan 2017

การบูรณาการกฎหมายด้านการท่องเที่ยว, อังคณาวดี ปิ่นแก้ว

UNISEARCH (Unisearch Journal)

อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว (tourist industry) มีความสำคัญต่อการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศไทยเป็นอย่างมากเนื่องจากเป็นอุตสาหกรรมภาคบริการที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวและนักลงทุนให้เข้ามาลงทุนในประเทศ อีกทั้งยังสามารถต่อยอดและกระจายรายได้ไปยังธุรกิจ และภาคอุตสาหกรรมอื่น ๆ ไมว่าจะเป็นด้านการขนส่ง การเดินทาง ภาคธุรกิจและการโรงแรม และร้านอาหาร เป็นต้น อันนำไปสู่การจ้างงานและการพัฒนาธุรกิจให้เติบโตต่อไป ด้วยเหตุนี้ การพัฒนาให้ธุรกิจการท่องเที่ยวของไทยมีความสามารถในการแข่งขันให้ทัดเทียมกับนานาอารยประเทศจึงมีความสำคัญและจำเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะในสภาวการณ์ปัจจุบันที่จะมีการเปิดเสรีทางการค้าและการบริการของกลุ่มประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนความปลอดภัยในชีวิตร่างกาย และทรัพย์สินของนักท่องเที่ยวมีความสำคัญอย่างยิ่ง ในการส่งเสริมการท่องเที่ยว เพราะความหวาดระแวงหรือหวาดกลัวต่อภัยที่อาจเกิดขึ้นระหว่างการท่องเที่ยวนั้นย่อมส่งผลกระทบโดยตรงต่อภาพลักษณ์ของประเทศและจำนวนนักท่องเที่ยวที่ประสงค์จะเดินทางมาท่องเที่ยวในประเทศไทย จึงไม่อาจปฏิเสธได้ว่า ปัญหาเรื่องการคุ้มครองนักท่องเที่ยวนั้นยังคงพบได้อยู่เสมอไม่ว่าจะเป็นกรณีนักท่องเที่ยวถูกทำร้ายร่างกาย ถูกชิงทรัพย์ ข่มขืน หรือถูกฆ่า อีกทั้งยังปรากฏกรณีที่นักท่องเที่ยวถูกหลอกลวงให้ซื้้อสินค้า หรือบริการในราคาที่สูงเกินควร การไม่ติดป้ายราคาสินค้าหรือบริการ การเอาเปรียบนักท่องเที่ยว การล่อลวงอันก่อให้เกิดความเสียหายต่าง ๆ แก่นักท่องเที่ยว สิ่งเหล่านี้ล้วนเกี่ยวข้องกับมาตรการทางกฎหมายในการให้ความช่วยเหลือและคุ้มครองนักท่องเที่ยวซึ่งนับว่าเป็นประเด็นปัญหาที่มีความสำคัญและส่งผลโดยตรงต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก สำหรับกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองนักท่องเที่ยวของประเทศไทยในปัจจุบันนั้น มิได้ถูกบัญัญติไว้เป็นการเฉพาะ หากแต่เป็นการนำกฎหมายที่มีเป็นการทั่วไปมาปรับใช้กับนักท่องเที่ยวต่างชาติ ทั้งนี้ กฎหมายที่เกี่ยวข้องในเรื่องดังกล่าวจึงมีอยู่เป็นจำนวนมาก และอยู่ในความรับผิดชอบของหน่วยงานต่าง ๆดังนั้น การดำเนินงานด้านการคุ้มครองนักท่องเที่ยวให้เกิดประสิทธิภาพ เป็นไปอย่างรวดเร็ว ชัดเจน และแน่นอน รวมทั้งให้มีความพร้อมสำหรับการแข่งขันเมื่อเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน อีกทั้งเพื่อให้การปฏิบัติงานและบังคับใช้กฎหมายของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองนักท่องเที่ยวเป็นไปในทิศทางเดียวกันอันจะนำไปสู่การพัฒนากฎหมายด้านการคุ้มครองนักท่องเที่ยวแบบบูรณาการต่อไป จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องรวบรวมกฎหมายต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองนักท่องเที่ยวรวมทั้งศึกษา และวิเคราะห์กฎหมายดังกล่าวว่ามีประสิทธิภาพในการคุ้มครองนักท่องเที่ยวหรือไม่ เพียงใด เพื่อก่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดในการพัฒนาการท่องเที่ยวการศึกษานี้มุ่งพิจารณามาตรการทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองนักท่องเที่ยวต่างชาติ ประเภทที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวด้วยตนเอง มิได้ร่วมเดินทางมากับกลุ่มทัวร์ หรือที่เรียกว่าForeign Individual Tourism (FIT) เนื่องจากนักท่องเที่ยวต่างชาติที่เดินทางมาท่องเที่ยวกับกลุ่มทัวร์นั้นมักได้รับความช่วยเหลือจากบริษัททัวร์ในด้านข้อมูลและการอำนวยความสะดวกในกรณีที่่เกิดปัญหาจากการท่องเที่ยว ในขณะที่ นักท่องเที่ยวแบบ FIT นั้นมักจะประสบปัญหามากกว่าเนื่องจากไม่มีมัคคุเทศก์ให้คำชี้แนะประกอบกับปัจจุบัน จำนวนนักท่องเที่ยวแบบ FIT เพิ่มจำนวนมากขึ้นดังนั้น จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งในการศึกษาถึงมาตรการทางกฎหมายที่ให้การคุ้มครองแก่นักท่องเที่ยวในกลุ่มดังกล่าว

Go to article

การพัฒนาและการดัดแปรโปรตีนพืชท้องถิ่นสำหรับใช้เป็นวัตถุปรุงแต่งอาหารปลอดภัย : โปรตีนมะพร้าว, ปราณี อ่านเปรื่อ, สมฤดี ไทพาณิชย์ Jan 2017

การพัฒนาและการดัดแปรโปรตีนพืชท้องถิ่นสำหรับใช้เป็นวัตถุปรุงแต่งอาหารปลอดภัย : โปรตีนมะพร้าว, ปราณี อ่านเปรื่อ, สมฤดี ไทพาณิชย์

UNISEARCH (Unisearch Journal)

จากหลายเหตุการณ์เกี่ยวกับความไม่ปลอดภัยในอาหารที่เกิดขึ้นตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน เช่น อาหารที่มีการปนเปื้อนเชื้อจุลนิทรีย์ หรือสารเคมีอื่น ๆ ที่ไม่สมควรมีเจือปนอยู่ในอาหารอันเนื่องมาจากความเป็นอุตสาหกรรม (industrialization)เพิ่มขึ้น และการดูแลควบคุมที่ไม่ดีพอ (poor regulation)ทำให้ทุกฝ่ายไม่ว่าจะเป็น บริษัทผู้ผลิตอาหาร หน่วยงานควบคุม ตรวจสอบ และผู้บริโภคมีพฤติกรรมเปลี่ยนไปในส่วนของบริษัทผู้ผลิตอาหารได้พยายามเพิ่มความปลอดภัยของสินค้าโดยการเลือกใช้วัตถุดิบ ที่มีความปลอดภัยสูงการเลือกใช้สารจากธรรมชาติทดแทนการใช้สารเคมีสังเคราะห์ หรือการปรับปรุงกระบวนการผลิตให้มีมาตรฐาน ซึ่งสอดคล้องกับพฤติกรรมของผู้บริโภคที่มีแนวโน้มในการให้ความสำคัญกับสินค้าที่ปลอดภัยจากการใช้สารเคมี และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากขึ้นวัตถุปรุงแต่งอาหาร หมายถึง สารปรุงรส และวัตถุเจือปนในอาหาร (food additives) ที่นำมาใช้เพื่อปรุงแต่งสีกลิ่น รส และคุณสมบัติอื่น ๆ ของอาหาร โดยสามารถจำแนกตามความปลอดภัยได้ 3 ประเภท คือ ประเภทที่ไม่เป็นอันตรายแก่ร่างกาย ประเภทที่อาจเกิดอันตรายหากใช้ในปริมาณมากเกินปริมาณที่กฎหมายกำหนดหรือใช้ไม่เหมาะสมกับชนิดของอาหาร และประเภทเป็นพิษไม่ปลอดภัย เป็นอันตรายต่อชีวิตได้ในปัจจุบันสารอิมัลซิไฟเออร์ (emulsifier) ซึ่งเป็นวัตถุเจือปนอาหารที่ใช้เพื่อทำให้อิมัลชัน (emulsion) คงตัวเป็นวัตถุปรุงแต่งอาหารกลุ่มหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญต่อการแปรรูปอาหารในระดับอุตสาหกรรม และการพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารในอนาคต โดยอาหารอิมัลชัน หมายถงึ อาหารที่ประกอบด้วยของเหลวตั้งแต่ 2 ชนิดขึ้นไป ซึ่งปกติไม่ผสมเป็นเนื้อเดียวกันเช่น น้ำกับน้ำมัน ผสมรวมเป็นเนื้อเดียวกันได้โดยไม่แยกชั้นเช่น มายองเนส และน้ำ สลัดชนิดข้น เป็นต้น ดังนั้นการพัฒนาและการดัดแปรโปรตีนพืชท้องถิ่น เช่นโปรตีนจากมะพร้าว ด้วยกระบวนการที่เหมาะสมเพื่อใช้เป็นวัตถุปรุงแต่งอาหาร เพื่อทำให้อิมัลชันคงตัว ทดแทนวัตถุปรุงแต่งสังเคราะห์กลุ่มตัวทำอิมัลชัน ได้แก่ สารลดแรงตึงผิวเช่น ทวีน (Tween) และสแปน (Span) ซึ่งเป็นชื่อทางการค้าของสารโพลีซอร์เบท และซอร์บิแทนเอสเทอร์ ตามลำดับและอื่น ๆ ในอุตสาหกรรม หรือเพื่อใช้เสริมปริมาณโปรตีนในอาหาร จะเป็นข้อมูลสำคัญ ที่สามารถช่วยลด หรือ หลีกเลี่ยงปัญหาความไม่ปลอดภัยในอาหารจากการใช้สารเคมีสังเคราะห์และการใช้วัตถุปรุงแต่งอาหารประเภทที่อาจเกิดอันตรายหากใช้ในปริมาณมากได้ นอกจากนี้ การใช้โปรตีนจากมะพร้าวเป็นวัตถุปรุงแต่งอาหารเพื่อทำให้อิมัลชันคงตัวจะทำให้ได้สมบัติทางโภชนาการ และสมบัติเชิงหน้าที่อื่น ๆของโปรตีนจากพืชร่วมด้วย เช่น สมบัติการป้องกันโรค สมบัติการต้านออกซิเดชัน และกิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระ เป็นต้นซึ่งวัตถุปรุงแต่งสังเคราะห์จะไม่มีสมบัติเหล่านี้ อีกทั้งการพัฒนาและการดัดแปรโปรตีนพืชท้องถิ่นจะช่วยเพิ่มโปรตีน ทางเลือกสำหรับใช้ในผลิตภัณฑ์อาหารแปรรูป ช่วยเพิ่มมูลค่าให้แก่มะพร้าว และยังช่วยเพิ่มการใช้ประโยชน์ของผลิตผลพลอยได้จากการแปรรูปน้ำมันมะพร้าวได้

Go to article

ใจจุฬาฯ : บทเพลงพระราชนิพนธ์มหาจุฬาลงกรณ์เพลงพรพระราชทาน, ปฏิวัติ สุขประกอบ, จิณดิษฐ์ ละออปักษิณ, ฏฐิตา ชวนเกริกกุล, ชูวิทย์ ยุระยง Jan 2017

บันทึกจดหมายเหตุ : พระพุทธปฏิมาแก้วผลึก, เที่ยนฉาย กีระนันทน์ Jan 2017

จุฬาฯ จาฤก : พระบามสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชฯ กับการอนุรักษ์และพัฒนาสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ, สวัสดิ์ จงกล Jan 2017

Full-Text Articles in Social and Behavioral Sciences

การวิจัยการส่งเสริมการท่องเที่ยว กลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง 2, ดำรงค์ วัฒนา

UNISEARCH (Unisearch Journal)

การพัฒนาความร่วมมือในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์เชื่อมโยง 2 ฝั่งแม่น้ำโขงเลย-ลาว, ทวีวงศ์ ศรีบุรี

UNISEARCH (Unisearch Journal)

แผนพัฒนาการท่องเที่ยวพื้นที่พิเศษ เพื่อสร้างขีดความสามารถในการพัฒนาการท่องเที่ยว

UNISEARCH (Unisearch Journal)

ข่าวและกิจกรรม รอบรั้วโครงการ

UNISEARCH (Unisearch Journal)

UNISEARCH (Unisearch Journal)

การประยุกต์ใช้ถ่านชีวภาพเพื่อความมั่นคงทางอาหารในการเพาะปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์, เสาวนีย์ วิจิตรโกสุม

UNISEARCH (Unisearch Journal)

UNISEARCH (Unisearch Journal)

สัมภาษณ์ ความปลอดภัยทางอาหารสู่โครงสร้างทางเศรษฐกิจยุคใหม่, ศิริรัตน์ ก๊กผล

UNISEARCH (Unisearch Journal)

UNISEARCH (Unisearch Journal)

UNISEARCH (Unisearch Journal)

บทบรรณาธิการ

UNISEARCH (Unisearch Journal)

บทบรรณาธิการ

UNISEARCH (Unisearch Journal)

แนะนำโครงการ การจัดทำแผนผังแม่บทการอนุรักษ์และพัฒนากรุงรัตนโกสินทร์, วรรณศิลป์ พีรพันธุ์

UNISEARCH (Unisearch Journal)

UNISEARCH (Unisearch Journal)

เรื่องเล่าชาวจุฬาฯ : ความเป็นมาของ "วันทรงดนตรี 20 กันยายน", สันทัด ตัณทนันทน์

Jamjuree Journal

ภูมิพลมหาราชาภิสดุดี, อาทิตย์ ชีรวณิชย์กุล

Jamjuree Journal

UNISEARCH (Unisearch Journal)

กิจกรรม Unisearch

UNISEARCH (Unisearch Journal)

UNISEARCH (Unisearch Journal)

การส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยว เพื่อคนทั้งมวล, ไตรรัตน์ จารุทัศน์, รุ่งอรุณ บุญรอด

UNISEARCH (Unisearch Journal)

"รอบตัวเรา" เกษตรกรไทยกับคุณภาพชีวิต, ทวีวงศ์ ศรีบุรี

UNISEARCH (Unisearch Journal)

กิจกรรมจามจุรี

Jamjuree Journal

กิจกรรม Unisearch

UNISEARCH (Unisearch Journal)

UNISEARCH (Unisearch Journal)

โรคขอบใบแห้งของข้าวในประเทศไทย : สถานการณ์การระบาดของโรคปัจจุบัน, พยอม โคเบลลี่, ธีรดา หวังสมบูรณ์ดี

UNISEARCH (Unisearch Journal)

การบูรณาการกฎหมายด้านการท่องเที่ยว, อังคณาวดี ปิ่นแก้ว

UNISEARCH (Unisearch Journal)

UNISEARCH (Unisearch Journal)

Jamjuree Journal

บันทึกจดหมายเหตุ : พระพุทธปฏิมาแก้วผลึก, เที่ยนฉาย กีระนันทน์

Jamjuree Journal

Jamjuree Journal