Open Access. Powered by Scholars. Published by Universities.®
Public Affairs, Public Policy and Public Administration Commons™
Open Access. Powered by Scholars. Published by Universities.®
- Publication Year
Articles 1 - 30 of 547
Full-Text Articles in Public Affairs, Public Policy and Public Administration
แนวทางในการเพิ่มประสิทธิผลการต่ออายุบัตรประจำตัวประชาชนตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน กรณีศึกษา สำนักทะเบียนอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี, นฤชา แดงเทศ
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
บัตรประจำตัวประชาชนถือเป็นเอกสารทางราชการที่มีความสำคัญและจำเป็นอย่างยิ่งต่อการใช้ชีวิตของประชาชน โดยเฉพาะเพื่อใช้ในการติดต่อสื่อสารกับหน่วยงานของรัฐ หรือเอกชน ในการเข้ารับสวัสดิการและการบริการต่างๆ อีกทั้งยังใช้เพื่อยืนยันตัวตน และแสดงสถานะบุคคลตามกฎหมายของไทย ทั้งนี้ ในปัจจุบันประชาชนส่วนใหญ่ไม่ได้ให้ความสำคัญกับการต่ออายุบัตรประชาชนภายในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด ซึ่งอาจก่อให้เกิดปัญหาในการเข้าถึงสวัสดิการของรัฐ รวมถึงการบริการที่ควรจะได้รับอย่างถูกต้อง ครบถ้วนสมบูรณ์ ด้วยเหตุนี้ การวิจัยเรื่อง แนวทางในการเพิ่มประสิทธิผลการต่ออายุบัตรประจำตัวประชาชนตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน กรณีศึกษา สำนักทะเบียนอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี จึงมีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อวิเคราะห์ถึงสาเหตุที่ส่งผลต่อการไม่มาต่ออายุบัตรประจำตัวประชาชนภายในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด และ (2) เพื่อศึกษาถึงแนวทางในการเพิ่มประสิทธิผลการต่ออายุบัตรประจำตัวประชาชนตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน โดยงานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการเก็บข้อมูลโดยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก มีกลุ่มประชากรเป็นประชาชนในฐานะผู้รับบริการต่ออายุบัตรประจำตัวประชาชน จำนวน 12 คน และกลุ่มผู้บริหาร ปลัดอำเภอ และเจ้าหน้าที่ ในฐานะผู้ให้บริการ จำนวน 4 คน ผลการวิจัยพบว่า สาเหตุของการไม่มาต่ออายุบัตรประจำตัวประชาชนภายในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด เกิดจากปัญหาและอุปสรรคด้านข้อมูล ด้านความรู้ความเข้าใจ และด้านความสะดวก ในขณะที่แนวทางในการเพิ่มประสิทธิผลการต่ออายุบัตรประจำตัวประชาชนนั้น พบว่า การปรับสัดส่วนบุคลากรให้เหมาะสม การเพิ่มจำนวนอุปกรณ์และปรับปรุงอุปกรณ์ให้มีความเสถียร และการให้บริการต่ออายุบัตรประจำตัวประชาชนออนไลน์ มีส่วนช่วยในการเพิ่มประสิทธิผลดังกล่าว ในส่วนข้อเสนอะแนะ (1) ยกระดับการให้บริการของสำนักทะเบียนอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี ให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นผ่านการปรับปรุงสภาพแวดล้อมและขั้นตอนการปฏิบัติงาน (2) พัฒนาระบบการแจ้งเตือนและการนัดหมายล่วงหน้า (3) ส่งเสริมการประชาสัมพันธ์และสร้างความตระหนักรู้
กระบวนการขับเคลื่อนเทศบาลเมืองดอนสักจากบริบทเมืองทางผ่านสู่เมืองจุดหมายเชิงเศรษฐกิจ กรณีศึกษาเทศบาลเมืองดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี, ภูริภัทร เปลี่ยวจิตร
กระบวนการขับเคลื่อนเทศบาลเมืองดอนสักจากบริบทเมืองทางผ่านสู่เมืองจุดหมายเชิงเศรษฐกิจ กรณีศึกษาเทศบาลเมืองดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี, ภูริภัทร เปลี่ยวจิตร
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบริบท ทุน จุดแข็ง–จุดอ่อน และบทบาทของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่เทศบาลเมืองดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี ภายใต้โจทย์การขับเคลื่อนจากเมืองทางผ่านไปสู่เมืองจุดหมายเชิงเศรษฐกิจด้านการท่องเที่ยว โดยประยุกต์ใช้แนวคิดการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ควบคู่กับแนวคิดการสร้างแบรนด์เมืองเป็นกรอบวิเคราะห์หลัก การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย 4 กลุ่ม ได้แก่ ภาครัฐท้องถิ่น ผู้ประกอบการ ผู้นำชุมชนและเครือข่ายวัฒนธรรม ตลอดจนนักท่องเที่ยวและกลุ่มผู้สนใจจะเดินทางมาดอนสัก ประกอบกับการวิเคราะห์เอกสารและการสังเกตการณ์ภาคสนาม ผลการวิจัยพบว่า เมืองดอนสักยังคงถูกใช้และรับรู้ในฐานะเมืองทางผ่านที่เชื่อมโยงกับท่าเรือเป็นหลัก แม้จะมีทุนทางทะเลและวัฒนธรรมที่เข้มแข็ง ได้แก่ วิถีประมง ปูม้าดอนสัก ประเพณีท้องถิ่น และศรัทธาต่อหลวงพ่อจ้อย แต่ทุนดังกล่าวยังไม่ถูกพัฒนาให้เป็นอัตลักษณ์เมืองและภาพลักษณ์ร่วมอย่างเป็นระบบ งานวิจัยจึงเสนอแนวทางเชิงนโยบาย ได้แก่ การพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวเชิงอัตลักษณ์แบบวันเดียว การจัดทำปฏิทินการท่องเที่ยวตลอดทั้งปี การกำหนดแนวคิดแกนกลางของเมือง และการเสริมสร้างกลไกความร่วมมือด้านการท่องเที่ยวระดับพื้นที่
การพัฒนาความพร้อมในการออกมาตรการและขับเคลื่อนการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของกรมการขนส่งทางราง ในฐานะหน่วยงานกำกับดูแล (Regulator), อริสา เลิศจีรกุลวงศ์
การพัฒนาความพร้อมในการออกมาตรการและขับเคลื่อนการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของกรมการขนส่งทางราง ในฐานะหน่วยงานกำกับดูแล (Regulator), อริสา เลิศจีรกุลวงศ์
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
งานวิจัยฉบับนี้เป็นการศึกษาความพร้อมในการออกมาตรการและขับเคลื่อนการลดการปล่อย ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของกรมการขนส่งทางราง ในฐานะหน่วยงานกำกับดูแล (Regulator) ซึ่งกรมการขนส่งทางราง ในฐานะหน่วยงานกำกับ ดูแล และส่งเสริมการพัฒนาระบบราง จึงมีบทบาทสำคัญในการผลักดันให้ระบบราง เป็นกลไกหลักในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและแก้ไขปัญหามลพิษทางอากาศ โดยการกำหนดนโยบาย มาตรการ และมาตรฐานที่สอดคล้องกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความพร้อมในองค์กร เพื่อเป็นผู้กำหนดการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของกรมการขนส่งทางราง และเพื่อเสนอแนวทาง ในการยกระดับความพร้อมของกรมการขนส่งทางรางในการขับเคลื่อนมาตรการสู่การปฏิบัติอย่างมีประสิทธิภาพ การศึกษาดังกล่าวได้นำแนวคิดความพร้อมภายในองค์กร ของ Bryan J. Weiner (2009) โดยอธิบายถึงองค์ประกอบความพร้อมไว้ 5 ด้าน ได้แก่ วัฒนธรรมองค์ นโยบายและขั้นตอน การบริหารงานที่ผ่านมาในอดีต ทรัพยากรองค์ และโครงสร้างองค์กร ประกอบกับแนวคิดการบริหารราชการแบบมีส่วนร่วม (Collaborative Governance) ของพัชรี สิโรรส (2550) ซึ่งผลการศึกษาพบว่า กรมการขนส่งทางรางมีความพร้อมที่สามารถผลักดันและขับเคลื่อนการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในภาคการขนส่งทางราง รวมทั้ง เปิดโอกาส ให้ทุกภาคส่วน ทั้งภายในและภายนอกเข้ามามีส่วนร่วมในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น และร่วมกำหนดทิศทางมาตรการด้านสิ่งแวดล้อม ผ่านกลไกต่าง ๆ เช่น การจัดสัมมนารับฟังความคิดเห็น การตั้งคณะทำงานร่วมกับหน่วยงานภายนอก การประสานความร่วมมือกับภาคเอกชน การดำเนินงานในลักษณะดังกล่าวช่วยสร้างความโปร่งใส เพิ่มการยอมรับเชิงนโยบาย อย่างไรก็ตาม ยังพบข้อจำกัดบางประการ ได้แก่ ต้นทุนด้านงบประมาณ ข้อจำกัดทางกฎหมาย สมรรถนะเฉพาะทางของบุคลากร รวมถึงการขาดคู่มือหรือแนวทางการดำเนินงาน ด้านสิ่งแวดล้อมที่เป็นรูปธรรมและใช้ได้จริงในระดับปฏิบัติ
ความเข้าใจและการยอมรับพระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562 ของเจ้าหน้าที่รัฐที่มีผลต่อพฤติกรรมเชิงจริยธรรม: กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบองค์การบริหารส่วนจังหวัด, สหภัค จันทศร
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาแนวโน้มความเข้าใจพระราชบัญญัติมาตรฐาทางจริยธรรม พ.ศ. 2562 ที่ประกอบด้วยความรู้เชิงจริยธรรมจากมิติความรู้ที่เป็นข้อเท็จจริงและการตีความกฎหมาย และเหตุผลเชิงจริยธรรมของเจ้าหน้าที่ของรัฐในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบองค์การบริหาร ส่วนจังหวัด 2) เพื่อศึกษาแนวโน้มการยอมรับพระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562 ที่ประกอบด้วยทัศนคติเชิงจริยธรรม และปัจจัยการกำหนดตนเอง (Self-Determination Theory: SDT) ของเจ้าหน้าที่ของรัฐในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบองค์การบริหารส่วนจังหวัด 3) เพื่อศึกษาแนวโน้มพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของเจ้าหน้าที่ของรัฐในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบองค์การบริหารส่วนจังหวัดต่อพระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562 4) เพื่อศึกษาแนวโน้มพัฒนาการจริยธรรมของ Kohlberg จากเหตุผลเชิงจริยธรรมของเจ้าหน้าที่ของรัฐในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบองค์การบริหารส่วนจังหวัดตามพระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562 5) เพื่อศึกษาปัจจัยด้านความรู้เชิงจริยธรรมจากมิติความรู้ ที่เป็นข้อเท็จจริงและการตีความกฎหมาย ด้านเหตุผลเชิงจริยธรรม และด้านปัจจัยการกำหนดตนเอง (Self-Determination Theory: SDT) ที่มีผลต่อทัศนคติเชิงจริยธรรม และ 6) เพื่อศึกษาปัจจัยด้านความรู้เชิงจริยธรรม ด้านทัศนคติเชิงจริยธรรม และด้านเหตุผลเชิงจริยธรรมที่มีผลต่อพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของเจ้าหน้าที่ของรัฐ ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบองค์การบริหารส่วนจังหวัดต่อพระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562 โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยแบบผสมผสาน ได้แก่ การวิจัยเชิงปริมาณจากการสำรวจจากแบบสอบถามเจ้าหน้าที่ของรัฐในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 18 แห่งทั่วประทศ โดยมีผู้ตอบแบบสอบถาม จำนวน 543 คน และการวิจัยเชิงคุณภาพ จากการทบทวนวรรณกรรมและเอกสารที่เกี่ยวข้อง และการสัมภาษณ์เจาะลึก จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 17 คน ผลการวิจัย มีดังนี้ 1) แนวโน้มเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้ตอบแบบสอบมีความเข้าใจพระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562 จากความรู้เชิงจริยธรรมที่มาจากมิติความรู้ที่เป็นข้อเท็จจริงเจ้าหน้าที่ของรัฐสามารถตอบข้อคำถามถูกมากกว่าร้อยละ 70 ทุกข้อ และเจ้าหน้าที่ของรัฐส่วนใหญ่ร้อยละ 96.13 มีผลคะแนนผ่านเกณฑ์การทดสอบความรู้ความสามารถทั่วไป (ไม่น้อยกว่าร้อยละ 60) ด้านการตีความกฎหมายส่วนใหญ่คิดว่าพระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562 มีความชัดเจน สามารถอ่านแล้วเข้าใจได้ ร้อยละ 57.09 ไม่มีความซ้ำซ้อนของเนื้อหา ร้อยละ 76.06 และสามารถอธิบายความหมายได้ทั้งหมด ส่วนด้านเหตุผลเชิงจริยธรรมภาพรวมต่อการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562 ร้อยละ 80.48 คือ เป็นสิ่งที่เจ้าหน้าที่ของรัฐพึงปฏิบัติ 2) แนวโน้มการยอมรับพระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562 จากทัศนคติเชิงจริยธรรมของเจ้าหน้าที่ของรัฐทัศนคติที่ค่อนข้างเห็นด้วย …
ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจในการเลือกวิธีการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาในเขตพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ, กฤติยา วงศ์ใหญ่
ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจในการเลือกวิธีการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาในเขตพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ, กฤติยา วงศ์ใหญ่
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
จากการศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อเปรียบเทียบปัจจัยการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาผ่านระบบออนไลน์ และสาเหตุที่ส่งผลให้ผู้เสียภาษียื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาแบบกระดาษ ณ สรรพากรพื้นที่สาขา 2) เพื่อเสนอแนะแนวทางทางการพัฒนาระบบการยื่นแบบฯ ผ่านระบบออนไลน์ และส่งเสริมให้ประชาชน ยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาผ่านระบบออนไลน์ โดยการวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ ซึ่งได้ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล จากกลุ่มตัวอย่างผู้ยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาในเขตพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ จำนวน 400 คน ตัวอย่างโดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างโดยไม่ได้อาศัยทฤษฎีความน่าจะเป็น ด้วยวิธีการสุ่มแบบโควตา กลุ่มผู้เสียภาษียื่นแบบฯ ผ่านระบบออนไลน์ จำนวน 378 ตัวอย่าง และกลุ่มผู้เสียภาษียื่นแบบฯ กระดาษ จำนวน 22 ตัวอย่างผลการศึกษาพบว่า 1) ปัจจัยด้านประชากรและสังคมได้แก่ ช่วงอายุ อาชีพ 2) ปัจจัยด้านพฤติกรรมการยื่นแบบฯ 3) ปัจจัยด้านการยอมรับเทคโนโลยี ได้แก่การรับรู้ประโยชน์จากการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในเรื่องทำให้ได้รับเงินคืนภาษีเร็วขึ้นและทำให้รู้สึกประหยัดเวลา การรับรู้ความง่ายต่อการใช้งาน และ 4) ปัจจัยความสำเร็จของระบบสารสนเทศ ได้แก่ ปัจจัยด้านคุณภาพระบบ ปัจจัยด้านคุณภาพของข้อมูล ปัจจัยคุณภาพ ส่งผลต่อการเลือกวิธีการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคธรรมดาแตกต่างกัน
บรรยากาศองค์กรที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของข้าราชการ สังกัดสำนักงานสถิติแห่งชาติ (ส่วนกลาง), ศรญา จิตตมานนท์กุล
บรรยากาศองค์กรที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของข้าราชการ สังกัดสำนักงานสถิติแห่งชาติ (ส่วนกลาง), ศรญา จิตตมานนท์กุล
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
งานวิจัยเชิงปริมาณนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลกับระดับ ความผูกพันต่อองค์กร และเพื่อศึกษาอิทธิพลของการรับรู้บรรยากาศองค์กรต่อระดับความผูกพันต่อองค์กร ของข้าราชการ สังกัดสำนักงานสถิติแห่งชาติ (ส่วนกลาง) โดยจำแนกบรรยากาศองค์กรออกเป็น 6 ด้าน ได้แก่ ด้านโครงสร้างองค์กรและมาตรฐานการปฏิบัติงาน ด้านการติดต่อสื่อสารภายในองค์กร ด้านการมีส่วนร่วม ในการตัดสินใจ ด้านการใส่ใจต่อพนักงาน ด้านการใช้อำนาจและอิทธิพลในองค์กร และด้านการสร้างแรงจูงใจ ในการทำงาน โดยใช้การเก็บข้อมูลในรูปแบบของแบบสอบถาม จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 193 คน มีระยะเวลา ในการปฏิบัติงานภายในสำนักงานสถิติแห่งชาติ 1 ปีขึ้นไป โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ จากนั้นจึงนำข้อมูลที่ได้มาประมวลผลผ่านโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ SPSS ในส่วนของผลการวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนาพบว่าการรับรู้บรรยากาศองค์กรโดยรวมอยู่ในระดับดี และระดับความผูกพันต่อองค์กรโดยรวมอยู่ในระดับมาก ทั้งนี้ในส่วนของผลการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณพบว่า ปัจจัยส่วนบุคคลด้านเพศ อายุ และอายุงาน ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ กล่าวคือเพศชายมีความผูกพันต่อองค์กรมากที่สุด รองลงมาคือเพศหญิง และ LGBTQ+ ตามลำดับ ในขณะเดียวกันเมื่ออายุและอายุงานมากขึ้น ก็มีส่วนส่งผล ให้เกิดความผูกพันต่อองค์กรมากขึ้นเช่นกัน นอกจากนี้ผลการศึกษายังแสดงให้เห็นว่าบรรยากาศองค์กรภาพรวม มีอิทธิพลเชิงบวกต่อความผูกพันต่อองค์กรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อย่างไรก็ตามเมื่อวิเคราะห์บรรยากาศองค์กรแยกเป็นรายด้านพบว่า มีเพียงด้านการใส่ใจต่อพนักงาน และด้านโครงสร้างองค์กรและมาตรฐานการปฏิบัติงาน ที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ดังนั้นองค์กรจึงควรให้ความสำคัญในการส่งเสริมบรรยากาศองค์กรที่ดีในการทำงาน อีกทั้งคำนึงถึงปัจจัยส่วนบุคคลที่มีความหลากหลาย เพื่อให้บุคลากรเกิดความผูกพันต่อองค์กรมากขึ้น
การศึกษาผลกระทบจากมาตรการภาษีสรรพสามิตรถยนต์ ปี พ.ศ. 2559 ต่อมลพิษทางอากาศ, พลพัชร พัชรปิยะกุล
การศึกษาผลกระทบจากมาตรการภาษีสรรพสามิตรถยนต์ ปี พ.ศ. 2559 ต่อมลพิษทางอากาศ, พลพัชร พัชรปิยะกุล
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
งานวิจัยนี้ศึกษาประสิทธิภาพของมาตรการในการควบคุมมลพิษจากรถยนต์ และอิทธิพลของมาตรการในการควบคุมมลพิษจากรถยนต์ ที่ส่งผลกระทบต่อตลาดและอุตสาหกรรมการผลิตรถยนต์ที่นั่งส่วนบุคคลในประเทศไทย โดยศึกษาจากข้อมูลมลพิษในรถยนต์ โดยใช้ข้อมูลมลพิษและอุตสาหกรรมรถยนต์ในปี พ.ศ. 2554 ถึง 2565 โดยจะทำการแบ่งชุดข้อมูลออกเป็นสองช่วงคือช่วงระหว่าง พ.ศ. 2554 ถึง 2558 และ ช่วงระหว่าง พ.ศ. 2559 ถึง พ.ศ. 2565 ซึ่งเป็นช่วงก่อนและหลังผลกระทบภายหลังการเปลี่ยนแปลงจากการดำเนินนโยบายส่งเสริมการใช้งานรถยนต์ประหยัดพลังงานและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของประเทศไทย พบว่า ปริมาณการปล่อยก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ (SO₂) ก๊าซไนโตรเจนไดออกไซด์ (NO₂) ก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ (CO) หลังจากการบังคับใช้นโยบายมีแนวโน้มลดลงอย่างมีนัยสำคัญ สวนทางกลับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO₂) กลับเพิ่มขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน ถึงแม้ในช่วงปี 2563 ประเทศไทยจะเผชิญกับปัญหาการระบาดของโรคโควิด 19 แสดงให้เห็นว่ามาตรการทางกฎหมายที่มุ่งควบคุมมลพิษจากรถยนต์ของประเทศไทยนั้นไม่ส่งประสิทธิภาพเท่าที่ควร หากแต่แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมการเลือกซื้อรถยนต์ที่มีการเปลี่ยนแปลงจากเครื่องยนต์เบนซินเป็นเครื่องยนต์ดีเซล เครื่องยนต์ไฮบริด และยานยนต์ไฟฟ้า (EV) มากขึ้น
ผลกระทบ ข้อจำกัด และข้อเสนอแนะเชิงนโยบายของโครงการบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ : กรณีศึกษาพื้นที่ อำเภอภูกามยาว จังหวัดพะเยา, สุดา บุดชาดี
ผลกระทบ ข้อจำกัด และข้อเสนอแนะเชิงนโยบายของโครงการบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ : กรณีศึกษาพื้นที่ อำเภอภูกามยาว จังหวัดพะเยา, สุดา บุดชาดี
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การศึกษาวิจัย เรื่อง ผลกระทบ ข้อจำกัด และข้อเสนอแนะเชิงนโยบายของโครงการบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ :กรณีศึกษาพื้นที่ อำเภอภูกามยาว จังหวัดพะเยา มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาข้อจำกัดและผลกระทบของโครงการบัตรสวัสดิการแห่งรัฐที่มีต่อผู้ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐในพื้นที่อำเภอภูกามยาว จังหวัดพะเยา 2. เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยของผู้ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐที่ส่งผลต่อข้อจำกัดของโครงการบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ในพื้นที่อำเภอภูกามยาว จังหวัดพะเยา และ 3. เพื่อจัดทำข้อเสนอแนะเชิงนโยบายในการปรับปรุงและพัฒนาโครงการบัตรสวัสดิการแห่งรัฐต่อไป ซึ่งการศึกษาในครั้งนี้มีระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ที่ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐในพื้นที่อำเภอภูกามยาว จังหวัดพะเยา จำนวน 380 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือการศึกษาวิจัย และระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ใช้วิธีการเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ ผู้นำในพื้นที่ และผู้ที่ได้รับบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ทั้งนี้ในการวิเคราะห์ข้อมูลจากแบบสอบถามใช้สถิติเชิงพรรณนาค่าความถี่ ร้อยละ และการวิเคราะห์ Probit and Logistic Regression เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูลส่วนบุคคลกับผลกระทบเชิงข้อจำกัด ผลการศึกษาวิจัย พบว่า การเข้าร่วมโครงการบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ส่งผลกระทบเชิงประโยชน์อยู่ในระดับมาก ในเรื่องของการช่วยลดค่าใช้จ่ายในการซื้อสินค้าในครัวเรือน แต่ในเรื่องของสวัสดิการค่าเดินทาง และการส่งผลให้รายได้เพิ่มขึ้น มีความสามารถชำระหนี้ และการส่งผลในการเข้าถึงสวัสดิการของรัฐเพิ่มเติม การศึกษาและการพัฒนาอาชีพ ครอบครัว อยู่ในระดับน้อย ส่วนด้านปัจเจกบุคคลภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง และในส่วนของผลกระทบเชิงข้อจำกัด พบว่า สวัสดิการค่าอุปโภคและบริโภคไม่เพียงพอ และสวัสดิการเกี่ยวกับค่าเดินทางไม่ได้ใช้ในพื้นที่ และในส่วนข้อจำกัดด้านรายได้ คือ ยังไม่สามารถนำไปสู่การชำระหนี้ได้ ด้านการเข้าถึงสวัสดิการของรัฐ คือ ไม่ส่งผลให้ได้รับความช่วยเหลือเพิ่มเติม เนื่องจากการใช้สิทธิบางอย่างต้องมีการลงทะเบียน การศึกษาและการพัฒนาอาชีพ คือ ยังไม่สามารถทำให้เข้าถึงแหล่งรายได้ใหม่ได้ จึงนำไปสู่การไม่สามารถเข้าถึงแหล่งเงินทุนภายในระบบได้ โดยภาพรวมการเข้าร่วมโครงการประชาชนจะใช้ค่าใช้จ่าย เกี่ยวกับการอุปโภคและบริโภค ซึ่งใช้จ่ายต่ำกว่าเส้นความยากจน ที่กำหนดเกณฑ์ไว้ที่ 2,710 บาท จึงกล่าวได้ว่า การเข้าร่วมโครงการยังคงทำให้เผชิญกับปัญหาความยากจนอยู่ โดยเมื่อทดสอบหาปัจจัยที่มีผลต่อข้อจำกัด พบว่า ในบริบทพื้นที่มีความแตกต่างเกี่ยวกับ เพศ อาชีพ อายุ บทบาทการเป็นผู้นำครอบครัว จำนวนสมาชิกในครอบครัว ปัญหาหนี้สิน ฯลฯ ซึ่งส่งผลทำให้เกิดข้อจำกัดที่แตกต่างกัน นอกจากนี้ในบริบทพื้นที่ภาพรวมส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม และอาศัยเป็นครอบครัว มีจำนวนสมาชิกในครัวเรือนตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป ความจำเป็นในการใช้สวัสดิการของรัฐ คือ ค่าอุปโภคและบริโภค …
การสำรวจความพึงพอใจ ต่อโครงการฝึกอบรมสัมมนาร่วมกัน ”หลักสูตรต้นกล้าข้าราชการ“ กรมการปกครอง, พัชรพล ธีรานุกูลชัย
การสำรวจความพึงพอใจ ต่อโครงการฝึกอบรมสัมมนาร่วมกัน ”หลักสูตรต้นกล้าข้าราชการ“ กรมการปกครอง, พัชรพล ธีรานุกูลชัย
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
No abstract provided.
แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของฝ่ายทบทวนหลังการตรวจปล่อยประจำสำนักงานศุลกากรตรวจสินค้าลาดกระบัง, ปริญญา นันทวัน ณ อยุธยา
แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของฝ่ายทบทวนหลังการตรวจปล่อยประจำสำนักงานศุลกากรตรวจสินค้าลาดกระบัง, ปริญญา นันทวัน ณ อยุธยา
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาขั้นตอนกระบวนการทำงานของฝ่ายทบทวนหลังการตรวจปล่อยในบริบทของสำนักงานศุลกากรตรวจสินค้าลาดกระบัง เพื่อศึกษาปัญหาที่เกิดขึ้นในการทำงานและเสนอแนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของฝ่ายทบทวนหลังการตรวจปล่อยประจำสำนักงานศุลกากรตรวจสินค้าลาดกระบังให้ดียิ่งขึ้น โดยการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ทำการเก็บข้อมูลโดยการวิจัยเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกจากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 10 คน ซึ่งครอบคลุมข้าราชการที่ปฏิบัติหน้าที่ในฝ่ายทบทวนหลังการตรวจปล่อยและฝ่ายที่เกี่ยวข้องทั้งในระดับปฏิบัติการและระดับชำนาญการ รวมถึงตัวแทนออกของหรือชิปปิ้งในฐานะผู้รับบริการจากการศึกษาการทำงานของฝ่ายทบทวนหลังการตรวจปล่อยในบริบทของสำนักงานศุลกากรตรวจสินค้าลาดกระบังนั้น พบปัญหาดังนี้ 1) ปัญหาด้านบุคลากร เจ้าหน้าที่ใหม่ในฝ่ายยังขาดความรู้และประสบการณ์ในการทำงานทบทวนหลังการตรวจปล่อย 2) ปัญหาด้านโครงสร้างและนโยบายการทำงาน การแบ่งโครงสร้างหน้าที่ในฝ่ายอย่างชัดเจนโดยพึ่งพาความสามารถส่วนบุคคลเป็นหลัก ทำให้เจ้าหน้าที่ในฝ่ายไม่สามารถทำงานแทนกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ อีกทั้งนโยบายการทำงานของฝ่ายในลักษณะผ่อนคลาย ทำให้ไม่ได้มีการติดตามขั้นตอนการทำงานอย่างเป็นระบบ 3) ปัญหาด้านการสื่อสาร การสื่อสารในระดับส่วนไม่ได้ส่งเสริมให้มีการแบ่งปันข้อมูลการทำงานกันระหว่างฝ่าย ซึ่งจากการใช้กรอบแนวคิด 7s Model ของ McKinsey มาเป็นกรอบ ผู้วิจัยได้เสนอแนวทางการแก้ปัญหาและพัฒนาประสิทธิภาพการทำงานของฝ่ายทบทวนหลังการตรวจปล่อย ดังนี้ 1) ปรับโครงสร้างการทำงานแบบแนวราบ เน้นความคล่องตัวในการทำงาน เจ้าหน้าที่ในฝ่ายสามารถปฏิบัติงานแทนกันได้ 2) กำหนดเป้าหมายการทำงานของฝ่ายให้ชัดเจน มีเป้าหมายย่อยรายเดือนเพื่อให้กำหนดกลยุทธ์การทำงานในแต่ละช่วงเวลาได้ 3) ปรับระบบงานและข้อมูลต่าง ๆ ให้เป็นระบบดิจิทัล เพื่อให้ง่ายต่อการติดตามงาน 4) ปรับค่านิยมร่วมและกลยุทธ์การทำงานให้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน 5) เน้นภาวะผู้นำในระดับหัวหน้าฝ่ายเพื่อเร่งรัดการติดตามงาน 6) ส่งเสริมการอบรมเจ้าหน้าที่เพื่อสั่งสมประสบการณ์และทักษะที่จำเป็น 7) ส่งเสริมให้มีการจัดการความรู้หรือ (Knowledge Management) เพื่อรวบรวมองค์ความรู้ให้เข้าถึงและส่งต่อได้ง่าย 8) เปิดโอกาสและให้เวลาผู้นำเข้าในการชี้แจงข้อทักท้วงอย่างเป็นธรรมเพื่อสร้างความพึงพอใจของผู้นำเข้าในฐานะผู้รับบริการ
ความท้าทายของชุมชนในการอนุรักษ์ถนนสายไม้บางโพ, ภิชญทิพย์ โภคา
ความท้าทายของชุมชนในการอนุรักษ์ถนนสายไม้บางโพ, ภิชญทิพย์ โภคา
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การพัฒนาและเติบโตของเมืองโดยเฉพาะกรุงเทพมหานครทำให้ชุมชนเกิดผลกระทบจากเศรษฐกิจและสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป การจะอนุรักษ์เอกลักษณ์และคุณค่าทางภูมิปัญญาไว้จึงเป็นเรื่องที่ท้าทายของชุมชน การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาปัจจัยความท้าทายที่ส่งผลต่อการอนุรักษ์ถนนสายไม้บางโพ (2) เพื่อศึกษาแนวทางในการอนุรักษ์ถนนสายไม้บางโพ ในบริบทของงานวิจัยนี้ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ ประชาชนในชุมชนประชานฤมิตร จำนวน 10 คน ได้แก่ คณะกรรมการชุมชน จำนวน 2 คน ผู้ประกอบการ จำนวน 5 คน ช่างไม้ จำนวน 2 คน และเจ้าหน้าที่สำนักงานเขต จำนวน 1 คน โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากเอกสารและการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง โดยใช้การวินิจฉัยระบบองค์การของ Cumming & Worley (2015) ปัจจัยจำนวน 7 ด้าน เป็นกรอบในการศึกษา ซึ่งผลการศึกษาพบว่าปัจจัยที่ส่งผลต่อการอนุรักษ์ถนนสายไม้บางโพมากที่สุด 4 ด้านตามลำดับ คือ 1. ด้านวัฒนธรรมองค์การ 2. ด้านกลยุทธ์ 3. ด้านระบบทรัพยากรบุคคล และ 4. ด้านสภาพแวดล้อม ซึ่งแนวทางในการอนุรักษ์ถนนสายไม้บางโพ คือ การส่งเสริมและกระตุ้นให้เกิดการมีส่วนร่วมของคนในชุมชน และการมีจิตสาธารณะจะส่งผลให้การจัดการชุมชนประสบความสำเร็จมากที่สุด อีกทั้งการสร้างความเข้มแข็งจากภายในชุมชน จะทำให้การอนุรักษ์ถนนสายไม้บางโพเป็นไปอย่างยั่งยืน
ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของนักจิตวิทยาในสถานรองรับเด็กโต เขตพื้นที่กรุงเทพและปริมณฑล สังกัด กรมกิจการเด็กและเยาวชน, วรรณรัตน์ แสงศรี
ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของนักจิตวิทยาในสถานรองรับเด็กโต เขตพื้นที่กรุงเทพและปริมณฑล สังกัด กรมกิจการเด็กและเยาวชน, วรรณรัตน์ แสงศรี
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
ปัญหาความยากจนในประเทศไทยส่งผลให้หลายครอบครัวไม่สามารถเลี้ยงดูสมาชิกในครอบครัว โดยเฉพาะเด็กได้อย่างทั่วถึง เด็กจึงต้องได้รับการประสานส่งต่อมายังสถานรองรับ สังกัด กรมกิจการเด็กและเยาวชนเพื่อการดูแล พัฒนาเด็กให้มีความเหมาะสมตามช่วงวัยโดยทีมสหวิชาชีพ แต่อย่างไรก็ตาม นักจิตวิทยา ซึ่งเป็นหนึ่งในทีมสหวิชาชีพ ต้องประสบปัญหาความยากลำบากในการรับผิดชอบดูแลเด็กจำนวนมาก ในแต่ละสถานรองรับ ทำให้เกิดปัญหาด้านประสิทธิภาพในการให้คำปรึกษาและเสริมสร้างพัฒนาการของเด็กอย่างทั่วถึง การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของนักจิตวิทยาในสถานรองรับเด็กโต เขตพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล สังกัดกรมกิจการเด็กและเยาวชน การวิจัยนี้เป็นการวิจัย เชิงคุณภาพ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-Depth Interview) จากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักจิตวิทยาและผู้มีประสบการณ์ด้านจิตวิทยาในสถานรองรับเด็กโตจำนวน 5 แห่งในพื้นที่ศึกษา ผลการศึกษาพบว่า นักจิตวิทยาที่ปฏิบัติงานในสถานรองรับเด็กโตมีความจำเป็นต้องพึ่งพาสภาพแวดล้อม การทำงานที่ส่งเสริมการปฏิบัติงาน เช่น การสนับสนุนจากเพื่อนร่วมงาน การเข้าถึงข้อมูลและเทคนิคที่ทันสมัย รวมถึงการสื่อสารที่ชัดเจนและมีประสิทธิภาพ ความพร้อมในด้านทรัพยากร เช่น อุปกรณ์ที่เหมาะสมและพื้นที่ปฏิบัติงานที่เป็นส่วนตัว ส่งผลโดยตรงต่อความมั่นใจและคุณภาพของการทำงาน ในด้านวัฒนธรรมองค์กร พบว่า การสร้างวัฒนธรรมที่เน้นความร่วมมือทั้งในระดับบุคคล และระดับทีม รวมถึงการสนับสนุนให้เกิดการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นระหว่างเจ้าหน้าที่ในระดับต่างๆ จะช่วย เสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดี และลดความตึงเครียดในสถานที่ทำงาน ปัจจัยจูงใจ เช่น การมองเห็นผลลัพธ์ของงาน ในเชิงบวก การได้รับการยอมรับจากหน่วยงานและครอบครัวของเด็ก รวมถึงโอกาสในการพัฒนาความรู้ผ่านการ ฝึกอบรมหรือการสัมมนาเป็นแรงผลักดันสำคัญที่ทำให้นักจิตวิทยามุ่งมั่นในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของเด็กใน ความดูแลอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ การสนับสนุนเชิงนโยบายจากกรมกิจการเด็กและเยาวชน เช่น การจัดอบรมเฉพาะทางการเพิ่มทรัพยากร และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างหน่วยงานทั้งภายในและภายนอก จะช่วยส่งเสริมการพัฒนาคุณภาพชีวิตของเด็กในสถานรองรับให้ดียิ่งขึ้นและเสริมสร้างประสิทธิภาพการทำงานของนักจิตวิทยาในระยะยาว
การจัดการแก้ปัญหาการทำงานล่วงเวลา กรณีศึกษา: องค์การเภสัชกรรม, ทินภัทร คำภีร์ยาน
การจัดการแก้ปัญหาการทำงานล่วงเวลา กรณีศึกษา: องค์การเภสัชกรรม, ทินภัทร คำภีร์ยาน
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การศึกษาเรื่อง “การจัดการแก้ปัญหาการทำงานล่วงเวลา กรณีศึกษา: องค์การเภสัชกรรม” มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อทราบถึงสาเหตุที่ทำให้เกิดการทำงานล่วงเวลาที่มากกว่าปกติ 2) เพื่อนำผลการศึกษาที่ได้ไปใช้เป็นแนวทางในการจัดการแก้ปัญหาการทำงานล่วงเวลาขององค์การเภสัชกรรม และ 3) เพื่อนำเสนอแนวทางการจัดการแก้ปัญหาการทำงานล่วงเวลาแก่ผู้บริหารการวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ประกอบด้วย การวิเคราะห์เอกสารและการสัมภาษณ์ เชิงลึก กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริหารที่เกี่ยวข้องกับการอนุมัติและประเมินการทำงานล่วงเวลา และผู้ปฏิบัติงาน ในหน่วยงาน ผลการศึกษาพบว่า สาเหตุที่ทำให้เกิดการทำงานล่วงเวลาที่มากกว่าปกติ สามารถสรุปเป็นประเด็นใหญ่ๆ 3 หมวดคือ 1) การเปลี่ยนแปลงระเบียบ ข้อบังคับ และคำสั่งมาใช้เกี่ยวกับการทำงานล่วงเวลาที่เกิด จากวิกฤตการระบาดของโรคโควิด (Covid-19) 2) การบังคับใช้นำระเบียบ ข้อบังคับ และคำสั่งมาใช้ภายในองค์การเภสัชกรรมที่ไม่เป็นมาตรฐานและมีความเป็นเอกเทศในการบริหารของหน่วยงานต่างๆ 3) วัฒนธรรมองค์กรของผู้ปฏิบัติงานภายในองค์การเภสัชกรรมที่มองว่าการทำงานล่วงเวลาเป็นช่องทางที่ดีในการเพิ่มรายได้ และสามารถช่วยให้ผู้ปฏิบัติงานมีชีวิตที่มีคุณภาพมากยิ่งขึ้น แนวทางในการจัดการแก้ปัญหาการทำงานล่วงเวลาขององค์การเภสัชกรรม 1) การปรับใช้เทคโนโลยีและการฝึกอบรมพนักงาน 2) การสร้างตัวชี้วัดเพื่อประเมินการทำงานล่วงเวลา 3) การบังคับใช้คำสั่งและนโยบายให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน 4) การเปลี่ยนแนวคิดของพนักงานเกี่ยวกับการทำงานล่วงเวลา แนวทางการจัดการแก้ไขปัญหาที่จะนำเสนอแก่ผู้บริหาร คือการจัดทำโครงการต่างๆ ได้แก่ 1) โครงการปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานด้วยเทคโนโลยีและการฝึกอบรมพนักงาน เป้าหมาย คือ ลดเวลาที่ใช้ในการทำงาน และเพิ่มความสามารถในการจัดการงานให้เป็นระบบ 2) โครงการสร้างตัวชี้วัดเพื่อประเมินการทำงานล่วงเวลา เป้าหมายคือ ให้ข้อมูลที่ชัดเจนในการตัดสินใจเกี่ยวกับการทำงานล่วงเวลา และ ลดปริมาณการทำงานล่วงเวลา 3) โครงการนำร่องบังคับใช้คำสั่งและนโยบายให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน เป้าหมายคือ สร้างมาตรฐานในการทำงานล่วงเวลาที่ชัดเจนและเป็นธรรมสำหรับพนักงานทุกคน 4) โครงการเปลี่ยนแนวคิดของพนักงานเกี่ยวกับการทำงานล่วงเวลา เป้าหมายคือ ลดความจำเป็นในการทำงานล่วงเวลา และเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานในเวลางานปกติ
บทบาทภาครัฐในการสร้างการมีส่วนร่วมของประชาชนผ่านรูปแบบการจัดการพลังงานที่ยั่งยืน ในพื้นที่ไฟฟ้าเข้าไม่ถึง กรณีศึกษา บ้านเกาะบูโหลนดอน จังหวัดสตูล, อิลฟาน อาลีอิสเฮาะ
บทบาทภาครัฐในการสร้างการมีส่วนร่วมของประชาชนผ่านรูปแบบการจัดการพลังงานที่ยั่งยืน ในพื้นที่ไฟฟ้าเข้าไม่ถึง กรณีศึกษา บ้านเกาะบูโหลนดอน จังหวัดสตูล, อิลฟาน อาลีอิสเฮาะ
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของภาครัฐโดยกองส่งเสริมและพัฒนาพลังงานภูมิภาคและบทบาทของประชาชนในการมีส่วนร่วมอย่างไร ที่มีต่อรูปแบบการจัดการพลังงานที่ยั่งยืนในพื้นที่ไฟฟ้า เข้าไม่ถึง กรณีศึกษา บ้านเกาะบูโหลนดอน จังหวัดสตูล ซึ่งกำหนดเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูล ผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึก และรวบรวมข้อมูลจากเอกสาร และนำเสนอผ่านการวิเคราะห์ความสอดสอดคล้องกับแนวคิด การบริการสาธารณะแนวใหม่และแนวคิดการมีส่วนร่วมของประชาชน จากการศึกษาพบว่า บทบาทของภาครัฐมีดังต่อไปนี้1.) ดำเนินงานตามหน้าที่และอำนาจ และภารกิจที่ได้รับมอบหมาย 2.) จัดทำข้อเสนอแนะ เพื่อใช้พิจารณาในการประชุมคณะอนุกรรมการพัฒนาระบบไฟฟ้าสำหรับเกาะและพื้นที่ห่างไกลอย่างยั่งยืน 3.) ปฏิบัติงานตามโครงการเสริมสร้างเครือข่ายความร่วมมือเพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการพลังงานที่ยั่งยืน ในพื้นที่ไฟฟ้าเข้าไม่ถึง 4.) ออกแบบวิธีการสร้างการมีส่วนร่วม ให้เข้ากับบริบทของพื้นที่ โดยลงไปศึกษาในพื้นที่ เพื่อนำข้อมูลมาออกแบบกระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชน 5.) เป็นที่ปรึกษาในการบริหารงานกลุ่และให้ความรู้ในการปฏิบัติ ในส่วนของบทบาทของประชาชนในการมีส่วนร่วมมีดังนี้ 1.) ศึกษาข้อมูลความรู้ จากหน่วยงานภาคีเครือข่าย ที่เข้ามาร่วมมือช่วยแก้ไขปัญหา 2.) มีส่วนร่วมในการคิด เสนอความต้องการ ของกลุ่ม ออกกฎระเบียบบริหารกลุ่ม 3.) มีส่วนร่วมในการดูแลระบบไฟฟ้าที่กลุ่มดำเนินการติดตั้งให้มีความสมบูรณ์พร้อมใช้งาน ผลจากการศึกษาในครั้งนี้สามารถนำไปเป็นข้อเสนอแนะต่อหน่วยงานภาครัฐ องค์กรภาคเอกชน ที่มีภารกิจเกี่ยวข้องกับการมีส่วนร่วมของประชาชน โดยสามารถนำกระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชน 5 ก. ไปปรับใช้ในภารกิจเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ประสบผลสำเร็จ ตรงตามความต้องการของประชาชนในพื้นที่ และเกิดความความยั่งยืนในการบริหารจัดการจากการมีส่วนร่วมของประชาชน
การธำรงรักษาพนักงานสอบสวนให้คงอยู่ในตำเเหน่ง : กรณีศึกษาพนักงานสอบสวนสังกัด สำนักงานตำรวจเเห่งชาติ, วริศรา พุทธวงษ์
การธำรงรักษาพนักงานสอบสวนให้คงอยู่ในตำเเหน่ง : กรณีศึกษาพนักงานสอบสวนสังกัด สำนักงานตำรวจเเห่งชาติ, วริศรา พุทธวงษ์
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาการย้ายออกจากสายงาน การโอนย้ายองค์กร และลาออกของพนักงานสอบสวนในสำนักงานตำรวจแห่งชาติ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 2) เพื่อศึกษาปัจจัยเเรงจูงใจที่มีผลต่อการย้ายออกจากสายงาน การโอนย้ายองค์กรและ ลาออกของพนักงานสอบสวนในสำนักงานตำรวจแห่งชาติ 3)เพื่อศึกษาสาเหตุการย้ายออกจากสายงาน การโอนย้ายองค์กร และลาออกของพนักงานสอบสวนในสำนักงานตำรวจแห่งชาติ 4)เพื่อเสนอแนวทางการรักษาพนักงานสอบสวนให้คงอยู่ในตำแหน่งสายงานสอบสวนให้กับสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน ประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณ และการวิจัยเชิงคุณภาพโดยการวิจัยเชิงปริมาณเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 422คน ซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนที่ปฏิบัติหน้าที่ในสำนักงานตำรวจแห่งชาติในปี พ.ศ. 2567และผู้ที่เคยดำรงตำแหน่งพนักงานสอบสวนในช่วงปี พ.ศ. 2564-2566 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม โดยวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติเชิงอนุมานด้วยการทดสอบไคสแควร์และสถิติการวิเคราะห์การถดถอยโลจิต ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึก จำนวน 20คนผลการวิจัย พบว่า ปัจจัยส่วนบุคคลที่มีความสัมพันธ์กับการย้ายออกจากสายงาน การโอนย้ายองค์กร และลาออกของพนักงานสอบสวนในสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา ระยะเวลาในการปฏิบัติงานด้านการสอบสวน ชั้นยศ รายได้ต่อเดือน จำนวนคดีที่รับผิดชอบโดยเฉลี่ยต่อปี และการได้รับการพิจารณาความดีความชอบเกินกว่า 1ขั้น ปัจจัยเเรงจูงใจที่มีผลต่อการย้ายออกจากสายงานการโอนย้ายองค์กรและลาออกของพนักงานสอบสวนในสำนักงานตำรวจแห่งชาติได้แก่ลักษณะงานและความรับผิดชอบ,ความก้าวหน้าในอาชีพ,กฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับต่างๆที่เกี่ยวข้องกับงานสอบสวนและความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลในองค์กรและหน่วยงานอื่นๆอย่างไรก็ตาม ปัจจัยแรงจูงใจ ด้านเงินเดือนและค่าตอบแทน ไม่พบว่ามีความสัมพันธ์กับการย้ายออกจากสายงานของพนักงานสอบสวนสาเหตุที่สำคัญที่สุด 3อันดับแรกในการย้ายออกจากสายงาน การโอนย้ายองค์กร และลาออกจากราชการของพนักงานสอบสวน ได้แก่ 1)ลักษณะการปฏิบัติหน้าที่และความรับผิดชอบของงานสอบสวน 2)ความเจริญก้าวหน้าในอาชีพ และ 3)เงินเดือนและค่าตอบแทน ข้อเสนอแนะในการรักษาพนักงานสอบสวนให้คงอยู่ในตำแหน่งสายงานสอบสวนให้กับสำนักงานตำรวจแห่งชาติ สามารถจำแนกตามความสำคัญของสาเหตุที่ทำให้ข้าราชการตำรวจย้ายออกจากสายงาน โอนย้ายองค์กรและลาออกของพนักงานสอบสวน ได้แก่ 1)ปรับปรุงลักษณะงานและความรับผิดชอบ 2)ส่งเสริมความก้าวหน้าในอาชีพ3)ปรับปรุงเงินเดือนและค่าตอบแทน4)ปรับปรุงกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับงานสอบสวนและ 5)ส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างผู้บังคับบัญชา เพื่อนร่วมงาน ผู้ใต้บังคับบัญชาและหน่วยงานอื่น ๆ
การจัดสวัสดิการสังคมที่จำเป็นสำหรับครอบครัวข้ามรุ่นในเขตพื้นที่ชายแดน: กรณีศึกษา อำเภอคลองหาด จังหวัดสระแก้ว, อิสริยา ธนกิจบวรกูล
การจัดสวัสดิการสังคมที่จำเป็นสำหรับครอบครัวข้ามรุ่นในเขตพื้นที่ชายแดน: กรณีศึกษา อำเภอคลองหาด จังหวัดสระแก้ว, อิสริยา ธนกิจบวรกูล
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยเรื่อง “การจัดสวัสดิการทางสังคมที่จำเป็นสำหรับครอบครัวข้ามรุ่นในเขตพื้นที่ชายแดน: กรณีศึกษา อำเภอคลองหาด จังหวัดสระแก้ว” การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาการจัดสวัสดิการสังคม ของภาครัฐสำหรับครอบครัวข้ามรุ่นในเขตพื้นที่ชายแดน อำเภอคลองหาด จังหวัดสระแก้ว (2) วิเคราะห์แนวทางการจัดสวัสดิการสังคมสำหรับครอบครัวข้ามรุ่น (3) จัดทำเป็นข้อเสนอแนะเชิงนโยบายด้านการส่งเสริมและ จัดสวัสดิการสังคมที่จำเป็นสำหรับครอบครัวข้ามรุ่น วิธีการวิจัยประกอบด้วยการวิเคราะห์เอกสารและทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องและการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-Depth Interview) กลุ่มตัวอย่างมีทั้งสิ้น 3 กลุ่ม ประกอบด้วยตัวแทนกลุ่มสมาชิกครอบครัวข้ามรุ่น กลุ่มบุคลากรจากหน่วยงานราชการส่วนกลาง และกลุ่มบุคลากรจากหน่วยงานราชการส่วนภูมิภาคและส่วนท้องถิ่น ผลการวิจัยพบว่า สมาชิกครอบครัวข้ามรุ่นได้เข้าถึงสิทธิสวัสดิการสังคมขั้นพื้นฐานจากภาครัฐแต่ยังคงไม่เพียงพอ ข้อค้นพบบ่งชี้ว่าสภาพปัญหาที่ค่อนข้างซับซ้อนของครอบครัวข้ามรุ่น ได้แก่ ปัญหาด้านสุขภาพของผู้สูงอายุส่งผลให้เป็นอุปสรรคต่อการหารายได้ ปัญหาการใช้เทคโนโลยีอันเป็นความเหลื่อมล้ำด้านดิจิทัล และปัญหาความไม่สมดุลของโครงสร้างประชากรเนื่องจาก การอพยพย้ายถิ่นและการหย่าร้างของวัยแรงงาน ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายด้านการจัดสวัสดิการสังคมที่สำคัญ คือ (1) ภาครัฐสนับสนุนงบประมาณที่เพียงพอให้แต่ละพื้นที่มีการจัดสวัสดิการสังคมที่ใช้ชุมชนเป็นฐาน สามารถพึ่งพาตนเองได้อย่างยั่งยืน (2) การออกแบบสวัสดิการสังคมที่เหมาะสมและคำนึงสภาพปัญหาของผู้รับบริการ (3) ให้การสนับสนุนบริการสาธารณะที่เป็นโครงสร้างพื้นฐาน (4) ภาครัฐและภาคีเครือข่ายมีการทำงานเชิงรุกร่วมกันอย่างบูรณาการ (5) มีการสำรวจข้อมูลและสภาพปัญหาของประชาชนในพื้นที่เพื่อนำไปจัดทำเป็นระบบฐานข้อมูลกลาง (Big Data) และ (6) มีการจัดเรียงลำดับฐานข้อมูลครอบครัวที่ต้องการได้รับการจัดสวัสดิการสังคมอย่างเร่งด่วนในทุกมิติปัญหา เพื่อให้สามารถดำเนินชีวิตในสังคมได้อย่างเสมอภาค
ความรู้ความเข้าใจและความสนใจเกี่ยวกับมาตรการลดหย่อนภาษีกลุ่มการออมและการลงทุนของข้าราชการคนรุ่นใหม่: กรณีศึกษา ข้าราชการภายในส่วนกลาง สังกัดกรมการปกครอง, กุลภรณ์ ประพฤกษ์ศัย
ความรู้ความเข้าใจและความสนใจเกี่ยวกับมาตรการลดหย่อนภาษีกลุ่มการออมและการลงทุนของข้าราชการคนรุ่นใหม่: กรณีศึกษา ข้าราชการภายในส่วนกลาง สังกัดกรมการปกครอง, กุลภรณ์ ประพฤกษ์ศัย
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยนี้ต้องการศึกษาความรู้ความเข้าใจ และความสนใจ เกี่ยวกับมาตรการลดหย่อนภาษีกลุ่มการออมและการลงทุน ใน กลุ่มข้าราชการกลุ่มคนรุ่นใหม่ โดยใช้กรณีของข้าราชการที่ปฏิบัติราชการส่วนกลาง สังกัดกรมการปกครอง ที่เกิดในช่วงหลังปี พ.ศ. 2522 เป็นกรณีศึกษา การศึกษาอาศัยวิธีการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed-Methods) โดยมีการสำรวจแบบสอบถามกลุ่มตัวอย่างจำนวน 262 คน เพื่อนำมาประมวลผลด้วยกระบวนการทางสถิติ และมีการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูล 5 คน เพื่อค้นหาเหตุผลสนับสนุนผลลัพธ์ของการสำรวจแบบสอบถาม และให้ข้อเสนอแนะแก่งานศึกษางานวิจัยนี้พบว่า กลุ่มข้าราชการรุ่นใหม่ของหน่วยงานมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับมาตรการลดหย่อนภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ในกลุ่มการออมและการลงทุน ในระดับค่อนข้างต่ำ อย่างไรก็ตาม ความสนใจเกี่ยวกับมาตรการลดหย่อนภาษีของกลุ่มข้าราชการรุ่นใหม่กลุ่มดังกล่าวอยู่ในระดับสูง โดยเมื่อพิจารณาระดับความสนใจรายมาตรการ พบว่า เบี้ยประกันชีวิต ประกันแบบสะสมทรัพย์ และกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (กบข.) ได้รับคะแนนความสนใจมากที่สุด ตามลำดับ ทั้งนี้ ปัจจัยส่วนบุคคลที่แตกต่างกันไม่ส่งผลต่อระดับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับ ตัวมาตรการ รวมถึงระดับความรู้ความเข้าใจมาตรการที่แตกต่างกันไม่ส่งผลต่อระดับความสนใจในมาตรการลดหย่อนภาษีแต่อย่างใดผลการศึกษาจากการสัมภาษณ์พบว่า มาตรการที่เป็นที่สนใจของกลุ่มข้าราชการรุ่นใหม่ ประกอบด้วย 1) มาตรการลดหย่อนภาษีที่สามารถนำเงินออม หรือเงินลงทุนที่มีลักษณะเป็นการออมเงินระยะยาว นำมาคำนวณเพื่อลดหย่อนภาษี 2) การเพิ่มเพดานการหักลดหย่อนเบี้ยประกันชีวิตและเบี้ยประกันสุขภาพ 3) การเพิ่มเพดานการหักลดหย่อนประเภทการออมภาคบังคับ นอกจากนั้น ควรมีนโยบายส่งเสริมความรู้ความเข้าใจเรื่องการวางแผนในการออมเงินเพื่อการเกษียณอายุในกลุ่มข้าราชการรุ่นใหม่ด้วย
วิสาหกิจเพื่อสังคมในฐานะเครื่องมือสนับสนุนการบริหารราชการส่วนภูมิภาคในระดับอำเภอ กรณีศึกษา การจัดตั้งบริษัทดอนพุด เอ็นเตอร์ไพรซ์ จำกัด ในพื้นที่อำเภอดอนพุด จังหวัดสระบุรี, จิรเมธ หมู่คำ
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การศึกษาวิสาหกิจเพื่อสังคมในฐานะเครื่องมือสนับสนุนการบริหารราชการส่วนภูมิภาคในระดับอำเภอกรณีศึกษา การจัดตั้งบริษัทดอนพุด เอ็นเตอร์ไพรซ์ จำกัด ในพื้นที่อำเภอดอนพุด จังหวัดสระบุรี เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพภายใต้แนวคิดการจัดตั้งวิสาหกิจเพื่อสังคมผ่านกฎมายที่เกี่ยวข้อง ในการสนับสนุนการขับเคลื่อนการบริหารราชการส่วนภูมิภาคในระดับอำเภอแบบบูรณาการ และค้นหาแนวทางต้นแบบในการบริหารจัดการปัญหาเชิงพื้นที่ โดยหน่วยงานราชการส่วนภูมิภาคในระดับอำเภอ ผ่านกลไกวิสาหกิจเพื่อสังคมต่อไป การศึกษานี้ใช้วิธีการศึกษาผ่านการค้นคว้าเอกสารและสื่อสารสนเทศออนไลน์ การสังเกตการณ์ในพื้นที่การสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม ผลการศึกษาพบว่า การนำแนวคิดการจัดตั้งวิสาหกิจเพื่อสังคม ตามพระราชบัญญัติส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคม พ.ศ.2562 ส่งผลให้บริษัทฯ ได้รับสิทธิประโยชน์อันเนื่องมาจากการเข้าเป็นกิจการภายใต้กฎหมายดังกล่าว โดยที่นำผลกำไรไม่น้อยกว่าร้อยละเจ็ดสิบไปใช้เพื่อสังคม ซึ่งแสดงให้เห็นว่าแนวคิดของวิสาหกิจเพื่อสังคม และการขับเคลื่อนภารกิจของหน่วยงานราชการส่วนภูมิภาคมีส่วนที่เกี่ยวข้องนั้น และมีความสัมพันธ์กันในลักษณะเกื้อกูลด้วยแนวนโยบายและข้อกำหนดทางกฎหมาย ที่สามารถทำให้ทั้งสองภารกิจขับเคลื่อนไปในทิศทางเดียวกันได้ อีกทั้งยังมีความสอดคล้องกับภารกิจหลักของรัฐบาล กระทรวงมหาดไทย รวมถึงหน่วยงานของราชการที่มีส่วนเกี่ยวข้อง และมีโอกาสในการพัฒนาไปสู่นโยบายสำคัญของกรมการปกครองได้ในอนาคต
การปรับเปลี่ยนองค์การภาครัฐสู่การเป็นรัฐบาลดิจิทัล กรณีศึกษา ระบบพิสูจน์และยืนยันตัวตนทางดิจิทัล (แอปพลิเคชัน Thaid) ของกรมการปกครอง, ชนิตา ชนะพล
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยนี้มุ่งศึกษาการปรับเปลี่ยนองค์กรภาครัฐสู่การเป็นรัฐบาลดิจิทัลโดยใช้กรณีศึกษาแอปพลิเคชัน ThaID ของกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ซึ่งเป็นระบบพิสูจน์และยืนยันตัวตนทางดิจิทัลที่สำคัญ ในการให้บริการประชาชน ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยได้มาจากการศึกษาเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้มีส่วนเกี่ยวข้องจำนวน 14 ท่าน ประกอบด้วยบุคลากรสังกัดกรมการปกครองที่ปฏิบัติหน้าที่ส่วนกลางและส่วนภูมิภาค บุคลากรจากหน่วยงานภายนอกที่เกี่ยวข้อง นักวิชาการ และประชาชนผู้รับบริการ การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนาได้ใช้เทคนิคการวิเคราะห์ข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึก โดยใช้กรอบแนวคิด 3 ประการ ได้แก่ (1) การประเมินคุณภาพการให้บริการอิเล็กทรอนิกส์ (E-Service Quality) (2) การบริหารการเปลี่ยนแปลง (Change Management) และ (3) การเปลี่ยนผ่านทางดิจิทัล (Digital Transformation) ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า แอปพลิเคชัน ThaID สามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการให้บริการแก่ประชาชนได้อย่างเห็นได้ชัด โดยเน้นที่ความสะดวก รวดเร็ว และความปลอดภัยซึ่งสอดคล้องกับหลักการประเมินคุณภาพการให้บริการอิเล็กทรอนิกส์ ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการนำแอปพลิเคชัน ThaID มาใช้ ได้แก่ การสนับสนุนจากผู้บริหาร การจัดสรรทรัพยากร อย่างเพียงพอ และการพัฒนาทักษะของบุคลากร อย่างไรก็ตาม การดำเนินงานยังคงเผชิญกับอุปสรรคสำคัญ เช่น ข้อจำกัดด้านงบประมาณ กฎระเบียบที่ไม่เอื้ออำนวย และทัศนคติของบุคลากรบางส่วนที่ยังไม่พร้อมรับการเปลี่ยนแปลง จากการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงลึกจะพบว่าความสำเร็จในการปรับเปลี่ยนองค์กรภาครัฐสู่การเป็นรัฐบาลดิจิทัลนั้นขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการที่สัมพันธ์กันอย่างซับซ้อน ทั้งประสิทธิภาพของเทคโนโลยี ปัจจัยภายในองค์กรและสภาพแวดล้อมภายนอกที่เอื้อต่อการเปลี่ยนแปลง เพื่อส่งเสริมให้ThaID เป็นเครื่องมือสำคัญในการขับเคลื่อนกรมการปกครองสู่การเป็นรัฐบาลดิจิทัลที่ตอบสนองความต้องการของประชาชนอย่างทันสมัยและมีประสิทธิภาพ ผู้วิจัยจึงเสนอแนะแนวทางในการดำเนินงานต่อไป ได้แก่การจัดตั้ง "ศูนย์บริการสาธารณะดิจิทัล" การปรับปรุงกฎหมายให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงการสร้างความตระหนักรู้และความเข้าใจในหมู่บุคลากร การพัฒนาทักษะดิจิทัล และการจัดทำแผนปฏิบัติการที่ชัดเจน
แรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของข้าราชการ สังกัดกรมการปกครอง จังหวัดนนทบุรี, ณัฐกฤตา นันตา
แรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของข้าราชการ สังกัดกรมการปกครอง จังหวัดนนทบุรี, ณัฐกฤตา นันตา
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การศึกษาแรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของข้าราชการสังกัด กรมการปกครอง จังหวัดนนทบุรี มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับแรงจูงใจและระดับความผูกพันต่อองค์กร ของข้าราชการสังกัดกรมการปกครอง จังหวัดนนทบุรี และ 2) ศึกษาแรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อ ความผูกพันต่อองค์กรของข้าราชการสังกัดกรมการปกครอง จังหวัดนนทบุรี โดยมีข้าราชการระดับปฏิบัติงาน ระดับชำนาญงาน ระดับปฏิบัติการ และระดับชำนาญการ สังกัดกรมการปกครอง จังหวัดนนทบุรี ประกอบด้วย ข้าราชการอำเภอเมืองนนทบุรี อำเภอปากเกร็ด อำเภอบางบัวทอง อำเภอบางใหญ่ อำเภอบางกรวย อำเภอไทรน้อย และที่ทำการปกครองจังหวัดนนทบุรี รวมจำนวน 170 คน เป็นประชากรกลุ่มตัวอย่าง เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามอิเล็กทรอนิกส์ผ่านช่องทาง Google form และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละที่ใช้ได้ ค่าเฉลี่ย ค่ามากสุด ค่าน้อยสุด และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และสถิติวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า 1) ระดับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานในภาพรวมทั้ง 2 ปัจจัย อยู่ในระดับ สูงที่สุด โดยแรงจูงใจของปัจจัยจูงใจมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ 4.37 (S.D.= 0.393) 2) ระดับความผูกพันต่อองค์กร อยู่ในระดับสูงที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.31 (S.D. = 0.4117) และ 3) แรงจูงใจที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กร คือ แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของปัจจัยจูงใจและปัจจัยค้ำจุน ซึ่งมีอิทธิพลเชิงบวกต่อความผูกพันต่อองค์กร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยแรงจูงใจของปัจจัยค้ำจุนมีอิทธิพลที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กร 3 ด้าน ได้แก่ ด้านความมั่นคงของชีวิต ด้านเงินเดือนและสิ่งตอบแทน และด้านนโยบายการบริหารงาน ของหน่วยงาน ด้วยค่าอิทธิพล 0.296, 0.196 และ 0.176 ตามลำดับ ซึ่งปัจจัยค้ำจุนทุกด้านสามารถร่วมกันพยากรณ์ความแปรปรวนของความผูกพันต่อองค์กรได้ร้อยละ 46.6 และแรงจูงใจของปัจจัยจูงใจมีอิทธิพลที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กร 1 ด้าน คือด้านลักษณะของงานที่ได้รับผิดชอบ ด้วยค่าอิทธิพล 0.257 ซึ่งปัจจัยจูงใจ ทุกด้านสามารถร่วมกันพยากรณ์ความแปรปรวนของความผูกพันต่อองค์กรได้ร้อยละ 37.5
แรงจูงใจที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของเจ้าพนักงานปกครอง กรณีศึกษาสำนักอำนวยการกองอาสารักษาดินแดน กรมการปกครอง, นิติศักดิ์ ปานปรุง
แรงจูงใจที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของเจ้าพนักงานปกครอง กรณีศึกษาสำนักอำนวยการกองอาสารักษาดินแดน กรมการปกครอง, นิติศักดิ์ ปานปรุง
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาศึกษาความคิดเห็นของเจ้าพนักงานปกครองเกี่ยวกับปัจจัยจูงใจในการทำงานและแรงจูงใจในการบริการสาธารณะที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน กรณีศึกษา สำนักอำนวยการกองอาสารักษาดินแดน กรมการปกครอง และแรงจูงใจที่ส่งผลประสิทธิภาพในการทำงานของเจ้าพนักงานปกครอง ตลอดจนเสนอแนวทางในการปรับปรุงและพัฒนาปัจจัยต่าง ๆ ที่จะสร้างแรงจูงใจที่ ช่วยส่งเสริมประสิทธิภาพในการทำงานให้กับเจ้าพนักงานปกครอง สำนักอำนวยการกองอาสารักษาดินแดน กรมการปกครอง ผลการศึกษาพบว่า แรงจูงใจที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของเจ้าพนักงานปกครองในสำนักอำนวยการกองอาสารักษาดินแดนอย่างมีนัยสำคัญ แบ่งเป็น ปัจจัยจูงใจในการทำงาน ได้แก่ ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนร่วมงานและผู้ใต้บังคับบัญชา ลักษณะงาน และความรับผิดชอบ ส่วนแรงจูงใจในการบริการสาธารณะ ได้แก่ ความมุ่งมั่นในการรับผิดชอบต่อผลประโยชน์สาธารณะ ความเห็นอกเห็นใจ และความเสียสละ ทั้งนี้ มีข้อเสนอแนะควรให้หน่วยงานมีแนวทางในการปรับเปลี่ยนแนวคิดและวิธีการทำงานของผู้บังคับบัญชาให้มีความยืดหยุ่นเพิ่มมากขึ้น เปิดโอกาสการรับฟังความคิดเห็นของผู้ปฏิบัติงาน มีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น และสร้างการสื่อสารที่มีความชัดเจน ทั้งนี้ จะเป็นการสร้างแรงจูงใจให้กับเจ้าพนักงานปกครอง และส่งผลไปสู่ประสิทธิภาพในการทำงาน
การกำหนดแนวทางการแก้ไขปัญหาไฟป่าหมอกควันและฝุ่น Pm2.5 กรณีศึกษา จังหวัดแม่ฮ่องสอน, นนทพัทธ์ เผือกพูลผล
การกำหนดแนวทางการแก้ไขปัญหาไฟป่าหมอกควันและฝุ่น Pm2.5 กรณีศึกษา จังหวัดแม่ฮ่องสอน, นนทพัทธ์ เผือกพูลผล
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยชิ้นนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคที่มีผลต่อการกำหนดแนวทางการแก้ไขปัญหาไฟป่าหมอกควันและฝุ่น PM2.5 กรณีศึกษา จังหวัดแม่ฮ่องสอน และเพื่อเสนอแนะแนวทางในการพัฒนาการกำหนดแนวทางการแก้ไขปัญหาไฟป่าหมอกควันและฝุ่น PM2.5 ของจังหวัดแม่ฮ่องสอน โดยมีผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 17 คน 1) ผู้บริหารจังหวัดแม่ฮ่องสอน หัวหน้าส่วนราชการ ข้าราชการระดับผู้ปฏิบัติงาน ผู้นำชุมชน ประชาชนในพื้นที่ และ NGO ซึ่งจากผลการศึกษาพบว่า ปัญหาและอุปสรรคที่มีผลต่อการขับเคลื่อนการดำเนินงานฯ ได้แก่ 1) ประชาชนหรือเกษตรกรยังไม่ค่อยมีความสนใจในการปูลกพืชเศรษฐกิจ 2) งบประมาณในการดำเนินแผนงานโครงการที่สนับสนุนป้องกันและแก้ไขปัญหาไฟป่า รวมถึงโครงการส่งเสริมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมทางการเกษตรแบบยั่งยืน ยังมีไม่เพียงพอและไม่ครอบคลุม 3) ทรัพยากรบุคคลไม่เพียงพอในการดำเนินงาน เนื่องจากพื้นที่ป่ามีขนาดใหญ่ และเป็นภูเขาที่มีความลาดชัน 4) ระบบการสั่งการยังไม่มีรูปแบบที่ชัดเจน และการปฏิบัติในระดับท้องที่จริงทำได้ยาก โดยแนวทางในการพัฒนาและยกระดับแนวทางการแก้ไขปัญหาไฟป่าหมอกควันและฝุ่น PM2.5 ของจังหวัดแม่ฮ่องสอน ประกอบด้วย 1) การเร่งรัดการดำเนินโครงการจัดที่ดินทำกินให้กับประชาชน 2) ส่งเสริมและสนับสนุนงบประมาณในส่วนของการทำเกษตรที่ยั่งยืนให้มากขึ้น เพื่อแก้ไขปัญหาการทำไร่หมุนเวียนซึ่งเป็นสาเหตุของการเผาพื้นที่ 3) การจัดสรรงบประมาณภายใต้โครงการแก้ไขปัญหาไฟป่าและหมอกควันเพื่อลดฝุ่นละออง PM2.5 โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน 4) เชิญชวนทุกภาคส่วน เข้ามามีส่วนร่วมในการป้องกันและแก้ไขปัญหาไฟป่า หมอกควัน และฝุ่นละออง เพื่อให้เกิดการรับผิดชอบทรัพยากรป่าไม้ร่วมกัน 5) รัฐบาลควรมีการสร้างความร่วมมือกับประเทศเพื่อนบ้านในการแก้ไขปัญหาดังกล่าว
ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะความเครียดจากการทำงานกับภาวะหมดไฟของข้าราชการกรมท่าอากาศยาน, ปริพัตร์ วงศ์กาฬสินธุ์
ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะความเครียดจากการทำงานกับภาวะหมดไฟของข้าราชการกรมท่าอากาศยาน, ปริพัตร์ วงศ์กาฬสินธุ์
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะความเครียดจากการทำงานกับภาวะหมดไฟของข้าราชการกรมท่าอากาศยาน ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) ในรูปแบบการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) โดยทำการสำรวจความคิดเห็นและการใช้การเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 191 คน ที่มาจากการสุ่มกลุ่มตัวอย่างใช้วิธีการแบบชั้นภูมิตามสัดส่วน (Proportional Stratified Random Sampling) จากข้าราชการกรมท่าอากาศยานส่วนกลางและส่วนภูมิภาค ให้ครบตามจำนวนที่กำหนด ด้วยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม จากนั้นนำข้อมูลมาประมวลผลผ่านโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ (Statistical Package for the Social Science : SPSS) โดยใช้การวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณา ด้วยวิธีแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์สถิติเชิงอนุมาณ ได้เลือกใช้เทคนิคการทดสอบด้วยวิธีการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุคูณ (Multiple Linear Regression Analysis) เพื่อวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะหมดไฟของข้าราชการกรมท่าอากาศยาน ผลการศึกษา พบว่า ระดับภาวะความเครียดจากการทำงานของข้าราชการกรมท่าอากาศยานโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง และระดับภาวะหมดไฟของข้าราชการกรมท่าอากาศยานโดยรวมอยู่ในระดับต่ำ ทั้งนี้ ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ภาวะความเครียดจากการทำงานด้านลักษณะงาน ด้านความสำเร็จและความก้าวหน้าในอาชีพ ด้านสัมพันธภาพระหว่างบุคคล และด้านโครงสร้างนโยบายและบรรยากาศขององค์การ มีความสัมพันธ์กับภาวะหมดไฟของข้าราชการกรมท่าอากาศยาน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 มีความสัมพันธ์กันในเชิงบวก ซึ่งหากนำมาพิจารณารายด้านทั้ง 4 ด้าน พบว่า ด้านลักษณะงานมีความสัมพันธ์กับภาวะหมดไฟมากที่สุด รองลงมา คือ ด้านความสำเร็จและความก้าวหน้าในอาชีพ และด้านโครงสร้างนโยบายและบรรยากาศ และด้านสัมพันธภาพระหว่างบุคคลมีความสัมพันธ์กับภาวะหมดไฟน้อยที่สุด อยู่ในระดับต่ำ
การจัดการการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา : สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำบึงฉวากเฉลิมพระเกียรติฯ, อาชว์ สุวรรณพงษ์
การจัดการการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา : สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำบึงฉวากเฉลิมพระเกียรติฯ, อาชว์ สุวรรณพงษ์
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยเรื่อง การจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน: กรณีศึกษาสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำบึงฉวากเฉลิมพระเกียรติ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการจัดการการท่องเที่ยวของสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำบึงฉวากในปัจจุบัน และ 2) เสนอแนวทางการพัฒนาการจัดการสถานที่ท่องเที่ยวให้มีความยั่งยืนในระยะยาว โดยการวิจัยนี้ใช้วิธีการเชิงคุณภาพ ผ่านการทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง การศึกษาข้อมูลจากงานวิจัยและเอกสารอื่น ๆ ตลอดจนการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มตัวอย่างซึ่งประกอบไปด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัดสุพรรณบุรี ประชาชนในพื้นที่ตำบลเดิมบาง หน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง ภาคเอกชน รวมถึงบุคคลสำคัญและอดีตข้าราชการระดับสูงของจังหวัดสุพรรณบุรีผลการวิจัยพบว่า การจัดการพื้นที่ของสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำบึงฉวากเฉลิมพระเกียรติฯ จะประสบความสำเร็จต้องเกิดจากการทำงานร่วมกันของชุมชน หน่วยงานภาครัฐ และเอกชน โดยมีการพัฒนาและปรับปรุงพื้นที่ การประชาสัมพันธ์ที่ทันสมัย และการจัดกิจกรรมที่สอดคล้องกับวิถีชุมชน การกระจายรายได้สู่ชุมชนท้องถิ่น รวมทั้งการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรมในพื้นที่ ซึ่งทั้งหมดนี้จะช่วยส่งเสริมศักยภาพการท่องเที่ยวและสร้างความยั่งยืนให้กับพื้นที่อย่างเป็นรูปธรรมจากผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า การพัฒนาการจัดการการท่องเที่ยวให้มีความยั่งยืนในบริบทของสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำบึงฉวากจำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือที่เป็นเอกภาพจากทุกภาคส่วน เพื่อให้การพัฒนาสามารถบรรลุเป้าหมายของความยั่งยืนในสามมิติหลัก ได้แก่ 1) มิติด้านสิ่งแวดล้อม โดยเน้นการอนุรักษ์และฟื้นฟูทรัพยากรธรรมชาติ 2) มิติด้านสังคม ด้วยการสร้างการมีส่วนร่วมและยกระดับคุณภาพชีวิตของคนในชุมชน และ 3) มิติด้านเศรษฐกิจ โดยการสร้างความสมดุลระหว่างการเติบโตทางเศรษฐกิจและการกระจายรายได้สู่คนในท้องถิ่นอย่างทั่วถึงและยั่งยืน
บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการบริหารจัดการขยะมูลฝอยในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก: กรณีศึกษา จังหวัดชลบุรี, หทัยทัต ทองรอด
บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการบริหารจัดการขยะมูลฝอยในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก: กรณีศึกษา จังหวัดชลบุรี, หทัยทัต ทองรอด
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาบทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการบริหารจัดการขยะมูลฝอยในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก ในจังหวัดชลบุรี มีวัตถุประสงค์หลักในการศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการจัดการขยะมูลฝอยขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในจังหวัด รวมทั้งจัดทำข้อเสนอแนะปรับปรุงแนวทางในการบริหารจัดการขยะมูลฝอยขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้คนในพื้นที่ ซึ่งงานศึกษาใช้วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพ ผ่านการทบทวนเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลที่มีความรู้ความเข้าใจด้านการจัดการขยะมูลฝอยในพื้นที่จังหวัดชลบุรี งานศึกษานี้พบว่า หน่วยงานภาครัฐส่วนกลางมีอำนาจเบ็ดเสร็จในการจัดทำแผนสิ่งแวดล้อม รวมทั้งการกำหนดนโยบายและกรอบทิศทางการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก ขณะที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีบทบาทหลักเป็นผู้นำนโยบายไปปฏิบัติจริง อย่างไรก็ตาม องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแต่ละแห่งซึ่งมีบริบทที่แตกต่างกัน ไม่สามารถปฏิบัติตามนโยบายที่หน่วยงานภาครัฐส่วนกลางได้อย่างสมบูรณ์ นอกจากนั้น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างแทบไม่มีส่วนร่วมในกระบวนการจัดทำแผนสิ่งแวดล้อมในพื้นที่ ในขณะที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับบนมีบทบาทเพียงการเข้าร่วมประชุมเพื่อรับทราบข้อมูลเพียงเท่านั้น ในขณะที่ ในระดับปฏิบัติหน่วยงานภาครัฐส่วนกลางไม่มีบทบาทโดยตรง แต่เป็นบทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างและนิคมอุตสาหกรรมในจังหวัดชลบุรี ซึ่งไม่มีการบูรณาการระหว่างกันแต่อย่างใด โดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างต้องรับภาระจากขยะมูลฝอยที่เพิ่มขึ้นจากการขยายตัวของนิคมอุตสาหกรรมและชุมชนเมืองจากประชากรแฝง ซึ่งเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในพื้นที่ งานศึกษานี้เสนอให้มีการปรับปรุงขอบเขตอำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ให้สามารถรวมกลุ่มหรือร่วมมือกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นในลักษณะสหการได้ รวมทั้งเพิ่มความเป็นอิสระให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่สำหรับการบริหารจัดการบุคลากรและเทคโนโลยีสารสนเทศ รวมทั้งการสนับสนุนให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดชลบุรีนำแหล่งรายได้ที่สามารถจัดเก็บได้เอง มาพัฒนาและบริหารจัดการขยะมูลฝอยและดูแลประชาชนในพื้นที่ของตนได้มากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ กระทรวงมหาดไทยควรมีบทบาทเพิ่มมากยิ่งขึ้นในการเชื่อมโยงระหว่างหน่วยงานภาครัฐส่วนกลางกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
การศึกษาประสิทธิภาพของสถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศในการนำนโยบายด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมป้องกันประเทศสู่การปฏิบัติ, จตุพร วิไลศิริ
การศึกษาประสิทธิภาพของสถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศในการนำนโยบายด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมป้องกันประเทศสู่การปฏิบัติ, จตุพร วิไลศิริ
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประสิทธิภาพการดำเนินงานตามนโยบายด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ ของสถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศ 2) เพื่อศึกษาปัญหาอุปสรรคในการดำเนินงานตามนโยบายและนำผลการศึกษาไปจัดทำเป็นข้อเสนอแนะแนวทางในการเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงานของสถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศ สำหรับงานวิจัยฉบับนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ดำเนินการวิจัยด้วยวิธีการศึกษาข้อมูลทางเอกสารและเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 10 คน ประกอบด้วย ผู้บังคับบัญชาระดับสูงจากกระทรวงกลาโหม ผู้บริหารและเจ้าหน้าที่จากสถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศ ผู้แทนจากสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (ก.พ.ร.) และผู้แทนจากบริษัทร่วมทุน โดยผู้วิจัยได้นำแนวคิดทฤษฎีการวัดผลการดำเนินงานแบบดุลยภาพ (Balanced Scorecard หรือ BSC) มาใช้เป็นกรอบแนวความคิดเพื่อวิเคราะห์ประสิทธิภาพการดำเนินงานของสถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศ ผลจากการศึกษาพบว่าประสิทธิภาพการดำเนินงานตามนโยบายด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ ของสถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศจากมุมมองการวัดผลประสิทธิภาพทั้ง 4 มิติ ตามแนวคิด BSC พบว่าในมิติด้านการบรรลุเป้าหมายองค์กรมีประสิทธิภาพดีเป็นไปตามตัวชี้วัดของ ก.พ.ร. และค่าเป้าหมายขององค์กร ส่วนมิติด้านคุณภาพการให้บริการประสิทธิภาพด้านผลสำเร็จของงานดี แต่ต้องปรับปรุงประสิทธิภาพในการให้บริการเนื่องจากมีกระบวนการขั้นตอนให้บริการที่มีความล่าช้าและยึดติดรูปแบบระบบการทำงานแบบราชการซึ่งขัดกับรูปแบบการดำเนินงานขององค์การมหาชน โดยต้องลดกระบวนงานขั้นตอน ปรับกฏหมายให้เอื้อประโยชน์ให้การดำเนินงานมีความรวดเร็วเพื่อไม่ให้เกิดการเสียประโยชน์ทางด้านธุรกิจจากกระบวนการจัดตั้งบริษัทร่วมทุน ที่ต้องใช้เวลานาน ส่วนมิติด้านกระบวนการภายในองค์กรและมิติด้านการพัฒนาองค์กรสู่ความเป็นเลิศพบว่าประสิทธิภาพด้านการพัฒนาองค์กรดี แต่ควรปรับปรุงด้านกระบวนการทำงานและพัฒนาทักษะของบุคลากรรวมถึงต้องปรับสภาพแวดล้อมของการทำงานการสร้างความตระหนักรับรู้และสร้างความเข้าใจของเจ้าหน้าที่ของสถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศให้มีความเข้าใจในวิสัยทัศน์ขององค์กร และมีการเปิดกว้างในการทำงานร่วมกันเป็นทีมทั้งภายในและภายนอกองค์กร เพื่อเป็นรากฐานสำคัญในการดำเนินงานตามนโยบายพัฒนาเทคโนโลยีป้องกันประเทศอย่างเป็นระบบ ปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินงานตามนโยบายด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมป้องกันประเทศของสถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศพบว่า กฏหมาย ระเบียบ คำสั่ง ข้อบังคับ ไม่รองรับกับการพัฒนาด้านอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ ระเบียบของหน่วยงานมีความซ้ำซ้อนไม่มีการทำงานประสานกันทั้งระบบ รวมถึงความไม่ชัดเจนในมาตรการการดำเนินงานตามนโยบายของรัฐบาล ตลอดจนกองทัพไม่ให้การสนับสนุนการจัดซื้ออาวุธยุทโธปกรณ์ที่ผลิตภายในประเทศ และการถูกจำกัดงบประมาณด้านการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีป้องกันประเทศ ซึ่งส่งผลให้ไม่สามารถพัฒนาบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถด้านการพัฒนาเทคโนโลยีป้องกันประเทศได้อย่างมีประสิทธิภาพ
การแก้ไขปัญหาการบุกรุกที่ดินราชพัสดุ กรณีศึกษา "โครงการนำร่องหนองวัวซอโมเดล" จังหวัดอุดรธานี, กานต์พิชชา อินทสุภา
การแก้ไขปัญหาการบุกรุกที่ดินราชพัสดุ กรณีศึกษา "โครงการนำร่องหนองวัวซอโมเดล" จังหวัดอุดรธานี, กานต์พิชชา อินทสุภา
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การศึกษาเรื่อง “การแก้ไขปัญหาการบุกรุกที่ดินราชพัสดุ: กรณีศึกษา โครงการนำร่องหนองวัวซอโมเดล จังหวัดอุดรธานี” มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการบุกรุก ที่ดินราชพัสดุแปลงหมายเลขทะเบียนที่ อด.1816 (บางส่วน) ตำบลหมากหญ้า อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี 2) เพื่อวิเคราะห์นโยบายในการแก้ไขปัญหาการบุกรุกที่ดินราชพัสดุของกรมธนารักษ์ และ 3) เพื่อเสนอแนะแนวทางแก้ไขปัญหาการบุกรุกที่ดินราชพัสดุ การวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ประกอบด้วย การวิเคราะห์เอกสารและ การสัมภาษณ์เชิงลึก กลุ่มตัวอย่าง คือ เจ้าหน้าที่กรมธนารักษ์ ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับนโยบาย และราษฎรผู้ถือครองที่ดินราชพัสดุในพื้นที่ศึกษา ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยการบุกรุกที่ราชพัสดุเกิดจาก 1) ปัญหาการขาดแคลนที่ดินของราษฎรเพื่อเป็นที่อยู่อาศัยและที่ดินทำกิน 2) หน่วยงาน ผู้ครอบครองใช้ประโยชน์ในที่ราชพัสดุมีการปล่อยปละละเลยให้เกิดการบุกรุกและไม่มี การดำเนินการแก้ไขปัญหาจนเกิดเป็นชุมชนในพื้นที่ นโยบายในการแก้ไขปัญหาของกรมธนารักษ์ คือ การทำงานร่วมกับกระทรวงกลาโหม (กองทัพบก) ภายใต้โครงการ “ธนารักษ์เอื้อราษฎร์” นโยบายดังกล่าวได้จัดให้ราษฎรผู้ถือครองที่ราชพัสดุเช่า เพื่ออยู่อาศัยและประกอบการเกษตร การจัดทำนโยบายดังกล่าวมีปัญหาและอุปสรรคที่เกิดขึ้น คือ ปัญหาด้านการให้ข้อมูลที่ไม่ชัดเจน ในเรื่องสถานะที่ดิน และค่าธรรมเนียมที่เกิดขึ้นและปัญหาด้านการประชาสัมพันธ์และการเข้าถึงกลุ่มราษฎรเป้าหมายให้เข้าร่วมโครงการ ข้อเสนอแนะ คือ 1) กรมธนารักษ์ควรใช้นโยบายป้องกันการบุกรุกที่ราชพัสดุ และเฝ้าระวังอย่างต่อเนื่องเพื่อลดปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้น 2) การให้ข้อมูล ที่ชัดเจนครบถ้วนกำหนดเงื่อนไขเรื่องการโอนสิทธิให้ถึงมือราษฎรอย่างชัดเจน และ 3) มีมาตรการดูแล กำกับติดตาม ขยายผล กลุ่มที่เข้าร่วมโครงการและไม่เข้าร่วมโครงการ
การศึกษาประสิทธิภาพการสรรหาบุคลากรในยุคดิจิทัล (Digital Hr)ในองค์กรธุรกิจที่ปรึกษาด้านวิศวกรรม, คชาภรณ์ ยอดล้ำ
การศึกษาประสิทธิภาพการสรรหาบุคลากรในยุคดิจิทัล (Digital Hr)ในองค์กรธุรกิจที่ปรึกษาด้านวิศวกรรม, คชาภรณ์ ยอดล้ำ
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการนำเทคโนโลยีดิจิทัล (DigitalHR) มาใช้ในการสรรหาบุคลากรตำแหน่งวิศวกรโยธาซึ่งการศึกษาครั้งนี้เป็นการดำเนินการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research)เก็บข้อมูลเป็นการสัมภาษณ์ (interview) และนำเสนอผ่านวิธีวิเคราะห์เชิงเนื้อหา จากการศึกษาพบว่าเมื่อมีการนำเทคโนโลยีดิจิทัล (Digital HR) มาประยุกต์ใช้โดยตำแหน่งสายงานวิศวกรที่องค์กรธุรกิจที่ปรึกษาด้านวิศวกรรมต้องทำการสรรหาคัดเลือกบ่อยที่สุดตำแหน่งวิศวกรโยธาเป็นผู้ถูกสรรหาและคัดเลือกบ่อยที่สุดและเป็นจำนวนมากที่สุดในองค์กรและกระบวนการสรรหาที่นิยมใช้มากที่สุด คือ การสรรหาบุคลากรภายนอกองค์กร (External Recruitment) การพัฒนาและการนําเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ในองค์กรเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในงานด้านการบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่มีแนวโน้มในการปรับเปลี่ยนกระบวนการให้เป็นดิจิทัลมากยิ่งขึ้น (Digital HR) ซึ่งเทคโนโลยีที่มาพร้อมกับความสามารถที่มีประสิทธิภาพความน่าเชื่อถือและความน่าสนใจเข้ามามีบทบาทในการทํางานร่วมกันหรือแทนที่ในบางตําแหน่งงานของมนุษย์ ตลอดจนการนําเทคโนโลยีโซเชียลมีเดีย (Social) เทคโนโลยีโทรศัพท์เคลื่อนที่ (Mobile) การวิเคราะห์ข้อมูล (Analytic) และคลาวด์ (Cloud) หรือ SMAC มาบูรณาการให้เกิดเป็นแพลตฟอร์มรูปแบบใหม่ในช่องทางการสรรหาบุคลากรในยุคดิจิทัลป็นเครื่องมือที่ใช้เป็นช่องทางในการประกาศรับสมัครงานในปัจจุบัน อีกทั้งการประมวลผลข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการค้นหาผู้สมัครงาน การใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence: AI) เข้ามาช่วยในการวิเคราะห์ค้นหาผู้สมัครที่เหมาะสมได้แก่ เว็บไซต์สมัครงานของทางองค์กร แพลตฟอร์มออนไลน์ เว็บไซต์สมัครงาน ซึ่งช่องทางนี้ผู้สมัครสามารถเห็นการประกาศได้ทันทีแบบเรียลไทม์ การนำเทคโนโลยีเข้ามาใช้งานอย่างเต็มที่ในการสรรหาบุคลากร ออนไลน์ผ่านระบบอินเทอร์เน็ตและได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่องทั้งรูปแบบของสื่อความสะดวกและความง่ายในการใช้งานสื่อสังคมและเครือข่ายสังคมเป็นอีกช่องทางหนึ่งที่ถูกนำมาใช้ในการนำเสนอภาพลักษณ์ขององค์กร การประชาสัมพันธ์ข่าวสารต่างๆรวมไปถึงเป็นช่องทางในการเปิดรับสมัครงานกันอย่างแพร่หลายในงานสรรหา เพื่อเสริมประสิทธิภาพของระบบการสรรหาออนไลน์ให้ดียิ่งขึ้น เพื่อความสะดวกรวดเร็วและตอบสนองให้ทันกับความต้องการขององค์กรสมัยใหม่ อันจะช่วยให้องค์กรสามารถสรรหาบุคลากรได้อย่างรวดเร็วและหลากหลายมากขึ้น จากการศึกษาครั้งนี้สามารถนำไปเป็นข้อเสนอแนะในการบริหารองค์กร ให้สามารถปรับตัวให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงและเป็นแนวทางในการนำเทคโนโลยีดิจิทัล (Digital HR) มาปรับใช้เพื่อช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการสรรหาบุคลากรในองค์กรต่อไป
การศึกษารูปแบบการจ้างงานภายนอก (Outsource) ที่เหมาะสมกับหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ: กรณีศึกษา ฝ่ายการพัสดุ ธนาคารออมสิน สำนักงานใหญ่, ณัฐกานต์ ลิ้มรุ่งโรจน์
การศึกษารูปแบบการจ้างงานภายนอก (Outsource) ที่เหมาะสมกับหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ: กรณีศึกษา ฝ่ายการพัสดุ ธนาคารออมสิน สำนักงานใหญ่, ณัฐกานต์ ลิ้มรุ่งโรจน์
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบ รายละเอียดการดำเนิน รวมถึงปัญหา และอุปสรรคในกระบวนการดำเนินการเกี่ยวกับการจ้างงานภายนอก (Outsource) ของฝ่ายการพัสดุ ธนาคารออมสินสำนักงานใหญ่ พร้อมทั้งสามารถนำผลการศึกษาไปเป็นแนวทางในการพัฒนาประสิทธิภาพในการจ้างงานภายนอก (Outsource) ของฝ่ายการพัสดุ ธนาคารออมสินสำนักงานใหญ่ ในอนาคตต่อไป โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) อาศัยวิธีการสัมภาษณ์ แบบเจาะลึก (In-depth Interview) จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ (Key informants) ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการดำเนินงาน และการศึกษาข้อมูลจากเอกสาร (Documentary Research) ผลการศึกษาวิจัยพบว่า การจ้างบริหารจัดการคลังพัสดุมีรูปแบบวิธีการจัดซื้อจัดจ้างโดยวิธีคัดเลือก ตามมาตรา 56 (1) (ข) ของพระราชบัญญัติการจัดซื้อจัดจ้างและการบริหารพัสดุภาครัฐ พ.ศ. 2560 ซึ่งเป็นการให้บริการ โดยผู้ประกอบการที่มีฝีมือเฉพาะ มีความชำนาญ หรือมีทักษะสูง และผู้ประกอบการนั้นมีจำนวนจำกัด รวมทั้งคณะกรรมการซื้อหรือจ้างโดยวิธีคัดเลือกใช้เกณฑ์ราคาประกอบการพิจารณา ซึ่งเป็นการเปิดให้กลไกตลาดเข้าทำงาน โดยบริษัทเอกชนผู้ได้รับการคัดเลือกเป็นผู้ให้บริการด้าน Warehouse for e-commerce หรือคลังสินค้าสำหรับธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ สำหรับปัญหาและอุปสรรคของการจ้างบริหารจัดการคลังพัสดุ ประกอบด้วยสาเหตุหลัก 1) การออกแบบรายละเอียดคุณลักษณะเฉพาะ (TOR) ของหน่วยงานไม่รัดกุมเพียงพอ 2) โครงสร้างองค์กรและระบบรักษาความปลอดภัยสารสนเทศ ของธนาคารมีลำดับขั้นบังคับบัญชาและมีชั้นความลับสูง รวมถึงการจัดเก็บข้อมูลและการจัดการข้อมูลต้องจัดเก็บที่ Server และต้องติดตั้งภายในธนาคารออมสินเท่านั้น 3) การสูญเสียทรัพยากร เนื่องจากมีพนักงานของบริษัทเอกชนผู้ได้รับการคัดเลือกทุกจริต ลักขโมยทรัพย์สินของธนาคาร
การพัฒนาโครงการคนละครึ่งจากผลการศึกษาของผู้ประกอบการรายย่อย ณ อำเภอปลวกแดง เทศบาลเมืองปลวกแดง จังหวัดระยอง, ณัฐพล รุ่งเกียรติวงศ์
การพัฒนาโครงการคนละครึ่งจากผลการศึกษาของผู้ประกอบการรายย่อย ณ อำเภอปลวกแดง เทศบาลเมืองปลวกแดง จังหวัดระยอง, ณัฐพล รุ่งเกียรติวงศ์
Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)
สารนิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาการพัฒนาโครงการคนละครึ่งจากผลการศึกษาของผู้ประกอบการ โดยมุ่งเน้นศึกษาในพื้นที่เทศบาลตำบลปลวกแดง จังหวัดระยอง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบทางภาษีของผู้ประกอบการจากการเข้าร่วมนโยบายคนละครึ่งระยะที่ 1-5 และศึกษาข้อดีและข้อเสียจากผลกระทบจากมาตรการทางภาษีภายใต้นโยบายคนละครึ่ง รวมทั้งหาแนวทางในการปรับปรุงและแก้ไขปัญหาที่เกิดจากผลกระทบมาตรการทางภาษีของโครงการคนละครึ่ง และจัดทำเป็นข้อเสนอแนะให้เป็นแนวทางดำเนินนโยบายของภาครัฐต่อไป ซึ่งผู้วิจัยใช้วิธีการศึกษาแบบเชิงคุณภาพ ผ่านการรวบรวมข้อมูลโดยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่มของผู้ที่เกี่ยวข้องกับโครงการคนละครึ่งระยะที่ 1-5 และเป็นผู้ที่ได้รับผลกระทบจากการเข้าร่วมโครงการคนละครึ่งโดยตรง ในขณะเดียวกันได้มีการรวบรวมข้อมูลจากผู้ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านเศรษฐกิจต่อโครงการคนละครึ่ง ผลการศึกษาพบว่า เกิดปัญหาความเหลื่อมล้ำของผู้บริโภคที่มีความสามารถเข้าถึงเทคโนโลยีสารสนเทศได้ไม่เท่ากัน เนื่องจากกระบวนการตั้งแต่เข้าร่วมโครงการ จนไปถึงการนำเงินอุดหนุนของหน่วยงานภาครัฐไปชำระสินค้าและบริการ นอกจากนี้การโดนมาตรการทางภาษีย้อนหลังของผู้ประกอบการทั้งขนาดเล็ก ขนาดกลาง และขนาดใหญ่ ทำให้ประชาชนไม่ไว้ใจรัฐบาลได้ถ้าหากในอนาคตรัฐบาลกำหนดมาตรการออกนโยบายช่วยเหลือสถานประกอบการหรือผู้บริโภคในอนาคตออกมาอีกครั้ง นอกจากนี้สถานประกอบการทั้งขนาดเล็ก ขนาดกลางและขนาดใหญ่ยังขาดความรู้ความเข้าใจเรื่องมาตรการชำระภาษี รวมทั้งปัญหาเรื่องเสถียรภาพของระบบเทคโนโลยีสารสนเทศที่ใช้ขับเคลื่อนนโยบายของรัฐบาลเนื่องจากแอพพลิเคชั่นที่ใช้คือแอพพลิเคชั่นของกระเป๋าตังเพียงแอพเดียว ทำให้เกิดปัญหาเรืองระบบการใช้แอพพลิเคชั่นในช่วงการนำโครงการคนละครึ่งระยะที่ 1-5 ไปปฏิบัติจริง สำหรับข้อเสนอแนะแนวทางในการปรับปรุงและแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นผลกระทบมาตรการเก็บภาษีและพัฒนาโครงการคนละครึ่งระยะที่ 1-5 จัดตั้งองค์กรในการสนับสนุนและช่วยเหลือเรื่ององค์ความรู้ในการชำระภาษีของผู้ประกอบการที่มีขนาดเล็ก ขนาดกลาง และขนาดใหญ่ ผ่านการติดต่อสายด่วน หรือการสนับสนุนส่งเจ้าหน้าที่ที่มีความรู้ความสามารถด้านภาษีให้การช่วยเหลือเรื่องการชำระภาษีแก่สถานประกอบการ นอกจากนี้หน่วยงานภาครัฐควรกำหนดมาตรการชำระภาษีของสถานประกอบการที่ไม่ยุ่งยากและความซับซ้อนจนเกินไป รวมทั้งหากหน่วยงานภาครัฐมีการนำระบบฐานข้อมูลของผู้เข้าร่วมโครงการคนละครึ่งหรือโครงการช่วยเหลือให้เงินอุดหนุนที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันนอกจากเพื่อวัตถุประสงค์การกระตุ้นเศรษฐกิจหรือไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์ในการจัดเก็บภาษี จะต้องมีการประกาศแจ้งให้แก่ผู้เข้าร่วมโครงการรับทราบล่วงหน้า เพื่อให้ผู้เข้าร่วมโครงการทั้งในมุมของผู้บริโภคและสถานประกอบการสามารถเตรียมความพร้อมในการรับความเสี่ยงจากผลกระทบทางด้านการชำระภาษีตามกฎหมายที่บัญญัติไว้