Open Access. Powered by Scholars. Published by Universities.®
- Discipline
-
- Medical Microbiology (72)
- Medical Biochemistry (43)
- Medical Specialties (39)
- Sports Medicine (19)
- Sports Sciences (19)
-
- Diseases (14)
- Hematology (8)
- Analytical, Diagnostic and Therapeutic Techniques and Equipment (6)
- Other Medical Sciences (6)
- Pharmacy and Pharmaceutical Sciences (6)
- Chemicals and Drugs (5)
- Medical Pharmacology (5)
- Parasitic Diseases (5)
- Medical Genetics (4)
- Infectious Disease (3)
- Medical Molecular Biology (3)
- Medical Pathology (3)
- Public Health (3)
- Biochemical Phenomena, Metabolism, and Nutrition (2)
- Biological Phenomena, Cell Phenomena, and Immunity (2)
- Chemical and Pharmacologic Phenomena (2)
- Disease Modeling (2)
- Equipment and Supplies (2)
- Laboratory Medicine (2)
- Medical Cell Biology (2)
- Medicinal and Pharmaceutical Chemistry (2)
- Natural Products Chemistry and Pharmacognosy (2)
- Nervous System Diseases (2)
- Keyword
-
- Children (2)
- Staphylococcus aureus (2)
- 3'UTR (1)
- 3D Bioprinting; bioinks; tissue engineering; regenerative medicine; Biomedical; personalized medicine (1)
- ADHD (1)
-
- APRI (1)
- Adolescents (1)
- Aedes (1)
- Albumin (1)
- Anti-inflammatory (1)
- Antibacterial (1)
- Antibiotic susceptibility (1)
- Apoptosis (1)
- Attention-deficit/hyperactivity disorder (1)
- Bovine Mammary Epithelial Cells (1)
- Burn wound healing (1)
- Butchers (1)
- C-Reactive Protein (1)
- CASA analyze (1)
- CCHF (1)
- COVID-19 pandemic. (1)
- Caco-2 (1)
- Calcium oxalate (1)
- Canary bird (1)
- Cerebral amyloid angiopathy (1)
- Chromosomal abnormalities (1)
- Chronic hepatitis B (1)
- Control (1)
- Crystallization (1)
- Dengue (1)
- Publication Year
- Publication
- Publication Type
Articles 181 - 210 of 860
Full-Text Articles in Medical Sciences
Development Of Raman Spectroscopy-Integrated Calcium Oxalate Crystallization Index (Rcoci) Test And Its Clinical Validation For Diagnosing Calcium Oxalate Urolithiasis, Kamonchat Boonkam
Development Of Raman Spectroscopy-Integrated Calcium Oxalate Crystallization Index (Rcoci) Test And Its Clinical Validation For Diagnosing Calcium Oxalate Urolithiasis, Kamonchat Boonkam
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
Urinary stone disease is mostly formed in the kidney and is highly recurrent. The most common type of urinary stones is calcium oxalate (CaOx). The development of urinary screening tests for estimating risk of CaOx stone formation is still challenging. Recently, we developed a urinary test, called indole-reacted calcium oxalate crystallization index (iCOCI) test, that provided a high diagnostic accuracy for CaOx urolithiasis. However, the iCOCI test is time-consuming and highly acidic chemicals are required for quantifying amount of CaOx. In this study, we proposed to develop a new method, called Raman spectroscopy-integrated calcium oxalate crystallization index (rCOCI) test, that …
The Combination Effect Of Lapatinib And Palbociclib In Endocrine-Resistant Breast Cancer Cells, Kantasorn Horpratraporn
The Combination Effect Of Lapatinib And Palbociclib In Endocrine-Resistant Breast Cancer Cells, Kantasorn Horpratraporn
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
Hormonal therapy is necessary in hormone receptor-positive breast cancer patients. It is used in both early and advanced-stage patients. Unfortunately, many patients developed endocrine resistance later on after the treatment was initiated and this could progress the disease. Endocrine resistance results from many mechanisms, including HER2 signaling pathway. These resistant breast cancer cells exhibit more HER2 signaling proteins such as AKT and ERK, compared to wild-type hormone receptor-positive breast cancer cells. Palbociclib is a CDK4/6 inhibitor and is indicated in patients who developed tamoxifen resistance. Lapatinib is a dual tyrosine kinase inhibitor- HER1 and HER2 and is used in HER2-overexpressed …
Epigenetic Regulation Of Leucine Rich Repeat Containing G Protein Coupled Receptor 5 (Lgr5) In Corneal Endothelial Cells, Kulsiri Prakanrattana
Epigenetic Regulation Of Leucine Rich Repeat Containing G Protein Coupled Receptor 5 (Lgr5) In Corneal Endothelial Cells, Kulsiri Prakanrattana
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
Human corneal endothelial cells (hCECs) are vital for maintaining corneal transparency. However, their limited capacity for proliferation can result in vision loss, requiring corneal transplantation. The Leucine-rich repeat-containing G protein-coupled receptor 5 (LGR5) plays a critical role in maintaining various fetal and adult stem cell types by promoting the Wnt/β-catenin signaling. Although LGR5 is present in corneal endothelial progenitors, its expression decreases as these cells mature, coinciding with the loss of replicative properties. In this study, we explore strategies to reactivate LGR5 expression in cultured hCECs through epigenetic modulation. We found low levels of DNA methylation and hydroxymethylation at LGR5 …
Crispr-Cas12a-Based Detection And Differentiation Of Mycobacterium Spp., Peeraphan Compiro
Crispr-Cas12a-Based Detection And Differentiation Of Mycobacterium Spp., Peeraphan Compiro
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
Mycobacterium species cause several vital human diseases, including tuberculosis (TB) and non-tuberculous mycobacterial (NTM) infections. TB is a chronic infectious disease caused by the Mycobacterium tuberculosis complex (MTBC). Additionally, non-tuberculous mycobacteria infections are caused by major NTM species, including Mycobacterium abscessus, Mycobacterium avium, Mycobacterium fortuitum, Mycobacterium kansasii, Mycobacterium gordonae, and Mycobacterium intracelulare, are medically necessary. Both groups of infections can lead to outbreaks in immunocompromised individuals and AIDS patients. It is crucial to differentiate between these two groups of mycobacterial infections, as they require distinct treatment approaches. However, initial diagnosis poses limitations in terms of time and diagnostic tools. Therefore, …
Functional Studies Of P.N258k And P.G279d Variants In The Kcnq2 Gene, Suphalak Chokvithaya
Functional Studies Of P.N258k And P.G279d Variants In The Kcnq2 Gene, Suphalak Chokvithaya
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
Mutations in the KCNQ2 gene encoding for voltage-gated K channel subunits underlying the neuronal M-current, have been associated with infantile-onset epileptic disorders. The clinical spectrum ranges from self-limited neonatal seizures to epileptic encephalopathy and delayed development. Although gain- and loss-of-function mutations of KCNQ2 leads to indistinguishable phenotypes, different therapeutic approaches are required. To better understand genotype-phenotype correlation, more reports of patients and their mutations with elucidated molecular mechanism are needed. Here, we report nine unrelated patients with KCNQ2-related epilepsy carrying de novo heterozygous KCNQ2 p.N258K or p.G279D identified via Trio exome sequencing that has never been previously reported. To investigates …
The Effect Of Water Temperature And Carbohydrate Drink On Intestinal Epithelial Injury, Endotoxemia, Splanchnic Perfusion, And Core Temperature, During Running In The Heat, Warot Rangsimahariwong
The Effect Of Water Temperature And Carbohydrate Drink On Intestinal Epithelial Injury, Endotoxemia, Splanchnic Perfusion, And Core Temperature, During Running In The Heat, Warot Rangsimahariwong
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
Background: Prolonged exercise can result in splanchnic hypoperfusion and elevated core body temperature (Tcore), which can contribute to gastrointestinal injury and endotoxemia. The effects of fluid temperature and carbohydrate consumption during exercise on these variables are less clear. Objectives: The study aimed to determine the effects of the temperature of water and carbohydrate drinks on intestinal epithelial injury, endotoxemia, splanchnic perfusion, and Tcore during 60-minute of moderate-intensity running. Methods: Ten participants completed four 60-minute running trials at 70% VO2max with different types of hydration: no water (NW), ambient temperature water (ATW), cold water (CW), and cold carbohydrate water (CW+CHO). Doppler …
กิจกรรมและนโยบายการสร้างเสริมสุขภาพและการป้องกันโรคไม่ติดต่อในสถานประกอบการของงานทรัพยากรบุคคล ประเทศไทย, เตชิต เตชะมโนดม
กิจกรรมและนโยบายการสร้างเสริมสุขภาพและการป้องกันโรคไม่ติดต่อในสถานประกอบการของงานทรัพยากรบุคคล ประเทศไทย, เตชิต เตชะมโนดม
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
สถานประกอบการมีผลต่อพฤติกรรมสุขภาพ วิถีชีวิต และเป็นสถานที่ที่มีโอกาสจะโน้มน้าวพฤติกรรม รวมทั้งสร้างเสริมสุขภาพของพนักงาน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการดำเนินการ และนโยบายด้านการสร้างเสริมสุขภาพในที่ทำงานของสถานประกอบการเอกชน งานวิจัยนี้เป็นการการศึกษาแบบภาคตัดขวาง โดยดำเนินการเก็บข้อมูลผ่านแบบสอบถาม จากผู้บริหาร และบุคลากรฝ่ายทรัพยากรบุคคลในบริษัท 814 แห่งในประเทศไทย ระหว่างเดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2566 พบว่าปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับกิจกรรมการสร้างเสริมสุขภาพ ได้แก่ ระยะเวลาดำเนินงานของสถานประกอบการ ขนาดสถานประกอบการ และการจัดสรรงบประมาณ เมื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบสองตัวแปรระหว่างข้อมูลทั่วไปของสถานประกอบการ และนโยบายด้านการสร้างเสริมสุขภาพในที่ทำงานของสถานประกอบการ พบว่าปัจจัยเรื่องการจัดสรรงบประมาณ มีความสัมพันธ์กับการกำหนดนโยบายในทุกหัวข้อ การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าระยะเวลาการดำเนินงานของสถานประกอบการ ขนาดสถานประกอบการ และการจัดสรรงบประมาณมีบทบาทสำคัญในความสำเร็จในการดำเนินการและความเป็นไปได้ของนโยบายสร้างเสริมสุขภาพของพนักงานภายในสถานประกอบการ
คุณสมบัติของน้ำมันหอมระเหยจากขมิ้นชันต่อการต้านการเจริญและการสร้างเมลานินของนีโอสีทตาลิเดียม ไดมิเดียเอตุม ที่ทำให้เกิดโรคเชื้อราที่เล็บ, กัญญานัฐ ครองบุญ
คุณสมบัติของน้ำมันหอมระเหยจากขมิ้นชันต่อการต้านการเจริญและการสร้างเมลานินของนีโอสีทตาลิเดียม ไดมิเดียเอตุม ที่ทำให้เกิดโรคเชื้อราที่เล็บ, กัญญานัฐ ครองบุญ
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
นีโอสีทตาลิเดียม ไดมิเดียเอตุม (N. dimidiatum) เป็นเชื้อราที่ก่อให้เกิดโรคเชื้อราที่เล็บและที่เท้า ตัวเชื้อสามารถสร้างเมลานินซึ่งเป็นปัจจัยที่ทำให้โรคมีความรุนแรง จึงนำมาสู่วัตถุประสงค์ของการศึกษาที่ต้องการศึกษาประสิทธิภาพของน้ำมันหอมระเหยขมิ้นชัน (TEO) ในการยับยั้งการเจริญของเชื้อและการสร้างเมลานิน โดยทำการศึกษาในห้องปฏิบัติการด้วยเชื้อ นีโอสีทตาลิเดียม ไดมิเดียเอตุม จำนวน 10 ตัวอย่าง ทดสอบการยับยั้งการเจริญเชื้อใน 7 วัน โดย 2-20% TEO ด้วยวิธี agar dilution method และทดสอบประสิทธิภาพการยับยั้งการสร้างเมลานินด้วยการเปรียบเทียบปริมาณเมลานินก่อนและหลังสัมผัส 4% และ10% TEO โดยเมลานินถูกจับอย่างจำเพาะด้วย melanin-specific monoclonal antibody (MAb) 8D6 จากนั้นวัดค่า immunofluorescence intensity (IF) โดยใช้ กล้องจุลทรรศน์อิมมูโนฟูออเรสเซนต์กำลังขยาย 1,000 เท่า จากการศึกษาพบว่า 20% TEO สามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อ นีโอสีทตาลิเดียม ไดมิเดียเอตุม ได้อย่างมีนัยสำคัญ และผลการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ย immunofluorescence intensity ในเชื้อที่สัมผัส 4% และ10% TEO (1.592 (p=0.001) และ 1.705 (p=0.003) พบว่ามีค่า IF ที่ต่ำกว่าเชื้อที่ไม่ได้สัมผัส TEO (7.575) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จึงสรุปได้ว่า TEO มีประสิทธิภาพที่นำมาใช้ในการรักษาการติดเชื้อจาก นีโอสีทตาลิเดียม ไดมิเดียเอตุม แต่อย่างไรก็ตามควรมีการศึกษากลไกการทำงานของ TEO ในการเป็นยาต้านเชื้อราว่าสามารถนำมาใช้ในร่างกายเพื่อรักษาการติดเชื้อเหล่านี้ได้หรือไม่
ความเครียดจากการทำงานและภาวะสุขภาพจิตของพนักงานขับรถโดยสารประจำทางในองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ, ชยุตม์ ต่างวิวัฒน์
ความเครียดจากการทำงานและภาวะสุขภาพจิตของพนักงานขับรถโดยสารประจำทางในองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ, ชยุตม์ ต่างวิวัฒน์
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาความเครียดจากการทำงานและภาวะสุขภาพจิตของพนักงานขับรถโดยสารประจำทางในองค์การ กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานขับรถโดยสารประจำทาง จำนวน 329 คน คัดเลือกโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เก็บข้อมูลในเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน พ.ศ.2566 โดยการใช้แบบประเมินความเครียดจากการทำงาน (Thai JCQ-45) และแบบประเมินภาวะสุขภาพจิต (Thai GHQ-12) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์ระหว่างสองตัวแปรและวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบโลจิสติก ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่าง มีความเครียดจากการทำงานสูง ร้อยละ 30.4 และมีความเสี่ยงในการมีปัญหาสุขภาพจิต ร้อยละ 19.5 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ไปในทิศทางเดียวกันกับความเครียดจากการทำงาน ได้แก่ เพศหญิง (aOR= 2.37, 95%CI: 1.17-4.80) การทำอาชีพเสริม (aOR= 4.04, 95%CI: 1.03-15.80) ผู้ที่มีการเรียกร้องจากงานด้านกายภาพสูง (aOR= 7.49, 95%CI: 3.98-14.10) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ไปในทิศทางตรงกันข้ามกับความเครียดจากการทำงาน ได้แก่ การออกกำลังกาย (aOR= 0.35, 95%CI: 0.12-0.98) ความมั่นคงของงานสูง (aOR= 0.27, 95%CI: 0.08-0.97) และการสนับสนุนทั้งสังคมสูง (aOR= 0.09, 95%CI: 0.03-0.32) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ไปในทิศทางเดียวกันกับความเสี่ยงในการมีปัญหาสุขภาพจิต ได้แก่ ชั่วโมงการทำงาน (aOR= 2.08, 95%CI: 1.06-4.07 ) อันตรายในงานสูง (aOR=, 95%CI: 1.90-7.66) และผู้ที่มีความเครียดจากการทำงานสูงมีความเสี่ยงในการมีปัญหาสุขภาพจิตเป็น 1.77 เท่า (95%CI: 1.01-3.11) ดังนั้นหน่วยงานควรส่งเสริมมาตรการในการป้องกันความเครียดจากการทำงานและปัญหาสุขภาพจิต
ความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานกะกับอัตราอุบัติการณ์ของค่าเอนไซม์ตับผิดปกติและโรคตับคั่งไขมันที่ไม่ได้เกิดจากแอลกอฮอล์ ในบุคลากร 2 องค์กรขนาดใหญ่ในกรุงเทพมหานคร, นภัส เตชะสาน
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การศึกษาวิจัยในครั้งนี้เป็นการศึกษารูปแบบตามรุ่นย้อนหลัง (retrospective cohort study) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานกะทั้งสถานะการทำงาน ความถี่และระยะเวลาการทำงานกะกับอัตราอุบัติการณ์ของเอนไซม์ตับผิดปกติและโรคตับคั่งไขมันที่ไม่ได้เกิดจากแอลกอฮอล์ ในบุคลากร 2 องค์กรขนาดใหญ่ในกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างที่เป็นบุคลากรในสังกัดสภากาชาดไทยและจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีผลการตรวจสุขภาพประจำปี และมีข้อมูลส่วนสูง น้ำหนัก เส้นรอบเอว ค่าเอนไซม์ตับและระดับไขมันไตรกลีเซอไรด์ในเลือดอย่างน้อย 2 ครั้งระหว่างปีพ.ศ. 2552-2559 ผ่านเกณฑ์การคัดเข้าสู่การศึกษาทั้งหมด 6,459 คน และมีกลุ่มตัวอย่างบางส่วนถูกคัดออกเนื่องจากมีค่าตัวแปรตามที่สนใจ ได้แก่ ค่าเอนไซม์ตับและ/หรือคะแนนวินิจฉัยโรคตับคั่งไขมันผิดปกติ ณ จุดเริ่มต้นของการศึกษา ข้อมูลประเมินการสัมผัสกับงานกะใช้ข้อมูลจากฐานข้อมูลแบบสอบถามซึ่งรวบรวม ณ ปี พ.ศ. 2559 และใช้ผลการตรวจสุขภาพประจำปี ได้แก่ ค่าตัวชี้วัดทางร่างกาย (ดัชนีมวลกาย หรือเส้นรอบเอว) ค่าเอนไซม์ตับ และระดับไขมันไตรกลีเซอไรด์ในเลือดในการคำนวณคะแนนวินิจฉัยโรคตับคั่งไขมันที่ไมได้เกิดจากแอลกอฮอล์ (lipid accumulation product: LAP; hepatic steatosis index: HSI) ใช้สถิติ Cox’s proportional hazard ในการประมาณค่าความเสี่ยงต่อการเกิดความผิดปกติของตับ (Hazard ratios: HR) และ 95% CI การศึกษาพบว่า เมื่อควบคุมปัจจัยกวนทั้งหมด สถานะการทำงานกะไม่มีความสัมพันธ์ต่อการเกิดความผิดปกติของตับ ทั้งค่าเอนไซม์ตับและคะแนนวินิจฉัยโรคตับคั่งไขมันที่ไม่ได้เกิดจากแอลกอฮอล์ เมื่อพิจารณาในกลุ่มคนทำงานกะไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างขนาดการสัมผัสของความถี่ในการทำงานกะและผลกระทบต่อความผิดปกติของตับ แต่เมื่อพิจารณาเวลาในการทำงานกะ พบว่าบุคลากรทางการแพทย์ที่ทำงานกะเป็นระยะเวลาไม่เกิน 16 ปี เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดโรคตับคั่งไขมันที่ไม่ได้เกิดจากแอลกอฮอล์ซึ่งวินิจฉัยด้วยคะแนน LAP เป็น 2 เท่าของบุคลากรที่ไม่ได้ทำงานกะ (adjusted HR: 2.00, 95% CI: 1.34, 2.97) ส่วนบุคลากรทางการแพทย์ที่ทำงานกะมากกว่า 25 ปี ลดความเสี่ยงต่อการเกิดความผิดปกติดังกล่าว (adjusted HR: 0.60, 95% CI: 0.40, 0.89) การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าระยะเวลาการทำงานกะมีความสัมพันธ์กับการเกิดความผิดปกติโรคตับคั่งไขมันที่ไม่ได้เกิดจากแอลกอฮอล์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มบุคลากรทางการแพทย์
ความชุกและปัจจัยของการเกิดภาวะกระดูกตายจากความดันที่ผิดปกติของผู้ปฏิบัติงานในห้องปรับความดันบรรยากาศสูงในสังกัดกรมแพทย์ทหารเรือ, นภิสรีย์ ทรัพย์สุขอำนวย
ความชุกและปัจจัยของการเกิดภาวะกระดูกตายจากความดันที่ผิดปกติของผู้ปฏิบัติงานในห้องปรับความดันบรรยากาศสูงในสังกัดกรมแพทย์ทหารเรือ, นภิสรีย์ ทรัพย์สุขอำนวย
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
Dysbaric Osteonecrosis (DON) is a condition found in Hyperbaric chamber inside attendants, but research on this issue is still limited. This research aims to study the prevalence and factors related to the disease by using Magnetic Resonance Imaging (MRI) to examine the hip joint, lower part of femur bone, and upper part of tibia bone on both sides. There are seven out of thirty-seven Hyperbaric chamber inside attendants who were diagnosed with Dysbaric Osteonecrosis based on MRI result. The prevalence rate is 18.92. All cases were grade 1 according to the Ficat and Arlet classification, and the affected area is …
คุณภาพการนอนหลับและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของเจ้าพนักงานและพนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยในกรุงเทพมหานคร, นันท์นภัส ปิยชัยเศรษฐ์
คุณภาพการนอนหลับและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของเจ้าพนักงานและพนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยในกรุงเทพมหานคร, นันท์นภัส ปิยชัยเศรษฐ์
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยพรรณนาเชิงภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณภาพการนอนหลับและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของเจ้าพนักงานและพนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยในกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเป็นเจ้าพนักงานและพนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยในกรุงเทพมหานคร จำนวน 472 คน คัดเลือกโดยใช้วิธีสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ ทำการศึกษาระหว่าง เดือน มกราคม ถึง มีนาคม พ.ศ. 2566 แบบสอบถามประกอบด้วย ข้อมูลปัจจัยด้านบุคคล ปัจจัยด้านการทำงาน ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม และละแบบประเมินคุณภาพการนอนหลับฉบับภาษาไทย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน ประกอบด้วยการวิเคราะห์เปรียบเทียบระหว่างตัวแปรสองตัว และวิเคราะห์การถดถอยลอจิสติกเชิงพหุ ซึ่งแบ่งเป็นกลุ่มที่คุณภาพการนอนหลับที่ไม่ดี จำนวน 208 คน (ร้อยละ 44.1) เมื่อควบคุมตัวกวนแล้วพบว่าปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพการนอนหลับที่ไม่ดีในทิศทางเดียวกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ ความสัมพันธ์ในครอบครัวที่มีความขัดแย้งกัน (OR=1.78, 95%CI:1.09-2.93) การทำงานเสริมช่วงเวลาระหว่าง 8.00 - 20.00 น. (OR=2.36, 95%CI:1.27-4.39) การทำงานเสริมหลังเวลา 20.00 น. (OR=4.26, 95%CI:1.08-16.73) ห้องพักเวรที่มีเสียงดัง (OR=1.72, 95%CI:1.07-2.76) และห้องพักเวรที่มีความไม่สะดวกของเครื่องนอนขณะนอนหลับ (OR=2.98, 95%CI:1.82-4.91) ดังนั้นองค์กรควรส่งเสริมนโยบายการพัฒนาคุณภาพการนอนหลับ โดยมุ่งเน้นในกลุ่มที่มีความเสี่ยงสูงต่อภาวะดังกล่าว ได้แก่ ผู้ที่ทำงานเสริม ควรส่งเสริมกิจกรรมเกี่ยวกับสุขอนามัยการนอนหลับที่ดี เพื่อให้บุคลากรมีคุณภาพการนอนหลับที่ดีต่อไป
การศึกษาต้นทุน-ประสิทธิผลของผลิตภัณฑ์โพรไบโอติกส์เพื่อป้องกันฟันผุในเด็กเล็กในจังหวัดพะเยา, ประสิทธิ์ วงค์สุภา
การศึกษาต้นทุน-ประสิทธิผลของผลิตภัณฑ์โพรไบโอติกส์เพื่อป้องกันฟันผุในเด็กเล็กในจังหวัดพะเยา, ประสิทธิ์ วงค์สุภา
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
โพรไบโอติกส์ได้ถูกนำมาใช้เพื่อป้องกันฟันผุในเด็ก โดยในการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผล และศึกษาด้านต้นทุน-ประสิทธิผลของโพรไบโอติกส์ในการป้องกันฟันผุเมื่อนำมาใช้ในการป้องกันฟันผุในเด็กอายุ 2-5 ปี จาก 12 ศูนย์เด็กเล็กในจังหวัดพะเยา ประเทศไทย ในช่วงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 – พฤษภาคม พ.ศ. 2566 จำนวน 260 ราย เป็นเพศชาย 136 ราย และเพศหญิง 124 ราย เข้าร่วมการศึกษาเริ่มแรก: 130 รายในกลุ่มควบคุมและ 130 รายในกลุ่มทดลองซึ่งได้รับนมเม็ดที่มีโพรไบโอติกส์ ชนิด Lactobacillus rhamnosus SD11 จำนวน 3 เม็ดต่อวันโดยผู้ดูแล และได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับการทำความสะอาดปาก โดยอาสาสมัครทุกรายจะได้รับการตรวจฟันโดยทันตแพทย์เมื่อเริ่มต้นการศึกษา และทุก ๆ 4 เดือนเป็นระยะเวลา 12 เดือน เพื่อประเมินการมีฟันผุ และทำการคำนวณอัตราส่วนต้นทุนประสิทธิผล (cost-effectiveness ratio (CER)) โดยผลการศึกษาพบว่าผลค่าเฉลี่ยรอยโรคฟันผุต่อรายในกลุ่มควบคุมที่ 4 8 และ 12 เดือนคือ 5.74 5.78 และ 7.34 ตามลำดับ และผลค่าเฉลี่ยรอยโรคฟันผุต่อรายในกลุ่มทดลองที่ 4 8 และ 12 เดือนคือ 3.56 3.33 และ 3.43 ตามลำดับ ค่าเฉลี่ยด้านที่แตกต่างกันระหว่างกลุ่มทดลองและควบคุมคือ 2.18 2.45 และ 3.91 ตามลำดับ รวมทั้งให้ผลการวิเคราะห์อัตราส่วนต้นทุนประสิทธิผล (ICER) เท่ากับ 385.57 บาทต่อด้าน ที่ 12 เดือน ซึ่งสรุปได้ว่าการรับประทานนมเม็ดผสมโพรไบโอติกส์สามารถป้องกันการเกิดฟันผุมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) ซึ ่งอาจเป็นแนวทางในการน าไปปฏิบัติเพื่อป้องกันฟันผุในฟัน นานมเดกเลกในระดบชมชนได อย่างไรก็ตามควรมีการศึกษาในกลุ่มประชากรเด็กอื่น ๆ รวมทง ควรมีการติดตามผลระยะยาว หรือศึกษาในระดับพหุศูนย์ต่อไป
ความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับอาการผิดปกติของระบบทางเดินหายใจ ในพนักงานกวาดถนน กรุงเทพมหานคร, ปลื้มใจ โชติกเดชาณรงค์
ความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับอาการผิดปกติของระบบทางเดินหายใจ ในพนักงานกวาดถนน กรุงเทพมหานคร, ปลื้มใจ โชติกเดชาณรงค์
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยพรรณนาภาคตัดขวาง กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานกวาดถนน กรุงเทพมหานคร จำนวน 341 คน คัดเลือกโดยใช้วิธีสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multistage sampling) ทำการศึกษาระหว่าง เดือน กุมภาพันธ์ ถึง เมษายน พ.ศ. 2566 การเก็บข้อมูล ประกอบด้วยแบบสอบถามเกี่ยวกับ ปัจจัยด้านบุคคล ปัจจัยด้านการสัมผัสมลพิษทางอากาศที่ไม่ได้เกิดในการทำงาน ปัจจัยด้านการทำงาน ปัจจัยสภาพแวดล้อมในการทำงาน และอาการผิดปกติของระบบทางเดินหายใจในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา ประกอบด้วยอาการไอ มีเสมหะ อาการหายใจลำบาก และอาการหายใจมีเสียงดังหวีดจากทรวงอก ที่ดัดแปลงมาจากแบบสอบถามของ British Medical Research Council ฉบับแปลไทย ผลการศึกษาพบว่าพนักงานกวาดถนน กรุงเทพมหานคร มีความชุกอาการผิดปกติของระบบทางเดินหายใจแบบเรื้อรังอย่างน้อย 1 อาการ ร้อยละ 33.70 อาการผิดปกติทางเดินหายใจที่พบบ่อยที่สุดคือ อาการไอ ร้อยละ 22.0 พนักงานกวาดถนนส่วนใหญ่สวมอุปกรณ์ป้องกันทางเดินหายใจสวมตลอดเวลาขณะทำงานกวาดถนน ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับอาการผิดปกติของระบบทางเดินหายใจ ในทิศทางเดียวกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ การสัมผัสควันบุหรี่มือสอง (aOR = 2.34, 95% CI: 1.30 - 4.23) การมีอาชีพเสริมหรืองานอดิเรกที่สัมผัสแก๊ส ฝุ่นหรือควัน (aOR=2.97, 95% CI: 1.33 - 6.63) ดังนั้น ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง ควรให้ความสำคัญกับการป้องกันอาการผิดปกติของระบบทางเดินหายใจ ในอาชีพพนักงานกวาดถนน โดยการเฝ้าระวังอาการผิดปกติของระบบทางเดินหายใจ และสร้างความตระหนักเกี่ยวกับอันตรายของควันบุหรี่มือสองและการป้องกันระบบทางเดินหายใจ เช่น การสวมอุปกรณ์ป้องกันทางเดินหายใจที่เหมาะสมขณะทำงานกวาดถนนและเมื่อทำกิจกรรมที่ทำให้เกิดมลพิษอากาศภายในอาคาร
The Effect Of Efflux Pumps On Yeast Susceptibility To Chitosan, Sureeporn Muangsawat
The Effect Of Efflux Pumps On Yeast Susceptibility To Chitosan, Sureeporn Muangsawat
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
Mucocutaneous and life-threatening systemic fungal infections by Candida is a critical problem worldwide, especially with rising prevalence of antifungal drug resistance. Novel alternative or adjunctive antifungal agents with low toxicity is thus in great need. Because drug-efflux pump overexpression is a common mechanism conferring multi-drug resistance, we investigated the effects of drug-efflux pumps on antifungal activity of chitosan, a natural polymer with promising antifungal activity. The minimal fungicidal concentration (MFC) of oligomer (7-9 kD) and polymer (900-1,000 kD) chitosan against Saccharomyces cerevisiae and Candida albicans were evaluated by broth and agar dilution methods. To examine the roles of efflux pumps, …
ความชุกของความเครียดจากการทำงานและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของพนักงาน โรงงานผลิตชิ้นส่วนยานยนต์แห่งหนึ่ง, ปณัสต์ดา ทองคำ
ความชุกของความเครียดจากการทำงานและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของพนักงาน โรงงานผลิตชิ้นส่วนยานยนต์แห่งหนึ่ง, ปณัสต์ดา ทองคำ
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุก และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดจากการทำงานของพนักงานโรงงานผลิตชิ้นส่วนยานยนต์แห่งหนึ่ง โดยมีกลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานที่ปฏิบัติงานในฝ่าย Logistic & sale ฝ่าย Engineering และฝ่าย Production จำนวน 257 คน ใช้วิธีการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิและการสุ่มอย่างง่าย เก็บรวบรวมข้อมูลในช่วงเดือนกันยายนถึงเดือนตุลาคม พ.ศ.2566 โดยใช้แบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลปัจจัยส่วนบุคคล ข้อมูลปัจจัยด้านการทำงาน แบบประเมินความเครียดฉบับศรีธัญญา (ST-5) และแบบประเมินความเครียดจากการทำงานฉบับ Thai JCQ-45 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์ระหว่างสองตัวแปรและวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบโลจิสติก ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศชาย สมรสแล้ว อายุระหว่าง 35 – 44 ปี อายุงานระหว่าง 11 – 20 ปี ร้อยละ 44.36 ของกลุ่มตัวอย่าง สงสัยว่ามีปัญหาความเครียด และจากผลการศึกษาพบความชุกของความเครียดจากการทำงานเท่ากับร้อยละ 21.79 สำหรับปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดจากการทำงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ โรคประจำตัว (OR 0.09, 95% CI = 0.01-0.70) การเรียกร้องจากงานทางกาย (OR 2.17, 95% CI = 1.19-3.96) และการสนับสนุนทางสังคม (OR 2.87, 95% CI = 1.28-6.41) การศึกษานี้พบว่าสัดส่วนความเครียดจากการทำงานในพนักงานโรงงานผลิตชิ้นส่วนยานยนต์แห่งนี้ค่อนข้างสูงถึงร้อยละ 21.79 ซึ่งเป็นปัญหาที่ไม่ควรมองข้าม ดังนั้นองค์กรควรจัดหาแนวทางเฝ้าระวังปัญหาสุขภาพจิตของพนักงานต่อไป
การแสดงออกและระดับการเติมหมู่เมทิลของยีนตัวรับวิตามินดีในโรคกระดูกสันหลังส่วนเอวเสื่อม, ลดาวัลย์ วัชรินทรางกูร
การแสดงออกและระดับการเติมหมู่เมทิลของยีนตัวรับวิตามินดีในโรคกระดูกสันหลังส่วนเอวเสื่อม, ลดาวัลย์ วัชรินทรางกูร
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
โรคกระดูกสันหลังส่วนเอวเสื่อม (lumbar degenerative disease, LDD) เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ผู้สูงอายุไม่สามารถทำกิจกรรมต่าง ๆ ได้ตามปกติจึงส่งผลต่อการดำเนินชีวิตประจำวัน ในปัจจุบันการวินิจฉัย ตรวจติดตามและรักษาโรค อาศัยภาพถ่ายคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (magnetic resonance imaging, MRI) เพื่อช่วยตรวจหมอนรองกระดูกสันหลังเสื่อม การรักษาประกอบด้วยการให้ยาไปจนถึงการผ่าตัด ซึ่งทำให้เกิดบาดแผลและใช้เวลาในการฟื้นฟู โรคกระดูกสันหลังเสื่อมมีส่วนเกี่ยวข้องกับวิตามินดีที่มีบทบาทเสริมสร้างความแข็งแรงให้กับกระดูก ดังนั้นในงานวิจัยนี้จึงมีความสนใจศึกษาความสัมพันธ์ของระดับวิตามินดี การแสดงออกยีนและโปรตีนตัวรับวิตามินดี (vitamin D receptor, VDR) และระดับการเติมหมู่เมทิลของ VDR (VDR promoter methylation) ในเซลล์เม็ดเลือดขาวและเนื้อเยื่อ nucleus pulposus (NP) จากในผู้ป่วย LDD จำนวน 35 ราย เทียบกับกลุ่มควบคุม จำนวน 15 ราย จากการวิจัยพบว่ากลุ่ม LDD มีภาวะการทำกิจกรรมถูกจำกัด (40.00 %) จากการประเมิน Oswestry disability index (ODI) มากกว่ากลุ่มควบคุม (13.33 %) อย่างมีนัยสำคัญ (P < 0.001) และกลุ่ม LDD มีระดับ serum vitamin D เท่ากับ 24.30 ng/mL สูงกว่ากลุ่มควบคุม (16.20 ng/mL) อย่างมีนัยสำคัญ (P = 0.039) ส่วนระดับการแสดงออกของยีน VDR ทั้งในเซลล์เม็ดเลือดขาวและเนื้อเยื่อ NP ของทั้งสองกลุ่มไม่แตกต่างกัน แต่ระดับของโปรตีน VDR ในเลือดนั้น พบว่ากลุ่มควบคุมมีโปรตีน VDR เท่ากับ 53.28 ng/mg protein ต่ำกว่ากลุ่ม LDD ที่มีระดับการแสดงออกเท่ากับ 64.60 ng/mg protein อย่างมีนัยสำคัญ (P = 0.02) นอกจากนี้กลุ่ม LDD มีระดับ VDR promoter methylation เท่ากับ 22.02 % ในขณะที่กลุ่มควบคุมมีเพียง 14.18 % ซึ่งกลุ่ม LDD มีการเติมหมู่เมทิลสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (P < 0.001) นอกจากนี้เมื่อศึกษาความสัมพันธ์ของระดับความรุนแรงของโรคที่แบ่งตาม Pfirrmann grade พบว่ามีความสัมพันธ์กันแปรผันกับระดับวิตามินดี (r = 0.588, P < 0.001) และมีความสัมพันธ์แปรผันกับ VDR promoter methylation (r = 0.377, P = 0.026) อีกทั้งพบความสัมพันธ์แปรผันของ VDR mRNA ในเซลล์เม็ดเลือดขาวกับระดับโปรตีน VDR ใน serum (r = 0.420, P = 0.012) นอกจากนี้ได้พบความสัมพันธ์แปรผกผันของระดับวิตามินดีกับ ODI ของผู้ป่วย LDD (r = -0.359, P = 0.034) และความสัมพันธ์แปรผันของ VDR promoter methylation กับดัชนีมวลกาย (r = 0.348, P = 0.041) ดังนั้นสรุปได้ว่าระดับ VDR promoter methylation อาจนำมาประยุกต์และพัฒนาเพื่อนำไปใช้เป็นตัวบ่งชี้ทางชีวภาพในการพยากรณ์ระดับความรุนแรงของโรคได้ในอนาคต
The Effect Of Cannabidivarin On T-Cell Line Proliferation And Activation, Wilai Laolee
The Effect Of Cannabidivarin On T-Cell Line Proliferation And Activation, Wilai Laolee
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
The non-psychotropic cannabinoid cannabidivarin (CBDV) is a propyl analog of cannabidiol (CBD). Although it was discovered that CBD had immunosuppressive properties, little is known about CBDV in this regard. To investigate the effects of CBD and CBDV on T-cell activation and proliferation, two T-cell lines—Jurkat and MOLT-4—were treated with the compounds at different doses. Utilizing the WST-1 assay (cell viability) and the Annexin V/PI staining assay (apoptosis test), cell cytotoxicity was investigated. Carboxyfluorescein diacetate succinimidyl ester (CFSE) staining was used to examine the proliferation of cells. Cell cycle kits and flow cytometry were used as the analysis technique to examine …
'Development Of A Biodegradable, Mineralized Nanocellulose Scaffold For Osteochondral Tissue Engineering', Sairash -
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
Osteochondral lesions, affecting both the articular cartilage and the subchondral bone, present complex mechanical and biochemical challenges. Osteochondral construct development holds promise for forming tissue at the transition zone to bone. This study introduces a strategic bilayer polymeric hydrogel by combining bacterial nanocellulose, gelatin, and alginate in one layer, while the other layer was the same three biopolymers mineralized with nanohydroxyapatite through alternating incubation cycles of calcium chloride (CaCl2) and disodium phosphate (Na2HPO4). Furthermore, the oxidized bacterial nanocellulose was effectively mineralized with calcium and phosphorus, as confirmed by EDX analysis. Remarkably, both layers of the biphasic hydrogel demonstrated excellent cytocompatibility …
Differential Protein Expression Profile In Encapsulated Follicular-Pattern Thyroid Tumors, Nguyen Phan Xuan Truong
Differential Protein Expression Profile In Encapsulated Follicular-Pattern Thyroid Tumors, Nguyen Phan Xuan Truong
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
Diagnosing encapsulated follicular-patterned thyroid tumors such as Invasive Encapsulated Follicular Variant Papillary Thyroid Carcinoma (IEFVPTC), Non-invasive Follicular Thyroid Neoplasm with Papillary-like Nuclear Features (NIFTP), and Well-Differentiated Tumor of Uncertain Malignant Potential (WDT-UMP) is challenging due to their morphological and molecular similarities. This study aimed to investigate the protein distinctions among these three thyroid tumors and uncover biological insights into tumorigenesis through proteomic analysis. We also evaluated the practicality and clinical value of a protein biomarker panel defined by machine learning for identifying IEFVPTC, initially using formalin-fixed paraffin-embedded (FFPE) samples. We performed a total shotgun proteome analysis, quantifying the expression of …
The Influence Of Host Blood Hla Typing To Tumor Microenvironment In Egfr Mutated Advanced Stage Non-Small Cell Lung Cancer, Korakot Srianuwattipong
The Influence Of Host Blood Hla Typing To Tumor Microenvironment In Egfr Mutated Advanced Stage Non-Small Cell Lung Cancer, Korakot Srianuwattipong
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
Background: Advanced non-small cell lung cancer with EGFR mutation, treated with EGFR-targeted therapy, exhibits varying disease control periods associated with the tumor microenvironment. It is anticipated that differences in the tumor microenvironment arise from variations in the HLA subtypes of individuals. Therefore, this study was conducted to assess the relationship between the tumor microenvironment and HLA subtypes. Method: 100 patients with advanced non-small cell lung cancer harboring EGFR mutations and treated with EGFR-targeted therapy at King Chulalongkorn Memorial Hospital had been enrolled, blood samples were collected for HLA typing, and tissue specimens were subjected to immunohistochemistry staining for PD-L1 and …
การศึกษาผลกระทบจากการนอนหลับผิดปกติต่อการดำเนินโรคในผู้ป่วยโรคลำไส้อักเสบเรื้อรังที่อยู่ในช่วงอาการสงบ, กานต์ธีรา ศรียุทธศักดิ์
การศึกษาผลกระทบจากการนอนหลับผิดปกติต่อการดำเนินโรคในผู้ป่วยโรคลำไส้อักเสบเรื้อรังที่อยู่ในช่วงอาการสงบ, กานต์ธีรา ศรียุทธศักดิ์
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
ที่มาของปัญหา: โรคลำไส้อักเสบเรื้อรัง (Inflammatory bowel disease; IBD) เป็นโรคเรื้อรังที่มีกำเริบเป็นระยะที่แม้ขณะโรคสงบนั้นผู้ป่วยยังมีรายงานของความเหนื่อยล้าและการนอนหลับที่ไม่ดี ความเกี่ยวข้องกันของการนอนหลับที่ไม่ดีและระบบภูมิคุ้มกันมีโอกาสทำให้เกิดโรคกำเริบได้ การศึกษานี้เพื่อศึกษาสรีรวิทยาของการนอนในผู้ป่วยโรคลำไส้อักเสบเรื้อรังที่โรคสงบโดยการใช้การตรวจการนอนหลับ (Polysomnography) และผลกระทบของการนอนหลับที่ผิดปกติต่อพยากรณ์โรคของผู้ป่วยโรคลำไส้อักเสบเรื้อรังที่โรคสงบ วิธีดำเนินการวิจัย: ผู้ป่วยโรคลำไส้อักเสบเรื้อรังที่โรคสงบในช่วงเดือนตุลาคม 2565 ถึงเดือนกันยายน 2566 ได้เข้าร่วมการศึกษาโดยตัดผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยเป็นโรคทางเดินหายใจอุดกั้น (Obstructive sleep apnea; OSA) ออก ผู้ป่วยทุกคนได้รับการตรวจการนอนหลับและเก็บข้อมูลของโครงสร้างการนอนหลับ ร้อยละของการนอนหลับแบบ non-rapid eye movement (NREM) และ rapid eye movement (REM) รวมถึงชนิดของ OSA และติดตามการกำเริบของโรค โดยวัตถุประสงค์หลักคือ เพื่อศึกษาลักษณะ polysomnography ในผู้ป่วยโรคลำไส้อักเสบเรื้อรังที่มีอาการสงบ และวัตถุประสงค์รองคือ เพื่อศึกษาผลกระทบของความผิดปกติของการนอนหลับต่อการดำเนินโรคที่ไม่ดีในผู้ป่วยโรคลำไส้อักเสบเรื้อรังที่มีอาการสงบในระยะเวลา 6 เดือนและ 12 เดือน ผลวิจัย: จากผู้ป่วยโรคลำไส้อักเสบเรื้อรังที่อาการสงบรวม 120 คน มีผู้ที่ปฏิเสธการเข้าร่วม 31 คน มีผู้ที่อาการของโรคกำเริบระหว่างที่รอเข้ารับการตรวจ polysomnography 5 คน และมีผู้ที่ได้รับการวินิจฉัยเป็นโรคทางเดินหายใจอุดกั้นอยู่ก่อนแล้ว 2 คนจึงได้รับการคัดออกจากงานวิจัย รวมเหลือผู้ป่วยที่สามารถเข้าร่วมงานวิจัยได้ 82 คน ลักษณะพื้นฐานของประชากรดัง พบว่าจาก 47 คนจาก 82 คน (ร้อยละ 57.3) เป็นผู้ชาย อายุเฉลี่ยของผู้ป่วยทั้งหมด คือ 43 ± 13 ปี (ค่าเฉลี่ย ± ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน) พบว่าจาก 81 คนจาก 82 คน (ร้อยละ 98.8) ได้รับการวินิจฉัยเป็น Obstructive sleep apnea โดยจำแนกเป็น mild OSA 22 คน (ร้อยละ 26.8), moderate …
ความสามารถในการวินิจฉัยรอยแผลเป็นกล้ามเนื้อหัวใจด้วยรอยแตกของคลื่นคิวอาร์เอสจากคลื่นไฟฟ้าหัวใจโดยการประเมินด้วยภาพการตรวจคลื่นสะท้อนในสนามแม่เหล็กไฟฟ้าหัวใจชนิด 3.0 เทสลา ที่เป็นการตรวจมาตราฐานสูงสุดในผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจ, กสิณ วิริยานุกูลวงศ์
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
ที่มาและความสำคัญ รอยแตกของคิวอาร์เอส(fragmented QRS) บนคลื่นไฟฟ้าหัวใจ 12 ลีดพบว่ามีความสัมพันธ์กับรอยแผลเป็นกล้ามเนื้อหัวใจ โดยการใช้คลื่นสะท้อนในสนามแม่เหล็กหัวใจพบว่าสามารถประเมินรายละเอียดในการศึกษารอยแผลเป็นกล้ามเนื้อหัวใจได้ดีกว่าการตรวจภาพจากภายนอกร่างกายวิธีอื่น จึงเป็นที่มาของการศึกษาเพื่อหาความสามารถในการวินิจฉัยจากรอยแตกของคิวอาร์เอสเมื่อเทียบกับการตรวจคลื่นสะท้อนในสนามแม่เหล็กหัวใจชนิด 3.0 เทสล่า รวมถึงปัจจัยจากวีธีการวัดรอยแตกของคิวอาร์เอส วิธีการ เป็นการศึกษาแบบสังเกตย้อนกลับโดยศึกษาผู้ป่วยที่สงสัยหรือเคยวินิจฉัยว่ามีโรคของกล้ามเนื้อหัวใจและได้รับการตรวจคลื่นสะท้อนในสนามแม่เหล็กหัวใจชนิด 3.0 เทสล่าช่วง พ.ค 2563 ถึง พ.ค. 2566 โดยผู้ป่วยจะได้รับการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจในวันเดียวกันและจะได้คลื่นไฟฟ้าหัวใจ 2 ช่วงกรองความถี่ย่านต่ำผ่าน(low pass filter)ที่ 40 เฮิรตซ์และ 100 เฮิรตซ์ สำหรับการวินิจฉัยรอยแตกของคิวอาร์เอสบนคลื่นไฟฟ้าจำเป็นจะต้องสัมพันธ์กับรอยแผลเป็นกล้ามเนื้อหัวใจของผนังห้องหัวใจ(left ventricle wall) บริเวณเดียวกัน เพื่อการศึกษาหาความสามารถในการวินิจฉัยของรอยแตกของคิวอาร์เอสตามคำนิยามว่าการมีรอยขยักเพิ่มขึ้นจากเดิมอีกมากกว่าหรือเท่ากับหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นปุ่มแหลม(Additional R wave or R’) หรือรอยบุ่ม(Notching) บนคลื่นอาร์หรือเอส(R or S wave) ในสองลีดที่ติดกันของบริเวณผนังห้องหัวใจเดียวกันกับความสัมพันธ์ของรอยแผลเป็นกล้ามเนื้อหัวใจและเพื่อหาความสามารถในการวินิจฉัยของรอยแตกของคิวอาร์เอสต่อการตายของกล้ามเนื้อหัวใจ นอกจากนั้นยังเปรียบเทียบความแม่นยำระหว่างช่วงกรองความถี่ย่านต่ำผ่านที่40 เฮิรตซ์ และ100 เฮิรตซ์ ผลการศึกษา ผู้ป่วยทั้งหมด 1,692 คน, ค่ากลางอายุ 67 ปี (พิสัยควอไทล์; 59-85), ผู้ชาย 52.5%พบรอยแผลเป็นกล้ามเนื้อหัวใจ 727 คน (43%) จากคลื่นสะท้อนในสนามแม่เหล็กหัวใจ ความสามารถในการวินิจฉัยของรอยแตกของคิวอาร์เอสต่อการพบรอยแผลเป็นกล้ามเนื้อหัวใจ เมื่อแบ่งตามพบการตายของกล้ามเนื้อหัวใจ พบว่า ความไว(sensitivity),ความจำเพาะ(specificity), ค่าทำนายผลบวกและค่าทำนายผลลบของผนังด้านหน้าเท่ากับ 25.6%, 88.7%, 45.1% และ 76.8% ของผนังด้านข้างเท่ากับ 22.1%, 91.5%, 36.8 และ 84.1% ของผนังด้านล่างเท่ากับ 42.9%, 63.4.%, 36.9% และ 68.9% ตามลำดับ สำหรับผลต่อการพบการตายของกล้ามเนื้อหัวใจ (nonviable myocardium) ความไวของแต่ละหลอดเลือดอยู่ระหว่าง 25 ถึง 45.8%, ความจำเพาะอยู่ระหว่าง 68.4 ถึง 89% และค่าการทำนายผลลบอยู่ระหว่าง 96.4 …
วิธีการวัดการปกป้องผิวหนังของตัวกรองรังสียูวีเอวันจากรังสียูวีเอวันชนิดคลื่นยาวบนผิวหนังมนุษย์ที่ไม่ก่อการบาดเจ็บแก่ผิวหนัง, กีรติยา กาญจนอุทัยศิริ
วิธีการวัดการปกป้องผิวหนังของตัวกรองรังสียูวีเอวันจากรังสียูวีเอวันชนิดคลื่นยาวบนผิวหนังมนุษย์ที่ไม่ก่อการบาดเจ็บแก่ผิวหนัง, กีรติยา กาญจนอุทัยศิริ
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
พื้นหลัง: การทดสอบคุณภาพของผลิตภัณฑ์กันแดดวิธีเดิม เช่น อาการดำคล้ำที่เกิดหลังสัมผัสรังสียูวี (PPD) มีข้อจำกัดเนื่องจากเกิดรอยดำบนผิว งานวิจัยนี้มุ่งเพื่อพัฒนาวิธีการทดสอบการป้องกันรังสียูวีเอโดยเฉพาะในช่วงคลื่นยาว ด้วยวิธีที่ไม่เสียหายแก่ผิว ด้วยความยาวคลื่น 385 นาโนเมตร เพื่อเปรียบเทียบการดูดซับแสงระหว่างผลิตภัณฑ์กันแดดที่มี MCE ซึ่งมีส่วนประกอบของตัวกรองรังสียูวีเอวัน และไม่มี MCE โดยไม่ทำให้เกิดความเสียหายแก่ผิว ด้วยแสงคลื่นยาว 385 นาโนเมตร วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินประสิทธิภาพของการวัดการกรองรังสียูวีเอวันช่วงปลายที่ความยาวคลื่น 385 นาโนเมตร เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างในการดูดซับแสงระหว่างผลิตภัณฑ์กันแดดที่มี MCE และไม่มี MCE รวมทั้งการประเมินความแม่นยำและการทำซ้ำของการวัด ผลการวิจัย: ผู้เข้าร่วม 8 คน พบความแตกต่างของความสว่างอย่างมีนัยสำคัญเมื่อใช้แสงความยาวคลื่น 385 นาโนเมตร พื้นที่ที่ใช้ผลิตภัณฑ์กันแดดที่มี MCE มีค่าความสว่างน้อยกว่าที่ 33.589 (SD = 8.8) ในขณะที่พื้นที่ที่ใช้ผลิตภัณฑ์กันแดดที่ไม่มี MCE มีค่าความสว่างมากกว่าที่ 41.843 (SD = 8.3) ซึ่งเท่ากับการดูดซับแสงน้อยกว่า คะแนน Spearman-Brown coefficient เพื่อประเมินความเสถียรและความน่าเชื่อถือของการวัด มีคะแนนเท่ากับ 0.913 สรุป: การวิจัยนี้สร้างเส้นทางใหม่ในการประเมินประสิทธิภาพของผลิตภัณฑ์กันแดดที่ไม่เป็นอันตรายต่อผิว โดยเน้นในการป้องกันรังสียูวี UVA1 ที่คลื่นยาว 385 นาโนเมตร การศึกษานี้ย้ำความสำคัญของการเปรียบเทียบภายในบุคคลในการดูดซับแสงระหว่างสองชนิดของผลิตภัณฑ์กันแดด และวิธีการนี้มีความเสถียรและเชื่อถือได้ในการวัดข้อมูล
ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถภาพทางกายกับความสามารถในการทำงานของแรงงานสูงอายุในโรงพยาบาลโรงเรียนแพทย์แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร, จิดาภา หาญวรวงศ์ชัย
ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถภาพทางกายกับความสามารถในการทำงานของแรงงานสูงอายุในโรงพยาบาลโรงเรียนแพทย์แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร, จิดาภา หาญวรวงศ์ชัย
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถภาพทางกายกับความสามารถในการทำงานของแรงงานสูงอายุที่ใช้แรงกายในการทำงาน กลุ่มตัวอย่างคือแรงงานอายุ 45-69 ปี สังกัดแปดหน่วยงานในโรงพยาบาลโรงเรียนแพทย์แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ความสามารถในการทำงานประเมินโดยใช้แบบสอบถามดัชนีชี้วัดความสามารถในการทำงาน และสมรรถภาพทางกายประเมินโดยใช้การทดสอบต่าง ๆ ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถภาพทางกายกับความสามารถในการทำงานวิเคราะห์ด้วยสถิติ Multiple linear regression มีผู้เข้าร่วมการวิจัยทั้งหมด 216 คน คิดเป็นร้อยละการเข้าร่วม 46.4 คะแนนเฉลี่ยความสามารถในการทำงานของกลุ่มตัวอย่างเท่ากับ 41.6 คะแนน ดัชนีมวลกาย ผลการทดสอบ Handgrip strength test และผลการทดสอบ Single leg stance test มีความสัมพันธ์กับคะแนนความสามารถในการทำงานอย่างมีนัยสำคัญ ผู้ที่มีดัชนีมวลกายอยู่ในกลุ่มน้ำหนักเกินและอ้วนมีคะแนนความสามารถในการทำงานเฉลี่ยต่ำกว่าผู้ที่มีดัชนีมวลกายอยู่ในเกณฑ์ปกติ 1.8 คะแนน (95% CI -3.1, -0.4) ผู้ที่มีผลการทดสอบ Handgrip strength test อยู่ในกลุ่มดีและดีมากมีคะแนนความสามารถในการทำงานเฉลี่ยสูงกว่าผู้ที่มีผลการทดสอบอยู่ในระดับต่ำและต่ำมาก 2.5 คะแนน (95% CI 0.6, 4.3) และผู้ที่มีผลการทดสอบ Single leg stance test อยู่ในระดับสูงกว่าค่าเฉลี่ยมีคะแนนความสามารถในการทำงานสูงกว่าผู้ที่อยู่ในระดับต่ำกว่าค่าเฉลี่ย 2.1 คะแนน (95% CI 0.7, 3.5) ขณะที่ผลการทดสอบ 3-minute step test Chair stand test และ Sit and reach test ไม่พบความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับคะแนนความสามารถในการทำงาน ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าสัดส่วนของร่างกาย ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ และการทรงตัวมีความสัมพันธ์กับความสามารถในการทำงาน มาตรการที่ช่วยเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายด้านดังกล่าวจึงมีความสำคัญในการช่วยพัฒนาความสามารถในการทำงานของแรงงานสูงอายุ
การศึกษาย้อนหลัง อุบัติการณ์การลุกลามเข้าสมองในมะเร็งปอดชนิดเซลล์ไม่เล็กระยะแพร่กระจายที่มีการกลายพันธุ์ของยีนอีจีเอฟอาร์และได้รับการรักษาด้วยยาต้านอีจีเอฟอาร์, ขวัญสุรางค์ รัตนจันทร์
การศึกษาย้อนหลัง อุบัติการณ์การลุกลามเข้าสมองในมะเร็งปอดชนิดเซลล์ไม่เล็กระยะแพร่กระจายที่มีการกลายพันธุ์ของยีนอีจีเอฟอาร์และได้รับการรักษาด้วยยาต้านอีจีเอฟอาร์, ขวัญสุรางค์ รัตนจันทร์
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การลุกลามของมะเร็งเข้าสู่สมองเป็นสาเหตุที่พบได้บ่อยของภาวะแทรกซ้อนของ โรคมะเร็งปอดชนิดเซลล์ไม่เล็กระยะลุกลามและมีการกลายพันธุ์ของยีนอีจีเอฟอาร์-ทีเคไอ ในปัจจุบัน การรักษาด้วยยามุ่งเป้าด้วยยาอีจีเอฟอาร์-ทีเคไอนั้นมีประสิทธิภาพในการักษาโรคมะเร็งปอดชนิด เซลล์ไม่เล็กระยะลุกลามที่มีการกลายพันธุ์ของยีนอีจีเอฟอาร์-ทีเคไอ และมีการลุกลามของมะเร็งเข้าสู่ สมอง อย่างไร่ก็ตาม ผลลัพธ์ในระยะยาวของการที่มีมะเร็งลุกลามเข้าสมองหลังจากรักษาด้วยยาอีจี เอฟอาร์-ทีเคไอ นั้นยังไม่มีข้อมูลชัดเจน ิธีการดำเนินการวิจัย ทำการศึกษาแบบย้อนหลัง โดยศึกษาเก็บข้อมูลแบบย้อนหลังใน ผู้ป่วยที่เป็นระยะลุกลามของโรคมะเร็งปอดชนิดเซลล์ไม่เล็กและมียีนอีจีเอฟอาร์กลายพันธุ์ ที่ได้รับ การรักษาด้วยยามุ่งเป้ากลุ่มอีจีเอฟอาร์-ทีเคไอ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 ถึง 2566 ในโรงพยาบาล จุฬาลงกรณ์ โดยศึกษารวบรวมข้อมูลพื้นฐานของประชากร รวบรวมอุบัติการณ์การเกิดการลุกลาม ของมะเร็งเข้าสู่สมอง รูปแบบการรักษา ผลลัพธ์ของการรักษา และอัตราการรอดชีวิตของประชากร ซึ่งนำข้อมูลมาวิเคราะห์หาความสัมพันธุ์ของการรักษาด้วยยาอีจีเอฟอาร์-ทีเคไอ โดยใช้สถิติเชิง พรรณนาและใช้ Chi-squared test สำหรับข้อมูลแบบต่อเนื่อง ผลการวิจัย ผู้ป่วยจำนวน 664 คนที่วินิจฉัยโรคมะเร็งปอดชนิดเซลล์ไม่เล็กระยะลุกลามและ มีการกลายพันธุ์ของยีนอีจีเอฟอาร์-ทีเคไอ โดยผู้ป่วยส่วนใหญ่นั้นได้รับการรักษาด้วยยาอีจีเอฟอาร์- ทีเคไอในการรักษาขนานแรก ซึ่งประกอบด้วยยาอีจีเอฟอาร์-ทีเคไอ รุ่นที่หนึ่ง คือ gefitinib หรือ erlotinib จำนวน 447 คน ยาอีจีเอฟอาร์-ทีเคไอ รุ่นที่สอง คือ afatinib จำนวน 33 คน และ ยาอีจี เอฟอาร์-ทีเคไอ รุ่นที่สาม คือ Osimertinib จำนวน 28 คน นอกจากนี้พบว่ามี 126 คนที่ได้รับยาเคมี บำบัดเป็นยาขนานแรกในการรักษาแล้วจึงมาได้ยาอีจีเอฟอาร์-ทีเคไอในการรักษาขนานที่สองต่อมา ผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาด้วยยาอีจีเอฟอาร์-ทีเคไอ รุ่นที่หนึ่ง หรือ สอง ที่ไม่มีการลุกลามของมะเร็งเข้าสู่ สมองตั้งแต่แรกวินิจฉัยนั้น พบว่ามีผู้ป่วยเพียงหนึ่งคนเท่านั้นที่มีการก้าวหน้าของมะเร็งลุกลามเข้าสู่ สมอง ส่วนผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาด้วย Osimertinib เป็นยาขนานแรก และที่ไม่มีการลุกลามของ มะเร็งเข้าสู่สมองตั้งแต่แรกวินิจฉัยนั้น พบว่าไม่มีผู้ป่วยที่มีการก้าวหน้าของมะเร็งลุกลามเข้าสู่สมอง เลย ส่วนผู้ป่วยที่มีการลุกลามของมะเร็งเข้าสู่สมองตั้งแต่แรกวินิจฉัยที่ได้รับการรักษาด้วยยาอีจีเอฟ อาร์-ทีเคไอ รุ่นที่หนึ่ง หรือ สอง มีระยะเวลาที่ไม่มีการก้าวหน้าของมะเร็งลุกลามเข้าสมอง (CNS progression free survival) ที่ 15 เดือน …
ความชุกและปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดอาการผิดปกติระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อของพยาบาลแผนกผู้ป่วยวิกฤต : กรณีศึกษาในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร, จิรเมธ พจน์จริยาพร
ความชุกและปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดอาการผิดปกติระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อของพยาบาลแผนกผู้ป่วยวิกฤต : กรณีศึกษาในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร, จิรเมธ พจน์จริยาพร
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาภาคตัดขวาง กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพแผนกผู้ป่วยวิกฤต โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร จำนวน 284 คน คัดเลือกทั้งหมดโดยไม่มีการสุ่มทำการศึกษาระหว่างเดือน พฤษภาคม ถึง กรกฎาคม พ.ศ. 2566 การเก็บข้อมูลประกอบด้วยแบบสอบถามเกี่ยวกับ ปัจจัยส่วนบุคคล อาการผิดปกติระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในช่วง 12 เดือน และ 7 วันที่ผ่านมา และแบบประเมินความเสี่ยงทางการยศาสตร์ซึ่งผู้วิจัยเป็นคนประเมินเองทั้งหมด ผลการศึกษาพบว่าความชุกของการเกิดอาการผิดปกติระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในช่วง 12 เดือน และ 7 วันที่ผ่านมาร้อยละ 79.2, 72.3 ตามลำดับ ตำแหน่งที่พบบ่อยที่สุดคือบริเวณหลังส่วนล่าง ปัจจัยเสี่ยงของอาการผิดปกติระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ ได้แก่ อายุ พฤติกรรมการออกกำลังกาย ชั่วโมงการทำงาน และความเสี่ยงทางการยศาสตร์ ดังนั้นผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องควรให้ความสำคัญกับการป้องกันอาการผิดปกติระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในพยาบาลวิชาชีพแผนกผู้ป่วยวิกฤต ควรมีการแก้ไขปรับปรุงสถานีงานในแต่ละลักษณะงานเพื่อลดระดับความเสี่ยงทางการยศาสตร์โดยเฉพาะตำแหน่ง หลัง รวมถึงจัดภาระงาน และเวลาการทำงานให้เหมาะสมกับแต่ละบุคคล อบรมให้ความรู้เกี่ยวกับท่าทางการทำงานที่เหมาะสม การออกกำลังกาย เพื่อลดการเกิดอาการผิดปกติระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ
การศึกษาตัวบ่งชี้การทำนายการเกิดภาวะแพ้ยาชนิดรุนแรงชนิด Dress, ณฐษร เล็กอุทัย
การศึกษาตัวบ่งชี้การทำนายการเกิดภาวะแพ้ยาชนิดรุนแรงชนิด Dress, ณฐษร เล็กอุทัย
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
วัตถุประสงค์ : ภาวะผื่นแพ้ผิวหนังที่สงสัยจากยา มักจะสามารถรักษาได้โดยการหยุดยาและได้รับการรักษาเพียงเล็กน้อย แต่ในบางรายโรคอาจรุนแรงขึ้นกลายเป็นกลุ่มอาการแพ้ยาแบบไม่ฉับพลันชนิด DRESS ซึ่งสามารถมีความรุนแรง และปัจจุบันยังไม่มีเกณฑ์มาตรฐานที่แม่นยำในการวิทำนายความรุนแรง หรือปัจจัยที่โรคจะลุกลามเป็น DRESS วิธีวิจัย: เปรียบเทียบผู้ป่วย 2 กลุ่ม กลุ่มแรกเป็นผู้ป่วยโรคผื่นแพ้ยาชนิดไม่เฉียบพลันแบบไม่รุนแรง เป็นจำนวน 20 คน และกลุ่มที่สองที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเข้ากับ DRESS 20 คน และเปรียบเทียบอาการทางคลินิกและผลเลือดในวันที่แพ้ยาครั้งแรก ของทั้งสองกลุ่ม โดยใช้การวิเคราะห์ Correlation ,ROC curve, Youden’s index และใช้สมการ logistic regression ได้สร้างสูตรทางสถิติเพื่อพยากรณ์การเกิด DRESS ผลการวิจัย: พบว่า พื้นที่ผิวหนังที่เป็นผื่น, ระยะเวลาตั้งแต่เริ่มใช้ยาจนถึงเกิดอาการแพ้ และระดับวิตามิน บี12 ในเลือด มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญระหว่างกลุ่ม MPE และ DRESS ในวันที่ 1 (ค่า p = 0.032, 0.011 และ 0.046 ตามลำดับ) สำหรับระดับวิตามิน บี12 ที่เพิ่มขึ้นทุกๆ 200 pg/ml จะมีความเสี่ยงเป็นโรค DRESS เพิ่มขึ้น 2.2 เท่า โดยมีอัตราความน่าจะเป็นเชิงบวก (positive likelihood ratio) ที่ 8.6 และความจำเพาะ (specificity) 95% ที่ระดับวิตามิน บี12 เท่ากับ 1,136 pg/ml นอกจากนี้ เมื่อรวมทั้งสามปัจจัย ได้แก่ ระดับวิตามิน บี12, ระยะเวลาตั้งแต่เริ่มใช้ยาจนถึงเกิดอาการแพ้ และพื้นที่ผิวหนังที่เป็นผื่น มีความแม่นยำในการวินิจฉัยสูง มีค่า ROC = 0.95 ในการแยกระหว่างภาวะผื่นแพ้ยาแบบไม่เฉียบพลันแบบไม่รุนแรงและภาวะ DRESS syndrome สรุป: ระดับวิตามิน บี12, ระยะเวลาตั้งแต่เริ่มใช้ยาจนถึงเกิดอาการแพ้ในวันแรก และพื้นที่ผิวหนังที่เป็นผื่น …
การเปรียบเทียบผลการรักษาระหว่างยาไซโคลสปอรินกับเคมีบำบัดในผู้ป่วยมะเร็งต่อมน้ำเหลืองผิวหนังชนิดทีเซลล์ ซับคิวทาเนียสแพนนิคูไลติสไลค์ทีเซลล์, ฐิติรัตน์ ถิระโชติกุล
การเปรียบเทียบผลการรักษาระหว่างยาไซโคลสปอรินกับเคมีบำบัดในผู้ป่วยมะเร็งต่อมน้ำเหลืองผิวหนังชนิดทีเซลล์ ซับคิวทาเนียสแพนนิคูไลติสไลค์ทีเซลล์, ฐิติรัตน์ ถิระโชติกุล
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
มะเร็งต่อมน้ำเหลืองผิวหนังชนิดทีเซลล์ซับคิวทาเนียสแพนนิคูไลติสไลค์ทีเซลล์ (SPTCL) เป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดทีเซลล์ที่พบได้น้อย ผู้ป่วยมักมาด้วยอาการทางระบบผิวหนัง เช่น คลำก้อนได้ที่ผิวหนัง และพบว่ามีความสัมพันธ์กับภาวะฮีโมฟาโกไซติก ลิมโฟฮีสติโอไซโตซิส(hemophagocytic lymphohystiocytosis, HLH) การรักษามีทั้งการใช้เคมีบำบัด หรือยากดภูมิคุ้มกัน แต่ยังไม่คำแนะนำมาตรฐานในการรักษา และการเปรียบเทียบประสิทธิภาพของการรักษาทั้งสองแบบ จึงเป็นที่มาของงานวิจัยฉบับนี้ โดยวัตถุประสงค์ของงานวิจัย คือ การเปรียบผลการรักษาระหว่างยาไซโคลสปอรินกับเคมีบำบัดในการรักษาโรคให้เข้าสู่ภาวะสงบ และวัตถุประสงค์รอง ได้แก่ อัตราการรอดชีวิต และ อัตราระยะเวลาที่โรคสงบที่ 5 ปี ศึกษารวบรวมข้อมูลของผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัย SPTCL ที่ลงทะเบียนในสมาคมต่อมน้ำเหลืองแห่งประเทศไทย และผู้ป่วยในรพ.จุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ.2550-2566 จากการรวบรวมผู้ป่วยจำนวนทั้งสิ้น 93 ราย แบ่งเป็นกลุ่มที่ได้รับการรักษาโดยยาไซโคลสปอริน หรือไซโคลสปอรินร่วมกับยากลุ่มคอติโคเสตียรอยด์ 45 ราย และกลุ่มที่ได้รับการรักษาโดยยาเคมีบำบัด จำนวน 48 ราย พบว่มีผู้ป่วยที่มีอาการแสดงที่ผิวหนังอย่างเดียว ในกลุ่มยาไซโคลสปอรินมากกว่าในกลุ่มเคมีบำบัด (63.8% เทียบกับ 36.2%, p=0.003) ในขณะที่ผู้ป่วยที่มีตับและ/หรือม้ามโตพบได้บ่อยในกลุ่มเคมีบำบัด (56.2% เทียบกับ 24.5%; p =0.002) พบอุบัติการณ์การเกิดภาวะฮีโมฟาโกไซติกซินโดรมร้อยละ 25, ตรวจพบการกลายพันธุ์ของยีนเอชเอวีซีอาร์ทู( Germline HAVCR2) ทั้งสิ้น 26/33 (78.8%) อัตราการเข้าสู่ระยะสงบของโรคหลังจากการตอบสนองครั้งแรกในกลุ่มยาไซโคลสปอรินสูงกว่าในกลุ่มเคมีบำบัด (87% เทียบกับ 58.3%, p=0.002) ที่ระยะเวลาติดตามผู้ป่วยเฉลี่ยที่ 87.8เดือน (0-185) ระยะอัตราการรอดชีวิต 5 ปี (กลุ่มยาไซโคลสปอริน 98% และ กลุ่มเคมีบำบัด กลุ่มเคมีบำบัด 87%, p=0.19) และอัตราระยะเวาลาที่โรคสงบที่ 5 ปี (กลุ่มยาไซโคลสปอริน72.4% และกลุ่มเคมีบำบัด 69.2%, p=0.19) สูงกว่าในกลุ่มยาไซโคลสปอรินเมื่อเทียบกับกลุ่มเคมีบำบัดแต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ จากการศึกษานี้ยาไซโคลสปอรินมีประสิทธิภาพในการรักษาโรคSPTCL เข้าสู่ระยะสงบมากกว่ากลุ่มเคมีบำบัด การใช้ ยาไซโคลสปอริน หรือไซโคลสปอรินร่วมกับยากลุ่มคอติโคเสตียรอยด์ เป็นวิธีการรักษาแรกเหมาะสมสำหรับผู้ป่วยSPTCL โดยเฉพาะในผู้ป่วยที่มีอาการทางผิวหนังเพียงอย่างเดียว
ความรู้ ทัศนคติ ที่ส่งผลต่อการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับการเจ็บป่วยจากความร้อนในคนประจำเรือสินค้าไทย, ณัฐธาวินี หรดี
ความรู้ ทัศนคติ ที่ส่งผลต่อการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับการเจ็บป่วยจากความร้อนในคนประจำเรือสินค้าไทย, ณัฐธาวินี หรดี
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความรู้ ทัศนคติและการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับการเจ็บป่วยจากความร้อนในคนประจำเรือสินค้าและปัจจัยที่สัมพันธ์กับการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับการเจ็บป่วยจากความร้อนในคนประจำเรือสินค้า วิธีการศึกษา การศึกษาเชิงพรรณนาภาคตัดขวาง ณ จุดใดเวลาหนึ่ง ในคนประจำเรือไทยที่ทำงานในบริษัทเดินเรือสินค้าในกรุงเทพมหานคร จำนวน 246 คน โดยส่งแบบสอบถามออนไลน์ชนิดตอบด้วยตนเองไปยังอีเมลล์ของคนประจำเรือไทย ซึ่งประกอบด้วยข้อมูลปัจจัยด้านบุคคล ปัจจัยด้านงาน ด้านความรู้ ทัศนคติ และการปฏิบัติที่เกี่ยวกับการเจ็บป่วยจากความร้อนในการทำงานบนเรือ ผลการศึกษา ความรู้และทัศนคติส่งผลต่อการปฏิบัติฯ โดยทัศนคติและความรู้ที่ดีจะมีการปฏิบัติฯที่ดี อย่างไรก็ตาม ทัศนคติมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการปฏิบัติฯ มากกว่าความรู้ และพบว่ามากกว่าครึ่งหนึ่งของกลุ่มตัวอย่างมีความรู้ ทัศนคติ และการปฏิบัติฯ อยู่ในระดับน้อยถึงปานกลาง โดยปัจจัยที่สัมพันธ์กับระดับการปฏิบัติฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ ระดับการศึกษา กลุ่มตำแหน่งหน้าที่ ประเภทเรือ ลักษณะเวลาการทำงาน และ การทำงานที่ต้องสัมผัสกับแหล่งกำเนิดความร้อนอื่น และยังพบว่า ระยะเวลาการทำงานที่ต้องสัมผัสแหล่งกำเนิดความร้อนอื่นที่มากขึ้น สัมพันธ์กับคะแนนการปฏิบัติฯที่ลดลง สรุป ดังนั้นจึงควรมีการพัฒนา ให้ความรู้ เสริมสร้างทัศนคติ เพื่อนำไปสู่การปฏิบัติฯที่ถูกต้อง และควรมีมาตรการในการป้องกันการเจ็บป่วยจากความร้อนในคนประจำเรือสินค้าไทยในสภาวะอุณหภูมิโลกที่สูงขึ้น