Medicine and Health Sciences | Open Access Articles

การแช่แข็งตัวอ่อนที่เก็บจากฝูงแม่กระบือปลัก (Bubalus Bubalis) พันธุ์ดี, มาลี อภิเมธีธำรง, นุชรินทร์ ศงสะเสน, วิบูลย์ เยี่ยงวิศวกูร, ยันต์ สุขวงศ์, มงคล เตชะกำพุ Dec 1998

การแช่แข็งตัวอ่อนที่เก็บจากฝูงแม่กระบือปลัก (Bubalus Bubalis) พันธุ์ดี, มาลี อภิเมธีธำรง, นุชรินทร์ ศงสะเสน, วิบูลย์ เยี่ยงวิศวกูร, ยันต์ สุขวงศ์, มงคล เตชะกำพุ

The Thai Journal of Veterinary Medicine

การทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการแช่แข็งตัวอ่อนกระบือปลักไทย ที่เก็บจากแม่กระบือ ปลักพันธุ์ดีที่ถูกคัดออกจากฝูง โดยทําการแช่แข็งตัวอ่อนกระบือปลักจำนวน 29 ตัวอ่อน ด้วยวิธีมาตรฐาน ใช้อัตราการลดอุณหภูมิ 0.5°c ต่อนาที จากอุณหภูมิ -6.5°c ถึง -30 °c ก่อนนำลงแช่ในไนโตรเจนเหลว น้ํายา แช่แข็งตัวอ่อนที่ประกอบด้วย 10% (v/v) กลีเซอรอล + 0.1 M ซูโครส ในสารละลาย Dulbecco's modified phosphate buffered saline (D-PBS) หลังเก็บไว้นานประมาณ 1 ปี ละลายตัวอ่อนและดึงสารป้องกันการเกิด ผลึกน้ำแข็งออกจากตัวอ่อนแบบ 3 ขั้นตอนในน้ำยาสำหรับละลายตัวอ่อน โดยค่อย ๆ ลดความเข้มข้นของ กลีเซอรอลจาก 5% (v/v) ไปยัง 2.5% และ 0% ตามลำดับ อย่างละ 5 นาที พบว่ามีตัวอ่อนกระบือ จำนวน 25 ตัวอ่อน (86.2%, 25/29) ที่มีคุณภาพและลักษณะสามารถนำไปใช้ย้ายฝากได้ แบ่งเป็นระยะมอรูล่า 15 ตัวอ่อน (83.3%, 15/18) มอรูล่าระยะรวมตัวแน่น (compact morula) จำนวน 4 ตัวอ่อน (100%, 4/4) เป็นตัวอ่อน ระยะบลาสโตซีสระยะแรก (early blastocyst) 2 ตัวอ่อน (100%, 2/2) และ ระยะบลาสโตซิส (blastocyst) 4 ตัวอ่อน (100%, 4/4) ย้ายฝากตัวอ่อนจำนวน 21 ตัวอ่อนให้กระบือตัวรับ 10 ตัว ตัวรับตั้งท้อง 1 ตัว (10%, 1/10) จากผลการศึกษานี้ …

Go to article

การหาค่า Bioavaialability ของสารอาหาร, ทิพย์วรรณ ปริพัฒนานนท์ Dec 1998

การหาค่า Bioavaialability ของสารอาหาร, ทิพย์วรรณ ปริพัฒนานนท์

The Thai Journal of Veterinary Medicine

ค่า bioavailability ของโภชนะ คือ ปริมาณเปอร์เซ็นต์ของโภชนะที่สัตว์ดูดซึมได้จริง ๆ จากอาหารที่กิน และเป็นส่วนที่นำไปใช้ในขบวนการเมตาบอลิซึม ค่านี้แสดงให้เห็นถึงคุณค่าของโภชนะโดยเปรียบเทียบ ระหว่างสารอาหาร 2 ชนิด การหาค่า bioavailability มีหลายวิธี คือ slope-ratio assay, parallel lines assay, three-point assay และ standard curve assay แต่ละวิธีก็จะมีข้อกำหนด และความเหมาะสมของการใช้ งานแตกต่างกันไป วิธีที่ดีสุดนั้นย่อมเป็นวิธีที่เหมาะสมกับข้อกำหนดมากที่สุด ในการทดลองหาค่า bioavailability ของสารอาหารนั้น slope-ratio assay เป็นวิธีที่นิยมกันที่สุด มีข้อกำหนดอยู่ 2 ข้อ คือ การตอบสนองของ สัตว์จะมีค่าเท่ากันเมื่อไม่ได้เติมโภชนะที่ต้องการเปรียบเทียบทั้งสองชนิดในอาหาร (intersection) และความ สัมพันธ์ระหว่างการตอบสนองและปริมาณโภชนะที่ทดลองต้องเป็นเส้นตรง (linearity)

Go to article

What Is Your Diagnosis, Pranee Tuntivanich Dec 1998

Ultrasound Diagnosis, Phiwipha Kamonrat Dec 1998

Ekg Quiz, Monkon Trisiriroj, Chollada Buranakarl, Kris Angkanaporn, Phiwipa Kamonrat, Apisit Prarnkamanant Sep 1998

What Is Your Diagnosis, Pranee Tuntivanich Sep 1998

Postweaning Multistemic Wasting Syndrome (Pmws), รุ่งโรจน์ ธนาวงษ์นุเวช อาจารย์ น.สพ. ดร. Sep 1998

Paradujadinia Halicoris (Owen, 1833), A Nematode From The Stomach Of A Sea Cow In The Gulf Of Thailand, Jitra Waikagul, Suwat Thonghom, Wanna Maipanich Sep 1998

โรคความดันโลหิตสูงในสุนัข, ชลลดา บูรณกาล Sep 1998

โรคความดันโลหิตสูงในสุนัข, ชลลดา บูรณกาล

The Thai Journal of Veterinary Medicine

โรคความดันโลหิตสูงในสุนัข หมายถึง ภาวะที่สุนัขมีความดันโลหิตสูงกว่าปกติ โดยอาจจำแนกความ ดันโลหิตสูงตามความรุนแรงของค่าความดันที่เพิ่มขึ้น ความสำคัญของโรคนี้ในสุนัขยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่ พบว่าสุนัขที่มีความดันโลหิตสูงอย่างรุนแรง มักจะเกิดความผิดปกติของการมองเห็น วิธีการวัดความดัน โลหิตในสุนัขมีอยู่หลายวิธี ซึ่งแต่ละวิธีให้ความแม่นยำและความถูกต้องแตกต่างกันไป ประกอบกับลักษณะ ทางกายวิภาคของขาสุนัข เป็นอุปสรรคที่สำคัญในการวัดความดันโลหิตในทางคลินิก นอกจากนี้พบว่าความ ดันโลหิตยังมีความเปลี่ยนแปลงขึ้น-ลงได้ในแต่ละนาทีนอกเหนือจากการเปลี่ยนแปลงขึ้น-ลงตามปกติในช่วงเวลาของวัน ดังนั้นค่าเฉลี่ยการวัดความดันอย่างต่อเนื่องตลอด 24 ชั่วโมง จึงให้ผลถูกต้องสูงสุดในการวัดความดันโลหิต บทความนี้ได้รวบรวมนำเสนอสถานภาพปัจจุบันของการเกิดความดันโลหิตสูงในสุนัข ความหมาย และชนิดของความดันโลหิตสูง วิธีการวัดความดันโลหิต ปัจจัยที่มีผลต่อความดันโลหิตในสุนัข รวมถึงพยาธิสรีรวิทยาของการเกิดภาวะความดันโลหิตสูงและกลไกการควบคุมความดันโลหิตโดยอาศัยระบบประสาทและไต

Go to article

อิทธิพลของ Recombinant Bovine Somatotropin ต่อการตอบสนองการกระตุ้นเพิ่มการตกไข่ในกระบือปลัก, นุชรินทร์ ศงสะเสน, วิบูลย์ เยี่ยงวิศวกูร, มาลี อภิเมธีธำรง, บงกาล บุญตาราษฎร์, สุพรชัย ฟ้ารี, จินตนา อินทรมงคล, ยันต์ สุขวงศ์ Sep 1998

อิทธิพลของ Recombinant Bovine Somatotropin ต่อการตอบสนองการกระตุ้นเพิ่มการตกไข่ในกระบือปลัก, นุชรินทร์ ศงสะเสน, วิบูลย์ เยี่ยงวิศวกูร, มาลี อภิเมธีธำรง, บงกาล บุญตาราษฎร์, สุพรชัย ฟ้ารี, จินตนา อินทรมงคล, ยันต์ สุขวงศ์

The Thai Journal of Veterinary Medicine

จุดประสงค์ของการศึกษานี้ เพื่อศึกษาถึงอิทธิพลของฮอร์โมน recombinant bovine somatotropin (rBST) ต่อการตอบสนองการกระตุ้นเพิ่มการตกไข่ด้วยฮอร์โมน follicle stimulating hormone (FSH) ใน กระบือปลัก กระบือทั้งหมด 16 ตัว ถูกเหนี่ยวนำการเป็นสัดด้วยการสอดแท่งซิลิโคนที่เคลือบด้วยโปรเจส เตอโรน และ estradiol benzoate ชนิดแคปซูล (CIDR-B) เข้าทางช่องคลอด หลังจากนั้นแบ่งกระบือออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 8 ตัว โดย กระบือในกลุ่มที่หนึ่งได้รับ FBST ชนิดที่ซึมเข้าสู่กระแสเลือดอย่างช้า ๆ ในวันที่ 4 หลังการใส่ฮอร์โมน CIDR-B กระบือกลุ่มที่สองไม่ได้รับ FBST การกระตุ้นเพิ่มการตกไข่กระทําโดยการฉีด FSH แบบลดโต๊ส ปริมาณทั้งหมด 260 มิลลิกรัม เช้า-เย็น เป็นเวลา 3.5 วัน โดยเริ่มจากวันที่ 9-11 หลัง การให้ฮอร์โมน CIDR-B ในวันที่ 3 ของการให้ FSH ฉีดพรอสตาแกลนดินขนาด 500 ไมโครกรัม พร้อมทั้งดึง CIDR-B ออก เมื่อกระบือแสดงอาการเป็นสัด ผสมพันธุ์โดยใช้พ่อกระบือคุมฝูง ทำการเก็บตัวอ่อนในวันที่ 6 หลังจากที่กระบือแสดงอาการเป็นสัด ผลการศึกษาพบว่า ค่าเฉลี่ยของจำนวนคอร์ปัส ลูเทียม ของกระบือ ในกลุ่มที่หนึ่ง และสอง เท่ากับ 6.0±2.2 และ 4.3±1.1 ตามลำดับ จำนวนตัวอ่อนที่เก็บได้ และตัวอ่อนที่มี คุณภาพดีของกระบือกลุ่มที่หนึ่ง และ สอง เท่ากับ 4.5±1.6 และ 3.0±1.0 และ 2.3+1.0 และ 0.8±0.3 ตามลำดับ จำนวนตัวอ่อนที่มีคุณภาพดีที่เก็บได้จากกระบือที่ได้รับ FBST มีมากกว่ากลุ่มที่ไม่ได้รับ rBST …

Go to article

Co-Expression Of Nitric Oxide Synthase And Neurokinin 1 Receptor In Neurones Of The Intermediolateral Column Of The Rat Spinal Cord, Ornsiri Suthamnatpong, Richard Morris Sep 1998

ความชุกของโรคภูมิคุ้มกันบกพร่องในแมวที่แสดงอาการทางคลินิกของโรคเรื้อรัง+, รสมา ภู่สุนทรธรรม, คณิศักดิ์ อรวีระกุล, ภาวนา อุทัยโชติวรรณ, กาญจน์ เชื้อศิริ Sep 1998

ความชุกของโรคภูมิคุ้มกันบกพร่องในแมวที่แสดงอาการทางคลินิกของโรคเรื้อรัง+, รสมา ภู่สุนทรธรรม, คณิศักดิ์ อรวีระกุล, ภาวนา อุทัยโชติวรรณ, กาญจน์ เชื้อศิริ

The Thai Journal of Veterinary Medicine

ทำการศึกษาในแมว 28 ราย ที่เข้ามารับการรักษา ณ โรงพยาบาลสัตว์เล็ก คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระหว่างเดือนมิถุนายน ถึง ตุลาคม 2540 และได้รับการวินิจฉัยเบื้องต้นจาก สัตวแพทย์ประจำโรงพยาบาลว่าเป็นโรคติดเชื้ออย่างเรื้อรังของระบบทางเดินหายใจ ระบบทางเดินอาหาร และ/หรือ ระบบขับถ่ายปัสสาวะเกินกว่า 2 สัปดาห์ ตรวจพบหลักฐานการปรากฏแอนติบอดี้บ่งชี้การติด เชื้อโรคภูมิคุ้มกันบกพร่องในแมว (FIV) 32.0% พบการติดเชื้อในแมวเพศผู้ (77.8%) มากกว่าแมวเพศเมีย (22.2%) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P< 0.05) อายุเฉลี่ยของแมวที่ติดเชื้อเท่ากับ 5.44 ± 2.51 ปี โดยพบ มากที่สุดในแมวที่มีช่วงอายุ 5-7 ปี (55.6%) รองลงมาคือช่วงอายุน้อยกว่า 4 ปี (22.2%) และช่วงอายุมากกว่า 7 ปี (22.2%) เมื่อพิจารณาตามลักษณะของที่อยู่อาศัย พบว่าเป็นในแมวที่เลี้ยงในตึกแถวมาก ที่สุด(77.8%)รองลงมาจะพบในแมวที่เลี้ยงในบ้านเดี่ยว (11.1%) และห้องเช่า (11.1%) จากการตรวจพบ แอนติบอดี้บ่งชี้การติดเชื้อในแมวที่แสดงอาการของการติดเชื้อที่ระบบขับถ่ายปัสสาวะเรื้อรังมากที่สุด (55.6%) ระบบทางเดินอาหาร (22.2%) ระบบทางเดินหายใจร่วมกับทางเดินอาหาร (11.1%) ระบบทางเดินอาหารร่วม กับระบบปัสสาวะ (11.1%) และพบว่าแมวที่กินอาหารเจ้าของปรุงให้เอง (88.9%) มีการติดเชื้อมากกว่าใน แมวที่กินอาหารสำเร็จรูป (11.1%) นอกจากนี้พบการติดเชื้อสูงในแมวที่เลี้ยงแบบปล่อย (100%) และเป็น แมวไม่เคยได้รับวัคซีนใด ๆ (88.9%) สำหรับค่าทางโลหิตวิทยาในแมวที่มีการติดเชื้อ FIV นั้น พบว่ามีค่า ทางโลหิตวิทยาอยู่ในช่วงปกติ ค่าเคมีคลินิกเปลี่ยนแปลงตามอาการทางคลินิกของโรคเรื้อรังที่เกิดขึ้น

Go to article

โรคของปลาสวยงาม, จิรศักดิ์ ตั้งตรงไพโรจน์, นันทริกา ชันซื่อ, สันติ วงศ์อำนวยกุล, สยาม พาใจสงค์, สิทธิคุณ วิสฤตานนท์, ศุภวิวัธน์ พงษ์เลาหพันธุ์, เทพมนัส บุปผาอินทร์ Sep 1998

Ultrasound Diagnosis, Phiwipha Kamonrat Sep 1998

Coronavirus-Like Particles In Porcine Kupffer Cell Culture, Roongroje Thanawongnuwech, Jacqueline K. Kinyamu, Jean A. Olsen Jun 1998

พยาธิสภาพของสุกรปวยในฝูงที่ตรวจพบ Fumonisin ปนเปื้อนในอาหาร, ตวงทอง ปัจฉิมะศิริ, อัจฉริยา ไศละสูต, คัมภีร์ กอธีระกุล Jun 1998

พยาธิสภาพของสุกรปวยในฝูงที่ตรวจพบ Fumonisin ปนเปื้อนในอาหาร, ตวงทอง ปัจฉิมะศิริ, อัจฉริยา ไศละสูต, คัมภีร์ กอธีระกุล

The Thai Journal of Veterinary Medicine

จากการชันสูตรซากสุกรขุน 12 ตัว อายุ 3-4 เดือน น้ำหนัก 30-50 กิโลกรัม อัตราป่วย 30 % อัตราตาย 5-12 % จากฝูง 3,000 ตัว มีอาการหายใจกระแทกแรงและถี่ นอนหมอบ บางตัวดีซ่าน ไม่ตอบสนองต่อการ รักษาด้วยยาปฏิชีวนะ มีพยาธิสภาพคือ เยื่อเมือกซีดเหลือง ปอดอักเสบบวมน้ำ เยื่อหุ้มปอดและเยื่อหุ้ม หัวใจอักเสบมีไฟบรินปกคลุมหนา ตับซีด และมีน้ำในช่องอก ผลการตรวจทางจุลพยาธิวิทยา พบการ เปลี่ยนแปลงของตับ ประกอบด้วย single cell necrosis (4/12 ตัว) angular degenerating hepatocytes (12/12 ตัว) mild vacuolation (8/12 ตัว) binucleated hepatocytes (12/12 ตัว) multinucleated hepatocytes (5/12 ตัว) hepatomegalocytosis (11/12 ตัว) centrilobular depletion (4/12 ตัว) perilobular fibrosis (5/12 ตัว) และ disorganized hepatic cord (9/12 ตัว) ที่ตับอ่อน พบ pancreatic acinar cell degeneration (7/12 ตัว) และที่ปอด พบ pulmonary edema ลักษณะต่าง ๆ ได้แก่ interlobular edema (8/12 ตัว) alveolar edema (11/12 ตัว) interstitial edema (5/12 ตัว) …

Go to article

Ultrasound Diagnosis, Phiwipha Kamonrat Jun 1998

What Is Your Diagnosis, Pranee Tuntivanich Jun 1998

ความเหมือนและความแตกต่างของจำนวนโครโมโซฒที่พบในสัตว์ป่าบางชนิดของประเทศไทย, วิวัฒน์ ชวนะนิกุล Jun 1998

ความเหมือนและความแตกต่างของจำนวนโครโมโซฒที่พบในสัตว์ป่าบางชนิดของประเทศไทย, วิวัฒน์ ชวนะนิกุล

The Thai Journal of Veterinary Medicine

จำนวนโครโมโซมของสัตว์ป่าบางชนิดที่พบในประเทศไทยได้ถูกประมวลไว้ ในสัตว์ตระกูลแมว-เสือ (Family Felidae) ทั้งสกุล Felis และสกุล Panthera พบว่ามีจำนวนโครโมโซมเท่ากันหมด คือ 38 ตัว เช่น เดียวกับในแมวบ้าน ในทางตรงกันข้าม ในสัตว์ตระกูลกวาง (Family Cervidae) พบความแตกต่างของ จำนวนและรูปแบบของโครโมโซมค่อนข้างมาก จากจำนวน 6-7 ตัวในเก๋งธรรมดา (M. muntjac) และ 13-14 ตัวในเก้งหม้อ (M. feae) จนถึง 58 ตัวในละมั่ง (C. eldi) และ 68 ตัวในเนื้อทราย (C. porcinus) ในสัตว์ป่า ตระกูลจระเข้ (Family Crocodylidae) แม้ว่าจำนวนโครโมโซมของจระเข้พันธุ์น้ำจืดซึ่งมี 30 ตัว จะไม่ เท่ากับพันธุ์น้ำเค็มซึ่งมี 34 ตัว ลูกผสมที่เกิดจากการผสมข้ามพันธุ์ก็ไม่เป็นหมัน แต่มีจำนวนโครโมโซมแตก ต่างกัน คือ 31 ตัว 32 ตัวและ 33 ตัวขึ้นกับชนิดการผสมพันธุ์ จากผลของรายงานดังกล่าว การค้นคว้าในทางลึก เช่น ด้านอณูพันธุศาสตร์และพันธุกรรมการสืบพันธุ์ การสำรวจเพิ่มเติมและการนำมาประยุกต์ในการเลี้ยงจริง น่าจะได้มีการศึกษากันต่อไป เพื่อจะได้ทราบขบวนการที่เกิดขึ้นจริง และเพื่อกำหนดทิศทางที่ถูกต้องในการ รักษาพันธุกรรมเดิมไว้ประการหนึ่งและในการเลี้ยงในเชิงเศรษฐกิจอีกประการหนึ่ง

Go to article

การปฏิสนธินอกร่างกายของโอโอไซต์เก็บจากลูกโคก่อนวัยเจริญพันธุ์, รังสี อดุลยานุภาพ, มงคล เตชะกำพุ, วันเพ็ญ อดุยานุภาพ Jun 1998

การปฏิสนธินอกร่างกายของโอโอไซต์เก็บจากลูกโคก่อนวัยเจริญพันธุ์, รังสี อดุลยานุภาพ, มงคล เตชะกำพุ, วันเพ็ญ อดุยานุภาพ

The Thai Journal of Veterinary Medicine

เก็บโอโอไซต์จากรังไข่ของลูกโคพื้นเมืองอายุ 4-6 เดือน ที่กระตุ้นด้วยฟอลลิเคิล สติมูเรตติ้ง ฮอร์โมน (เอฟ เอส เอช) แบ่งโอโอไซต์ออกได้เป็น 2 ชนิด คือโอโอไซต์ที่เจริญพร้อมปฏิสนธิ (mature oocyte) และ โอโอไซต์ที่เจริญไม่พร้อมปฏิสนธิ (immature oocyte) นำไปเพาะเลี้ยงเพื่อให้เกิดสภาวะพร้อมปฏิสนธิใน น้ำยาเพาะเลี้ยงชนิด TCM-199 ที่ประกอบด้วย FSH/LH (10 ug/ml), Estradiol-17 (1 ug/ml) และ 10% FCS โดยเลี้ยงร่วมกับเซลล์กรานูโลซานาน 4 ชม. สำหรับโอโอไซต์ชนิด mature และ 24 ชม. สำหรับโอโอไซต์ชนิด immature จากการสุ่มตัวอย่างโอโอไซต์ทั้ง 2 ชนิดมาตรวจดูสภาวะพร้อมปฏิสนธิ พบว่ามีอัตราการเกิดระยะ เมตาเฟส II เฉลี่ยเท่ากับ 73.6% (67/91) ซึ่งโอโอไซต์ทั้ง 2 ชนิด มีอัตราการเกิดสภาวะพร้อมปฏิสนธิ ไม่แตกต่างกัน (73.6% และ 73.5%) ตามลำดับ นำโอโอไซต์ส่วนที่เหลือไปปฏิสนธินอกร่างกายกับตัวอสุจิที่ ผ่านกระบวนการคาร์ปาซิเตชั่น จากนั้นเลี้ยงตัวอ่อนที่ได้ในน้ำยาเพาะเลี้ยงชนิด B ที่เติม 10% FCS ที่อุณหภูมิ 39° ซ และ 5% คาร์บอนไดออกไซด์ ในบรรยากาศ โดยเลี้ยงร่วมกับเซลล์ท่อนำไข่โค พบว่าได้อัตราการแบ่ง ตัวเฉลี่ยเท่ากับ 32.9%(114/346) ที่ 48 ชม. โดยไม่มีความแตกต่างระหว่างโอโอไซต์ชนิด mature และ โอโอไซต์ชนิด immature เฉลี่ยเท่ากับ 35.4% และ 32.2% ตามลำดับ จากผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า โอโอไซต์ที่ได้จากลูกโคสามารถเกิดการปฏิสนธินอกร่างกายและเจริญเป็นตัวอ่อนได้หลังการผสม 48 ชม.

Go to article

A Field Evaluation Of Ivomec-F For The Treatment Of Naturally Acquired Fasciola Gigantica And Other Gastrointestinal Nematode Infections In Cattle And Buffaloes, Tasanee Chompoochan, Suwannee Nithiuthai, Piyanoot Prasittirat Jun 1998

โรคปลาสวยงาม, จิรศักดิ์ ตั้งตรงไพโรจน์, นันทริกา ชันซื่อ, สันติ วงศ์อำนวยกุล, สิทธิคุณ วิสตานนท์, ศุภวิวัธน์ พงษ์เลาหพันธุ์, เทพมนัส บุปผาอินทร์ Jun 1998

Ecg Ouiz, Apisit Prakarnkamanant, Chollada Buranakarl, Kris Angkanaporn, Phiwipa Kamonrat Jun 1998

Ultrasound Diagnosis, Phiwipha Kamonrat Mar 1998

ความชุกของการติดเชื้อไข้สมองอักเสบในฟาร์มสุกรจากเขตภาคกลาง และภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย, คณิศักดิ์ อรวีระกุล, สุมิตรา วัฒโนดร, สุพล เลื่องยศลือชากุล, สุมาลี บุญมา Mar 1998

ความชุกของการติดเชื้อไข้สมองอักเสบในฟาร์มสุกรจากเขตภาคกลาง และภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย, คณิศักดิ์ อรวีระกุล, สุมิตรา วัฒโนดร, สุพล เลื่องยศลือชากุล, สุมาลี บุญมา

The Thai Journal of Veterinary Medicine

ทำการสำรวจความชุกของการติดเชื้อไวรัสไข้สมองอักเสบโดยการตรวจแอนติบอดี้ต่อเชื้อไวรัสไข้ สมองอักเสบในซีรั่มสุกรพ่อแม่พันธุ์ ลูกสุกร และสุกรขุน ซึ่งสุ่มตรวจจากฟาร์มสุกรในเขตภาคกลางและภาค ตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยรวมทั้งจังหวัดชลบุรีและประจวบคีรีขันธ์จำนวน 32 ฟาร์ม รวม 967 ตัวอย่างตั้งแต่ช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2538 พบสุกรกลุ่มพ่อแม่พันธุ์ที่มีแอนติบอดี้บ่งบอก อัตราการสัมผัสเชื้อไวรัส หรือความชุกของการติดเชื้อไวรัสดังกล่าวเฉลี่ยในช่วง 4 เดือนของฤดูกาล คือ พฤศจิกายน-กุมภาพันธ์ (ฤดูหนาว) มีนาคม-มิถุนายน ฤดูร้อน) และกรกฎาคม-ตุลาคม ฤดูฝน) เป็น 91.67%, 97.57% และ 99.25% ตามลำดับ ซึ่งระดับฮีแมกลูติเนชั่น-อินฮิบิชั่น แอนติบอดี้มีฐานนิยมอยู่ที่ 640 ใน แต่ละฟาร์มพบอัตราความชุกได้ตั้งแต่ 73.34%-100% โดยมีการกระจายของสุกรที่ตรวจพบแอนติบอดี้ส่วน ใหญ่อยู่ในแม่สุกรหลายท้อง ในกลุ่มลูกสุกรดูดนมและสุกรหลังหย่านม พบสุกรที่ตรวจพบแอนติบอดี้ จำนวน 95.49% และ 63.08% โดยมีฐานนิยมที่ 320 และ 10 ตามลำดับ ข้อมูลดังกล่าวแสดงถึงความชุก ของการติดเชื้อไวรัสไข้สมองอักเสบที่ปรากฎในพื้นที่ที่มีการเลี้ยงสุกรหนาแน่นดังกล่าวในปี พ.ศ. 2538

Go to article

โรควิบริโอซิส (Vibriosis) ในม้าน้ำ (Hippocampus Kuda) ที่เลี้ยงในห้องปฏิบัติการ, รัตนภรณ์ ศรีวิบูรณ์, สุรพล ฉลาดคิด Mar 1998

คลีนิคสำหรับสัตว์น้ำ, รศ.น.สพ.ดร.จิรศักดิ์ ตั้งตรงไพโรจน์, นันทริกา ชันซื่อ รศ.สพ.ญ.ดร. Mar 1998

What Is Your Diagnosis, Pranee Tuntivanich Mar 1998

Ekg Quiz, Chollada Buranakarl, Kris Ankanaporn, Phiwipha Kamonrat Mar 1998

โรคสมองฟ่ามในโค (โรค บี เอส อี), อัจฉริยา ไศละสูต Mar 1998

Full-Text Articles in Medicine and Health Sciences

The Thai Journal of Veterinary Medicine

การหาค่า Bioavaialability ของสารอาหาร, ทิพย์วรรณ ปริพัฒนานนท์

The Thai Journal of Veterinary Medicine

What Is Your Diagnosis, Pranee Tuntivanich

The Thai Journal of Veterinary Medicine

Ultrasound Diagnosis, Phiwipha Kamonrat

The Thai Journal of Veterinary Medicine

Ekg Quiz, Monkon Trisiriroj, Chollada Buranakarl, Kris Angkanaporn, Phiwipa Kamonrat, Apisit Prarnkamanant

The Thai Journal of Veterinary Medicine

What Is Your Diagnosis, Pranee Tuntivanich

The Thai Journal of Veterinary Medicine

Postweaning Multistemic Wasting Syndrome (Pmws), รุ่งโรจน์ ธนาวงษ์นุเวช อาจารย์ น.สพ. ดร.

The Thai Journal of Veterinary Medicine

Paradujadinia Halicoris (Owen, 1833), A Nematode From The Stomach Of A Sea Cow In The Gulf Of Thailand, Jitra Waikagul, Suwat Thonghom, Wanna Maipanich

The Thai Journal of Veterinary Medicine

โรคความดันโลหิตสูงในสุนัข, ชลลดา บูรณกาล

The Thai Journal of Veterinary Medicine

The Thai Journal of Veterinary Medicine

Co-Expression Of Nitric Oxide Synthase And Neurokinin 1 Receptor In Neurones Of The Intermediolateral Column Of The Rat Spinal Cord, Ornsiri Suthamnatpong, Richard Morris

The Thai Journal of Veterinary Medicine

The Thai Journal of Veterinary Medicine

The Thai Journal of Veterinary Medicine

Ultrasound Diagnosis, Phiwipha Kamonrat

The Thai Journal of Veterinary Medicine

Coronavirus-Like Particles In Porcine Kupffer Cell Culture, Roongroje Thanawongnuwech, Jacqueline K. Kinyamu, Jean A. Olsen

The Thai Journal of Veterinary Medicine

The Thai Journal of Veterinary Medicine

Ultrasound Diagnosis, Phiwipha Kamonrat

The Thai Journal of Veterinary Medicine

What Is Your Diagnosis, Pranee Tuntivanich

The Thai Journal of Veterinary Medicine

ความเหมือนและความแตกต่างของจำนวนโครโมโซฒที่พบในสัตว์ป่าบางชนิดของประเทศไทย, วิวัฒน์ ชวนะนิกุล

The Thai Journal of Veterinary Medicine

The Thai Journal of Veterinary Medicine

A Field Evaluation Of Ivomec-F For The Treatment Of Naturally Acquired Fasciola Gigantica And Other Gastrointestinal Nematode Infections In Cattle And Buffaloes, Tasanee Chompoochan, Suwannee Nithiuthai, Piyanoot Prasittirat

The Thai Journal of Veterinary Medicine

The Thai Journal of Veterinary Medicine

Ecg Ouiz, Apisit Prakarnkamanant, Chollada Buranakarl, Kris Angkanaporn, Phiwipa Kamonrat

The Thai Journal of Veterinary Medicine

Ultrasound Diagnosis, Phiwipha Kamonrat

The Thai Journal of Veterinary Medicine

The Thai Journal of Veterinary Medicine

โรควิบริโอซิส (Vibriosis) ในม้าน้ำ (Hippocampus Kuda) ที่เลี้ยงในห้องปฏิบัติการ, รัตนภรณ์ ศรีวิบูรณ์, สุรพล ฉลาดคิด

The Thai Journal of Veterinary Medicine

คลีนิคสำหรับสัตว์น้ำ, รศ.น.สพ.ดร.จิรศักดิ์ ตั้งตรงไพโรจน์, นันทริกา ชันซื่อ รศ.สพ.ญ.ดร.

The Thai Journal of Veterinary Medicine

What Is Your Diagnosis, Pranee Tuntivanich

The Thai Journal of Veterinary Medicine

Ekg Quiz, Chollada Buranakarl, Kris Ankanaporn, Phiwipha Kamonrat

The Thai Journal of Veterinary Medicine

โรคสมองฟ่ามในโค (โรค บี เอส อี), อัจฉริยา ไศละสูต

The Thai Journal of Veterinary Medicine