Open Access. Powered by Scholars. Published by Universities.®

Digital Commons Network™

Open Access. Powered by Scholars. Published by Universities.®

Chulalongkorn University

Discipline
Keyword
Publication Year
Publication
Publication Type

Articles 1381 - 1410 of 37618

Full-Text Articles in Entire DC Network

การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยประยุกต์ใช้แบบจำลองการส่งเสริมสุขภาพและทฤษฎีการเปลี่ยนผ่านเพื่อเสริมสร้างความฉลาดรู้ทางสุขภาพจิตของนักเรียนมัธยมศึกษา, อภิวัฒน์ กุมภิโร Jan 2025

การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยประยุกต์ใช้แบบจำลองการส่งเสริมสุขภาพและทฤษฎีการเปลี่ยนผ่านเพื่อเสริมสร้างความฉลาดรู้ทางสุขภาพจิตของนักเรียนมัธยมศึกษา, อภิวัฒน์ กุมภิโร

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยประยุกต์ใช้แบบจำลองการส่งเสริมสุขภาพและทฤษฎีการเปลี่ยนผ่านเพื่อเสริมสร้างความฉลาดรู้ทางสุขภาพจิตของนักเรียนมัธยมศึกษา และศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยประยุกต์ใช้แบบจำลองการส่งเสริมสุขภาพและทฤษฎีการเปลี่ยนผ่านเพื่อเสริมสร้างความฉลาดรู้ทางสุขภาพจิตของนักเรียนมัธยมศึกษา โดยการวิจัยนี้ประกอบด้วย 2 ระยะ คือ การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ และการนำรูปแบบที่พัฒนาขึ้นมาประเมินประสิทธิผล ซึ่งตัวอย่างเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 32 คน โดยวิธีการส่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ รูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยประยุกต์ใช้แบบจำลองการส่งเสริมสุขภาพและทฤษฎีการเปลี่ยนผ่านเพื่อเสริมสร้างความฉลาดรู้ทางสุขภาพจิต จำนวน 8 แผนการจัดการเรียนรู้ มีค่าดัชนีความสอดคล้องรวม 1.00 เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบประเมินความฉลาดรู้ทางสุขภาพจิต โดยแบ่งเป็น 6 องค์ประกอบ มีความสอดคล้อง 1.00 ค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.67, 0.67, 0.77, 0.91, 0.93 และ 0.90 ตามลำดับ และค่าอำนาจจำแนกเท่ากับ 0.25-0.80, 0.27-0.63, 0.34-0.66, 0.54-0.85, 0.68-0.91 และ 0.63-0.86 มีระยะเวลาในการดำเนินการวิจัย 8 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตฐาน และทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยของคะแนนด้วยค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1. รูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ คือ 1) หลักการ 2) วัตถุประสงค์ 3) ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้ ประกอบด้วย กิจกรรมการจัดการเรียนรู้ บทบาทผู้สอน บทบาทผู้เรียน และ 4) การประเมินผล 2. ผลการประเมินประสิทธิผลของรูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษา ที่พัฒนาขึ้น 2.1) ค่าเฉลี่ยของคะแนนความฉลาดรู้ทางสุขภาพจิตของนักเรียนกลุ่มทดลองภายหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.2) ค่าเฉลี่ยของคะแนนความฉลาดรู้ทางสุขภาพจิตภายหลังการทดลองของนักเรียนกลุ่มทดลองสูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปผลได้ว่า รูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาที่พัฒนาขึ้นโดยประยุกต์ใช้การแบบจำลองการส่งเสริมสุขภาพ และทฤษฎีการเปลี่ยนผ่านมีประสิทธิผลในการเสริมสร้างความฉลาดรู้ทางสุขภาพจิตของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาอย่างมีนัยสำคัญ

Go to article

ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาระงานและภาวะหมดไฟในการทำงาน โดยมีพฤติกรรมการมาทำงานด้วยร่างกายที่ไม่สมบูรณ์เป็นตัวแปรส่งผ่านและการรับรู้ความเห็นอกเห็นใจของผู้นำเป็นตัวแปรกำกับ, ภัทราพร เศรษฐวงศ์ Jan 2025

ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาระงานและภาวะหมดไฟในการทำงาน โดยมีพฤติกรรมการมาทำงานด้วยร่างกายที่ไม่สมบูรณ์เป็นตัวแปรส่งผ่านและการรับรู้ความเห็นอกเห็นใจของผู้นำเป็นตัวแปรกำกับ, ภัทราพร เศรษฐวงศ์

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

ภาวะหมดไฟในการทำงาน เป็นปัญหาที่ส่งผลกระทบเชิงลบต่อสุขภาวะของพนักงาน โดยมีการรับรู้ภาระงานเป็นปัจจัยสำคัญที่เกี่ยวข้อง และอาจเกิดจากการมีพฤติกรรมการมาทำงานด้วยร่างกายที่ไม่สมบูรณ์ด้วยเช่นกัน ขณะที่การรับรู้ความเห็นอกเห็นใจของผู้นำเป็นทรัพยากรที่ช่วยลดผลกระทบเชิงลบดังกล่าว งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาระงานและภาวะหมดไฟในการทำงาน โดยพฤติกรรมการมาทำงานด้วยร่างกายที่ไม่สมบูรณ์เป็นตัวแปรส่งผ่าน และการรับรู้ความเห็นอกเห็นใจของผู้นำเป็นตัวแปรกำกับ จากการศึกษาพนักงานประจำในองค์การภาครัฐ รัฐวิสาหกิจ และเอกชนในประเทศไทย จำนวน 149 คน เป็นการวิเคราะห์ข้อมูลแบบถดถอยเชิงพหุคูณผ่าน PROCESS Macro Model 8 ใน SPSS ผลการวิจัยพบว่า การรับรู้ภาระงานมีอิทธิพลเชิงบวกต่อภาวะหมดไฟในการทำงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และพฤติกรรมการมาทำงานด้วยร่างกายที่ไม่สมบูรณ์ทำหน้าที่เป็นตัวแปรส่งผ่านบางส่วน (partial mediation) ในความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาระงานและภาวะหมดไฟในการทำงาน อย่างไรก็ตามการรับรู้ภาระงานไม่พบอิทธิพลเชิงบวกต่อพฤติกรรมการมาทำงานด้วยร่างกายที่ไม่สมบูรณ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่การรับรู้ความเห็นอกเห็นใจของผู้นำมีบทบาทกำกับเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาระงานและพฤติกรรมการมาทำงานด้วยร่างกายที่ไม่สมบูรณ์ แต่ไม่พบอิทธิพลกำกับความสัมพันธ์จากการรับรู้ภาระงานไปสู่ภาวะหมดไฟในการทำงานที่มีตัวแปรกำกับแบบครบโมเดล (moderated mediation model) งานวิจัยครั้งนี้ช่วยช่วยเสริมความเข้าใจเกี่ยวกับปัจจัยเสี่ยงต่อสุขภาวะของพนักงานและตอกย้ำความสำคัญของภาวะผู้นำที่มีความเห็นอกเห็นใจ เพื่อสนับสนุนแนวทางการพัฒนานโยบายด้านสุขภาวะและการบริหารภาระงานในองค์การ

Go to article

ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความสุขของผู้สูงอายุตอนต้นในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล, มนันชยา คงแก้ว Jan 2025

ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความสุขของผู้สูงอายุตอนต้นในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล, มนันชยา คงแก้ว

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่สัมพันธ์กับความสุขของผู้สูงอายุตอนต้นในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ได้แก่ การเห็นคุณค่าในตนเอง การรับรู้การสนับสนุนทางสังคม ความถี่การมีส่วนร่วมทางสังคม ความพึงพอใจการมีส่วนร่วมทางสังคม การมองโลกในแง่ดี และการจัดการกิจกรรมในชีวิตประจำวัน โดยมีสมมติฐานการวิจัยว่าปัจจัยที่สัมพันธ์ทั้งหมดดังกล่าวสามารถร่วมทำนายความสุขของผู้สูงอายุได้ การวิจัยนี้เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้สูงอายุตอนต้นอายุ 60-69 ปี ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 200 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุคูณแบบนำตัวแปรเข้าทุกตัวแปร ผลการวิเคราะห์พบว่า จากตัวแปรทำนายทั้งหมดจำนวน 6 ตัวแปร มี 4 ตัวแปรที่สามารถร่วมกันทำนายความสุขของผู้สูงอายุได้ร้อยละ 56 โดยการเห็นคุณค่าในตนเอง สามารถทำนายได้มากที่สุด (β=.419, p < .01) รองลงมาคือ ความพึงพอใจการมีส่วนร่วมทางสังคม (β = .211, p < .01) การมองโลกในแง่ดี (β = .178, p < .01) และ การรับรู้การสนับสนุนทางสังคม (β = .167, p < .01) ตามลำดับ ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า การเห็นคุณค่าในตนเอง ความพึงพอใจการมีส่วนร่วมทางสังคม การมองโลกในแง่ดี และการรับรู้การสนับสนุนจากสังคม มีผลต่อความสุขของผู้สูงอายุตอนต้นในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จึงควรมีการส่งเสริมกิจกรรมที่สร้างการเห็นคุณค่าในตนเอง การมองโลกในแง่ดี รวมถึงการสนับสนุนให้ผู้สูงอายุมีกิจกรรมร่วมกับบุคคลในครอบครัว เพื่อนฝูง และชุมชน โดยไม่เน้นที่การออกไปทำกิจกรรมบ่อย ๆ แต่ควรเป็นการได้ทำกิจกรรมที่ตนเองพึงพอใจโดยไม่ต้องฝืนใจ

Go to article

ความสัมพันธ์ระหว่างกลวิธีการเผชิญปัญหาและปัญหาสุขภาพจิตของนักศึกษาแพทย์ชั้นคลินิก โดยมีการฟื้นคืนพลังเป็นตัวแปรส่งผ่าน, ธีมาพร ฉิมหลวง Jan 2025

ความสัมพันธ์ระหว่างกลวิธีการเผชิญปัญหาและปัญหาสุขภาพจิตของนักศึกษาแพทย์ชั้นคลินิก โดยมีการฟื้นคืนพลังเป็นตัวแปรส่งผ่าน, ธีมาพร ฉิมหลวง

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของระหว่างกลวิธีการเผชิญปัญหาและปัญหาสุขภาพจิตของนักศึกษาแพทย์ชั้นคลินิก โดยมีการฟื้นคืนพลังเป็นตัวแปรส่งผ่าน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาแพทย์ชั้นคลินิก ที่มีอายุตั้งแต่ 19 ปีขึ้นไป จำนวน 246 คน เครื่องมือในการวิจัย คือแบบประเมินกลวิธีในเผชิญกับความเครียดแบบสั้นฉบับภาษาไทย (α = 0.70) แบบประเมินการฟื้นคืนพลัง (α = 0.90) และแบบประเมิน Thai General Health Questionnaire-12 (α = 0.84) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์ตัวแปรส่งผ่าน ด้วยโปรแกรม PROCESS Macro for SPSS (Model 4) โดยใช้เทคนิค Bootstrapping จำนวน 5,000 ครั้ง และกำหนดช่วงความเชื่อมั่นที่ 95%ผลการวิจัย พบว่า กลวิธีการเผชิญปัญหาโดยมุ่งเน้นที่อารมณ์ที่สนับสนุนการแก้ไขปัญหา ไม่มีอิทธิพลทางตรงต่อปัญหาสุขภาพจิต (β = 0.069, p =.338) แต่มีอิทธิพลทางอ้อมต่อปัญหาสุขภาพจิตผ่านการฟืนคืนพลัง (β = -0.174, p

Go to article

แนวทางการสืบทอดคุณค่าความทรงจำวัฒนธรรมในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เพื่อเสริมสร้างอุดมการณ์ชาตินิยม, อัศวิน ลิ้มชัยเจริญ Jan 2025

แนวทางการสืบทอดคุณค่าความทรงจำวัฒนธรรมในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เพื่อเสริมสร้างอุดมการณ์ชาตินิยม, อัศวิน ลิ้มชัยเจริญ

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อวิเคราะห์คุณค่าของความทรงจำวัฒนธรรมในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ 2) เพื่อวิเคราะห์บทบาทของความทรงจำวัฒนธรรมในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในการเสริมสร้างอุดมการณ์ชาตินิยม 3) เพื่อวิเคราะห์การสืบทอดคุณค่าความทรงจำวัฒนธรรมในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เพื่อเสริมสร้างอุดมการณ์ชาตินิยม และ 4) เพื่อนำเสนอแนวทางในการสืบทอดคุณค่าความทรงจำวัฒนธรรมในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เพื่อเสริมสร้างอุดมการณ์ชาตินิยม ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา การสัมภาษณ์เชิงลึก การวิจัยเอกสาร และการจัดสนทนากลุ่ม ผลการศึกษาพบว่า 1. คุณค่าของความทรงจำวัฒนธรรมในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ประกอบด้วยคุณค่าด้านสุนทรียศาสตร์ จริยศาสตร์ ประวัติศาสตร์ วรรณศิลป์ และสหบท ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงแนวทางการพัฒนามนุษย์ที่สมบูรณ์ตามวิถีทางมนุษยศาสตร์ เชื่อมโยงความเป็นศิลป์และศาสตร์เข้าด้วยกันเพื่อหล่อหลอมบุคคลให้เกิดทั้งความรู้ทางสติปัญญา และยังสร้างพลเมืองที่มีจริยธรรมและมีจิตสำนึกต่อความเป็นประวัติศาสตร์ 2. ความทรงจำวัฒนธรรมในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์มีบทบาทในการเสริมสร้างอุดมการณ์ชาตินิยมในรูปแบบที่เรียกว่าอุดมการณ์ชาตินิยมเชิงมนุษยศาสตร์ที่เป็นการรักชาติบนพื้นฐานของสติปัญญา ความเข้าใจในรากเหง้าวัฒนธรรม และจิตสำนึกในคุณค่าความเป็นมนุษย์ อุดมการณ์ดังกล่าวมุ่งสร้างความจงรักภักดีและความผูกพันต่อชาติอย่างมีเหตุผลและมีวุฒิภาวะ มิใช่ความรักชาติที่ตั้งอยู่บนความหลงใหลหรือแนวคิดสุดโต่ง หากแต่เป็นการส่งเสริมให้ประชาชนตระหนักถึงชะตากรรมร่วมของชาติ เคารพในความหลากหลายทางวัฒนธรรม และธำรงรักษาอัตลักษณ์ของตนท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของสังคมร่วมสมัย 3. การสืบทอดคุณค่าความทรงจำวัฒนธรรมในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เพื่อเสริมสร้างอุดมการณ์ชาตินิยมดำเนินการผ่านองค์ประกอบสำคัญ 4 ประการ คือ (1) ผู้สืบทอด ได้แก่ ภาครัฐและหน่วยงานในกำกับของรัฐ ครูหรือบุคลากรทางการศึกษา นักเขียน สำนักพิมพ์ นักวิจารณ์ ผู้ผลิตสื่อบันเทิงที่สร้างจากนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ ครอบครัวและชุมชม (2) ผู้รับการสืบทอด ได้แก่ ผู้อ่านนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ ผู้ชมสื่อบันเทิงที่สร้างจากนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ เยาวชนไทย สังคม และประชาคมโลก (3) องค์ความรู้ที่สืบทอด ได้แก่ องค์ความรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ องค์ความรู้เกี่ยวกับความเป็นไทยและมรดกทางวัฒนธรรม และองค์ความรู้เกี่ยวกับจริยธรรมและความเป็นพลเมือง และ (4) วิธีการสืบทอด ได้แก่ วิธีการแบบเป็นทางการ วิธีการแบบไม่เป็นทางการ และวิธีการผ่านสื่อผสม 4. แนวทางการสืบทอดคุณค่าความทรงจำวัฒนธรรมในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เพื่อเสริมสร้างอุดมการณ์ชาตินิยมดำเนินการผ่านระบบการศึกษา คือ (1) การศึกษาในระบบ ผ่านการจัดกระบวนการเรียนรู้ในห้องเรียน การออกนโยบายและหลักสูตรที่เอื้ออำนวย และการสนับสนุนด้านโครงสร้างพื้นฐานการเรียนรู้ (2) การศึกษานอกระบบ ผ่านการออกแบบกระบวนการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับผู้เรียน การเชื่อมโยงเนื้อหากับบริบทจริงของท้องถิ่น และเน้นการต่อยอดพัฒนาอาชีพหรือคุณค่าในเชิงเศรษฐกิจ และ (3) การศึกษาตามอัธยาศัย ผ่านการเรียนรู้ในครอบครัว ชุมชน และเครือข่ายทางสังคม การสร้างแหล่งเรียนรู้ เช่น ห้องสมุด พิพิธภัณฑ์ ที่กำกับดูแลโดยภาครัฐ และการใช้สื่อและเทคโนโลยีใหม่ ๆ เพื่อขยายการเรียนรู้เชิงวัฒนธรรม ทั้งนี้ ปัจจัยสู่ความสำเร็จของแนวทางการสืบทอดคุณค่าความทรงจำวัฒนธรรมในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เพื่อเสริมสร้างอุดมการณ์ชาตินิยม คือการจัดการความรู้เกี่ยวกับนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ …

Go to article

การพัฒนาดัชนีเจตสิกการรู้คิดเชิงบวก เพื่อทำนายสุขภาวะทางจิตและปัญหาทางจิตใจในนิสิตนักศึกษา, ศุภลักษณ์ เศรษฐวัชราวนิช Jan 2025

การพัฒนาดัชนีเจตสิกการรู้คิดเชิงบวก เพื่อทำนายสุขภาวะทางจิตและปัญหาทางจิตใจในนิสิตนักศึกษา, ศุภลักษณ์ เศรษฐวัชราวนิช

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาดัชนีเจตสิกการรู้คิดเชิงบวกในนิสิตนักศึกษา โดยมีการศึกษาดังนี้ การศึกษาที่ 1 เป็นการพัฒนาดัชนีเจตสิกการรู้คิดเชิงบวก และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างดัชนีเจตสิกการรู้คิดเชิงบวกกับสุขภาวะทางจิต และปัญหาทางจิตใจ โดยวิเคราะห์ผ่านสมการตัวแบบเส้นทางกำลังสองน้อยที่สุดบางส่วน ภายใต้โครงสร้างลำดับสูงแบบสะท้อน-ก่อรูป การศึกษาที่ 2 เป็นการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างดัชนีเจตสิกการรู้คิดเชิงบวก ความหวัง การมองโลกในแง่ดี และการเห็นคุณค่าแห่งตน ในการทำนายสุขภาวะทางจิต โดยการวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณแบบลำดับขั้น ผลการศึกษาที่ 1 จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน (n = 316) อายุเฉลี่ย 20.54 ปี (SD = 1.39) เป็นเพศหญิง 211 คน เพศชาย 94 เพศทางเลือก 10 คน และไม่ระบุเพศ 1 คน พบว่า ดัชนีเจตสิกการรู้คิดเชิงบวก มีความตรงเชิงเนื้อหา คุณภาพเบื้องต้น ความตรงเชิงภาวะสันนิษฐาน และความตรงตามเกณฑ์สัมพันธ์ โดยตัวแปรบ่งชี้ ได้แก่ การมีสติ (β = .590, p < .001) หิริ-โอตตัปปะ (β = .248, p < .01) ศรัทธา (β = .234, p < .01) ความซื่อตรงแห่งจิต (β = .173, p < .05) และความเข้าใจในไตรลักษณ์ (β = .124, p > .05) ซึ่งมีค่าน้ำหนักองค์ประกอบ (.571, p < .001) สะท้อนคุณภาพในการเป็นตัวแปรบ่งชี้ของดัชนี ดัชนีเจตสิกการรู้คิดเชิงบวกมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับสุขภาวะทางจิต (β =.677, p < .001) และเชิงลบกับปัญหาทางจิตใจ (β = -.429, p < .001) รวมถึงสามารถอธิบายความแปรปรวนของสุขภาวะทางจิตได้ร้อยละ 45.8 และปัญหาทางจิตใจได้ร้อยละ 18.4 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการศึกษาที่ 2 จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน (n = 244) อายุเฉลี่ย 20.83 ปี (SD = 1.48) เป็นเพศหญิง 174 คน เพศชาย 63 คน และเพศทางเลือก 7 คน พบว่า ดัชนีเจตสิกการรู้คิดเชิงบวกมีความสามารถอธิบายความแปรปรวนของสุขภาวะทางจิตเพิ่มขี้นร้อยละ 3 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (ΔR2=.03, p < .001) เพิ่มจากตัวแปรควบคุม ได้แก่ ความหวัง การมองโลกในแง่ดี และการเห็นคุณค่าแห่งตน ผลการวิจัยสรุปได้ว่า ดัชนีเจตสิกการรู้คิดเชิงบวก มีคุณสมบัติที่เหมาะสมในการนำไปใช้ทำนายสุขภาวะทางจิต และปัญหาทางจิตใจในนิสิตนักศึกษา

Go to article

การสื่อสารการตลาดเชิงความสัมพันธ์ของรายการเล่าเรื่องราวสยองขวัญ, กฤษฎา ทองมี Jan 2025

การสื่อสารการตลาดเชิงความสัมพันธ์ของรายการเล่าเรื่องราวสยองขวัญ, กฤษฎา ทองมี

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การวิจัยเชิงปริมาณเรื่อง การสื่อสารการตลาดเชิงความสัมพันธ์ของรายการเล่าเรื่องราวสยองขวัญ มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจความคิดเห็นต่อการสื่อสารการตลาดเชิงความสัมพันธ์ (Relationship Marketing Communication) และพฤติกรรมการติดตามและการมีส่วนร่วมของผู้รับฟัง รวมถึงศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยเหล่านี้กับลักษณะทางประชากร โดยใช้วิธีวิจัยเชิงสำรวจจากกลุ่มตัวอย่างผู้ติดตามรายการอายุ 18 ปีขึ้นไปจำนวน 400 คน ผลการวิจัยพบว่า ผู้ติดตามรับฟังมีความคิดเห็นต่อการสื่อสารการตลาดเชิงความสัมพันธ์โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย=3.36) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้าน ความเชื่อใจ (Trust) ได้รับความคิดเห็นในระดับมากสูงสุด (ค่าเฉลี่ย =3.56) ในขณะที่ระดับพฤติกรรมการติดตามและการมีส่วนร่วมโดยรวมกลับอยู่ในระดับน้อย (ค่าเฉลี่ย = 2.45) ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าแม้พฤติกรรมการมีส่วนร่วมทั่วไป (การคอมเมนต์ แชร์) จะอยู่ในระดับปานกลาง แต่พฤติกรรมการเข้าร่วมกิจกรรมเชิงการตลาดที่มีค่าใช้จ่ายกลับอยู่ในระดับน้อยมาก จากการทดสอบสมมติฐานพบว่า ความคิดเห็นต่อการสื่อสารการตลาดเชิงความสัมพันธ์มีความสัมพันธ์สูงกับพฤติกรรมการติดตามและการมีส่วนร่วม แต่เป็นเพียงความสัมพันธ์ในระดับน้อย (ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ =0.167) นอกจากนี้ ลักษณะทางประชากรยังมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ โดยกลุ่มผู้ติดตามที่มีอายุแตกต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการสื่อสารการตลาดเชิงความสัมพันธ์แตกต่างกัน และผู้ที่มีอาชีพ (ข้าราชการ รัฐวิสาหกิจ) และรายได้ต่อเดือน (10,001–30,000 บาท) แตกต่างกัน มีพฤติกรรมการติดตามและการมีส่วนร่วมแตกต่างกัน ข้อค้นพบนี้ชี้ให้เห็นว่า ผู้ติดตามมีความเชื่อมั่นในเนื้อหาและการสื่อสารของรายการในระดับสูง แต่ความสัมพันธ์ดังกล่าวมีความอ่อนแอในการเปลี่ยนไปสู่การมีส่วนร่วมเชิงธุรกิจที่ต้องใช้ต้นทุน ซึ่งเป็นสิ่งที่รายการควรพิจารณาเพื่อเพิ่มแรงจูงใจในการเข้าร่วมกิจกรรมที่มีค่าใช้จ่ายในอนาคต

Go to article

ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถของตนด้านการเรียนกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนออนไลน์ในหลักสูตรอบรมออนไลน์วิชาภาษาอังกฤษของพนักงานโดยมีอารมณ์เชิงบวกเป็นตัวแปรส่งผ่าน และการรับรู้ข้อมูลย้อนกลับเชิงบวกเป็นตัวแปรกำกับ, วรรณชนก อยู่ถมยา Jan 2025

ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถของตนด้านการเรียนกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนออนไลน์ในหลักสูตรอบรมออนไลน์วิชาภาษาอังกฤษของพนักงานโดยมีอารมณ์เชิงบวกเป็นตัวแปรส่งผ่าน และการรับรู้ข้อมูลย้อนกลับเชิงบวกเป็นตัวแปรกำกับ, วรรณชนก อยู่ถมยา

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถของตนด้านการเรียนกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนออนไลน์ โดยมีอารมณ์เชิงบวกเป็นตัวแปรส่งผ่าน และการรับรู้ข้อมูลย้อนกลับเชิงบวกเป็นตัวแปรกำกับ กลุ่มตัวอย่างคือพนักงานอายุ 18 ปีขึ้นไป ที่เข้าร่วมการอบรมหลักสูตรออนไลน์วิชาภาษาอังกฤษแบบสอนสด จำนวน 120 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามออนไลน์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา การวิเคราะห์สหสัมพันธ์ และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณโดยใช้โปรแกรม Process Macro ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การรับรู้ความสามารถของตนด้านการเรียนมีความสัมพันธ์ทางบวกกับอารมณ์เชิงบวก และอารมณ์เชิงบวกมีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนออนไลน์ อย่างไรก็ตาม ไม่พบอิทธิพลทางตรงของการรับรู้ความสามารถของตนด้านการเรียนต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนออนไลน์ อีกทั้งไม่พบอิทธิพลส่งผ่านของอารมณ์เชิงบวกภายใต้เงื่อนไขของการรับรู้ข้อมูลย้อนกลับเชิงบวก กล่าวคือ การรับรู้ข้อมูลย้อนกลับเชิงบวกไม่ได้ทำหน้าที่เป็นตัวแปรกำกับที่ช่วยเพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถของตนด้านการเรียนและอารมณ์เชิงบวก แต่เมื่อวิเคราะห์แบบไม่รวมตัวแปรกำกับ พบว่าอารมณ์เชิงบวกมีบทบาทเป็นตัวแปรส่งผ่านอย่างสมบูรณ์ ผลการศึกษาสะท้อนว่า อารมณ์เชิงบวกเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนออนไลน์ แม้ว่าการรับรู้ข้อมูลย้อนกลับเชิงบวกในบริบทการเรียนออนไลน์อาจยังไม่สามารถเพิ่มอิทธิพลของกลไกการส่งผ่านได้อย่างมีนัยสำคัญ ข้อค้นพบนี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ที่มุ่งเสริมสร้างการรับรู้ความสามารถของผู้เรียน กระตุ้นอารมณ์เชิงบวก และพัฒนาการให้ข้อมูลย้อนกลับ เพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนออนไลน์ในหลักสูตรอบรมพนักงาน

Go to article

บทบาทของการสื่อสารในการเผยแพร่ซีรีส์วายในฐานะซอฟต์พาวเวอร์ผ่านข่าวออนไลน์และการสนทนาออนไลน์, ชนนิกานต์ พันธกานกุล Jan 2025

บทบาทของการสื่อสารในการเผยแพร่ซีรีส์วายในฐานะซอฟต์พาวเวอร์ผ่านข่าวออนไลน์และการสนทนาออนไลน์, ชนนิกานต์ พันธกานกุล

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของการสื่อสารในการเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับซีรีส์วายในฐานะซอฟต์พาวเวอร์ ผ่านข่าวสารออนไลน์และการสนทนาออนไลน์ของกลุ่มแฟน งานวิจัยใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Method) ตามรูปแบบ Convergent Design โดยเก็บข้อมูลข่าวจำนวน 966 บทความจาก 15 แพลตฟอร์มข่าวออนไลน์ ระหว่างปี พ.ศ. 2563 ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2568 และเก็บข้อมูลจาก Pantip, Reddit, X และ Facebook พร้อมใช้วิธีการทางวิทยาการคอมพิวเตอร์เชิงสังคมศาสตร์ในการวิเคราะห์ผล ผลการวิจัยพบว่าแพลตฟอร์มข่าวออนไลน์มักนำเสนอซีรีส์วายไทยในรูปแบบข่าวทั่วไปและข่าวประชาสัมพันธ์อย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม สัดส่วนของข่าวที่เชื่อมโยงซีรีส์วายกับเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ซอฟต์พาวเวอร์ และภาพลักษณ์ประเทศมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ซึ่งสะท้อนบทบาทของสื่อกระแสหลักในการขับเคลื่อนซอฟต์พาวเวอร์แบบบนลงล่าง (Top-down) ในขณะเดียวกัน กลุ่มแฟนคลับมีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนซอฟต์พาวเวอร์แบบล่างขึ้นบน (Bottom-up) ผ่านการพูดคุยเกี่ยวกับนักแสดง บทวิจารณ์ โปรเจกต์ของแฟน ๆ การท่องเที่ยวตามรอย รวมถึงการแปลและอธิบายวัฒนธรรมไทยเป็นภาษาต่าง ๆ ทำให้แฟนคลับทำหน้าที่เป็นทั้งผู้บริโภค ผู้สนับสนุนเศรษฐกิจ และผู้ร่วมผลิตเนื้อหาทางวัฒนธรรมในเวลาเดียวกัน ซึ่งสามารถเชื่อมโยงซีรีส์วายกับการท่องเที่ยว การบริโภคสินค้าไทย และภาพลักษณ์เชิงบวกของประเทศ ข้อค้นพบทั้งหมดนำไปสู่ข้อสรุปว่า ซีรีส์วายไทยมีศักยภาพในฐานะซอฟต์พาวเวอร์ที่เชื่อมโยงกับเศรษฐกิจสร้างสรรค์ อย่างไรก็ตาม การบูรณาการเชิงนโยบายและโครงสร้างสนับสนุนจากภาครัฐยังมีข้อจำกัด และจากการสื่อสารของทั้งสองสื่อดังกล่าวชี้ให้เห็นว่าประเทศไทยยังขาดการพัฒนากลวิธีการสื่อสารและการพูดถึงยุทธศาสตร์การสื่อสารอย่างเป็นระบบ

Go to article

การนำหลักการทางรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรมาใช้ในการตีความและอุดช่องว่างในการพิจารณาคดีของศาลรัฐธรรมนูญ, กฤษณ์ วงศ์วิเศษธร Jan 2025

การนำหลักการทางรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรมาใช้ในการตีความและอุดช่องว่างในการพิจารณาคดีของศาลรัฐธรรมนูญ, กฤษณ์ วงศ์วิเศษธร

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

วิทยานิพนธ์เล่มนี้ศึกษาเกี่ยวกับการนำหลักการทางรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรมาใช้เพื่อตีความและอุดช่องว่างบทบัญญัติรัฐธรรมนูญในการพิจารณาคดีของศาลรัฐธรรมนูญ โดยมีปัญหาสามข้อที่วิทยานิพนธ์เล่มนี้ต้องค้นหาคำตอบได้แก่ 1. หลักการทางรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรมีความหมายและลักษณะตลอดจนมีบทบาทอย่างไรต่อรัฐธรรมนูญลายลักษณ์อักษร 2. เราสามารถใช้หลักเกณฑ์ใดในการพิจารณาว่าการใช้หลักการทางรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรชอบด้วยรัฐธรรมนูญหรือไม่ และ 3. ศาลรัฐธรรมนูญไทยมีการนำเอาหลักการทางรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรมาใช้โดยไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญหรือไม่ จากการศึกษาพบว่าหลักการทางรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษร หมายถึงบรรดาแบบแผนเชิงบรรทัดฐานที่มีลักษณะทั่วไป อันเป็นแนวกำหนดนำ (guideline) หรือเป็นเหตุผลในทางปฏิบัติที่ส่งผลโดยตรงต่อการตัดสินใจขององค์กรรัฐเกี่ยวกับการบังคับใช้รัฐธรรมนูญ โดยหลักการทางรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรมีบทบาทและความสัมพันธ์กับรัฐธรรมนูญลายลักษณ์อักษรในลักษณะเป็นเครื่องมือในการตีความหรืออุดช่องว่างบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญเพื่อการบังคับใช้รัฐธรรมนูญอย่างมีประสิทธิภาพ เกณฑ์ที่ใช้ในการตรวจสอบว่าการนำหลักการทางรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรมาบังคับใช้โดยศาลรัฐธรรมนูญชอบด้วยรัฐธรรมนูญหรือไม่อาจตรวจสอบได้จากสองหลักเกณ์ คือ 1.เป็นการใช้หลักการทางรัฐธรรมนูญเพื่อตีความหรืออุดช่องว่างบทบัญญัติรัฐธรรมนูญอันมีผลเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ และ 2.เป็นการนำหลักการทางรัฐธรรมนูญมาบังคับใช้แล้วเกิดผลเป็นการกระทบกระเทือนโครงสร้างและหลักพื้นฐานของรัฐธรรมนูญ โดยเรียกเกณฑ์ในการตรวจสอบนี้ว่า “การใช้หลักการทางรัฐธรรมนูญที่ไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ”ผลจากการศึกษาเกี่ยวกับการนำหลักการทางรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรมาใช้โดยศาลรัฐธรรมนูญไทยภายใต้กรอบวิเคราะห์เรื่องการใช้หลักการทางรัฐธรรมนูญที่ไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญพบว่า ศาลรัฐธรรมนูญไทยมีการนำหลักการทางรัฐธรรมนูญมาบังคับใช้อันมีผลเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญและกระทบต่อโครงสร้างและหลักพื้นฐานของรัฐธรรมนูญอยู่ในหลายคดีด้วยกันโดยส่วนใหญ่เป็นเรื่องเกี่ยวกับการขยายเขตอำนาจศาลในการวินิจฉัยคดีต่าง ๆ วิทยานิพนธ์เล่มนี้จึงมีข้อเสนอแนะว่า 1.ศาลรัฐธรรมนูญควรนำหลักการทางรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรมาใช้เมื่อมีกรณีปัญหาที่ต้องอาศัยการตีความหรืออุดช่องว่างเกิดขึ้นเท่านั้น โดยศาลต้องค้นหาและสกัดหลักการทางรัฐธรรมนูญจากบทบัญญัติรัฐธรรมนูญหรือโครงสร้างและหลักพื้นฐานของรัฐธรรมนูญ 2.ศาลรัฐธรรมนูญควรชั่งน้ำหนักคุณค่าและปรับใช้หลักการทางรัฐธรรมนูญภายใต้หลักความได้สัดส่วน 3.ควรมีการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญมาตรา 72 กำหนดแบบในคำวินิจฉัยให้ศาลรัฐธรรมนูญต้องอธิบายที่มาและเนื้อหาทุกครั้งที่มีการใช้หลักการทางรัฐธรรมนูญ 4. ควรมีการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 5 วรรคสอง โดยกำหนดวิธีการและชื่อของแบบแผนเชิงบรรทัดฐานในทางรัฐธรรมนูญให้ชัดเจนยิ่งขึ้น

Go to article

ส่วนแบ่งมรดกของทายาทโดยธรรม ผู้ซึ่งให้การอุปการะเลี้ยงดูเจ้ามรดก หรือทำคุณประโยชน์แก่กองมรดกเป็นพิเศษ, นชยพรรณ บุญชม Jan 2025

ส่วนแบ่งมรดกของทายาทโดยธรรม ผู้ซึ่งให้การอุปการะเลี้ยงดูเจ้ามรดก หรือทำคุณประโยชน์แก่กองมรดกเป็นพิเศษ, นชยพรรณ บุญชม

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

บทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการแบ่งปันทรัพย์มรดกระหว่างทายาทในลำดับเดียวกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มีกำหนดหลักเกณฑ์ไว้ในมาตรา 1633 เพียงมาตราเดียว โดยกำหนดให้ทายาทโดยธรรมในลำดับเดียวกัน ชอบที่จะได้รับส่วนแบ่งเท่ากัน ซึ่งปรับใช้กับทุกกรณี จึงส่งผลในกรณีที่มีทายาทร่วมคนใดคนหนึ่งได้อุปการะเลี้ยงดูเจ้ามรดก หรือทำคุณประโยชน์ให้แก่กองมรดกเป็นพิเศษ ที่ต้องรับภาระในการดูแลเจ้ามรดกหรือทรัพย์สินของเจ้ามรดกไม่ให้ลดน้อยถอยลงแต่เพียงผู้เดียว ซึ่งอาจได้รับความเสียหาย ทั้งทางด้านการเงิน สุขภาพ รวมถึงเสียโอกาสในการทำมาหาได้หรือใช้ชีวิตของตนมากกว่าทายาทร่วมคนอื่น แต่กลับได้รับส่วนแบ่งจากกองมรดกในสัดส่วนเท่ากัน จึงทำให้เกิดความไม่เป็นธรรมต่อทายาทดังกล่าว แม้ในอดีต กฎหมายมรดกของประเทศไทย ในสมัยสุโขทัยและสมัยอยุธยา จะมีกำหนดให้บุตรหรือทายาทที่อยู่รักษาไข้ หรือปลงศพ เจ้ามรดก จะมีสิทธิรับมรดกก็ตาม แต่หลักการนี้กลับไม่ได้ถูกนำมาบัญญัติไว้ในกฎหมายปัจจุบัน งานวิจัยนี้จึงมุ่งศึกษาหลักกฎหมายของประเทศที่ใช้ระบบซีวิลลอว์ ได้แก่ สาธารณรัฐเกาหลี สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี และประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมีกฎหมายรับรองสิทธิของทายาทผู้ให้ความช่วยเหลือแก่เจ้ามรดกเป็นพิเศษ โดยให้สิทธิทายาทในการเรียกร้องส่วนแบ่งพิเศษจากกองมรดก โดยพิจารณาปัจจัยต่าง ๆ เช่น ระยะเวลาการดูแล ความสำคัญของบทบาท และค่าใช้จ่ายที่ได้เสียไป เป็นต้น ซึ่งคำนึงถึงความเสียสละและคุณประโยชน์ที่เกิดขึ้นต่อเจ้ามรดกและกองมรดกผู้เขียนจึงเสนอแนะให้มีการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 6 ลักษณะ 2 ว่าด้วยสิทธิโดยธรรมในการรับมรดก หมวด 3 การแบ่งส่วนมรดกของทายาทโดยธรรมในลำดับต่าง ๆ โดยการเพิ่มเติม หลักการเรื่อง “ส่วนแบ่งมรดกของทายาทโดยธรรม ผู้ให้การอุปการะเลี้ยงดูเจ้ามรดก หรือทำประโยชน์แก่กองมรดกเป็นพิเศษ” โดยมีหลักการสำคัญในการให้สิทธิทายาทโดยธรรมในการร้องขอส่วนแบ่งมรดกจากการที่ทายาทคนดังกล่าวได้ผู้ให้การอุปการะเลี้ยงดูเจ้ามรดก หรือทำประโยชน์แก่กองมรดกเป็นพิเศษ มากกว่าทายาทร่วมคนอื่น ๆ เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมในระหว่างทายาท และเพื่อเป็นการชดเชยความเสียหายหรือการเสียโอกาสของทายาทคนดังกล่าว

Go to article

ลักษณะและผลทางกฎหมายของเหตุสุดวิสัยในสัญญาก่อสร้างของรัฐ, กอเตย แก้วนิล Jan 2025

ลักษณะและผลทางกฎหมายของเหตุสุดวิสัยในสัญญาก่อสร้างของรัฐ, กอเตย แก้วนิล

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

งานก่อสร้างของหน่วยงานรัฐภายใต้พระราชบัญญัติการจัดซื้อจัดจ้างและการบริหารพัสดุภาครัฐ พ.ศ. 2560 ถูกกำหนดให้ใช้แบบสัญญาก่อสร้างมาตรฐาน (แบบสัญญาก่อสร้างของรัฐ) เพื่อสร้างมาตรฐานเดียวกันในการกำหนดสิทธิและหน้าที่ของคู่สัญญา อย่างไรก็ดีปัญหาสำคัญที่เกิดขึ้นคือการบังคับใช้หลักเกณฑ์เกี่ยวกับ “เหตุสุดวิสัย” ยังขาดความชัดเจนและครอบคลุมทั้งในแง่ของลักษณะของเหตุสุดวิสัย และผลทางกฎหมายของเหตุสุดวิสัย อันประกอบด้วยกรณี 1) เหตุสุดวิสัยทำให้ไม่สามารถชำระหนี้ตามสัญญาก่อสร้างได้ชั่วคราว ซึ่งส่งผลกระทบต่อความล่าช้าและค่าใช้จ่ายในระหว่างการเกิดเหตุสุดวิสัย 2) เหตุสุดวิสัยทำให้การชำระหนี้ตามสัญญาก่อสร้างกลายเป็นพ้นวิสัย 3) เหตุที่ไม่อาจคาดหมายทำให้การชำระหนี้ในสัญญาก่อสร้างไม่ถึงกับพ้นวิสัยแต่เป็นภาระหนักขึ้น และ 4) เหตุสุดวิสัยทำให้งานก่อสร้างของรัฐได้รับความเสียหาย ก่อให้เกิดปัญหาการความไม่ชัดเจนและครอบคลุมในการปรับใช้ข้อสัญญา การวินิจฉัยที่ไม่ถูกต้อง และภาระความเสี่ยงที่ผู้รับจ้างต้องรับผิดชอบงานวิจัยนี้จึงมุ่งศึกษาลักษณะและผลทางกฎหมายของเหตุสุดวิสัยในแบบสัญญาก่อสร้างของรัฐ รวมถึงบทบัญญัติในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ คำพิพากษาศาลฎีกา คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุด แนวทางการพิจารณาของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และการพิจารณาเปรียบเทียบกับแบบสัญญาก่อสร้างมาตรฐานของต่างประเทศ โดยเสนอให้มี (1) การแก้ไขผลทางกฎหมายกรณีเหตุสุดวิสัยทำให้ไม่สามารถชำระหนี้ในสัญญาก่อสร้างได้ชั่วคราว (2) การกำหนดผลทางกฎหมายกรณีเหตุสุดวิสัยเกิดขึ้นเป็นระยะเวลานาน (3) การกำหนดผลทางกฎหมายกรณีเหตุสุดวิสัยทำให้การชำระหนี้กลายเป็นพ้นวิสัย (4) การกำหนดผลทางกฎหมายกรณีเหตุที่ไม่อาจคาดหมายได้ทำให้การชำระหนี้ในสัญญาก่อสร้างไม่ถึงกับพ้นวิสัยแต่เป็นภาระหนักขึ้น และ (5) การกำหนดหน้าที่ของผู้รับจ้างเพิ่มเติมเพื่อให้มีความครอบคลุม ชัดเจนและเป็นธรรมต่อคู่สัญญา

Go to article

ปัญหามาตรการคุ้มครองชั่วคราวในชั้นอนุญาโตตุลาการ, วราลี โยธาวิจิตร Jan 2025

ปัญหามาตรการคุ้มครองชั่วคราวในชั้นอนุญาโตตุลาการ, วราลี โยธาวิจิตร

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

มาตรการคุ้มครองชั่วคราว เป็นมาตรการที่มีความสำคัญอย่างยิ่งในกระบวนพิจารณา ก่อนที่คณะอนุญาโตตุลาการจะออกคำชี้ขาด อย่างไรก็ตามแม้ว่าจะมีการตีความให้คณะอนุญาโตตุลาการมีอำนาจในการออกมาตรการคุ้มครองชั่วคราว แต่ด้วยลักษณะสำคัญของมาตรการคุ้มครองชั่วคราว จำเป็นต้องใช้อำนาจรัฐในการบังคับแก่คู่พิพาทฝ่ายหนึ่ง ดังนั้นผู้ศึกษาจึงมุ่งศึกษาถึงความสัมพันธ์เชิงอำนาจในการออกมาตรการคุ้มครองชั่วคราวและการบังคับตามคำสั่งระหว่างคณะอนุญาโตตุลาการและศาล ตลอดจนการการควบคุมการตรวจสอบการใช้อำนาจของคณะอนุญาโตตุลาการและหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวข้อง เพื่อสร้างความเป็นธรรมให้แก่คู่พิพาททั้งสองฝ่าย จากการศึกษาพบว่า มาตรการดังกล่าวไม่ใช่บทบัญญัติที่มีลักษณะเด็ดขาด คู่พิพาทสามารถตกลงให้คณะอนุญาโตตุลาการมีอำนาจออกมาตรการคุ้มครองชั่วคราวได้ตามหลักความประสงค์ของคู่ความ (Party Autonomy) แต่การใช้อำนาจนี้มีลักษณะเป็นการกระทำของศาล (un acte juridictionnel) เช่นเดียวกัน ดังนั้นการใช้อำนาจดังกล่าวจึงจำเป็นต้องมีการควบคุมตรวจสอบและกำหนดหลักเกณฑ์การออกคำสั่ง เพื่อป้องกันไม่ให้คณะอนุญาโตตุลาการออกคำสั่งตามอำเภอใจ อันอาจกระทบต่อสิทธิของคู่พิพาทฝ่ายที่ต้องถูกบังคับตามคำสั่งในระหว่างที่ยังไม่มีการชี้ขาด นอกจากนี้คณะอนุญาโตตุลาการไม่มีอำนาจในการบังคับเช่นเดียวกันกับศาล ทำให้มาตรการคุ้มครองชั่วคราวที่ออกมามีปัญหาในแง่ของการบังคับใช้ ทั้งนี้พระราชบัญญัติอนุญาโตตุลาการ พ.ศ. 2545 ไม่ปรากฎว่ามีบทบัญญัติใดให้อำนาจแก่คณะอนุญาโตตุลาการมีอำนาจออกมาตรการคุ้มครองชั่วคราว รวมถึงการบังคับตามคำสั่งดังกล่าว ดังนั้นผู้ศึกษาเห็นว่า หากประเทศไทยต้องการพัฒนากฎหมายอนุญาโตตุลาการ โดยให้คณะอนุญาโตตุลาการมีอำนาจออกมาตรการคุ้มครองชั่วคราว เพื่อเป็นมาตรการหนึ่งในการดึงดูดนักลงทุน จึงจำเป็นที่อย่างยิ่งที่จะต้องมีการกำหนดการควบคุมขอบเขตการใช้อำนาจ รวมถึงการตรวจสอบคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวของคณะอนุญาโตตุลาการ ซึ่งนอกจากจะเป็นการคุ้มครองสิทธิของคู่พิพาทแล้ว ยังช่วยส่งเสริมความน่าเชื่อถือของกระบวนการอนุญาโตตุลาการ

Go to article

หน้าที่และความรับผิดของนิติบุคคลอาคารชุดต่อเจ้าของห้องชุด: ศึกษากรณีความบกพร่องในการปฏิบัติหน้าที่ของนิติบุคคลอาคารชุดเกี่ยวกับการจัดการและดูแลรักษาทรัพย์ส่วนกลาง, พรรณอร หว่างตระกูล Jan 2025

หน้าที่และความรับผิดของนิติบุคคลอาคารชุดต่อเจ้าของห้องชุด: ศึกษากรณีความบกพร่องในการปฏิบัติหน้าที่ของนิติบุคคลอาคารชุดเกี่ยวกับการจัดการและดูแลรักษาทรัพย์ส่วนกลาง, พรรณอร หว่างตระกูล

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาขอบเขตหน้าที่และความรับผิดของนิติบุคคลอาคารชุดตามพระราชบัญญัติอาคารชุด พ.ศ. 2522 โดยวิเคราะห์ปัญหาเชิงโครงสร้างของกฎหมายที่ส่งผลให้การจัดการและดูแลรักษาทรัพย์ส่วนกลางยังไม่เกิดผลในทางปฏิบัติอย่างเหมาะสม พร้อมทั้งศึกษากฎหมายเปรียบเทียบของประเทศสิงคโปร์และมลรัฐฟลอริดา ซึ่งมีกลไกด้านมาตรฐานการบริหารจัดการอาคารชุดที่พัฒนากว่า ผลการศึกษาพบว่า พระราชบัญญัติอาคารชุด พ.ศ. 2522 กำหนดหน้าที่ของนิติบุคคลอาคารชุดไว้เพียงในระดับ ‘กรอบวัตถุประสงค์’ โดยยังขาดหลักเกณฑ์เชิงปฏิบัติที่ชัดเจนและกลไกการบังคับใช้ที่มีประสิทธิผล ทำให้หน้าที่ดังกล่าวไม่สามารถเกิดผลในทางปฏิบัติได้จริงอย่างสอดคล้องกับเจตนารมณ์ของกฎหมายที่จัดตั้งนิติบุคคลอาคารชุดขึ้นเพื่อคุ้มครองเจ้าของห้องชุดทั้งหมดให้ได้รับประโยชน์ร่วมในการใช้ทรัพย์ส่วนกลางอย่างดีที่สุด นอกจากนี้ยังพบปัญหาข้อจำกัดในการเยียวยาความเสียหาย ซึ่งทำให้ภาระสุดท้ายมักย้อนกลับไปสู่เจ้าของห้องชุดเอง โดยไม่มีกลไกป้องกันภาระดังกล่าว เช่น ระบบประกันภัยภาคบังคับที่ช่วยกระจายความเสี่ยงให้แก่เจ้าของห้องชุด ขณะที่กฎหมายว่าด้วยอาคารชุดของประเทศสิงคโปร์และมลรัฐฟลอริดา ได้กำหนดหน้าที่ในเชิงปฏิบัติอย่างชัดเจนและเป็นรูปธรรม ตลอดจนมีกลไกบังคับใช้ที่เข้มแข็งกว่า รวมทั้งมีระบบการเยียวยาความเสียหายที่สามารถลดภาระของเจ้าของห้องชุดได้ซึ่งคือระบบประกันภัยภาคบังคับ จากผลการศึกษา ผู้เขียนเสนอให้ปรับปรุงพระราชบัญญัติอาคารชุด พ.ศ. 2522 โดยออก กฎกระทรวงกำหนด ‘สาระสำคัญขั้นต่ำ’ ที่ต้องปรากฏในข้อบังคับของนิติบุคคลอาคารชุด เช่น หน้าที่ตรวจสอบอาคาร การจัดทำแผนบำรุงรักษาทรัพย์ส่วนกลาง การประเมินเงินกองทุนสำรองให้สอดคล้องกับสภาพของทรัพย์ส่วนกลาง การจัดทำประกันภัยภาคบังคับ และหลักเกณฑ์การทำสัญญาบริหารจัดการ นอกจากนี้ ผู้เขียนเสนอให้มีการกำหนดโทษอาญาต่อผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุดเพื่อสร้างสภาพบังคับของหน้าที่ตามกฎหมายและข้อบังคับของนิติบุคคลอาคารชุด รวมทั้งเสนอแนวคิดการจัดตั้งหน่วยงานกำกับดูแลอาคารชุด เพื่อทำหน้าที่การกำกับดูแลและติดตามการบริหารจัดการอาคารชุด ตรวจสอบการปฏิบัติหน้าที่ บังคับใช้กฎหมาย และระงับข้อพิพาทเฉพาะด้านระหว่างเจ้าของห้องชุดกับนิติบุคคลอาคารชุด

Go to article

หลักประโยชน์สูงสุดของเด็กตามกฎหมายระหว่างประเทศ: ศึกษากรณีการทดลองทางการแพทย์ในเด็ก, สุภาภรณ์ แสงก่ำ Jan 2025

หลักประโยชน์สูงสุดของเด็กตามกฎหมายระหว่างประเทศ: ศึกษากรณีการทดลองทางการแพทย์ในเด็ก, สุภาภรณ์ แสงก่ำ

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

ความเจริญก้าวหน้าทางการแพทย์นั้นได้พัฒนาอย่างต่อเนื่อง โดยกลไกสำคัญก็คือการทดลอง ทางการแพทย์ ไม่ว่าจะเป็นการทดลองทางด้านการผลิตยารักษาโรค การทดลองเกี่ยวกับขั้นตอนวิธีการรักษา การทดลองเกี่ยวกับการตรวจวินิจฉัยโรค เป็นต้น โดยเฉพาะสถานการณ์ที่มีการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา (COVID-19)จะเห็นได้ว่าการทดลองทางการแพทย์เกี่ยวกับวัคซีน ยารักษาโรคและวิธีการรักษา เป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งในการรักษาชีวิตผู้คนมากมายทั่วโลก การทดลองทางการแพทย์ในเด็ก ซึ่งเด็กเป็นผู้มีความสามารถอย่างจำกัด ด้วยเหตุที่สติปัญญาและร่างกายยังเจริญเติบโตไม่เต็มที่ ไม่สามารถปกป้องตัวเองได้อย่างสมบูรณ์ ไม่สามารถทำความเข้าใจในข้อมูลเกี่ยวกับการทดลองที่ได้รับได้อย่างถ่องแท้ จึงจักต้องได้รับความคุ้มครองเป็นพิเศษ และในทางระหว่างประเทศได้รับการคุ้มครองตามอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก (Convention on the Rights of the Child) ซึ่งมีหลักการที่สำคัญในการให้ความคุ้มครองตามหลักประโยชน์สูงสุดของเด็ก (The Best Interest of the Child) ในมาตรา 3(1) นั้น การทดลองทางการแพทย์ที่ด้วยวัตถุประสงค์ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ต่อผู้ถูกทดลองโดยตรง อีกทั้งเป็นการกระทำที่กระทบต่อร่างกาย มีโอกาสเกิดความเสียหายและผลกระทบต่อสุขภาพร่างกายของผู้เข้าร่วมทดลองโดยตรง เมื่อพิจารณาตามหลักประโยชน์สูงสุดของเด็กแล้ว การทดลอง ทางการแพทย์ในเด็กขัดกับหลักการดังกล่าวหรือไม่ และมีแนวทางในการคุ้มครองเด็กในการทดลองทางการแพทย์อย่างไร เพื่อป้องกันมิให้เกิดการละเมิดสิทธิเด็กตามกฎหมายระหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิมนุษยชน

Go to article

แนวทางการพัฒนากฎหมายเพื่อลดความยากจนหลายมิติของประเทศไทย, สุพักตร์ ม่วงเล็ก Jan 2025

แนวทางการพัฒนากฎหมายเพื่อลดความยากจนหลายมิติของประเทศไทย, สุพักตร์ ม่วงเล็ก

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาสถานการณ์ความยากจนหลายมิติของโลกและประเทศไทย มาตรฐานสากลและมาตรฐานทางกฎหมายของประเทศไทยในการขจัดความยากจนหลายมิติผ่านการวิเคราะห์กฎหมายใน 4 มิติความยากจน ได้แก่ มิติการศึกษา, มิติการใช้ชีวิตในแบบที่ดีต่อสุขภาพ, มิติความเป็นอยู่ และมิติความมั่นคงทางการเงิน รวมทั้งนโยบายและมาตรการที่สร้างกลไกสนับสนุนกฎหมายเพื่อลดความยากจนหลายมิติดังกล่าว ผ่านเกณฑ์ความสอดคล้องของกฎหมายต่อการบรรลุเป้าหมาย SDGs รวมทั้งแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 เพื่อจัดทำข้อเสนอเป็นแนวทางการพัฒนากฎหมายเพื่อลดความยากจนหลายมิติที่เหมาะสมกับบริบทประเทศไทยและสอดคล้องกับบริบทโลก จากการศึกษาพบว่ากฎหมายลดความยากจนหลายมิติที่บังคับใช้ในประเทศไทยยังไม่สอดคล้องกับเป้าหมาย SDG1 และหมุดหมายที่ 9 ของแผนการพัฒนาฯ ฉบับที่ 13 อยู่หลายประการ โดยประเด็นสำคัญอยู่ที่กฎหมายลดความยากจนหลายมิติของประเทศไทยยังไม่สอดคล้องกับมาตรฐานอย่างการคุ้มครองทางสังคมขั้นพื้นฐาน (SPF) และหลักประกันการเข้าถึงบริการขั้นพื้นฐาน (Basic Services) ขาดการวางกลไกสนับสนุนการขับเคลื่อนกฎหมายอย่างการระดมทุนจากหลากหลายแหล่งที่มา ขั้นตอนการรับความช่วยเหลือที่ยังไม่เอื้อต่อคนยากจน กฎหมายซ้ำซ้อนในรูปแบบของการให้เงินอุดหนุนเพื่อความช่วยเหลือในระยะสั้น นำมาสู่แนวทางการพัฒนากฎหมายลดความยากจนหลายมิติถึง 15 แนวทาง โดยมีแนวทางที่สำคัญ ได้แก่ ยกเลิกระเบียบเงินอุดหนุนที่ซ้ำซ้อนและรวมงบประมาณเป็นเงินช่วยเหลือค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันผ่านบัตรสวัสดิการแห่งรัฐที่มีจำนวนเงินเท่ากับเส้นความยากจนมอบแก่คนยากจนขั้นรุนแรงก่อนเป็นกลุ่มแรก เป็นไปตามหลักการพื้นฐานของ SDGs และยังเป็นการเพิ่มเสถียรภาพความมั่นคงทางการคลังให้กับประเทศได้อีกด้วย ยกเลิกระบบลงทะเบียนและเปลี่ยนมาเป็นระบบการยืนยันตัวตนเพื่อพัฒนาขั้นตอนรับความช่วยเหลือให้เหมาะสมกับข้อจำกัดของคนยากจนเพื่อให้คนยากจนเข้าถึงสิทธิได้ยิ่งขึ้น แก้ไขระเบียบที่กำหนดจำนวนเงินช่วยเหลือนักเรียนยากจนให้มีจำนวนไม่ต่ำกว่าเส้นความยากจนโดยต้องจ่ายตรงแก่ผู้ปกครองเพื่อให้เป็นไปตามมาตรฐาน SPF และพัฒนากฎหมายด้านที่อยู่อาศัยให้ครอบคลุมการพื้นที่ชนบทเพื่อให้คนยากจนเข้าถึง Basic Services ได้ครบถ้วน นอกจากนี้ผู้ศึกษายังได้เสนอแนวทางการจัดทำกฎหมายหรือมาตรการที่กำหนดให้หน่วยงานของรัฐมีหน้าที่จัดหางานที่เหมาะสมกับข้อจำกัดของคนยากจนแต่ละมิติเพื่อให้คนยากจนได้พึ่งพาตนเอง อันเป็นการแก้ปัญหาความยากจนที่ต้นเหตุในระยะยาว การพัฒนากฎหมายเช่นนี้ย่อมช่วยให้คนยากจนในประเทศไทยเข้าถึงสิทธิและมีศักดิ์ศรีเสมอภาคกับบุคคลอื่นในสังคมได้

Go to article

ความรับผิดทางอาญาอันเกิดจากการใช้รถยนต์อัตโนมัติ, อังสุดา ตั้งใจ Jan 2025

ความรับผิดทางอาญาอันเกิดจากการใช้รถยนต์อัตโนมัติ, อังสุดา ตั้งใจ

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

วิทยานิพนธ์เล่มนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางในการกำหนดความรับผิดทางอาญาแก่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการใช้รถยนต์ขับเคลื่อนอัตโนมัติที่เหมาะสมกับบริบทของประเทศไทย ผู้วิจัยมุ่งศึกษาแนวคิด ทฤษฎี และหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวข้อง โดยเปรียบเทียบแนวความเห็นของนักวิชาการของต่างประเทศ รวมถึงมาตรการทางกฎหมายในต่างประเทศ เพื่อนำมาวิเคราะห์และเสนอแนวทางในการกำหนดความรับผิดทางอาญาแก่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการใช้รถยนต์ขับเคลื่อนอัตโนมัติที่เหมาะสมกับบริบทของประเทศไทย การนำเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence) มาใช้ในระบบการขับเคลื่อนรถยนต์อัตโนมัติเพื่อช่วยอำนวยความสะดวกในชีวิตประจำวันอาจมีปัญหาเรื่องความปลอดภัยในการใช้รถยนต์ประเภทดังกล่าว โดยยังคงมีข่าวเกี่ยวกับอุบัติเหตุอยู่บ่อยครั้งซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายแก่บุคคลอื่น หากมีความเสียหายอันเกิดจากการใช้งานรถยนต์ขับเคลื่อนอัตโนมัติในประเทศไทยสามารถนำประมวลกฎหมายอาญามาปรับใช้ได้อยู่บ้าง แต่อาจยังไม่เพียงพอเนื่องจากการใช้รถยนต์ขับเคลื่อนอัตโนมัติมีเทคโนโลยีซับซ้อนกว่ารถยนต์ทั่วไป ดังนั้น วิทยานิพนธ์เล่มนี้จึงเสนอให้ผู้ขับขี่และผู้ประกอบการรถยนต์ขับเคลื่อนอัตโนมัติมีความรับผิดทางอาญาสำหรับกรณีดังกล่าวไว้เป็นการเฉพาะโดยกำหนดให้ผู้ขับขี่มีหน้าที่ดูแลรักษารถยนต์ก่อนนำมาใช้งานและหน้าที่ในการควบคุมหรือแทรกแซงรถยนต์ขณะใช้งาน ส่วนผู้ประกอบการมีหน้าที่ผลิตรถยนต์ให้เป็นไปตามมาตรฐานด้านความปลอดภัย โดยกำหนดไว้ในประมวลกฎหมายอาญา ลักษณะที่ 6/1 อันเป็นลักษณะความผิดเกี่ยวกับรถยนต์ขับเคลื่อนอัตโนมัติ เพื่อทำให้เกิดความชัดเจน แน่นอน และสามารถอำนวยความยุติธรรมให้กับสังคมได้เหมาะสมยิ่งขึ้น

Go to article

ผลของโปรแกรมการจัดการความเครียดโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่ออาการทางบวกของผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน, เขมสุพิชญา กิตติกูลวรพัฒน์ Jan 2025

ผลของโปรแกรมการจัดการความเครียดโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่ออาการทางบวกของผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน, เขมสุพิชญา กิตติกูลวรพัฒน์

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบอาการทางบวกของผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนก่อนและหลังได้รับโปรแกรมการจัดการความเครียดโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัว และเพื่อเปรียบเทียบอาการทางบวกของผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนระหว่างกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมฯ และกลุ่มควบคุมที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยจิตเภทอายุระหว่าง 20-59 ปี อาศัยอยู่กับครอบครัว ซึ่งเข้ารับการรักษาที่แผนกกลุ่มงานจิตเวชและยาเสพติด โรงพยาบาลองครักษ์ จำนวน 60 ครอบครัว โดยการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงได้มาจากเกณฑ์คุณสมบัติที่ผู้วิจัยกำหนด แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 ครอบครัว และกลุ่มควบคุม 30 ครอบครัว กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการจัดการความเครียดโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัว และกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) โปรแกรมการจัดการความเครียดโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัว 2) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 3) แบบประเมินอาการทางจิต (PANSS-T) มีค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาคเท่ากับ .82 และค่า CVI ได้เท่ากับ 1 4) แบบวัดการรับรู้ความเครียด มีค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาคเท่ากับ .85 และค่า CVI ได้เท่ากับ .92 5) แบบสอบถามการมีส่วนร่วมของครอบครัว มีค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาคเท่ากับ .85 และค่า CVI ได้เท่ากับ 1 เครื่องมือทุกชุดผ่านการตรวจสอบคุณภาพโดยการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที ผลการวิจัย พบว่า 1. ค่าเฉลี่ยของอาการทางบวกของผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนหลังได้รับโปรแกรมการจัดการความเครียดโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่ำกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการจัดการความเครียดโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัว อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 15.74, df = 29, p

Go to article

ผลของโปรแกรมการให้ข้อมูลก่อนการผ่าตัดโดยใช้สื่อวิดีทัศน์ชุดชมห้องผ่าตัดต่อความวิตกกังวลก่อนผ่าตัดในผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดเปิดช่องท้องทางศัลยกรรม, เสาวลักษณ์ ดอกลำเจียก Jan 2025

ผลของโปรแกรมการให้ข้อมูลก่อนการผ่าตัดโดยใช้สื่อวิดีทัศน์ชุดชมห้องผ่าตัดต่อความวิตกกังวลก่อนผ่าตัดในผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดเปิดช่องท้องทางศัลยกรรม, เสาวลักษณ์ ดอกลำเจียก

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการให้ข้อมูลก่อนการผ่าตัดโดยใช้สื่อวิดีทัศน์ชุดชมห้องผ่าตัดต่อความวิตกกังวลก่อนผ่าตัดในผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดเปิดช่องท้องทางศัลยกรรม กลุ่มตัวอย่างผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคระบบทางเดินอาหารทั้งเพศชายและเพศหญิง ที่เข้ารับการผ่าตัดเปิดช่องท้องแบบนัดหมายล่วงหน้าที่โรงพยาบาลราชวิถี จำนวน 46 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 23 คน เครื่องมือการวิจัยประกอบด้วย โปรแกรมการให้ข้อมูลก่อนการผ่าตัดโดยใช้สื่อวีดิทัศน์ชุดชมห้องผ่าตัดสำหรับผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดเปิดช่องท้องทางศัลยกรรม แบบสอบถามความวิตกกังวลต่อสถานการณ์ (The State Anxiety Inventory (STAI) From Y) มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ 0.81 และแบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล ดำเนินการทดลองและเก็บรวบรวมข้อมูลในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนสิงหาคม 2568 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Paired t-test และ Independent t-test ผลการวิจัยพบว่า หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยความวิตกกังวลก่อนผ่าตัดเปิดช่องท้องทางศัลยกรรมต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t= 10.082, pp<.001) และเมื่อเปรียบเทียบภายในกลุ่มทดลองพบว่าค่าเฉลี่ยความวิตกกังวลก่อนผ่าตัดเปิดช่องท้องทางศัลยกรรมหลังทดลองต่ำกว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=19.145, p<.001)

Go to article

ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความตั้งใจคงอยู่ในองค์การของพยาบาลวิชาชีพเจเนอเรชั่นแซด โรงพยาบาลระดับตติยภูมิ สังกัดมหาวิทยาลัย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, แคทลียา เจณวิทย์ Jan 2025

ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความตั้งใจคงอยู่ในองค์การของพยาบาลวิชาชีพเจเนอเรชั่นแซด โรงพยาบาลระดับตติยภูมิ สังกัดมหาวิทยาลัย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, แคทลียา เจณวิทย์

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

งานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความตั้งใจคงอยู่ในองค์การของพยาบาลวิชาชีพเจเนอเรชั่นแซด โรงพยาบาลระดับตติยภูมิ สังกัดมหาวิทยาลัย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และ 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำสอดคล้องของหัวหน้าหอผู้ป่วย คุณภาพชีวิตในการทำงาน ความเข้มแข็งทางจิตใจกับความตั้งใจคงอยู่ในองค์การของพยาบาลวิชาชีพเจเนอเรชั่นแซด กลุ่มตัวอย่าง คือ พยาบาลวิชาชีพอายุ 22-29 ปี จำนวน 189 คน จากโรงพยาบาลระดับตติยภูมิ สังกัดมหาวิทยาลัย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 3 แห่ง โดยใช้แบบสอบถาม Google form จำนวน 1 ชุด 5 ตอน ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามภาวะผู้นำสอดคล้องของหัวหน้าหอผู้ป่วย แบบสอบถามคุณภาพชีวิตในการทำงาน แบบสอบถามความเข้มแข็งทางจิตใจ แบบสอบถามความตั้งใจคงอยู่ในองค์การ มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .98, .94, .89, 1.00 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาความสัมพันธ์โดยใช้สถิติ Chi-square และรายงานขนาดความสัมพันธ์ด้วย Phi coefficient ผลการวิจัยพบว่า 1) ความตั้งใจคงอยู่ในองค์การของพยาบาลวิชาชีพเจเนอเรชั่นแซด จำนวน 189 คน ส่วนใหญ่มีความตั้งใจที่จะคงอยู่ในองค์การ คิดเป็นร้อยละ 70.40 และกลุ่มที่ตั้งใจจะลาออกจากองค์การคิดเป็นร้อยละ 29.60 2) ภาวะผู้นำสอดคล้องของหัวหน้าหอผู้ป่วย คุณภาพชีวิตในการทำงาน ความเข้มแข็งทางจิตใจมีความสัมพันธ์กับความตั้งใจคงอยู่ในองค์การของพยาบาลวิชาชีพเจเนอเรชั่นแซดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (χ² = 59.93, χ² = 46.95, χ² = 14.87) ตามลำดับ โดยภาวะผู้นำสอดคล้องของหัวหน้าหอผู้ป่วย คุณภาพชีวิตในการทำงานมีความสัมพันธ์ค่อนข้างสูง (Phi = .56, Phi = .50) และความเข้มแข็งทางจิตใจมีความสัมพันธ์ปานกลาง (Phi = .28)

Go to article

ผลของโปรแกรมการจัดการกับอาการและการนวดกดจุดต่อการฟื้นตัวด้านการทำหน้าที่ของลำไส้หลังผ่าตัดแบบเปิดช่องท้องในผู้ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักในหอผู้ป่วยวิกฤติ, กัญญารัตน์ อรรถสิงห์ Jan 2025

ผลของโปรแกรมการจัดการกับอาการและการนวดกดจุดต่อการฟื้นตัวด้านการทำหน้าที่ของลำไส้หลังผ่าตัดแบบเปิดช่องท้องในผู้ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักในหอผู้ป่วยวิกฤติ, กัญญารัตน์ อรรถสิงห์

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบการฟื้นตัวด้านการทำหน้าที่ของลำไส้หลังผ่าตัดในผู้ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักที่ได้รับการผ่าตัดแบบเปิดช่องท้องระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการนวดกดจุดร่วมกับการจัดการอาการ กับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ ที่เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยวิกฤต ในวันที่ 1 ถึง 5 หลังผ่าตัด กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่ และทวารหนักที่ได้รับการผ่าตัดแบบเปิดช่องท้อง เข้ารับการรักษาตัวที่หอผู้ป่วยวิกฤตศัลยกรรมในโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ ทั้งเพศชายและหญิงที่มีอายุมากกว่า 20 ปี จำนวน 44 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 22 ราย และกลุ่มทดลอง 22 ราย จับคู่ ให้กลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่มมีลักษณะใกล้เคียงกันในเรื่องของเพศ ดัชนีมวลกาย และระดับโพแทสเซียมในเลือดหลังผ่าตัด โดยกลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการจัดการอาการร่วมกับการนวดกดจุด โดยการเคลื่อนไหวร่างกายวันละ 1 ครั้ง ครั้งละ 10-15 นาที ร่วมกับการนวดกดจุดบริเวณจุด Zusanli (ST-36) วันละ 2 ครั้ง ครั้งละ 10 นาที ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยโปรแกรมการนวดกดจุดร่วมกับการจัดการอาการที่ออกแบบเพื่อส่งเสริมการฟื้นตัวด้านการทำหน้าที่ของลำไส้หลังผ่าตัด และแบบประเมินการฟื้นตัวด้านการทำหน้าที่ของลำไส้ ซึ่งผ่านการทดสอบความเที่ยง โดยมีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคเท่ากับ 0.87 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา Mann–Whitney U test และ Friedman test ผลการศึกษาพบว่า คะแนนเฉลี่ยการฟื้นตัวด้านการทำหน้าที่ของลำไส้ในช่วงวันที่ 1 ถึง 5 หลังผ่าตัดของผู้ป่วยที่ได้รับโปรแกรมการจัดการอาการร่วมกับการนวดกดจุดสูงกว่าผู้ป่วยที่ได้รับการพยาบาลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (p < 0.05) (x² = 82.13, p < 0.001 และ x² = 5.62, p < 0.001 ตามลำดับ)

Go to article

ผลของโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพผ่านแอปพลิเคชันต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้ป่วยหลังผ่าตัดนิ่วในถุงน้ำดี, จิรพาวีร์ จำปาทอง Jan 2025

ผลของโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพผ่านแอปพลิเคชันต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้ป่วยหลังผ่าตัดนิ่วในถุงน้ำดี, จิรพาวีร์ จำปาทอง

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การวิจัยแบบกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพผ่านแอปพลิเคชันต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้ป่วยหลังผ่าตัดนิ่วในถุงน้ำดี กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยหลังผ่าตัดนิ่วในถุงน้ำดี เพศชายและเพศหญิง อายุ 20 - 75 ปี คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนด โดยจับคู่ให้มีลักษณะคล้ายคลึงกันในเรื่องเพศ อายุ ระดับการศึกษา แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามพฤติกรรมการบริโภคอาหารหลังผ่าตัดนิ่วในถุงน้ำดี และแบบประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพพฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้ป่วยหลังผ่าตัดนิ่วในถุงน้ำดี ได้ค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหาเท่ากับ .94, 1 และ 1 และค่าความเชื่อมั่นโดยแบบสอบถามพฤติกรรมการบริโภคอาหารหลังผ่าตัดนิ่วในถุงน้ำดี และแบบประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพพฤติกรรมการบริโภคอาหารหลังผ่าตัดนิ่วในถุงน้ำดี .744 และ .719 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและเปรียบเทียบความแตกต่างด้วยสถิติทดสอบที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. พฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้ป่วยหลังผ่าตัดนิ่วในถุงน้ำดีในกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพผ่านแอปพลิเคชันสูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพผ่านแอปพลิเคชันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. พฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้ป่วยหลังผ่าตัดนิ่วในถุงน้ำดีที่ได้รับโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพผ่านแอปพลิเคชันสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

Go to article

ปัจจัยทำนายความร่วมมือในการรับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือดของผู้ที่มีภาวะหัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว, จิราวรรณ วชิรศักดาเดช Jan 2025

ปัจจัยทำนายความร่วมมือในการรับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือดของผู้ที่มีภาวะหัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว, จิราวรรณ วชิรศักดาเดช

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การศึกษาความสัมพันธ์เชิงทำนายนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความร่วมมือในการรับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือด และปัจจัยที่สามารถทำนายความร่วมมือในการรับประทานยา ได้แก่ อายุ ความรู้ ความเชื่อเกี่ยวกับความจำเป็นของยา การรับรู้อุปสรรคในการรับประทานยา ภาวะโรคร่วม และสัมพันธภาพระหว่างบุคลากรการแพทย์ ในผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจห้องบนสั่นพลิ้วที่รับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือดชนิด warfarin จำนวน 90 คน ที่มารับบริการ ณ แผนกผู้ป่วยนอกโรคหัวใจ โรงพยาบาลตำรวจ โรงพยาบาลรามาธิบดี และโรงพยาบาลราชวิถี เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบสอบถามความร่วมมือในการรับประทานยา 3) แบบสอบถามความรู้เกี่ยวกับยา 4) แบบสอบถามความเชื่อเกี่ยวกับความจำเป็นของยา 5) แบบสอบถามการรับรู้อุปสรรคในการรับประทานยา 6) แบบสอบถามภาวะโรคร่วม และ 7) แบบสอบถามสัมพันธภาพระหว่างบุคลากรการแพทย์ เครื่องมือมีค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหาเท่ากับ .88, .94, 1.00, 1.00 และ 1.00 ตามลำดับ ส่วนแบบสอบถามภาวะโรคร่วมเป็นแบบประเมินมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคเท่ากับ .792, .758, .790, .811, .811 และ .934 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยายและการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีความร่วมมือในการรับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือดอยู่ในระดับปานกลางถึงสูง (Mean = 28.29, SD = 2.90) และปัจจัยที่สามารถทำนายความร่วมมือในการรับประทานยาได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ ความรู้ (β = .297, p < .01) การรับรู้อุปสรรคในการรับประทานยา (β =–.342, p < .01) ความเชื่อเกี่ยวกับความจำเป็นของยา (β = .255, p < .01) และภาวะโรคร่วม (β =–.178, p < .05) โดยสามารถร่วมกันทำนายความร่วมมือในการรับประทานยาได้ร้อยละ 57.5 (Adjusted R² = .575, p < .05) ส่วนอายุและสัมพันธภาพระหว่างบุคลากรการแพทย์พบว่าไม่สามารถร่วมทำนายความร่วมมือในการรับประทานยาของผู้ป่วยได้

Go to article

การศึกษาสมรรถนะวิสัญญีพยาบาล โรงพยาบาลตติยภูมิ กระทรวงสาธารณสุข, จุฑามาศ ชาญวารินทร์ Jan 2025

การศึกษาสมรรถนะวิสัญญีพยาบาล โรงพยาบาลตติยภูมิ กระทรวงสาธารณสุข, จุฑามาศ ชาญวารินทร์

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมรรถนะวิสัญญีพยาบาล โรงพยาบาลตติยภูมิ กระทรวงสาธารณสุข โดยใช้เทคนิคเดลฟาย ผู้ให้ข้อมูลคือ ผู้เชี่ยวชาญด้านวิสัญญีวิทยา จำนวน 19 คน ประกอบด้วย วิสัญญีแพทย์จากราชวิทยาลัยวิสัญญีแพทย์แห่งประเทศไทย จำนวน 4 คน คณะกรรมการชมรมวิสัญญีแห่งประเทศไทย จำนวน 3 คน คณะกรรมการการฝึกอบรมและสอบความรู้ความชำนาญเฉพาะทางทางการพยาบาลและการผดุงครรภ์ด้านการให้ยาระงับความรู้สึก จำนวน 2 คน หัวหน้างานวิสัญญีพยาบาล จำนวน 4 คน วิสัญญีพยาบาลผู้ปฏิบัติการพยาบาลวิสัญญี จำนวน 6 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วยแบบสอบถามแบบปลายเปิด และแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ การดำเนินการวิจัยประกอบด้วย 3 ขั้นตอน คือ 1) สัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญเพื่อรวบรวมความคิดเห็นเกี่ยวกับสมรรถนะวิสัญญีพยาบาล 2) นำข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์มาวิเคราะห์เนื้อหาและนำมาสร้างแบบสอบถามเพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญประมาณค่าระดับความสำคัญ 3) นำข้อมูลที่ได้จากการตอบแบบสอบถามประมาณค่าความสำคัญมาคำนวณค่ามัธยฐานและค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ และส่งแบบสอบถามให้ผู้เชี่ยวชาญยืนยันความคิดเห็นอีกครั้ง ผลการวิจัย พบว่า สมรรถนะวิสัญญีพยาบาล โรงพยาบาลตติยภูมิ กระทรวงสาธารณสุข ประกอบด้วย 7 ด้าน ดังนี้ 1) ด้านการปฏิบัติการพยาบาลวิสัญญี จำนวน 27 ข้อ 2) ด้านการบริหารยาทางวิสัญญี จำนวน 10 ข้อ 3) ด้านการจัดการความปลอดภัยและการบริหารความสี่ยงทางวิสัญญี จำนวน 14 ข้อ 4) ด้านการสื่อสารและการประสานงานเพื่อการดูแลผู้ป่วย จำนวน 7 ข้อ 5) ด้านภาวะผู้นำและการใช้เทคโนโลยี จำนวน 12 ข้อ 6) ด้านการพัฒนาคุณภาพการพยาบาลวิสัญญี จำนวน 8 ข้อ และ 7) ด้านจรรยาบรรณ และกฎหมาย จำนวน 5 ข้อ

Go to article

ผลของโปรแกรมเสริมสร้างการปฏิบัติหน้าที่ของครอบครัวแบบผสมผสานต่ออาการสมาธิสั้นของเด็กสมาธิสั้นวัยเรียน, ญานิกา แซ่ตัง Jan 2025

ผลของโปรแกรมเสริมสร้างการปฏิบัติหน้าที่ของครอบครัวแบบผสมผสานต่ออาการสมาธิสั้นของเด็กสมาธิสั้นวัยเรียน, ญานิกา แซ่ตัง

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองใช้รูปแบบการศึกษาสองกลุ่มแบบวัดซ้ำ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยคะแนนอาการสมาธิสั้นทั้ง 3 ด้าน (อาการขาดสมาธิ, อาการอยู่ไม่นิ่ง/หุนหันพลันแล่น และอาการดื้อต่อต้าน) ของเด็กสมาธิสั้นวัยเรียนในระยะก่อนได้รับโปรแกรมฯ หลังได้รับโปรแกรมฯทันที และหลังได้รับโปรแกรมฯ 1 เดือน และเปรียบเทียบผลต่างค่าเฉลี่ยคะแนนอาการสมาธิสั้นของเด็กสมาธิสั้นวัยเรียนที่ได้รับโปรแกรมเสริมสร้างการปฏิบัติหน้าที่ของครอบครัวแบบผสมผสานกับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มตัวอย่าง คือ เด็กที่มีอายุระหว่าง 6-12 ปี ที่ได้รับการวินิจฉัยจากจิตแพทย์ตามเกณฑ์ ICD-10 ว่าเป็นโรคสมาธิสั้นและครอบครัวที่มารับบริการแผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์ จำนวน 40 ราย โดยคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนด กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมเสริมสร้างการปฏิบัติหน้าที่ของครอบครัวแบบผสมผสานและกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) โปรแกรมเสริมสร้างการปฏิบัติหน้าที่ของครอบครัวแบบผสมผสาน 2) แบบประเมินอาการสมาธิสั้น SNAP-IV และ 3) แบบประเมินการทำหน้าที่ของครอบครัว การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ (Repeated Measures ANOVA) และการทดสอบค่าเฉลี่ยด้วยสถิติ Bonferroni กำหนดค่าระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. อาการสมาธิสั้นทั้ง 3 ด้านของเด็กสมาธิสั้นวัยเรียนที่ได้รับโปรแกรมเสริมสร้างการปฏิบัติหน้าที่ของครอบครัวแบบผสมผสานในระยะหลังการทดลองทันทีและหลังการทดลอง 1 เดือน ลดลงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. อาการสมาธิสั้นทั้ง 3 ด้านของเด็กสมาธิสั้นวัยเรียนที่ได้รับโปรแกรมเสริมสร้างการปฏิบัติหน้าที่ของครอบครัวแบบผสมผสานกับกลุ่มควบคุมที่ได้รับการพยาบาลตามปกติเฉพาะในระยะหลังการทดลอง 1 เดือนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

Go to article

ปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับการร่วมตัดสินใจในการเลือกรับยาเคมีบำบัดของผู้ป่วยมะเร็งเต้านม, ญานิศา พึ่งน้อย Jan 2025

ปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับการร่วมตัดสินใจในการเลือกรับยาเคมีบำบัดของผู้ป่วยมะเร็งเต้านม, ญานิศา พึ่งน้อย

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การศึกษาวิจัยเชิงสหสัมพันธ์นี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการร่วมตัดสินใจในการเลือกรับยาเคมีบำบัดของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมและความสัมพันธ์ระหว่าง อายุ ความรอบรู้ด้านสุขภาพ ความเชื่อเกี่ยวกับยาเคมีบำบัด ความวิตกกังวล การสนับสนุนทางสังคม การสื่อสารระหว่างผู้ป่วยและบุคลากรทางการแพทย์ กับการร่วมตัดสินใจในการเลือกรับยาเคมีบำบัด ในผู้ป่วยโรคมะเร็งเต้านมทุกระยะ ที่แพทย์พิจารณาเห็นสมควรว่าสามารถรับยาเคมีบำบัดได้ จำนวน 115 ราย มารับบริการที่โรงพยาบาลระดับตติยภูมิ 3 แห่งในกรุงเทพมหานคร เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์คัดเข้า เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามด้วยตนเอง และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและสถิติสหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการศึกษา พบว่ากลุ่มตัวอย่างเกือบครึ่งหนึ่ง (ร้อยละ 44.35) เป็นเพศหญิงที่มีอายุระหว่าง 50–59 ปี และมีอายุเฉลี่ย 55 ปี (SD = 8.13) โดยภาพรวมการร่วมตัดสินใจในการเลือกรับยาเคมีบำบัดอยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 28.47 (SD = 7.92) ความเชื่อเกี่ยวกับยาเคมีบำบัด มีความสัมพันธ์ทางลบในระดับปานกลาง (r = -.382) ความรอบรู้ด้านสุขภาพ (r = .369) และการสื่อสารระหว่างผู้ป่วยและบุคลากรทางการแพทย์ (r = .357) มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับปานกลางกับการร่วมตัดสินใจ ส่วนการสนับสนุนทางสังคม มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับต่ำ (r = .214) และความวิตกกังวลมีความสัมพันธ์ทางลบในระดับต่ำ (r = -.289) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 อย่างไรก็ตาม อายุ ไม่พบความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับการร่วมตัดสินใจ (r = –.117, p = .213)ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าความเชื่อเกี่ยวกับยาเคมีบำบัด ความรอบรู้ด้านสุขภาพ และการสื่อสารระหว่างผู้ป่วยและบุคลากรทางการแพทย์ มีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมการร่วมตัดสินใจในการเลือกรับยาเคมีบำบัดของผู้ป่วยมะเร็งเต้านม ดังนั้นพยาบาลและบุคลากรทางการแพทย์ควรนำผลการศึกษานี้ไปประยุกต์ใช้เพื่อเสริมสร้างการดูแลที่เน้นผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง และส่งเสริมการมีส่วนร่วมของผู้ป่วยอย่างมีประสิทธิภาพในการตัดสินใจร่วมกัน

Go to article

ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการวางแผนดูแลล่วงหน้าของผู้ที่เป็นโรคมะเร็งปอด, ณัฏฐณิชา พูลเพิ่ม Jan 2025

ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการวางแผนดูแลล่วงหน้าของผู้ที่เป็นโรคมะเร็งปอด, ณัฏฐณิชา พูลเพิ่ม

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบบรรยายเชิงความสัมพันธ์ เพื่อศึกษาการวางแผนดูแลล่วงหน้าของผู้ที่เป็นโรคมะเร็งปอด และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้โอกาสเสี่ยงเมื่อไม่มีการวางแผนดูแลล่วงหน้า การรับรู้ประโยชน์เมื่อมีการวางแผนดูแลล่วงหน้า การรับรู้อุปสรรคต่อการวางแผนดูแลล่วงหน้า อายุ เพศ การรับรู้พยากรณ์โรค ระยะของโรคมะเร็งปอด และ การได้รับการปรึกษาจากบุคลากรทางการแพทย์กับการวางแผนดูแลล่วงหน้า กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ที่เป็นโรคมะเร็งปอดอายุ 20 ปีขึ้นไป จำนวน 162 คน ซึ่งเลือกจากโรงพยาบาลตติยภูมิ 3 แห่งในกรุงเทพมหานครแบบเจาะจง เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม 8 ส่วน วิเคราะห์ด้วยสถิติสถิติทีอิสระ ความแปรปรวนทางเดียว และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของสเปียร์แมน ผลการวิจัยพบว่า ผู้ที่เป็นโรคมะเร็งปอดมีการวางแผนดูแลล่วงหน้าระดับปานกลาง (Mean = 50.53, SD = 13.40) ปัจจัยที่สัมพันธ์เชิงบวกกับการวางแผนดูแลล่วงหน้า ได้แก่ การรับรู้ประโยชน์ของการวางแผนดูแลล่วงหน้า (r = .38, p .05) ระยะของโรค (F = 2.00, df = 3, p > .05) และเพศ (t = -1.53 p > .05)

Go to article

ผลของโปรแกรมระบบการพยาบาลแบบสนับสนุนและให้ความรู้ด้วยวิดีทัศน์ร่วมกับการใช้สื่อออนไลน์ต่อการดูแลตนเองในผู้ที่เป็นโรคกระดูกพรุน, ณัฐธิดา ปังอุทา Jan 2025

ผลของโปรแกรมระบบการพยาบาลแบบสนับสนุนและให้ความรู้ด้วยวิดีทัศน์ร่วมกับการใช้สื่อออนไลน์ต่อการดูแลตนเองในผู้ที่เป็นโรคกระดูกพรุน, ณัฐธิดา ปังอุทา

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบการดูแลตนเองในผู้ที่เป็นโรคกระดูกพรุนก่อนและหลังได้รับโปรแกรมระบบการพยาบาลแบบสนับสนุนและให้ความรู้ด้วยวิดีทัศน์ร่วมกับการใช้สื่อออนไลน์ และเปรียบเทียบการดูแลตนเองในผู้ที่เป็นโรคกระดูกพรุนระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมระบบการพยาบาลแบบสนับสนุนและให้ความรู้ด้วยวิดีทัศน์ร่วมกับการใช้สื่อออนไลน์กับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลปกติ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ที่ได้รับการวินิจฉัยเป็นโรคกระดูกพรุน มีอายุตั้งแต่ 50 ปีขึ้นไป เข้ารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอกหน่วยตรวจด้านออร์โธปิดิกส์ โรงพยาบาลตติยภูมิแห่งหนึ่ง จำนวน 46 คน แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองกลุ่มละ 23 คน จับคู่ด้วยเพศ อายุ และคะแนนความปวด กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลปกติ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมระบบการพยาบาลแบบสนับสนุนและให้ความรู้ด้วยวิดีทัศน์ร่วมกับการใช้สื่อออนไลน์ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นตามกรอบแนวคิดทฤษฎีการดูแลตนเองของ Orem ให้โปรแกรม 4 สัปดาห์ เครื่องมือวิจัยใช้แบบประเมินการดูแลตนเองในผู้ที่เป็นโรคกระดูกพรุนมีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าครอนบาคเท่ากับ 0.94 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติทดสอบที ผลการวิจัย พบว่า ผู้ที่เป็นโรคกระดูกพรุนภายหลังได้รับโปรแกรมระบบการพยาบาลแบบสนับสนุนและให้ความรู้ด้วยวิดีทัศน์ร่วมกับการใช้สื่อออนไลน์ มีการดูแลตนเองดีกว่าก่อนได้รับโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และผู้ที่เป็นโรคกระดูกพรุนที่ได้รับโปรแกรมระบบการพยาบาลแบบสนับสนุนและให้ความรู้ด้วยวิดีทัศน์ร่วมกับการใช้สื่อออนไลน์ มีคะแนนเฉลี่ยการดูแลตนเอง 63.04 (4.99) สูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลปกติ 46.74 (3.26) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

Go to article

การศึกษาบทบาทพยาบาลหัวหน้าเวร หอผู้ป่วยวิกฤตโรคหัวใจและหลอดเลือด โรงพยาบาลตติยภูมิ, ณัฐธิดา โทสวัสดิ์ Jan 2025

การศึกษาบทบาทพยาบาลหัวหน้าเวร หอผู้ป่วยวิกฤตโรคหัวใจและหลอดเลือด โรงพยาบาลตติยภูมิ, ณัฐธิดา โทสวัสดิ์

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา เพื่อศึกษาบทบาทพยาบาลหัวหน้าเวร หอผู้ป่วยวิกฤตโรคหัวใจและหลอดเลือด โรงพยาบาลตติยภูมิ โดยใช้เทคนิคเดลฟาย ผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญจำนวน 19 คน วิธีดำเนินการวิจัยประกอบด้วย 3 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 สัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับบทบาทพยาบาลหัวหน้าเวร หอผู้ป่วยวิกฤตโรคหัวใจและหลอดเลือด โรงพยาบาลตติยภูมิ ขั้นตอนที่ 2 นำข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์มาวิเคราะห์เนื้อหาแล้วสร้างเป็นแบบสอบถามให้ผู้เชี่ยวชาญประมาณค่าแนวโน้มความสำคัญของบทบาทพยาบาลหัวหน้าเวร หอผู้ป่วยวิกฤตโรคหัวใจและหลอดเลือด โรงพยาบาลตติยภูมิ และขั้นตอนที่ 3 นำข้อมูลที่ได้จากรอบที่ 2 มาคำนวณหาค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ และส่งแบบสอบถามให้ผู้เชี่ยวชาญกลุ่มเดิมยืนยันคำตอบ จากนั้นจึงนำข้อมูลที่ได้มาคำนวณค่ามัธยฐาน และค่าพิสัยควอไทล์อีกครั้ง เพื่อสรุปเป็นบทบาทพยาบาลหัวหน้าเวร หอผู้ป่วยวิกฤตโรคหัวใจและหลอดเลือด โรงพยาบาลตติยภูมิ ผลการวิจัยพบว่า บทบาทพยาบาลหัวหน้าเวร หอผู้ป่วยวิกฤตโรคหัวใจและหลอดเลือด โรงพยาบาลตติยภูมิ ประกอบด้วย 9 บทบาท จำนวน 82 ข้อรายการ ผู้เชี่ยวชาญให้ความสำคัญระดับมากที่สุด จำนวน 81 ข้อรายการ (MD : 4.61-4.76, IR : 0.25-0.87 ) และความสำคัญระดับมาก จำนวน 1 ข้อ (MD : 4.36, IR : 0.83) ดังนี้ 1) ผู้นำทีมพยาบาลและพัฒนาคุณภาพ จำนวน 11 ข้อ 2) ผู้ประสานงานและสร้างเครือข่ายการดูแลสหวิชาชีพ จำนวน 11 ข้อ 3) ผู้เชี่ยวชาญการพยาบาลเฉพาะทางผู้ป่วยวิกฤตหัวใจและหลอดเลือด จำนวน 10 ข้อ 4) ผู้พิทักษ์สิทธิและให้การพยาบาลแบบองค์รวม จำนวน 10 ข้อ 5) ผู้จัดการสถานการณ์ฉุกเฉิน จำนวน 9 ข้อ 6) ผู้ส่งเสริมการใช้หลักฐานเชิงประจักษ์และนวัตกรรม จำนวน 9 ข้อ 7) ผู้ประยุกต์ใช้เทคโนโลยีและสารสนเทศ จำนวน 8 …

Go to article

ผลของโปรแกรมการจัดการกับอาการด้วยวิธีการอมน้ำแข็งกระเจี๊ยบต่ออาการกระหายน้ำของผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน, ธัญชนก ปัททุม Jan 2025

ผลของโปรแกรมการจัดการกับอาการด้วยวิธีการอมน้ำแข็งกระเจี๊ยบต่ออาการกระหายน้ำของผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน, ธัญชนก ปัททุม

Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD)

การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาแบบทดลองเพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการจัดการกับอาการด้วยวิธีการอมน้ำแข็งกระเจี๊ยบต่อความรุนแรงของอาการกระหายน้ำของผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน กลุ่มตัวอย่างจำนวน 60 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองกลุ่มละ 30 ราย กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ ส่วนกลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการจัดการกับอาการด้วยวิธีการอมน้ำแข็งกระเจี๊ยบ ที่พัฒนาขึ้นโดยใช้แนวคิดการจัดการอาการของ Dodd และคณะ (2001) ซึ่งครอบคลุมการประเมินอาการ การให้ความรู้ และการจัดการกับอาการ โดยโปรแกรมผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบบันทึกข้อมูลทางคลินิก และเครื่องมือประเมินอาการกระหายน้ำแบบตัวเลขซึ่งได้ผ่านการตรวจสอบความเที่ยงด้วยวิธี test-retest และคำนวณค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันได้ค่า r = 0.87 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยาย และเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่มโดยใช้สถิติ Independent t-test และ Repeated-measures ANOVA โดยกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 ผลการวิจัยพบว่า ค่าเฉลี่ยคะแนนความรุนแรงของอาการกระหายน้ำของกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมที่เวลา 11.00 น. และ 17.00 น. ต่ำกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) และค่าเฉลี่ยคะแนนความรุนแรงของอ าการกระหายน้ำของกลุ่มทดลองที่เวลา 11.00 น. และ 17.00 น. ต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05)

Go to article

First Prev Next Last