Chemistry Commons^™

Tio2–Based Mixed Oxide Photocatalysts For Oxidative Desulfurization, Tu Thi Phuong Nguyen

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

This work reports the synthesis of TiO2-WO3 and TiO2-SiO2 composites using sol-gel method. The prepared composites were used as catalysts in photocatalytic oxidative desulfurization of dibenzothiophene (DBT). TiO2-SiO2 composites were also prepared by wet impregnation method to study the effect of synthesis methods on the photocatalytic efficiency. The prepared materials were characterized by XRD, FTIR, N2 adsorption-desorption, SEM, NH3-TPD, DRUV and PL analysis. The catalytic results for WO3-TiO2 composites show that the charge recombination was less occurred which was beneficial for enhancing the photocatalytic efficiency. Interestingly, WO3-TiO2 composites could be activated under visible irradiation and most of them showed higher …

การย่อยสลายด้วยเอนไซม์ของพอลิเอสเทอร์ไมโครไฟเบอร์ที่ได้จากการซักผ้าสปันพอลิเอสเทอร์, โกมลชนก ผลาหาญ

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

งานวิจัยนี้แสดงการผลิตเอนไซม์เอสเทอเรสที่มีค่าแอกติวิตีสูงสุด 9,200 ยูนิตต่อมิลลิลิตร จากเชื้อแอกติโนมัยซีส Thermobifida sp. เพื่อนำไปย่อยสลายเศษเส้นใยพอลิเอสเทอร์ที่ได้จากการซักผ้าสปันพอลิเอสเทอร์โดยศึกษาผลกระทบของพีเอชและอุณหภูมิต่อค่าแอกติวิตีของเอนไซม์ ศึกษาภาวะที่เหมาะสมสำหรับการย่อยสลายเศษเส้นใย ได้แก่ อุณหภูมิ พีเอช เวลา และความเข้มข้นของเอนไซม์ จากการทดลองพบว่า พีเอชและอุณหภูมิ ที่ทำให้เอนไซม์เอสเทอเรสมีค่าแอกติวิตีสัมพัทธ์สูงสุดคือ พีเอช 9 (ทริสไฮโดรคลอริกบัฟเฟอร์) และ อุณหภูมิ 55 องศาเซลเซียส และเป็นภาวะที่เอนไซม์เอสเทอเรสมีความเสถียร เมื่อนำเอนไซม์เอสเทอเรสที่ความเข้มข้น 25–100 เปอร์เซ็นต์ (ปริมาตรต่อปริมาตร) ไปย่อยสลายเศษเส้นใยพอลิเอสเทอร์ เป็นเวลา 1-7 วัน แล้วนำสารละลายหลังการย่อยสลายมาวิเคราะห์หาชนิด และปริมาณผลิตภัณฑ์ที่เกิดขึ้น (TPA, EG, BHET) รวมทั้งศึกษาสมบัติของเศษเส้นใยพอลิเอสเทอร์หลังการย่อยสลายโดยใช้เทคนิค SEM XRD และ FT-IR พบว่า สารละลายหลังการย่อยสลายเศษเส้นใยพอลิเอสเทอร์ 0.05 กรัม ด้วยเอนไซม์ 75 เปอร์เซ็นต์ (ปริมาตรต่อปริมาตร) ที่พีเอช 9 และ อุณหภูมิ 55 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 5 วัน ที่ถูกวิเคราะห์ด้วยเทคนิค UV-Vis Spectrophotometry แสดงปริมาณ TPA ที่เกิดขึ้นสูงสุดที่ 49.05 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ในขณะที่การวิเคราะห์สารละลายหลังการย่อยสลายที่ภาวะข้างต้นโดยใช้เทคนิค HPLC-UV detector แสดงปริมาณ TPA ที่ 11.19 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร และ BHET ที่ 13.27 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร และการวิเคราะห์โดยใช้เทคนิค HPLC-RI detector พบปริมาณ EG ในสารละลายที่ 446.71 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ส่วนการวิเคราะห์เศษเส้นใยพอลิเอสเทอร์ด้วยเทคนิค SEM หลังการย่อยสลายด้วยเอนไซม์เอสเทอเรส 75 เปอร์เซ็นต์ (ปริมาตรต่อปริมาตร) ที่ภาวะข้างต้น พบว่า เศษเส้นใยถูกทำลายและมีพื้นผิวขรุขระเป็นบริเวณกว้างมากกว่าเศษเส้นใยที่ผ่านการย่อยสลายด้วยเอนไซม์ที่ภาวะอื่นๆ นอกจากนั้นยังพบว่าการวิเคราะห์เศษเส้นใยพอลิเอสเทอร์ก่อนและหลังการย่อยสลายด้วยเอนไซม์ด้วย FTIR ปรากฎพีกที่คล้ายคลึงกัน …

ผลของตัวแปรการอัดรีดต่อการแตกข้างของแก้มยางที่ผลิตจากเครื่องอัดรีดแบบสองหัว, ณัชพล สวัสดิวุฒิพงศ์

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของตัวแปรการอัดรัดต่อการแตกข้างของแก้มยางรถยนต์ที่ผลิตจากเครื่องอัดรีดแบบสองหัวและสมบัติของผลิตภัณฑ์ที่ภาวะต่างๆ เพื่อลดปริมาณยางที่ไม่ผ่านมาตรฐาน (Work Away: W/A) ของโรงงานกรณีศึกษา จากการศึกษาข้อมูลเบื้องต้นของโรงงาน พบว่า W/A ที่เกิดจากการผลิตแก้มยางรถยนต์มีปริมาณมากที่สุดเฉลี่ย 8.8% เมื่อพิจารณาข้อมูลเดือนมกราคม พ.ศ. 2562 พบว่า W/A ที่เกิดมากที่สุด 3 อันดับแรก คือ ช่วงต้นของการผลิต (26.92%) ช่วงท้ายของการผลิต (23.25%) และ การแตกข้าง (19.74%) ตามลำดับ อย่างไรก็ตามปัญหาของการเกิด W/A จากการแตกข้างเป็นปัญหาที่ยังไม่ได้รับการแก้ไขและยังคงเกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงสนใจปัญหาการแตกข้างของแก้มยางรถยนต์ พบว่า รุ่นการผลิต A มีปริมาณ W/A ที่เกิดจากการแตกข้างมากที่สุด โดยนำเครื่องมือ 4M1E มาวิเคราะห์สาเหตุของปัญหาการแตกข้างของแก้มยางรถยนต์ นอกจากนี้ยังศึกษาสมบัติของผลิตภัณฑ์ ได้แก่ การวัลคาไนซ์ ความหนืดมูนนี่ ความหนาแน่นของพันธะเชื่อมขวาง ความต้านทานแรงดึง และความแข็งของผลิตภัณฑ์ โดยใช้วิธีการออกแบบการทดลองแบบ 3k Factorial Design ผลการศึกษา พบว่า ตัวแปรที่ส่งผลต่อการแตกข้างของแก้มยาง คือ ตัวแปรที่เกิดจากช่องว่างระหว่างสกรูกับกระบอกบาร์เรลที่มีขนาดกว้างเกิน 0.036 นิ้ว ทำให้มีปริมาณ W/A อยู่ที่เฉลี่ยร้อยละ 19.72 หลังแก้ไขโดยการเปลี่ยนสกรู พบว่า W/A ลดลงเหลือเฉลี่ย 2.32% ดังนั้นวิธีการนี้เป็นหนึ่งในแนวทางของการแก้ไขปัญหาการแตกข้างได้

คอมพอสิตชีวภาพของพอลิแล็กทิกแอซิด/ยางธรรมชาติอิพ็อกซิไดส์/เส้นใยมะพร้าว, วรพร คิ้วเจริญ

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ คือ การเตรียมคอมพอสิตชีวภาพจากพอลิแล็กทิกแอซิด/ยางธรรมชาติ อิพ็อกซิไดซ์ด้วยเส้นใยมะพร้าว โดยเริ่มจากยางธรรมชาติอิพ็อกซิไดซ์ที่มีระดับอิพ็อกซิเดชันปานกลาง (ร้อยละ 38 โดยโมลอิพ็อกซิเดชัน) ถูกเตรียมผ่านกระบวนการ ‘อินซิทู’ อิพ็อกซิเดชันของน้ำยางธรรมชาติ โดยใช้กรดฟอร์มิก 0.75 โมลาร์ และไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ 0.75 โมลาร์ จากนั้นพอลิเมอร์ผสมพอลิแล็กทิกแอซิด/ยางธรรมชาติอิพ็อกซิไดซ์ที่อัตราส่วนต่าง ๆ (100/0, 90/10, 80/20, 70/30, 60/40, 50/50 โดยน้ำหนัก) ได้ถูกเตรียมโดยการผสมแบบหลอมเหลวด้วยเครื่องอัดรีดแบบเกลียวคู่ตามด้วยการฉีดแบบ จากการทดสอบ พบว่าความทนแรงกระแทกและการยืดตัว ณ จุดขาดได้รับการปรับปรุงด้วยการเติมยางธรรมชาติอิพ็อกซิไดซ์ที่ปริมาณร้อยละ 10 โดยน้ำหนัก หากแต่ความทนแรงดึง ยังส์มอดุลัส ความทนแรงดัดโค้ง เสถียรภาพทางความร้อนและการเกิดผลึกลดลง อีกทั้งความทนแรงกระแทกและการยืดตัว ณ จุดขาดลดลงเมื่อเติมยางธรรมชาติอิพ็อกซิไดซ์ปริมาณเพิ่มขึ้น จากผลของความทนแรงกระแทกและการยืดตัว ณ จุดขาด พอลิเมอร์ผสม พอลิแล็กทิกแอซิด/ยางธรรมชาติอิพ็อกซิไดซ์ที่อัตราส่วน 90/10 ถูกเลือกสำหรับเตรียมเป็นคอมพอสิตชีวภาพกับเส้นใยมะพร้าว 3 อัตราส่วน (5, 10 และ 20 ส่วนต่อเรซินร้อยส่วน) และทำการเปรียบเทียบเทคนิคการผสม ได้แก่ เครื่องอัดรีดแบบเกลียวคู่และเครื่องผสมแบบปิดตามด้วยการฉีดแบบ จากการทดสอบ พบว่า การผสมเส้นใยมะพร้าวที่ปริมาณ 5 ส่วนต่อเรซินร้อยส่วนด้วยเครื่องอัดรีดแบบเกลียวคู่ สามารถปรับปรุงความทนแรงดึง ยังส์มอดุลัส การยืดตัว ณ จุดขาด ความทนแรงดัดโค้งและการเกิดผลึกได้เล็กน้อย แต่เสถียรภาพทางความร้อนลดลง ขณะที่การผสมเส้นใยมะพร้าวทุกอัตราส่วนด้วยเครื่องผสมแบบปิดไม่สามารถปรับปรุงสมบัติเชิงกลและเสถียรภาพทางความร้อนอย่างมีนัยยะสำคัญได้เมื่อเปรียบเทียบกับพอลิแล็กทิกแอซิด/ยางธรรมชาติอิพ็อกซิไดซ์ที่อัตราส่วน 90/10 ที่ผสมด้วยเทคนิคเดียวกัน ถึงแม้ว่าการปรับปรุงนี้ขึ้นกับเทคนิคการผสม คอมพอสิตชีวภาพที่ผสมด้วยเครื่องผสมแบบปิดมีสมบัติเชิงกลและเสถียรภาพทางความร้อนที่ดีกว่าชิ้นงานที่ผสมด้วยเครื่องอัดรีดแบบเกลียวคู่ที่มีองค์ประกอบเดียวกัน นอกจากนี้ การเติมทั้งยางธรรมชาติอิพ็อกซิไดซ์และเส้นใยมะพร้าวสามารถปรับปรุงการย่อยสลายทางชีวภาพของชิ้นทดสอบได้

Teaching With Technology: Using A Virtual Learning Community And Peer Mentoring To Create An Interdisciplinary Intervention, Rebecca Mazumdar, Nadia Benakli, Pamela Brown

Publications and Research

This paper describes the development and implementation of engaging and supportive experiences to promote student engagement, persistence and success at a commuter, open enrollment, public, minority serving institution. Project components included faculty development at the SENCER Summer Institute (SSI) 2016, attended by a team comprised of an academic administrator, full-time faculty from English and math, and part-time faculty in chemistry; creation of a virtual learning community of freshmen enrolled in chemistry, English, and math linked by the specific theme of the environmental impacts of deicing roads with salt and the overarching theme of the impacts of human activities on the …

Electronic Tuning Of Dimolybdenum Complexes Through Symmetry Manipulation Of Formamidinate Ligands In Their Second Coordination Sphere, Iván Alonso Cervantes Cervantes Martã­Nez

Open Access Theses & Dissertations

Alternative sustainable energy sources are required to decrease our dependence on carbon-based fuels. Small molecule activation is one of the most promising to fulfill global energy demand and maintain a sustainable world. Most of the industrial processes relevant for global energy supply and expenditure involves small molecules and metal catalysts. However, it is still required to gain fundamental insights on how these catalysts achieve such reactions. Dinuclear compounds, namely dimolybdenum complexes, may serve as a good experimental model to understand metal-metal cooperativity and its influence in catalysis.

In Chapter 2, three unsymmetric aryl formamidines were synthesized and characterized through 1H …

The Export Flux Of Particulate Organic Carbon Derived From 210po/210pb Disequilibria Along The North Atlantic Geotraces Ga01 Transect: Geovide Cruise, Yi Tang, Nolwenn Lemaitre, Maxi Castrillejo, Montserrat Roca-Martí, Pere Masqué, Gillian Stewart

Research outputs 2014 to 2021

The disequilibrium between 210Po activity and 210Pb activity in seawater samples was determined along the GEOTRACES GA01 transect in the North Atlantic during the GEOVIDE cruise (May-June 2014). A steady-state model was used to quantify vertical export of particulate 210Po. Vertical advection was incorporated into one version of the model using time-averaged vertical velocity, which had substantial variance. This resulted in large uncertainties for the 210Po export flux in this model, suggesting that those calculations of 210Po export fluxes should be used with great care. Despite the large uncertainties, there is no question that the deficits of 210Po in the …