Sports Sciences Commons^™

ผลของการฝึกการยับยั้งการตอบสนองที่มีต่อความสามารถในการรับลูกตบของนักกีฬาวอลเลย์บอล, จิดาภา ศิริวรรณ์

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การรับลูกตบของนักกีฬาวอลเลย์บอลต้องอาศัยอาศัยการประมวล การตัดสินใจ การเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว และรวมถึงความสามรถในการยับยั้งการ ตอบสนองที่มีประสิทธิภาพ ซึ่งความสามารถในการควบคุมยับยั้งนั้นสนับสนุนให้เกิดพฤติกรรมที่ยืดหยุ่น (flexible behavior) จากสภาพแวดล้อมที่มีการเปลี่ยนแปลงไป เมื่อการตอบสนองต่อสิ่งเร้ารูปแบบเดิมไม่สามารถกระทำได้อีกต่อไป จึงจำเป็นจะต้องมีความสามารถการควบคุมยับยั้งให้มากขึ้นเพื่อจะส่งผลต่อความสามารถในการรับลูกตบที่มีผล ต่อกีฬาวอลเลย์บอล การวิจัยในครั้งนี้จึงมุ่งศึกษาการควบคุมยับยั้งในนักกีฬาวอลเลย์บอลและการฝึกควบคุมยับยั้งในนักกีฬาวอลเลย์บอล โดยแบ่งออกเป็นสองการศึกษา ดังนี้ การศึกษาที่ 1 มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความสามารถการควบคุมยับยั้งในนักกีฬาวอลเลย์บอลมืออาชีพและนักกีฬามือสมัครเล่น โดยทำการทดสอบความสามารถด้านการควบคุมยับยั้งในนักกีฬาวอลเลย์บอลมืออาชีพ 13 คนและนักกีฬาวอลเลย์บอลมือสมัครเล่น 13 คน ซึ่งใช้การทดสอบการควบคุมยับยั้งด้วย Spatial Stroop test ชุดทดสอบ Flanker task ชุดทดสอบ motor go no-go task with FitLight™ และชุดการทดสอบรับลูกตบด้วยงาน Spatial Stroop โดยเครื่องยิงลูกวอลเลย์บอล พบว่า ผลทางด้านลักษณะทางกายภาพของกลุ่มตัวอย่าง ความถี่ในการฝึกซ้อมกลุ่มนักกีฬามืออาชีพมีค่าเฉลี่ยมากกว่านักกีฬามือสมัครเล่นอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ(p =<.001) ผลการทดสอบชุดการทดสอบรับลูกตบด้วยงาน Spatial Stroop โดยเครื่องยิงลูกวอลเลย์บอล กลุ่มนักกีฬาอาชีพมีการตอบสนองเวลาปฏิกิริยาในสถานการณ์สิ่งเร้ากับการตอบสนองสอดคล้องกับเวลาปฏิกิริยาสถานการณ์สิ่งเร้ากับการตอบสนองไม่สอดคล้องกัน ผลของคะแนนรับลูกตบ จำนวนครั้งที่รับลูกได้ในสถานการณ์สอดคล้องกัน และร้อยละของความถูกต้องในการตอบสนองนักกีฬามืออาชีพที่มีค่าเฉลี่ยสูงกว่านักกีฬามือสมัครเล่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p =.001, p =.002, p =.005, p =.008, p =.019 ตามลำดับ) การศึกษาที่ 2 มีวัตถุประสงค์เพื่อฝึกควบคุมยับยั้งในนักกีฬาวอลเลย์บอล เพื่อเปรียบเทียบผลการทดสอบก่อนและหลังจากการฝึกควบคุมยับยั้ง กลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลระดับอุดมศึกษา สังกัดจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 14 คน เนื่องจากกลุ่มตัวอย่างได้รับการบาดเจ็บจากการฝึกซ้อมจำนวน 1 คน จึงถูก คัดออกจากการศึกษาในครั้งนี้ดังนั้นกลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น คือ 13 คน โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มฝึกควบคุมยับยั้ง จำนวน 7 คน และกลุ่มควบคุม จำนวน 6 คน พบว่า ภายหลังฝึกควบคุมยับยั้งต่อเนื่อง 4 สัปดาห์ผลการทดสอบ Flanker task ภายในกลุ่มทดลองความเร็วในการตอบสนองในสถานการณ์ไม่สอดคล้องกันมีความแตกต่างกันอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ(p =.016) หลังฝึกควบคุมยับยั้งผลการทดสอบ motor go no-go task with FitLight™ ผลของเวลาการตอบสนองและการทดสอบด้วยการรับลูกตบด้วย งาน Spatial Stroop โดยเครื่องยิงลูกวอลเลย์บอล พบว่าผลจำนวนครั้งในการรับลูกได้ในสถานการณ์สอดคล้องกับร้อยละความถูกต้องของกลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยที่มากกว่ากลุ่ม ควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p =.031, p =.002, p =.003 ตามลำดับ) ภายหลังการฝึกพบว่าในกลุ่มทดลองมีเวลาปฏิกิริยาในสถานการณ์สอดคล้องกัน (S-R con) กับ เวลาปฏิกิริยาในสถานการณ์ไม่สอดคล้องกัน (S-R incon) เร็วขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p =.039, p =.013 ตามล าดับ) และภายหลังการฝึกควบคุมยับยั้งระหว่างกลุ่ม ทดลอง กลุ่มควบคุมและนักกีฬามืออาชีพ พบว่าเวลาปฏิกิริยาในสถานการณ์สอดคล้องกันและไม่สอดคล้องกัน คะแนนการรับลูก จำนวนครั้งรับลูกได้ในสถานการณ์สอดคล้อง กัน และร้อยละความถูกต้อง ระหว่างกลุ่มนักกีฬามืออาชีพเทียบกับกลุ่มควบคุม มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p = .005, p = .033, p = .005, p = .027, p =. 019 ตามลำดับ) จากผลการทดลองพบว่านักกีฬาวอลเลย์บอลมืออาชีพมีความสามารถด้านการควบคุมยับยั้งที่สูงกว่านักกีฬามือสมัครเล่นในการรับข้อมูลและประมวลผลไปยังการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว ทั้งในด้านการเคลื่อนไหวที่เป็นรูปแบบอัตโนมัติและการเคลื่อนไหวที่ต้องปรับเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ของเกม ซึ่งการฝึกควบคุม ยับยั้งนั้นสามารถเพิ่มความสามารถในการควบคุมยับยั้งและส่งผลต่อการพัฒนาการรับลูกตบในนักกีฬาวอลเลย์บอล

ผลของการฝึกพลัยโอเมตริกด้วยขาเดียวและขาสองข้างร่วมกับการเปลี่ยนทิศทางที่มีต่อสมรรถภาพร่างกายในนักกีฬาแฮนด์บอลชาย, สถาพร พื้นดอนเค็ง

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการฝึกพลัยโอเมตริกด้วยขาเดียวร่วมกับการเปลี่ยนทิศทางที่มีต่อสมรรถภาพร่างกายในนักกีฬาแฮนด์บอลชาย วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างนักกีฬาแฮนด์บอลระดับมหาวิทยาลัย เพศชาย อายุระหว่าง 18-25 ปี จำนวน 24 คน แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 12 คน กลุ่มที่ 1 ฝึกพลัยโอเมตริกด้วยขาเดียวร่วมกับการเปลี่ยนทิศทาง และกลุ่มที่ 2 ฝึกพลัยโอเมตริกด้วยขาสองข้างร่วมกับการเปลี่ยนทิศทาง ทั้งสองกลุ่มฝึกการกระโดดและตามด้วยการวิ่งเร็วเปลี่ยนทิศทาง จำนวน 6-10 ชุด ทำการฝึก 2 วันต่อสัปดาห์ เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ ก่อนและหลังการฝึก ทำการทดสอบสมรรถภาพทางร่างกาย ได้แก่ ความสามารถในการกระโดดสูง ความคล่องแคล่วว่องไว การความสามารถด้านการทรงตัว และความสามารถด้านการวิ่งด้วยความเร็วสูงสุดแบบซ้ำ จากนั้นนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานความแตกต่างภายในกลุ่ม โดยการทดสอบค่าทีแบบรายคู่และความแตกต่างระหว่างกลุ่ม โดยการทดสอบค่าทีแบบอิสระ กำหนดความมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ผลการวิจัย หลังการฝึก 8 สัปดาห์ พบว่า กลุ่มที่ 1 และกลุ่มที่ 2 มีความคล่องแคล่วว่องไว การความสามารถในการทรงตัวในขาข้างที่ถนัด เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และกลุ่มที่ 1 มีความสามารถในการกระโดดสูง ความสามารถในการทรงตัวในขาข้างที่ไม่ถนัด และความสามารถด้านการวิ่งด้วยความเร็วสูงสุดแบบซ้ำ เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นอกจากนี้ เมื่อเปรียบเทียบหลังการฝึกระหว่างกลุ่ม พบว่า ทั้ง 2 กลุ่มไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในทุกตัวแปร สรุปผลการวิจัย การฝึกพลัยโอเมตริกด้วยขาเดียวร่วมกับการเปลี่ยนทิศทางช่วยพัฒนา พลังกล้ามเนื้อขา ความคล่องแคล่วว่องไว ความสามารถในการทรงตัว และความสามารถด้านการวิ่งด้วยความเร็วสูงสุดแบบซ้ำ จึงเป็นโปรแกรมที่มีประสิทธิภาพในการพัฒนาสมรรถภาพร่างกายให้แก่นักกีฬาแฮนด์บอลเป็นอย่างได้ดี

ผลของการฝึกรำไทยแอโรบิกบนตาราง 25 ช่องต่อการทำงานของหลอดเลือดสมองและพุทธิปัญญาในผู้สูงอายุที่มีภาวะพุทธิปัญญาบกพร่องเล็กน้อย, สญชัย พลเสน

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของกลุ่มฝึกรำไทยแอโรบิกบนตาราง 25 ช่อง ระยะเวลา 12 สัปดาห์ ที่มีต่อตัวแปรด้านสรีรวิทยา การทำงานของหลอดเลือดสมอง พุทธิปัญญา ระดับความอิ่มตัวของออกซิเจนในสมอง การทำงานของระบบหายใจ สุขสมรรถนะและสารชีวเคมีในเลือดในผู้สูงอายุที่มีภาวะพุทธิปัญญาบกพร่องเล็กน้อยกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุที่มีภาวะพุทธิปัญญาบกพร่องเล็กน้อย อายุ 60-79 ปี จำนวน 40 คน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่ 1 กลุ่มควบคุม ใช้ชีวิตประจำวันตามปกติ ไม่ได้รับการฝึกใด ๆ จำนวน 20 คน และกลุ่มที่ 2 กลุ่มทดลอง ที่ได้รับฝึกรำไทยแอโรบิกบนตาราง 25 ช่อง ครั้งละ 60 นาที 3 วันต่อสัปดาห์ 12 สัปดาห์ โดยการและหลังการทดลองทำการทดสอบตัวแปรทางสรีรวิทยา การทำงานของหลอดเลือดสมอง พุทธิปัญญา ระดับความอิ่มตัวของออกซิเจนในสมอง การทำงานของระบบหายใจ สุขสมรรถนะและสารชีวเคมีในเลือด จากนั้นนำมาวิเคราะห์ผลทางสถิติ นำมาเปรียบเทียบระหว่างก่อนการทดลองและหลังการทดลองของแต่ละกลุ่ม และระหว่างกลุ่มการทดลองทั้ง 2 กลุ่ม โดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทางแบบวัดซ้ำ หากพบความแตกต่างจึงทำการเปรียบเทียบแบบรายคู่ โดยใช้สถิติแอลเอชดี ที่ระดับความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.5ผลการทดลองพบว่าหลังการทดลอง 12 สัปดาห์ กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยตัวแปรทางสรีรวิทยา ได้แก่ ค่าของน้ำหนักตัว ดัชนีมวลกาย และอัตราการเต้นของหัวใจขณะพักลดลงที่ระดับความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.5 และมีการพัฒนาของตัวแปรด้านสุขสมรรถนะ จากการทดสอบการนั่งเก้าอี้แล้วเอื้อมแตะปลายเท้า ระยะการเอื้อมแตะหลัง การลุกนั่งใน 30 วินาที การงอแขนใน 30 วินาที การยกขาซอยเท้าอยู่กับที่ 2 นาที และระยะทางในการเดิน 6 นาที การเดินและกลับตัว 3 เมตร ที่ระดับความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.5 กลุ่มทดลองยังมีการเพิ่มขึ้นของตัวแปรด้านการทำงานของระบบหายใจ ได้แก่ ค่าปริมาตรสูงสุดของอากาศที่หายใจออกอย่างเร็วและแรงเต็มที่ ค่าปริมาตรของอากาศที่ถูกขับออกในวินาทีแรกของการหายใจออกอย่างเร็วและแรงเต็มที่ ค่าปริมาตรของอากาศจากการหายใจเข้า-ออกเต็มที่ในเวลา 1 นาที ค่าแรงดันการหายใจเข้าสูงสุด ค่าแรงดันการหายใจออกสูงสุด รวมไปถึงระดับความอิ่มตัวของออกซิเจนในสมองด้านซ้าย ที่ระดับความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.5 …

ผลของการฝึกรำไทยสมาธิต่อการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดและการทำงานของไตในผู้สูงอายุโรคไตจากเบาหวาน, ศุภลักษณ์ จันคำ

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การศึกษานี้มีวัตประสงค์เพื่อศึกษาผลของการฝึกรำไทยสมาธิต่อการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด การทำงานของไต สมรรถภาพทางกาย ตัวบ่งชี้ทางชีวเคมีในเลือด และคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุที่เป็นโรคไตจากเบาหวาน กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุโรคไตเรื้อรังจากเบาหวาน อายุระหว่าง 60-75 ปี ถูกสุ่มแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ 1) กลุ่มที่ไม่ได้รับการฝึก (CON) จำนวน 19 คน และ 2) กลุ่มฝึกรำไทยสมาธิ (TDM) จำนวน 17 คน ที่ได้รับการฝึกรำไทยสมาธิ ที่ความหนัก 40-60 เปอร์เซ็นต์ของอัตราการเต้นหัวใจสำรอง ครั้งละ 50 นาที จำนวน 3 ครั้งต่อสัปดาห์ เป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ ทำการทดสอบตัวแปรด้านสรีรวิทยา สารชีวเคมีในเลือด สมรรถภาพทางกาย การทำงานของหลอดเลือด ความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจ ความเครียดและคุณภาพชีวิต ทำการวิเคราะห์ข้อมูลเปรียบเทียบก่อนและหลังการฝึก และเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มด้วยการทดสอบความแปรปรวนสองทางแบบวัดซ้ำ (2 กลุ่ม x 2 เวลา) และเปรียบเทียบความแตกต่างแบบรายคู่โดยใช้วิธีการทดสอบแอลเอสดี ภายหลังการฝึก 12 สัปดาห์ พบว่ากลุ่มรำไทยสมาธิมีน้ำหนักตัว ไขมันในช่องท้อง ความดันโลหิตช่วงหัวใจบีบตัวและคลายตัวลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ระดับไกลโคซิเลทฮีโมโกลบิน ยูเรียไนโตรเจน มาลอนไดอัลดีไฮด์ ทูเมอร์ เนโครซิส แฟกเตอร์-อัลฟา และ อินเตอร์ลิวคิน-6 ลดลง ในขณะที่ค่าอัตราการกรองของไต ซูเปอร์ออกไซด์ดิสมิวเทส และไนตริก ออกไซด์ เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นอกจากนี้ ค่าการขยายตัวของหลอดเลือดหลังการปิดกั้นการไหลเวียน ซึ่งเป็นการวัดการขยายตัวของหลอดเลือดที่ขึ้นอยู่กับเอนโดทีเลียมเพิ่มขึ้น ความแข็งของหลอดเลือดแดงและดัชนีความต้านทานของไตลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 อีกทั้งกลุ่มรำไทยสมาธิยังมีค่าความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจความถี่สูงเพิ่มขึ้น ระดับความเครียดและความวิตกกังวลลดลง และมีคุณภาพชีวิตที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปได้ว่า การฝึกรำไทยสมาธิมีประโยชน์หลากหลายด้านต่อผู้สูงอายุที่เป็นโรคไตจากเบาหวาน อันได้แก่ส่งเสริมการทำงานของไตและหลอดเลือด ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด เพิ่มการทำงานของสารต้านอนุมูลอิสระ และลดสารอนุมูลอิสระ ความเครียด และความวิตกกังวล

ผลของการผสมผสานการฝึกพลัยโอเมตริกร่วมกับการฝึกเปลี่ยนทิศทางที่มีต่อสมรรถภาพกล้ามเนื้อขาและความสามารถแบบแอนแอโรบิกในนักกีฬาแฮนด์บอลเยาวชนเพศหญิง, สราลี วุฒิพิทยาธร

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง (Experimental research design) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการผสมผสานการฝึกพลัยโอเมตริกร่วมกับการฝึกเปลี่ยนทิศทางที่มีต่อสมรรถภาพกล้ามเนื้อขาและความสามารถแบบแอนแอโรบิกในนักกีฬาแฮนด์บอลเยาวชนเพศหญิง เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) เป็นนักกีฬาแฮนด์บอลระดับเยาวชนเพศหญิง อายุระหว่าง 15 - 18 ปี จากทีมแฮนด์บอลโรงเรียนสตรีสมุทรปราการ จำนวน 16 คน แบ่งเป็นกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 8 คน ด้วยวิธีการจับคู่ (Matched pair) จากผลการทดสอบความคล่องแคล่วว่องไวของอิลลินอยส์ อยู่ในช่วง 17 - 19 วินาที กลุ่มทดลองทำการฝึกผสมผสานการฝึกพลัยโอเมตริกร่วมกับการฝึกเปลี่ยนทิศทาง และกลุ่มควบคุมทำการฝึกพลัยโอเมตริกและการฝึกเปลี่ยนทิศทาง ทั้งสองกลุ่มฝึก 2 ครั้งต่อสัปดาห์ เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ ทำการทดสอบด้านสรีรวิทยา ได้แก่ อายุ ส่วนสูง น้ำหนัก และมวลกล้ามเนื้อ และทดสอบทางด้านสมรรถภาพทางกาย ได้แก่ พลังสูงสุด เวลาในการสปริ๊นท์ระยะ 5 เมตร และ 10 เมตร ความคล่องแคล่วว่องไว และความสามารถแบบแอนแอโรบิก ก่อนการฝึก หลังการฝึก 4 สัปดาห์ และหลังการฝึก 8 สัปดาห์ หลังจากนั้นวิเคราะห์ความแตกต่างภายในกลุ่มด้วยสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวชนิดวัดซ้ำ (One-way ANOVA with repeated measures) และเมื่อพบความแตกต่างจึงทำการเปรียบเทียบความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีการของ Bonferroni และวิเคราะห์ความแตกต่างระหว่างกลุ่มด้วยการวิเคราะห์สถิติ Independent Sample t-test กำหนดความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 ผลการวิจัยพบว่า หลังการฝึก 4 สัปดาห์ กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยความคล่องแคล่วว่องไวแตกต่างกับกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยเวลาสปริ๊นท์ระยะ 5 เมตร และ 10 เมตร ความสามารถแบบแอนแอโรบิกและดัชนีความล้าแตกต่างกับกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และไม่พบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยพลังสูงสุดและพลังแบบแอนแอโรบิกระหว่างกลุ่ม หลังการฝึก 8 สัปดาห์ กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยค่าเฉลี่ยพลังสูงสุด …

การวิเคราะห์ลักษณะทางสรีรวิทยาและกิจกรรมในการแข่งขันจำลองของกีฬายูยิตสูประเภทต่อสู้ชายรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 62 กิโลกรัม, สมัญญา เข็มทอง

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะทางสรีรวิทยาและกิจกรรมในการแข่งขันของนักกีฬายูยิตสูประเภทต่อสู้ชาย รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 62 กิโลกรัม คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) เป็นนักกีฬายูยิตสู ประเภทต่อสู้ชาย จำนวน 8 คน อายุ 18 – 24 ปี ที่มีสายสีน้ำตาลขึ้นไป จากอันดับ 1 – 8 ของสมาคมกีฬายูยิตสูแห่งประเทศไทย ทดสอบสมรรถภาพทางกายก่อนการแข่งขัน 2 วัน ในวันแข่งขันได้ทำการวัดอัตราการเต้นของหัวใจ ความเข้มข้นของแลคเตทในเลือดและระดับออกซิเจนในเลือด ทั้งก่อนและหลังการแข่งขันแต่ละครั้ง วิเคราะห์กิจกรรมในการแข่งขัน ได้แก่ ทักษะที่ใช้ เวลาในการแข่งขัน และวิธีการชนะจากวิดีโอบันทึกการแข่งขันจำนวน 16 วิดีโอ หลังจากนั้นนำผลการทดสอบมาวิเคราะห์เชิงสถิติ การวิเคราะห์สถิติภายในกลุ่มใช้สถิติ Paired sample T – test และการวิเคราะห์สถิติระหว่างกลุ่มใช้สถิติ Independent sample T - test กำหนดความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 ผลการศึกษาพบว่า หลังการแข่งขันอัตราการเต้นของหัวใจและความเข้มข้นของแลคเตทในเลือดเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่ระดับออกซิเจนในเลือดลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) ในกลุ่มผู้ชนะทั้งสามตัวแปรมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ ขณะที่ในกลุ่มผู้แพ้มีการเปลี่ยนแปลงเฉพาะอัตราการเต้นของหัวใจและความเข้มข้นของแลคเตทในเลือดเท่านั้น อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบกันระหว่างผู้ชนะและผู้แพ้ ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในด้านการตอบสนองทางสรีรวิทยา สำหรับวิธีการชนะที่พบมากที่สุดคือการชนะด้วยการทำคะแนนหลังหมดเวลา (ร้อยละ 50) โดยมีอัตราส่วนการทำงานต่อการพักอยู่ที่ 4:1 ในส่วนของทักษะส่วนที่ 1 (การชก การเตะและการตั้งรับ) พบว่า หมัดตรงและท่าเตะเหวี่ยงเป็นท่าที่ใช้มากที่สุดแต่มีประสิทธิผลต่ำ ขณะที่การตั้งรับที่ใช้มากที่สุดคือการปัดป้องด้านล่าง ทักษะส่วนที่ 2 (การทุ่ม) พบว่า การทุ่มด้วยไหล่และสะโพกเป็นท่าที่ใช้มากที่สุดและมีประสิทธิผลสูง ส่วนทักษะที่มีประสิทธิผลต่ำคือการเกี่ยวขาด้านในและการทุ่มแบบนอนตะแคง ทักษะส่วนที่ 3 (การล็อค รัด หักหรือบิดข้อ) พบว่า การรัดคอด้วยลำตัวเป็นท่าที่มีประสิทธิผล ส่วนการรัดคอรูปสามเหลี่ยมและการล็อคข้อศอกหักแขนถึงแม้จะใช้มากแต่มีประสิทธิผลต่ำ กลุ่มผู้ชนะสามารถใช้ทักษะที่หลากหลายรูปแบบและแม่นยำพร้อมทั้งมีการวางแผนกลยุทธ์ที่ดีกว่า ขณะที่ผู้แพ้ใช้ทักษะซ้ำ ๆ และมีประสิทธิผลต่ำ สรุปได้ว่ากีฬายูยิตสูประเภทต่อสู้ เป็นกีฬาที่ต้องการการตอบสนองทางสรีรวิทยาสูงและความหลากหลายทางทักษะ แม้การตอบสนองทางสรีรวิทยาระหว่างผู้ชนะและผู้แพ้จะไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ แต่รูปแบบที่หลากหลาย ประสิทธิผลของทักษะ และสมรรถภาพทางกายที่ดีคือปัจจัยสำคัญที่นำไปสู่ความสำเร็จ

การพัฒนาผงชงดื่มโปรตีนจากเมล็ดกัญชงต่อการเพิ่มขนาดของกล้ามเนื้อ ในนักเพาะกายชายเพื่อนันทนาการ, ณฐมน เปียแก้ว

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

กัญชงเป็นพืชเศรษฐกิจที่กำลังได้รับความนิยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมล็ดกัญชงอุดมไปด้วยโปรตีนและกรดไขมัน จึงมีความเป็นไปได้ว่าจะสามารถช่วยลดการอักเสบและเพิ่มมวลกล้ามเนื้อได้ การวิจัยในครั้งนี้จึงต้องการพัฒนาผงชงดื่มโปรตีนจากเมล็ดกัญชงและศึกษาผลการนำไปใช้ในนักเพาะกายชายเพื่อนันทนาการ โดยแบ่งเป็น 2 ขั้นตอนดังนี้ ขั้นตอนที่ 1 มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณค่าทางโภชนาการในผงชงดื่มโปรตีนจากเมล็ดกัญชง และความชื่นชอบผงชงดื่มโปรตีนจากเมล็ดกัญชงในนักเพาะกายชายเพื่อนันทนาการ พบว่าผงชงดื่มโปรตีนจากเมล็ดกัญชงที่พัฒนาได้ปริมาณ 1 หน่วยบริโภค (40 กรัม) ประกอบด้วยโปรตีนจากเมล็ดกัญชง ร้อยละ 83 – 93 มอลโทเด็กซ์ทริน ร้อยละ 5 – 15 ซูคราโลส น้อยกว่าร้อยละ 1 และวัตถุเจือปนอาหาร (สารแต่งกลิ่นรส, สารแต่งสี) น้อยกว่าร้อยละ 1 และนำส่งตรวจคุณค่าทางโภชนาการพบว่ามีโปรตีน 20.03 กรัม กรดอะมิโนแบบโซ่กิ่ง 3.26 กรัม และไขมันทั้งหมด 5.16 กรัม จากนั้นให้กลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักเพาะกายชายเพื่อนันทนาการ อายุระหว่าง 20 - 30 ปี ที่รับประทานผลิตภัณฑ์อาหารเสริมประเภทโปรตีนเป็นปกติ จำนวน 30 คน ให้คะแนนความชอบแบบ 9-Point Hedonic Scale พบว่ามีคะแนนเฉลี่ยระหว่าง 5.00-7.99 แปลผลได้ว่ากลุ่มตัวอย่างรู้สึกเฉยๆ สามารถยอมรับผงชงดื่มโปรตีนจากเมล็ดกัญชงได้ ขั้นตอนที่ 2 มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลฉับพลันของผงชงดื่มโปรตีนจากเมล็ดกัญชงที่มีต่อการอักเสบของกล้ามเนื้อ และเพื่อเปรียบเทียบผลในช่วง 8 สัปดาห์ ระหว่างผงชงดื่มโปรตีนจากเมล็ดกัญชง ผงชงดื่มโปรตีนจากถั่วเหลือง และผงชงดื่มจากเวย์โปรตีนที่มีต่อการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อที่เกิดจากการออกกำลังกายและการเพิ่มขนาดของกล้ามเนื้อ ประกอบไปด้วย 3 ระยะ แบ่งกลุ่มตัวอย่างดังกล่าวออกเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 10 คน ได้แก่ กลุ่ม A บริโภคผงชงบริโภคโปรตีนจากเมล็ดกัญชง กลุ่ม B บริโภคผงชงดื่มโปรตีนจากถั่วเหลือง และ กลุ่ม C บริโภคผงชงดื่มโปรตีนจากเวย์โปรตีน ทดสอบผลฉับพลันของผงชงดื่มโปรตีน (ระยะที่ 1) ที่มีต่อสารชีวเคมีในเลือดและแรงหดตัวสูงสุดของกล้ามเนื้อ โดยทดสอบก่อนการทดลอง หลังการทดลองทันที หลังการทดลอง 24 และ 48 …

ผลของการฝึกเสริมด้วยซิงเกิ้ลเลคแฮมสตริงบริดจ์ ที่มีต่อความแข็งแรงของกล้ามเนื้อต้นขาและการเคลื่อนไหวของข้อเข่าขณะวิ่งในนักกีฬาหลังได้รับการผ่าตัดรักษาเอ็นไขว้หน้า, ชนุตร พิศิฏฐศักดิ์

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การบาดเจ็บของข้อเข่าในนักกีฬาที่พบได้บ่อยคือการบาดเจ็บของเอ็นไขว้หน้า และหากได้รับการรักษาโดยการผ่าตัด (Anterior Cruciate Ligament Reconstruction: ACLR) ผู้ป่วยจำเป็นต้องได้รับการรักษาเพื่อฟื้นฟูสมรรถภาพให้กลับเข้าสู่ระดับก่อนได้รับบาดเจ็บ โปรแกรมการฟื้นฟูที่เพิ่มการออกกำลังกายของกล้ามเนื้อแฮมสตริงน่าจะช่วยลดความไม่สมดุลกันของกล้ามเนื้อรอบข้อเข่าได้ วัตถุประสงค์: ศึกษาผลของการเพิ่มการฝึกซิงเกิ้ลเลคแฮมตริงบริดจ์ (Single-Leg Hamstring Bridge: SLHB) เข้าในโปรแกรมฟื้นฟูสมรรถภาพมาตรฐานหลังการทำการผ่าตัดฟื้นฟูเอ็นไขว้หน้า ที่มีต่อความแข็งแรงของกล้ามเนื้อแฮมสตริงและชีวกลศาสตร์ของข้อเข่าในระหว่างการวิ่ง วิธีการวิจัย: นักกีฬาชาย 8 คนที่ได้รับการผ่าตัดฟื้นฟูเอ็นไขว้หน้าโดยใช้เนื้อเยื่อเอ็นกล้ามเนื้อแฮมสตริงของตนเอง เข้าร่วมการทดลองระยะเวลา 6 สัปดาห์ แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมที่ทำโปรแกรมฟื้นฟูมาตรฐาน และกลุ่มทดลองที่เพิ่มท่าการฝึกซิงเกิ้ลเลคแฮมสตริงบริดจ์แบบเพิ่มความต้านทานแบบก้าวหน้า แบ่งกลุ่มละ 4 คน โดยการสุ่ม ผลการศึกษา: กลุ่มทดลองมีการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญของค่าแรงบิดสูงสุดในการงอเข่าของขาข้างที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ (p = 0.016) หลังการทดลอง และมุมข้อเข่าในจังหวะเท้าสัมผัสพื้นของขาที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ (p = 0.037) เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม สรุปผลการวิจัย: ความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในมุมเข่าเมื่อเท้ากระทบพื้น แสดงให้เห็นว่าการฝึกซิงเกิ้ลเลคแฮมสตริงบริดจ์ช่วยเพิ่มความมั่นคงของเข่าขณะเคลื่อนไหว นอกจากนี้ การเปลี่ยนแปลงของมุมการงอ/เหยียดเข่าสูงสุดขณะสัมผัสพื้น และแรงบิดสูงสุดของขาข้างที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ แสดงว่าการออกกำลังกายแบบซิงเกิ้ลเลคแฮมสตริงบริดจ์อาจช่วยเสริมผลของการฟื้นฟูเอ็นไขว้หน้า โดยการพัฒนาความสมดุลของข้างปกติเพื่อเพิ่มการช่วยเหลือขาข้างที่ได้รับบาดเจ็บผ่านการควบคุมของระบบประสาทส่วนกลาง แต่ทั้งนี้การพบการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญเฉพาะขาข้างปกติอาจยังยืนยันผลต่อขาข้างที่ได้รับบาดเจ็บได้ไม่ชัดเจน จึงควรวิจัยเพิ่มเติมเพื่อยืนยันประโยชน์โดยตรงสำหรับขาข้างที่ได้รับการผ่าตัดและผลลัพธ์ในระยะยาวของการกลับไปเล่นกีฬา

ผลของการฝึกพลัยโอเมตริกร่วมกับการจำกัดการไหลเวียนเลือดที่มีต่อพลังกล้ามเนื้อและความสามารถทางกีฬาฟันดาบสากลในนักกีฬาฟันดาบมือสมัครเล่น, นวินทร์ สุนทรเกตุ

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการฝึกพลัยโอเมตริก และการฝึกพลัยโอเมตริกร่วมกับการจำกัดการไหลเวียนเลือด ที่มีต่อสมรรถภาพทางกีฬาฟันดาบสากล พลังกล้ามเนื้อ ความสามารถในการใช้พลังงานแบบแอโรบิกและแอนแอโรบิก รวมถึงการทรงตัวในนักกีฬาฟันดาบสากลสมัครเล่น กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาฟันดาบสากลอายุเฉลี่ย 21.3 ± 3 ปี จำนวน 46 คน แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ 1) กลุ่มควบคุม (CON) จำนวน 14 คน 2) กลุ่มฝึกพลัยโอเมตริก (PLY) จำนวน 16 คน และ 3) กลุ่มฝึกพลัยโอเมตริกร่วมกับการจำกัดการไหลเวียนเลือด (PLY+BFR) จำนวน 16 คน ทั้งสามกลุ่มได้รับการฝึกฟันดาบ 3 วันต่อสัปดาห์ โดยมีการควบคุมปริมาณการฝึกฟันดาบแบ่งเป็นการฝึกการเคลื่อนไหว การฝึกทักษะ และการฝึกแข่งขัน รวมระยะเวลาการฝึกฟันดาบ 1.5 - 2 ชั่วโมงต่อวัน กลุ่ม PLY และ PLY+BFR มีการฝึกเสริมด้วยการฝึกพลัยโอเมตริก 2 วันต่อสัปดาห์ ฝึก 4 ท่าในแต่ละวัน ซึ่งเป็นท่าฝึกที่เน้นการเคลื่อนไหวในแนวนอน (horizontal motion) เพื่อจำลองการเคลื่อนไหวในกีฬาฟันดาบ ในขณะฝึกพลัยโอเมตริกกลุ่ม PLY+BFR จะใส่อุปกรณ์เพื่อจำกัดการไหลเวียนเลือดแดงบริเวณส่วนต้นของรยางค์ล่างทั้ง 2 ข้าง และใช้แรงดันในการจำกัดการไหลเวียนเลือดที่ 60 เปอร์เซ็นต์ของแรงดันที่หลอดเลือดแดงถูกปิดกั้น (arterial occlusion pressure) ก่อนและหลังการฝึก ทุกกลุ่มได้รับการประเมินตัวแปรด้านสรีรวิทยาการออกกำลังกาย ประกอบด้วย ข้อมูลสรีรวิทยาทั่วไปและองค์ประกอบร่างกาย สมรรถภาพทางแอโรบิก สมรรถภาพทางกีฬาฟันดาบ พลังกล้ามเนื้อเชิงทักษะ ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ระบบประสาทกล้ามเนื้อ และการทรงตัว การวิเคราะห์ข้อมูลเปรียบเทียบใช้การทดสอบความแปรปรวนแบบผสม 2x3 (กลุ่ม x เวลา) และเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่มโดยใช้วิธีการทดสอบของแอลเอสดี (LSD) ภายหลังการฝึก 8 สัปดาห์ พบว่า ทั้งกลุ่ม PLY และ PLY+BFR มีการพัฒนาพลังกล้ามเนื้อเชิงทักษะ ความแข็งแรง …

ผลของการออกกำลังกายแบบฟังก์ชันนอลบาร์ด้วยเก้าอี้ต่อคิเนมาติกส์ขณะวิ่งและระดับความทนต่อแรงกดปวดในนักวิ่งระยะไกลเพศหญิงที่มีอาการปวดบริเวณข้อเข่าทางด้านนอก, อรวรรณ ใจหาญ

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

งานวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาผลของการออกกำลังกายแบบฟังก์ชันนอลบาร์ด้วยเก้าอี้ต่อคิเนมาติกส์ขณะวิ่งและระดับความทนต่อแรงกดปวดในนักวิ่งระยะไกลที่มีอาการปวดบริเวณข้อเข่าทางด้านนอก กลุ่มตัวอย่างเป็นอาสาสมัครนักวิ่งระยะไกล เพศหญิง ที่มีอาการปวดบริเวณข้อเข่าทางด้านนอกแบบเรื้อรัง อายุระหว่าง 20-45 ปี ที่มีประสบการณ์การแข่งขันในรายการวิ่งมินิมาราธอนหรือฮาฟมาราธอน ก่อนเข้าร่วมงานวิจัย มีรายงานระดับอาการปวดขณะวิ่งอย่างน้อย 3 จาก 10 คะแนน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มทดลอง (15 คน) และกลุ่มควบคุม (12 คน) รวมทั้งสิ้น 27 คน โดยผู้วิจัยทำการเก็บรวบรวมข้อมูลส่วนบุคคล ตัวแปรทางคิเนมาติกส์ขณะวิ่ง อาการปวดและระดับความสามารถในการทนต่อแรงกดปวด ความแข็งแรงและความทนทานของกล้ามเนื้อ ความสามารถในการทรงตัวและลักษณะสัณฐานวิทยาของโครงสร้างอิลิโอทิเบียลแบนด์ (Iliotibial band; ITB) และกล้ามเนื้อกลูเตียสมีเดียส (Gluteus medius muscle; GMed) โดยทำการทดสอบก่อนและหลังการทดลองเป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ด้วยสถิติการทดสอบความแปรปรวนสองทางแบบผสม (Two-way mixed design ANOVA) เพื่อหาความแตกต่างของค่าเฉลี่ยภายในกลุ่มและเปรียบเทียบความแตกต่างรายคู่ด้วยวิธีการทดสอบแอลเอสดี (LSD) โดยกำหนดระดับนัยสำคัญที่ 0.05 ผลจากการวิจัย พบว่า ภายหลังจากการออกกำลังกายเป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ ส่งผลต่อลักษณะทางชีวกลศาสตร์การเคลื่อนไหวของกระดูกเชิงกราน ข้อสะโพกและข้อเข่า เมื่อเข้าสู่ช่วงที่เท้าสัมผัสพื้นเต็มที่ในขณะวิ่ง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 โดยลักษณะการเกิดมุมการเอียงลง (Pelvic drop) ในขาข้างปกติมีค่าน้อยกว่ากลุ่มควบคุม มีมุมของการเกิดการเหยียดออกของข้อสะโพก (Hip extension) มุมกางของข้อสะโพก (Hip abduction) มุมการเกิดการหมุนออกของข้อสะโพก (Hip external rotation) และมุมงอเข่า (Knee flexion) ในขาข้างที่บาดเจ็บ ITBS มีค่าเพิ่มขึ้น รายงานค่าคะแนนความปวดที่เกิดขึ้นในขณะวิ่งมีค่าลดลง มีลักษณะการเปลี่ยนแปลงของขนาดความหนาของโครงสร้าง ITB ลดลง ในขณะที่ขนาดของกล้ามเนื้อมีค่าเพิ่มขึ้นและค่าความแข็งแรงและความทนทานของกล้ามเนื้อ แตกต่างจากก่อนทดลองและกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 แต่อย่างไรก็ตาม ผลจากการวิจัยไม่พบค่าความแตกต่างของความสามารถในการทนต่อแรงกดปวดและค่าความสามารถในการทรงตัวทั้งในขณะอยู่นิ่งและแบบไดนามิก สรุปผลการวิจัย การฝึกออกกำลังกายแบบฟังก์ชันนอลบาร์ด้วยเก้าอี้ เป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงทางด้านลักษณะชีวกลศาสตร์ขณะวิ่ง คะแนนความปวด …

Maximal Number Of Repetitions At Percentages Of The One Repetition Maximum: A Meta-Regression And Moderator Analysis Of Sex, Age, Training Status, And Exercise, James L. Nuzzo, Matheus D. Pinto, Kazunori Nosaka, James Steele

Research outputs 2022 to 2026

The maximal number of repetitions that can be completed at various percentages of the one repetition maximum (1RM) [REPS ~ %1RM relationship] is foundational knowledge in resistance exercise programming. The current REPS ~ %1RM relationship is based on few studies and has not incorporated uncertainty into estimations or accounted for between-individuals variation. Therefore, we conducted a meta-regression to estimate the mean and between-individuals standard deviation of the number of repetitions that can be completed at various percentages of 1RM. We also explored if the REPS ~ %1RM relationship is moderated by sex, age, training status, and/or exercise. A total of …

In Vivo Human Medial Gastrocnemius Fascicle Behaviour And Belly Gear During Submaximal Eccentric Contractions Are Not Affected By Concentric Fatiguing Exercise, Matheus Daros Pinto, Kazunori Nosaka, Anthony J. Blazevich

Research outputs 2022 to 2026

Changes in muscle geometry and belly gearing during eccentric contractions influence fibre strain and susceptibility to muscle damage. They are modulated by the interaction between connective tissues and intracellular-intrafascicular fluid pressures and external pressures from neighbouring structures. Fatiguing exercise triggers fluid shifts (muscle swelling) and muscle activation changes that may influence these modulators. Our purpose was to measure medial gastrocnemius (MG) geometric changes in vivo during eccentric contractions before and after maximal concentric muscle work to test the hypothesis that fatigue would reduce fascicle rotation and muscle gear and provoke greater fascicle strain. Submaximal eccentric plantar flexor contractions at 40% …

Different Methods Of Winning, Losing, And Training In Combat Sports And Their Relationship With Overall Competitive Winningness, Oliver R. Barley, Craig A. Harms

Research outputs 2022 to 2026

This study aimed to investigate how overall competitive winningness in combat sports depended on patterns of victory and loss, as well as training habits. Competitors (N = 280) from several combat sports participated in the study. The online survey included questions on self-reported patterns of victory (and loss), training habits, general demographics (e.g., age), and sport-specific information (e.g., stage of career and competitive style). Overall, it was found across four models that reflected diversity of winningness in combat sports that the most important predictors of competitive winningness were loss by points (negative), loss by submission (negative), loss (negative) or victory …

Best Practice Recommendations For Coaching Gymnasts To Avoid Burnout And Reframe Performance Anxiety, Clare A. Mccall

Theses: Doctorates and Masters

Gymnastics is deemed a psychologically demanding sport, with associated risk factors of burnout and performance anxiety. To date, relatively little research has explored the specific goal and perfectionistic processes of gymnasts, despite these risks. This body of work identified the specific goal-related constructs and perfectionistic orientation of young athletes and examined how these associated with burnout and performance anxiety. It comprised of two studies with a mixed methods design. The first study aimed to systematically review literature investigating how goal-related constructs and perfectionism associate with burnout and performance anxiety in young athletes. This review focused on summer and winter Olympic …

The Physiological And Performance Consequences Of The Australian Special Forces Selection Course, Angela Uphill

Theses: Doctorates and Masters

Special Forces (SF) soldiers are the most elite element of military forces, who have undergone rigorous training in order to prepare them for a wide array of specialised missions. In Australia, entry into the SF is determined through the highly competitive SF Selection Course (SF-SC), which is a gruelling program involving extreme physical demands, psychological stress, and restricted access to sleep and nutrition. The stressors involved in arduous military training events such as the SF-SC can result in significant losses of fat mass and lean mass, disruption to hormonal homeostasis, and significant decreases in neuromuscular capacity, which can potentially increase …

An Athlete's Perspective: Comparing Talent Development Environments For Boys And Girls In Western Australia Youth Soccer, Mikayla J. Lyons, Jenny A. Conlon, Sophia Nimphius, Brad S. Keller, Christopher Joyce

Research outputs 2022 to 2026

This study aimed to compare the perceptions of boys and girls regarding their gender-specific talent development environments (TDEs) in state-level youth soccer. Seventy-one players (girls, n = 35; boys, n = 36) aged 11–18 years completed the Talent Development Environment Questionnaire (TDEQ-5), Sports Motivation Scale (SMS-6), Coach-Athlete Relationship Questionnaire (CART-Q), and Self-Efficacy and Outcome Expectancies (SEOE) of strength training questionnaire. Mann–Whitney U tests and Hedges’s g effect sizes were used to identify group differences. Boys scored higher for TDEQ-5 subdimensions: long-term development focus, alignment of expectations, and holistic quality preparation. For the CART-Q, boys perceived greater coach commitment, whilst girls …

Barriers To Exercise In Patients With Metabolic Dysfunction-Associated Steatotic Liver Disease: A Patient Survey, Kedar Deshpande, John Olynyk, Oyekoya Ayonrinde, Kazunori Nosaka

Research outputs 2022 to 2026

Background: Although adequate physical activity is an essential component of treatment for metabolic dysfunction-associated stea-totic liver disease (MASLD), the majority of people with MASLD do not engage in regular exercise and lead sedentary lifestyles. We aimed to identify perceived barriers to exercise and to examine awareness about the role of exercise in the treatment of MASLD. Methods: Individuals aged 18 years and above were recruited from a hepatology outpatient clinic. MASLD severity was assessed using controlled attenuation parameter (CAP) and transient elastography (TE) determined liver stiffness measurement (LSM) for the severity of hepatic steatosis and fibrosis, respectively. An online questionnaire …

Effect Of Sampling Frequency On A Unilateral Isometric Hamstring Strength Assessment Using Force Plates, Nicholas J. Ripley, J. J. Mcmahon, Paul Comfort

Research outputs 2022 to 2026

The purpose of this study was to determine the effect of sampling frequency on the 90–90° (90-degrees hip and knee flexion) isometric hamstring assessment. Thirty-three elite female soccer players (age: 18.7 ± 3.7 years; height: 158.3 ± 5.9 cm; body mass: 62.8 ± 5.5 kg) performed three unilateral trials on a single occasion of the 90–90° isometric hamstring assessment. Force-time data were collected using force plates at 1000 Hz and down sampled to 500-, 250-, and 100 Hz. Peak force (N), force (N) at 100- and 200 ms and average rate of force development (aRFD) (N/s) over a 100- and …

Injury In Starting And Replacement Players From Five Professional Men’S Rugby Unions, Simon P. Roberts, Keith A. Stokes, Sean Williams, Stephen W. West, Simon Kemp, Matt Cross, Isabel S. Moore, Charlotte L. Bitchell, Prabhat Mathema, Ken Quarrie, Warren Mcdonald, Lauren Fortington, Eduardo R. Rubio Del Castillo, Clint Readhead, Nicola Sewry, Éanna Falvey, Ross Tucker

Research outputs 2022 to 2026

Objectives: The aim of this study was to compare the incidence, severity, and burden of injury in starting and replacement players from professional men’s teams of five rugby unions. Methods: Match injuries of greater than 24 h time-loss (including data on the severity, match quarter, event, body region) and player minutes of match exposure data were collated for all starting and replacement players in the men’s English Premiership, Welsh Pro14 (both 2016/17–2018/19 seasons), and Australian, New Zealand, and South African Super Rugby (all 2016–2018 seasons) teams. Injury incidences and mean injury burden (incidence × days missed) were calculated, and rate …

Powerlifting Participation And Engagement Across All Ages: A Retrospective, Longitudinal, Population Analysis With Comparison To Community Strength Norms, Daniel J. Van Den Hoek, Alistair Mallard, Joel M. Garrett, Patrick L. Beaumont, Robert J. Howells, Jemima G. Spathis, Joshua Pearson, Christopher Latella

Research outputs 2022 to 2026

Background: In Australia, one-third of people ≥ 15 years perform regular resistance training and 90% of those do not meet current health guidelines. All age groups should engage in regular resistance exercise, to maintain strength and function. Objectives: To identify trends in powerlifting competition participation in Australia by sex and age group from 1968 to 2022, and to compare the strength of powerlifting competitors to population age- and sex-based normative values. Method: The number of unique participants and total competition entries for each year were analysed using Australian powerlifting competition data. Subdomains of age and sex were investigated, and mean …

Resistance Exercise Minimal Dose Strategies For Increasing Muscle Strength In The General Population: An Overview, James L. Nuzzo, Matheus Daros Pinto, Benjamin J. C. Kirk, Kazunori Nosaka

Research outputs 2022 to 2026

Many individuals do not participate in resistance exercise, with perceived lack of time being a key barrier. Minimal dose strategies, which generally reduce weekly exercise volumes to less than recommended guidelines, might improve muscle strength with minimal time investment. However, minimal dose strategies and their effects on muscle strength are still unclear. Here our aims are to define and characterize minimal dose resistance exercise strategies and summarize their effects on muscle strength in individuals who are not currently engaged in resistance exercise. The minimal dose strategies overviewed were: “Weekend Warrior,” single-set resistance exercise, resistance exercise “snacking,” practicing the strength test, …

Resistance Training Effects On Pubertal Children With A Risk Of Developing Pediatric Dynapenia, Cassio V. Victora Ruas, Sébastien Ratel, Kazunori Nosaka, Gabriela Castellano, Ronei S. Pinto

Research outputs 2022 to 2026

Purpose: Many modern-day children are at risk of pediatric dynapenia (muscle weakness). We examined the effects of a 12-week resistance training (RT) program on neuromuscular function and body composition parameters in pubertal children with a risk of dynapenia. Methods: Twelve children (13.4 ± 0.9 y) with dynapenia performed a progressive RT program consisting of knee extension and flexion, bench press, abdominal crunch, back extension, lateral pull-down, elbow flexion, and upright row (1–2 sets of 10–15 repetitions/exercise) twice/week for 12 weeks. Outcome measures included one-repetition maximum (1-RM) strength, maximal voluntary isometric contraction (MVIC) torque, rate of torque development (RTD), electromyographic (EMG) …

Variations In Strength-Speed-Power Performance Across The Season: Do True Changes Occur In Elite Rugby Players?, Irineu Loturco, Chris Bishop, Santiago Zabaloy, Túlio B. M. A. Moura, Maurício S. Ramos, Lucas A. Pereira, Michael R. Mcguigan

Research outputs 2022 to 2026

This study aimed to determine, through the use of a highly sensitive statistical tool, whether real changes in performance were present; and compare the rates of meaningful variations in strength, speed, and power parameters at different time-points during the competitive season in national team rugby players. Thirty-two players were assessed 5 times across the season using the following tests: squat jump and countermovement jump tests; 30-m sprint velocity; and one-repetition maximum (1RM) in the half-squat and bench-press exercises. A repeated-measures analysis of variance was conducted to test for differences between successive time-points. Individual coefficients of variation values were used to …

Recovery From Sport-Induced Muscle Damage In Relation To Match-Intervals In Major Events, Kazunori Nosaka, Trevor C. Chen

Research outputs 2022 to 2026

Muscle damage could affect the next match performance in sports when the time to recover from a previous match is shorter. We examined the interval between matches in nine team sports (e.g., soccer, rugby, field hockey, basketball, volleyball, baseball) and two racket sports (badminton, tennis) in World Cups held in 2022-2023, 2020 Tokyo Olympic Games and Gland Slam in 2023. We then performed narrative review using three electronic databases (PubMed, Scopus, Google Scholar) to get information about muscle damage and recovery in the 11 sports, and discussed whether the intervals in the events would be enough for athletes. We found …

Error In Jump Height Estimation Using The Flight Time Method: Simulation Of The Effect Of Ankle Position Between Takeoff And Landing, Carlos Gonçalves, Roberto Baptista, James Tufano, Anthony J. Blazevich, Amilton Vieira

Research outputs 2022 to 2026

During vertical jump evaluations in which jump height is estimated from flight time (FT), the jumper must maintain the same body posture between vertical takeoff and landing. As maintaining identical posture is rare during takeoff and landing between different jump attempts and in different individuals, we simulated the effect of changes in ankle position from takeoff to landing in vertical jumping to determine the range of errors that might occur in real-life scenarios. Our simulations account for changes in center of mass position during takeoff and landing, changes in ankle position, different subject statures (1.44–1.98 m), and poor to above-average …

Prevalence Of Disordered Eating And Its Relationship With Rapid Weight Loss Amongst Male And Female Combat Sport Competitors: A Prospective Study, Colin S. Doherty, Lauren V. Fortington, Oliver R. Barley

Research outputs 2022 to 2026

Objectives:

To compare prevalence and change scores of disordered eating (DE) in combat sport athletes by sex and explore the potential relationship between rapid weight loss (RWL) and DE scores.

Design:

Prospective study based on 24 events (September 2022–2023).

Methods:

A body mass (BM) questionnaire was completed at ~ 1 day post-competition providing pre-competition BM data for − 7 days, − 24 h, and weigh-in. The Athletic Disordered Eating (ADE) online questionnaire was completed at ~ 7 and ~ 28 days post-competition, providing overall DE and four subscale scores (food and energy control, bingeing, body control, and body discontent).

Results: …

Exercise Professional Education, Qualifications, And Certifications: A Content Analysis Of Job Postings In The United States, Rachele Pojednic, Devin P. O’Neill, Molly G. Flanagan, Alexis Bartlett, Byron L. G. Carter, Mary A. Kennedy

Research outputs 2022 to 2026

Introduction: Growth in the field of clinical exercise science and the potential impacts on overall health and wellbeing have driven the need for qualified, clinically trained, exercise professionals. And yet, it is not well understood what specific credentials employers are seeking when hiring exercise professionals. Purpose: The purpose of the study was to examine the qualification requirements for professionals seeking employment in exercise science, exercise physiology, kinesiology or equivalent fields. Methods: Search platforms Indeed.com and USAJobs.gov were examined within a two week period in 2022. Search terms included “Exercise Physiology”, “Exercise Science”, “Exercise Professional”, “Exercise Prescription”, “Exercise Specialist”, and “Kinesiology”. …

Reduction And Recovery Of Self-Sustained Muscle Activity After Fatiguing Plantar Flexor Contractions, Anthony J. Blazevich, Ricardo N. O. Mesquita, Ronei S. Pinto, Timothy Pulverenti, Sébastien Ratel

Research outputs 2022 to 2026

Purpose: Persistent inward calcium and sodium currents (PICs) are crucial for initiation and maintenance of motoneuron firing, and thus muscular force. However, there is a lack of data describing the effects of fatiguing exercise on PIC activity in humans. We simultaneously applied tendon vibration and neuromuscular electrical stimulation (VibStim) before and after fatiguing exercise. VibStim induces self-sustained muscle activity that is proposed to result from PIC activation. Methods: Twelve men performed 5-s maximal isometric plantar flexor contractions (MVC) with 5-s rests until joint torque was reduced to 70%MVC. VibStim trials consisted of five 2-s trains of neuromuscular electrical stimulation (20 …

Can The Cross-Education Of Strength Attenuate The Impact Of Detraining After A Period Of Strength Training? A Quasi-Randomized Trial, Grant S. Rowe, Anthony J. Blazevich, Janet L. Taylor, Timothy Pulverenti, G. Gregory Haff

Research outputs 2022 to 2026

Purpose: Unilateral strength training may attenuate the decline in muscle strength and size in homologous, contralateral muscles. This study aimed to determine whether the cross-education of strength could specifically attenuate the effects of detraining immediately after a short (prehabilitation-type) period of strength training. Methods: Twenty-six strength-trained participants were assigned to either four weeks of unilateral strength training of the stronger arm (UNI) or detraining (Detrain). Motor evoked potential (MEP) and cortical silent period (cSP) responses, muscle cross-sectional area (CSAFlexor; peripheral quantitative computed tomography) and maximal strength, rate of force development (RFD) and muscle activation (EMG) were examined in both elbow …

Neuromuscular Adaptations To Different Set Configurations During A Periodized Power Training Block In Elite Junior Judokas, Dale M. Harris, Dustin J. Oranchuk, Christopher Latella

Research outputs 2022 to 2026

Although the impacts of traditional sets (TS) versus cluster (CL) sets resistance training have been broadly explored among recreationally trained populations, no studies have previously compared these set configurations among elite Judokas. Twenty-two elite male and female Judokas (age = 17.5 ± 1.2 years) performed identical periodized 4-week hypertrophy and strength blocks (8 weeks in total). Following this, for the final 4-week power training block, the cohort was separated into either TS (n = 11) or CL (n = 11) set structures. CL were prescribed by including 45-second intra-set rest every two repetitions. One-repetition maximum (1RM) and peak barbell velocities …